महादेवविद्यामहिमावर्णनम् Vishnuproktam Mahadevavidyamahimavarnanam
mahādevavidyāmahimāvarṇanam
Vishnuproktam Mahadevavidyamahimavarnanam (महादेवविद्यामहिमावर्णनम्): a stotra to Śiva. 22 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Śiva
- Stotra
महादेवविद्यामहिमावर्णनम्
1 / 22
शिवभक्तविष्णुसंवादेविष्णुःसर्वामराधीश्वरविश्वनाथपादारविन्दे तव भक्तिरेवम् ।अनेकजन्मार्जितपुण्यसङ्घैः जाता प्रवृद्धा च पुनः पुनः सा ॥ ११०॥
śivabhaktaviṣṇusaṃvādeviṣṇuḥsarvāmarādhīśvaraviśvanāthapādāravinde tava bhaktirevam |anekajanmārjitapuṇyasaṅghaiḥ jātā pravṛddhā ca punaḥ punaḥ sā || 110||
अहो महद्भाग्यमभूत्तवेदं यतः शिवाराधनसक्तमेव ।मनस्तदानन्दमित्यवैमि तेनैव तावत्परमापि मुक्तिः ॥ १११॥
aho mahadbhāgyamabhūttavedaṃ yataḥ śivārādhanasaktameva |manastadānandamityavaimi tenaiva tāvatparamāpi muktiḥ || 111||
न क्वापि दृष्टा दृढभक्तिरेवं मुक्तिप्रपासाधनमेव नूनम् ।पुण्येन केनैवमभूत्तवेयं उमासहायाङ्घिसरोजमात्रे ॥ ११२॥
na kvāpi dṛṣṭā dṛḍhabhaktirevaṃ muktiprapāsādhanameva nūnam |puṇyena kenaivamabhūttaveyaṃ umāsahāyāṅghisarojamātre || 112||
चित्तं पवित्रं तव गात्रमेतत्पवित्रमेवेति मतिर्ममासीत् ।धन्यस्तदन्यो भुवि कोऽपि मान्यः सामान्यतस्त्वं मनुजो न नूनम् ॥ ११३॥
cittaṃ pavitraṃ tava gātrametatpavitrameveti matirmamāsīt |dhanyastadanyo bhuvi ko'pi mānyaḥ sāmānyatastvaṃ manujo na nūnam || 113||
त्वमेव नन्दी किमुत प्रचण्डः तण्डी स भृङ्गी किमु वीरभद्रः ।किं भैरवो वाऽथ षडाननो वा गजाननो वा वद तन्ममाद्य ॥ ११४॥
tvameva nandī kimuta pracaṇḍaḥ taṇḍī sa bhṛṅgī kimu vīrabhadraḥ |kiṃ bhairavo vā'tha ṣaḍānano vā gajānano vā vada tanmamādya || 114||
आशास्या भक्तिरेवं सकलसुरगणाधीश्वरो शङ्करेमे नित्यानन्दप्रदानव्रतनिरतमहाचार धीरेऽतिशूरे ।गौरीवक्षोजहारप्रतिभटचटलोद्दण्डदोर्दण्डभारव्यापारासारसारप्रसरदुरुतरे \।\।\।\।\।\।\।\।\। ॥ ११५॥
āśāsyā bhaktirevaṃ sakalasuragaṇādhīśvaro śaṅkareme nityānandapradānavrataniratamahācāra dhīre'tiśūre |gaurīvakṣojahārapratibhaṭacaṭaloddaṇḍadordaṇḍabhāravyāpārāsārasāraprasaradurutare \|\|\|\|\|\|\|\|\| || 115||
(वोर्द्स् मिस्सिन्ग् इन् सोउर्चे तेक्ष्त्)दुस्तारापारपापप्रवरगिरिदरीद्वारगाठान्धकारव्यापाराटोपकोपप्रतिभटनिटिलालोलकालानलश्रीः ।स्मृत्यारूढापि पापप्रदहनशमनोपाय एवेति मन्येधन्याशास्या किमेषा न भवति महतां सापि सम्भावितापि ॥ ११६॥
(vords missing in source tekṣt)dustārāpārapāpapravaragiridarīdvāragāṭhāndhakāravyāpārāṭopakopapratibhaṭaniṭilālolakālānalaśrīḥ |smṛtyārūḍhāpi pāpapradahanaśamanopāya eveti manyedhanyāśāsyā kimeṣā na bhavati mahatāṃ sāpi sambhāvitāpi || 116||
यद्भाग्यपारपूरव्यतिकररुचिरस्फारगौरीकुचोरुव्यापारोदारहारप्रसरदुरुतरासारकाश्मीरधाराम् ।स्मृत्वा स्मृत्वाऽनुभूयाप्यनवरतहितस्वान्तसन्तानकान्तंगौरीकान्तं नितान्तं कथमपि सततं स्वान्तमप्याश्रितं मे ॥ ११७॥
yadbhāgyapārapūravyatikararucirasphāragaurīkucoruvyāpārodārahāraprasaradurutarāsārakāśmīradhārām |smṛtvā smṛtvā'nubhūyāpyanavaratahitasvāntasantānakāntaṃgaurīkāntaṃ nitāntaṃ kathamapi satataṃ svāntamapyāśritaṃ me || 117||
वारं वारं स्मरारे त्रिपुरहर हरापारसंसार घोरव्यापारासारभीरुस्फुरदुरुखदिराङ्गार दारापसारम् ।याचे याचे पुनस्तं पुनरपि च पुनस्तं न याचे न याचेत्वत्पादाम्भोजरेणुप्रकरपरिकृतस्वान्तशान्तद्विरेफः ॥ ११८॥
vāraṃ vāraṃ smarāre tripurahara harāpārasaṃsāra ghoravyāpārāsārabhīrusphuradurukhadirāṅgāra dārāpasāram |yāce yāce punastaṃ punarapi ca punastaṃ na yāce na yācetvatpādāmbhojareṇuprakaraparikṛtasvāntaśāntadvirephaḥ || 118||
त्वद्दर्शनं जातमिहाधुना मे प्रदोषकाले हृतपापजाले ।श्रीकालकालार्चकदर्शनेन सम्पत्प्रवृद्धिश्च भविष्यतीह ॥ ११९॥
tvaddarśanaṃ jātamihādhunā me pradoṣakāle hṛtapāpajāle |śrīkālakālārcakadarśanena sampatpravṛddhiśca bhaviṣyatīha || 119||
अयं पुण्यकालः शिवाराधनस्य स्वभावेन सर्वोऽपि कालस्तथापि ।विशेषोऽधुना शङ्कराराधनेन प्रसन्नो भवत्येव गौरीसहायः ॥ १२०॥
ayaṃ puṇyakālaḥ śivārādhanasya svabhāvena sarvo'pi kālastathāpi |viśeṣo'dhunā śaṅkarārādhanena prasanno bhavatyeva gaurīsahāyaḥ || 120||
महादेवविद्याप्रभावोऽपि भाग्यैरपोरैः कथञ्चिन्मया ज्ञात एव ।त्वया साकमत्रापि सम्भाषणेन प्रभूतं च पुण्यं त्वया लब्धमेव ॥ १२१॥
mahādevavidyāprabhāvo'pi bhāgyairaporaiḥ kathañcinmayā jñāta eva |tvayā sākamatrāpi sambhāṣaṇena prabhūtaṃ ca puṇyaṃ tvayā labdhameva || 121||
महादेवविद्याविशेषाश्रयाणां यमावासवार्तापि दूरे तथा च ।तया विद्यया सर्वसम्पत्प्रवृद्धिर्भवत्येव मुक्तिश्च तस्याः प्रभावात् ॥ १२२॥
mahādevavidyāviśeṣāśrayāṇāṃ yamāvāsavārtāpi dūre tathā ca |tayā vidyayā sarvasampatpravṛddhirbhavatyeva muktiśca tasyāḥ prabhāvāt || 122||
महादेवविद्यां विना शङ्करार्चा कथं वा फलाय प्रवृत्ता तथा सा ।फलान्याशु सूते फलप्राप्तिहेतुं वदन्त्येव तामेव सन्तः प्रशान्ताः ॥ १२३॥
mahādevavidyāṃ vinā śaṅkarārcā kathaṃ vā phalāya pravṛttā tathā sā |phalānyāśu sūte phalaprāptihetuṃ vadantyeva tāmeva santaḥ praśāntāḥ || 123||
न वेदान्तविद्यापि मोक्षप्रदाने समर्था यथा शर्वविद्या समर्था ।तया विद्यया तावदुद्भूतरूपः त्वमेव स्फुरद्धानुरूपो विभासि ॥ १२४॥
na vedāntavidyāpi mokṣapradāne samarthā yathā śarvavidyā samarthā |tayā vidyayā tāvadudbhūtarūpaḥ tvameva sphuraddhānurūpo vibhāsi || 124||
त्वमत्रातिधन्यः शिवाराधनेन प्रसन्नः प्रसन्नं मनस्त्वं करोषि ।त्वदीयं कुलं धन्यमेवेति मन्ये शिवाराधनासक्तचित्तोऽतिधन्यः ॥ १२५॥
tvamatrātidhanyaḥ śivārādhanena prasannaḥ prasannaṃ manastvaṃ karoṣi |tvadīyaṃ kulaṃ dhanyameveti manye śivārādhanāsaktacitto'tidhanyaḥ || 125||
महादेव एवाहमित्येव तावत् स्वभावोऽस्ति यद्वा महादेवभक्तः ।भवामीति भक्तिर्भवत्वद्य मह्यं प्रसन्नो महेशो यदि स्वस्वपुण्यैः ॥ १२६॥
mahādeva evāhamityeva tāvat svabhāvo'sti yadvā mahādevabhaktaḥ |bhavāmīti bhaktirbhavatvadya mahyaṃ prasanno maheśo yadi svasvapuṇyaiḥ || 126||
महादेवपादाम्बुजाराधनादौ न भक्तिर्महापापसङ्घानुषङ्गे ।न तन्नाशहेतुः शिवाराधनान्यः ततस्तेन तन्नाशसिद्धिर्भवित्री ॥ १२७॥
mahādevapādāmbujārādhanādau na bhaktirmahāpāpasaṅghānuṣaṅge |na tannāśahetuḥ śivārādhanānyaḥ tatastena tannāśasiddhirbhavitrī || 127||
महादेवपादाब्जसामर्थ्यमन्यैः न विज्ञातमेवेति मन्ये किमन्यैः ।शिवाराधनेनैव मुक्तिर्यतः स्यात् ततस्तं महादेवमेकं भजामि ॥ १२८॥
mahādevapādābjasāmarthyamanyaiḥ na vijñātameveti manye kimanyaiḥ |śivārādhanenaiva muktiryataḥ syāt tatastaṃ mahādevamekaṃ bhajāmi || 128||
न संसारदुःखापहर्तापि लोके शिवान्यस्तदन्यं न जाने न जाने ।न जाने शिवान्यं न जाने शिवान्यं न जाने शिवान्यं सुखावाप्तिहेतुम् ॥ १२९॥
na saṃsāraduḥkhāpahartāpi loke śivānyastadanyaṃ na jāne na jāne |na jāne śivānyaṃ na jāne śivānyaṃ na jāne śivānyaṃ sukhāvāptihetum || 129||
॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते विष्णुप्रोक्तं महादेवविद्यामहिमावर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः २८। ११०१२९ ॥
|| iti śivarahasyāntargate viṣṇuproktaṃ mahādevavidyāmahimāvarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 28| 110129 ||
– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।उत्तरार्धम् ।अध्यायः २८। ११०-१२९ ॥
– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |uttarārdham |adhyāyaḥ 28| 110-129 ||
॥ इति महादेवविद्यामहिमावर्णनम् सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Vishnuproktam Mahadevavidyamahimavarnanam?
Vishnuproktam Mahadevavidyamahimavarnanam has 22 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Vishnuproktam Mahadevavidyamahimavarnanam in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Vishnuproktam Mahadevavidyamahimavarnanam?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
