काशीवासोपदेशम् विप्रैःप्रोक्तं Vipraih Proktam Kashivasopadesham

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)येन केनापि रूपेण काश्यां स्थातव्यमास्तिकैः ।मर्तव्यं च प्रयत्नेन काश्यामेव मुमुक्षुभिः ॥ ३०४॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)yena kenāpi rūpeṇa kāśyāṃ sthātavyamāstikaiḥ |martavyaṃ ca prayatnena kāśyāmeva mumukṣubhiḥ || 304||

महास्मशानसंविष्टं कुणपं सर्वथा नरैः ।नान्यत्र नेयं तत्रैव भस्मसात्कार्यमादरात् ॥ ३०५॥

mahāsmaśānasaṃviṣṭaṃ kuṇapaṃ sarvathā naraiḥ |nānyatra neyaṃ tatraiva bhasmasātkāryamādarāt || 305||

महास्मशानमरणं सुराणामपि दुर्लभम् ।(महास्मशानमरणं प्राणिनामतिदुर्लभम्)अतस्तत्र प्रयत्नेन मर्तव्यं मुक्तिकाङ्क्षिभिः ॥ ३०६॥

mahāsmaśānamaraṇaṃ surāṇāmapi durlabham |(mahāsmaśānamaraṇaṃ prāṇināmatidurlabham)atastatra prayatnena martavyaṃ muktikāṅkṣibhiḥ || 306||

(अतस्तत्रैव मरणं काङ्क्षितव्यं विमुक्तये ॥) ३०६॥याच्यतु मरणं काश्यां ब्रह्मविष्ण्वादिभिः सुरैः ।किम्पुनर्मादृशैर्मत्यैर्नित्यधर्मसमाश्रितैः ॥ ३०७॥

(atastatraiva maraṇaṃ kāṅkṣitavyaṃ vimuktaye ||) 306||yācyatu maraṇaṃ kāśyāṃ brahmaviṣṇvādibhiḥ suraiḥ |kimpunarmādṛśairmatyairnityadharmasamāśritaiḥ || 307||

ब्रह्मविष्ण्वादिदेवानां काश्यां मरणमिच्छताम् ।भविष्यत्येव मरणं प्रलये समुपस्थिते ॥ ३०८॥

brahmaviṣṇvādidevānāṃ kāśyāṃ maraṇamicchatām |bhaviṣyatyeva maraṇaṃ pralaye samupasthite || 308||

मरणं मङ्गलं काश्यां केवलं मरणं ततः ।तदर्थं विविधा यत्नाः कर्तव्या मुक्तिकाङ्क्षिभिः ॥ ३०९॥

maraṇaṃ maṅgalaṃ kāśyāṃ kevalaṃ maraṇaṃ tataḥ |tadarthaṃ vividhā yatnāḥ kartavyā muktikāṅkṣibhiḥ || 309||

नृप पूर्वं शरीराणि दग्धान्यन्यत्र भूरिशः ।शरीरमेकदा काश्यां दाहनीयं प्रयत्नतः ॥ ३१०॥

nṛpa pūrvaṃ śarīrāṇi dagdhānyanyatra bhūriśaḥ |śarīramekadā kāśyāṃ dāhanīyaṃ prayatnataḥ || 310||

नृपानन्तशरीराणि दग्धान्यन्यत्र जन्मसु ।सकृद्दग्धे तु देहेऽत्र पुनर्दाहोऽस्य नो भवेत् ॥ ३११॥

nṛpānantaśarīrāṇi dagdhānyanyatra janmasu |sakṛddagdhe tu dehe'tra punardāho'sya no bhavet || 311||

स काश्यां काशते श्रीमान्महेशानुग्रहेण यः ।स्वदेहदहनोद्भूतभस्मराशिं विलोकयेत् ॥ ३१२॥

sa kāśyāṃ kāśate śrīmānmaheśānugraheṇa yaḥ |svadehadahanodbhūtabhasmarāśiṃ vilokayet || 312||

शरीरं भस्मसात्कृत्वा काश्यां तेनैव भस्मना ।यः काशीं भूषयेत्तेन सम्प्राप्तं शेषभूषणम् ॥ ३१३॥

śarīraṃ bhasmasātkṛtvā kāśyāṃ tenaiva bhasmanā |yaḥ kāśīṃ bhūṣayettena samprāptaṃ śeṣabhūṣaṇam || 313||

ये त्यक्ततनवः काश्यां त एवातनवः पुनः ।वामार्धवामातनवश्चन्द्रचूडा भवन्ति च ॥ ३१४॥

ye tyaktatanavaḥ kāśyāṃ ta evātanavaḥ punaḥ |vāmārdhavāmātanavaścandracūḍā bhavanti ca || 314||

देवतासार्वभौमत्वं यस्याभिलषितं भवेत् ।तेन काश्यां तनुत्यागः कर्तव्यः सावधानतः ॥ ३१५॥

devatāsārvabhaumatvaṃ yasyābhilaṣitaṃ bhavet |tena kāśyāṃ tanutyāgaḥ kartavyaḥ sāvadhānataḥ || 315||

काश्यां शरीरमात्रस्य त्यागेनैव महेश्वरः ।दत्वा पञ्चाक्षरं शैवं स्वस्वरूपं प्रयच्छति ॥ ३१६॥

kāśyāṃ śarīramātrasya tyāgenaiva maheśvaraḥ |datvā pañcākṣaraṃ śaivaṃ svasvarūpaṃ prayacchati || 316||

काश्यां त्यक्तशरीरेण शैवेन मदनान्तकः ।महेशो दृश्यते साक्षात्सर्वलक्षणसंयुतः ॥ ३१७॥

kāśyāṃ tyaktaśarīreṇa śaivena madanāntakaḥ |maheśo dṛśyate sākṣātsarvalakṣaṇasaṃyutaḥ || 317||

यस्य (येन) साक्षान्महादेवदर्शनं समपेक्षितम् ।तेन काश्यां प्रयत्नेन मर्तव्यं मुक्तिकाङ्क्षिणा ॥ ३१८॥

yasya (yena) sākṣānmahādevadarśanaṃ samapekṣitam |tena kāśyāṃ prayatnena martavyaṃ muktikāṅkṣiṇā || 318||

मरणाभिमुखः काश्यां यदा भवति मानवः ।तदा शिवोत्तरीयेण तं वीजयति चेश्वरी ॥ ३१९॥

maraṇābhimukhaḥ kāśyāṃ yadā bhavati mānavaḥ |tadā śivottarīyeṇa taṃ vījayati ceśvarī || 319||

तत्कर्णकुहरे शम्भुस्तारकं समुपादिशेत् ।पञ्चाक्षरं महामन्त्रं शैवं संसारतारकम् ॥ ३२०॥

tatkarṇakuhare śambhustārakaṃ samupādiśet |pañcākṣaraṃ mahāmantraṃ śaivaṃ saṃsāratārakam || 320||

तदा गणाः समागत्य दुन्दुभिध्वनिपूर्वकम् ।चारुचामरहस्ताश्च तन्वन्ति विजयध्वनिम् ॥ ३२१॥

tadā gaṇāḥ samāgatya dundubhidhvanipūrvakam |cārucāmarahastāśca tanvanti vijayadhvanim || 321||

मुक्तिकन्यां ततस्तस्मै शिवो मङ्गलपूर्वकम् ।ददाति मङ्गलाचारान्कुर्वन्ति प्रमथास्ततः ॥ ३२२॥

muktikanyāṃ tatastasmai śivo maṅgalapūrvakam |dadāti maṅgalācārānkurvanti pramathāstataḥ || 322||

मरणं मङ्गलं तस्मात्काश्यां भवति भूपते ।मुक्तिकन्याविवाहार्थं काइयां मर्तव्यमेकदा ॥ ३२३॥

maraṇaṃ maṅgalaṃ tasmātkāśyāṃ bhavati bhūpate |muktikanyāvivāhārthaṃ kāiyāṃ martavyamekadā || 323||

ततः परं न मरणं कदाचिदपि जायते ।भवत्यन्यत्र मरणे बहुधा मरणव्यथा ॥ ३२४॥

tataḥ paraṃ na maraṇaṃ kadācidapi jāyate |bhavatyanyatra maraṇe bahudhā maraṇavyathā || 324||

दुरीकरोति तां देवो महेशो मङ्गलायुतः ।दर्शनार्थं महेशस्य शिवप्राप्त्यर्थमेव च ॥ ३२५॥

durīkaroti tāṃ devo maheśo maṅgalāyutaḥ |darśanārthaṃ maheśasya śivaprāptyarthameva ca || 325||

मर्तव्यं मानवैर्धन्यैः काश्यां यत्नपुरःसरम् । ३२६\।१॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते राजाप्रति विप्रैः प्रोक्तं काशीवासोपदेशं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २९ शिवगौरीसंवादे काशीप्रभावकथनम् । ३०४३२६\।१॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २९ शिवगौरीसंवादे काशीप्रभावकथनम् । ३०४-३२६।१॥

martavyaṃ mānavairdhanyaiḥ kāśyāṃ yatnapuraḥsaram | 326\|1|| iti śivarahasyāntargate rājāprati vipraiḥ proktaṃ kāśīvāsopadeśaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 29 śivagaurīsaṃvāde kāśīprabhāvakathanam | 304326\|1||– || śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 29 śivagaurīsaṃvāde kāśīprabhāvakathanam | 304-326|1||