शिवलिङ्गार्चनोपदेशम् वेदपुरुषप्रोक्तं Vedapurushaproktam Shivalingarchanopadesham

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)वेदपुरुषःशिवलिङ्गस्वरूपस्य शिवस्य परमात्मनः ।कर्तव्यमर्चनं भक्त्या भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ ४२०॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)vedapuruṣaḥśivaliṅgasvarūpasya śivasya paramātmanaḥ |kartavyamarcanaṃ bhaktyā bhuktimuktipradāyakam || 420||

ब्राह्मण्यमपि सम्प्रप्य यो नार्चयति शङ्करम् ।स दुर्भग इति ज्ञेयो ब्राह्मणैर्वेदवित्तमैः ॥ ४२१॥

brāhmaṇyamapi samprapya yo nārcayati śaṅkaram |sa durbhaga iti jñeyo brāhmaṇairvedavittamaiḥ || 421||

येन तप्तं तपः पूर्वमघघ्नं शङ्करालये ।तस्यैव भवति श्रद्धा शिवलिङ्गसमर्चने ॥ ४२२॥

yena taptaṃ tapaḥ pūrvamaghaghnaṃ śaṅkarālaye |tasyaiva bhavati śraddhā śivaliṅgasamarcane || 422||

यः करिष्यति यत्नेन शिवलिङ्गे शिवार्चनम् ।स साक्षाच्छङ्करं साम्बं समर्चयति सर्वथा ॥ ४२३॥

yaḥ kariṣyati yatnena śivaliṅge śivārcanam |sa sākṣācchaṅkaraṃ sāmbaṃ samarcayati sarvathā || 423||

लिङ्गे समर्चितः शम्भुर्ददाति वरमीप्सितम् ।अतः प्रयत्नतो नित्यं कर्तव्यं लिङ्गपूजनम् ॥ ४२४॥

liṅge samarcitaḥ śambhurdadāti varamīpsitam |ataḥ prayatnato nityaṃ kartavyaṃ liṅgapūjanam || 424||

उद्धूलनं त्रिपुण्ड्रं च तथा रुद्राक्षधारणम् ।कर्तव्यमतियत्नेन लिङ्गपूजापरैर्द्विजैः ॥ ४२५॥

uddhūlanaṃ tripuṇḍraṃ ca tathā rudrākṣadhāraṇam |kartavyamatiyatnena liṅgapūjāparairdvijaiḥ || 425||

कर्तव्यो लिङ्गपूजान्ते पञ्चाक्षरजपो द्विजैः ।सहस्रमप्रमादेन रुद्राध्यायजपस्ततः ॥ ४२६॥

kartavyo liṅgapūjānte pañcākṣarajapo dvijaiḥ |sahasramapramādena rudrādhyāyajapastataḥ || 426||

रुद्राध्यायेन कर्तव्यं शिवलिङ्गाभिषेचनम् ॥ ४२७॥

rudrādhyāyena kartavyaṃ śivaliṅgābhiṣecanam || 427||

बिल्वपत्रः पूजनीयं शिवलिङ्गं प्रयत्नतः ।अयं मे हस्त इत्याद्यैः सव्यस्ततलेन यः ॥ ४२८॥

bilvapatraḥ pūjanīyaṃ śivaliṅgaṃ prayatnataḥ |ayaṃ me hasta ityādyaiḥ savyastatalena yaḥ || 428||

उपस्पृशेल्लिङ्गपार्श्वं स पापेभ्यो विमुच्यते ।प्रदक्षिणाष्टकं कार्यमधिकं तु शिवालये ॥ ४२९॥

upaspṛśelliṅgapārśvaṃ sa pāpebhyo vimucyate |pradakṣiṇāṣṭakaṃ kāryamadhikaṃ tu śivālaye || 429||

कृताञ्जलिपुटैरेव शिवस्मरणपूर्वकम् ।यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च ॥ ४३०॥

kṛtāñjalipuṭaireva śivasmaraṇapūrvakam |yāni kāni ca pāpāni brahmahatyādikāni ca || 430||

तानि तानि विनश्यन्ति प्रदक्षिणपदे पदे ।उत्थायोत्थाय साष्टाङ्गान्प्रणामान् विंशदुत्तमान् ॥ ४३१॥

tāni tāni vinaśyanti pradakṣiṇapade pade |utthāyotthāya sāṣṭāṅgānpraṇāmān viṃśaduttamān || 431||

यः करिष्यति यत्नेन स पापेभ्यो विमुच्यते ।प्रणम्य परमेशाग्रे करताडनपूर्वकम् ॥ ४३२॥

yaḥ kariṣyati yatnena sa pāpebhyo vimucyate |praṇamya parameśāgre karatāḍanapūrvakam || 432||

यो नृत्यत्यन्वहं भक्त्या स पापेभ्यो विमुच्यते ।वृषस्य वृषणं स्पृष्ट्वा वृषशृङ्गान्तरान्मुदा ॥ ४३३॥

yo nṛtyatyanvahaṃ bhaktyā sa pāpebhyo vimucyate |vṛṣasya vṛṣaṇaṃ spṛṣṭvā vṛṣaśṛṅgāntarānmudā || 433||

यः पश्येल्लिङ्गमैशानं स पापेभ्यो विमुच्यते ।भुवनत्रयतीर्थानि सर्वाण्यपि निशामुखे ॥ ४३४॥

yaḥ paśyelliṅgamaiśānaṃ sa pāpebhyo vimucyate |bhuvanatrayatīrthāni sarvāṇyapi niśāmukhe || 434||

वृषाण्डं समुपाश्रित्य तिष्ठन्ति मुनिसत्तमाः ।वृषाण्डं यः स्पृशेत्सायं स तीर्थान्यखिलान्यपि ॥ ४३५॥

vṛṣāṇḍaṃ samupāśritya tiṣṭhanti munisattamāḥ |vṛṣāṇḍaṃ yaḥ spṛśetsāyaṃ sa tīrthānyakhilānyapi || 435||

स्पृष्टः स्नातश्च सततं पूतश्चात्र न संशयः ।द्रष्टव्यमैश्वरं लिङ्गं वृषशृङ्गान्तराद् द्विजाः ॥ ४३६॥

spṛṣṭaḥ snātaśca satataṃ pūtaścātra na saṃśayaḥ |draṣṭavyamaiśvaraṃ liṅgaṃ vṛṣaśṛṅgāntarād dvijāḥ || 436||

वृषेशवृषणं स्पृष्ट्वा शिवस्मरणपूर्वकम् ।प्रदक्षिणनमस्कारान्कृत्वा दृष्ट्वा च शङ्करम् ॥ ४३७॥

vṛṣeśavṛṣaṇaṃ spṛṣṭvā śivasmaraṇapūrvakam |pradakṣiṇanamaskārānkṛtvā dṛṣṭvā ca śaṅkaram || 437||

पुनः प्रदक्षिणं कृत्वा शिवलोके महीयते ।इमानि नित्यं कार्याणि भस्मधारणपूर्वकम् ॥ ४३८॥

punaḥ pradakṣiṇaṃ kṛtvā śivaloke mahīyate |imāni nityaṃ kāryāṇi bhasmadhāraṇapūrvakam || 438||

शिवलिङ्गार्चनादीनि ब्राह्मणाद्यैः प्रयत्नतः ।सततं शिवपूजायां चित्तं यस्यानुवर्तते ॥ ४३९॥

śivaliṅgārcanādīni brāhmaṇādyaiḥ prayatnataḥ |satataṃ śivapūjāyāṃ cittaṃ yasyānuvartate || 439||

स धन्य इति विज्ञेयस्तेन मुक्तिरवाप्यते ।शिवपूजापि कर्तव्या शिवलिङ्गे निरन्तरम् ॥ ४४०॥

sa dhanya iti vijñeyastena muktiravāpyate |śivapūjāpi kartavyā śivaliṅge nirantaram || 440||

शिवलिङ्गे कृता पूजा सर्वकामप्रदायिका ।ये पूजयन्ति सततं शिवलिङ्गं शिवात्मकम् ॥ ४४१॥

śivaliṅge kṛtā pūjā sarvakāmapradāyikā |ye pūjayanti satataṃ śivaliṅgaṃ śivātmakam || 441||

न तेषां गर्भवासादिदुःखानि द्विजपुङ्गवाः ।शिवनामामृतं येन पीतं येन मुदा मुहुः ॥ ४४२॥

na teṣāṃ garbhavāsādiduḥkhāni dvijapuṅgavāḥ |śivanāmāmṛtaṃ yena pītaṃ yena mudā muhuḥ || 442||

नैव पास्यत्यसौ मातुः पुनः स्तन्यमितः परम् ।शिवनामामृते पीते जन्मैव न भविष्यति ॥ ४४३॥

naiva pāsyatyasau mātuḥ punaḥ stanyamitaḥ param |śivanāmāmṛte pīte janmaiva na bhaviṣyati || 443||

एवं चेत्स्तन्यपानं तु दुर्लभं ह्यस्य सर्वथा ॥ ४४४॥

evaṃ cetstanyapānaṃ tu durlabhaṃ hyasya sarvathā || 444||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते वेदपुरुषप्रोक्तं शिवलिङ्गार्चनोपदेशं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २४। ४२०४४४॥

|| iti śivarahasyāntargate vedapuruṣaproktaṃ śivaliṅgārcanopadeśaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 24| 420444||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः २४ ।४२०-४४४॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 24 | 420-444||