मलयराजस्तुतिः Shri Malayaraja Stuti

यो न धियामधिगम्यस्तस्य कुतः सम्भवो गिरां वृत्तेः ।स्तौमि तथापि भवन्तं मनोरथो यात्यभूमिमपि ॥ १॥

yo na dhiyāmadhigamyastasya kutaḥ sambhavo girāṃ vṛtteḥ |staumi tathāpi bhavantaṃ manoratho yātyabhūmimapi || 1||

यामि मनोवाक्कायैः शरणं करुणाकरं जगन्नाथ ।जन्मजरामरणार्णवतरणकरण्डं तवाङ्घ्रियुगम् ॥ २॥

yāmi manovākkāyaiḥ śaraṇaṃ karuṇākaraṃ jagannātha |janmajarāmaraṇārṇavataraṇakaraṇḍaṃ tavāṅghriyugam || 2||

सर्वत एव श्रुतिमान् सर्वगतश्चेति गीयसे सद्भिः ।अत इदमर्हसि भगवन् स्थागो कृपणाद्वचः श्रोतुम् ॥ ३॥

sarvata eva śrutimān sarvagataśceti gīyase sadbhiḥ |ata idamarhasi bhagavan sthāgo kṛpaṇādvacaḥ śrotum || 3||

शरणमसि संश्रयो ह्यसि गतिरसि नाथोऽसि सर्वभूतानाम् ।भूतेश तेन ते मयि विज्ञायातिक्षमा कार्या ॥ ४॥

śaraṇamasi saṃśrayo hyasi gatirasi nātho'si sarvabhūtānām |bhūteśa tena te mayi vijñāyātikṣamā kāryā || 4||

येनाष्टधा विभज्य प्रजासु हितहेतुना तनुर्धत्ता ।कस्तादृशं न यायात्त्वामिह करुणाकरं शरणम् ॥ ५॥

yenāṣṭadhā vibhajya prajāsu hitahetunā tanurdhattā |kastādṛśaṃ na yāyāttvāmiha karuṇākaraṃ śaraṇam || 5||

प्रणतजनरक्षणेन क्षणमेकं कालकाल वामेन ।त्रिनयन समग्रदर्शिन् दासजनं चक्षुषा पश्य ॥ ६॥

praṇatajanarakṣaṇena kṣaṇamekaṃ kālakāla vāmena |trinayana samagradarśin dāsajanaṃ cakṣuṣā paśya || 6||

पातालं दिवमथ वा गच्छामि पलाय्य यदि दिगन्तं वा ।तत्रापि त्राता मे मृत्योर्नान्यस्त्वयैव विना ॥ ७॥

pātālaṃ divamatha vā gacchāmi palāyya yadi digantaṃ vā |tatrāpi trātā me mṛtyornānyastvayaiva vinā || 7||

कालव्याधो धावति भगवन्नासन्नमेव हन्तुं माम् ।क्रन्दामि त्वामीशं पाशच्छेदाय तेनार्तः ॥ ८॥

kālavyādho dhāvati bhagavannāsannameva hantuṃ mām |krandāmi tvāmīśaṃ pāśacchedāya tenārtaḥ || 8||

आसन्नमरणमशरणमुन्मार्गभ्रमणखिन्नमवसन्नम् ।त्रायस्व शिव समाश्रितमन्धमधस्तात्पतितं माम् ॥ ९॥

āsannamaraṇamaśaraṇamunmārgabhramaṇakhinnamavasannam |trāyasva śiva samāśritamandhamadhastātpatitaṃ mām || 9||

परिलुलितकमलदलगतजललवचलमेतदायुरपयाति ।त्वद्भक्तिश्च न सुलभा पुनरिति मत्वा प्रसीद विभो ॥ १०॥

parilulitakamaladalagatajalalavacalametadāyurapayāti |tvadbhaktiśca na sulabhā punariti matvā prasīda vibho || 10||

प्राणैर्वियोज्य जन्तुं त्यजति रिपुर्जगति पापशीलोऽपि ।मृतमपि न विमुञ्चति यस्त्रायस्व ततोऽरिषड्वर्गात् ॥ ११॥

prāṇairviyojya jantuṃ tyajati ripurjagati pāpaśīlo'pi |mṛtamapi na vimuñcati yastrāyasva tato'riṣaḍvargāt || 11||

गायन्तं च रुदन्तं शान्तं कृपणं हसन्तं च ।रक्ष विभो मामार्तं गृहीतमाशापिशाचिकया ॥ १२॥

gāyantaṃ ca rudantaṃ śāntaṃ kṛpaṇaṃ hasantaṃ ca |rakṣa vibho māmārtaṃ gṛhītamāśāpiśācikayā || 12||

भवमरुमार्गभ्रमणश्रान्तस्य शिव प्रसीद दीनस्य ।त्वयि(त्वन्)मानसे प्रसन्ने शाम्यति तीव्रा हि मे तृष्णा ॥ १३॥

bhavamarumārgabhramaṇaśrāntasya śiva prasīda dīnasya |tvayi(tvan)mānase prasanne śāmyati tīvrā hi me tṛṣṇā || 13||

यस्मिन्निपतितमेव ग्रसते रागोरगो महाभोगः ।देहि विभो भवकूपे त्रियम्बकालम्बनं पततः ॥ १४॥

yasminnipatitameva grasate rāgorago mahābhogaḥ |dehi vibho bhavakūpe triyambakālambanaṃ patataḥ || 14||

येनैकमेव सर्वं द्वैतेन त्वां महेश पश्यामि ।सद्दृष्टिप्रतिबन्धं छिन्धि ममाज्ञानतिमिरं तत् ॥ १५॥

yenaikameva sarvaṃ dvaitena tvāṃ maheśa paśyāmi |saddṛṣṭipratibandhaṃ chindhi mamājñānatimiraṃ tat || 15||

भगवन्स्त्रिभुवनभयकृत्कृतान्तकृष्णाहिदंष्ट्रया दष्टः ।तृष्णाभिधानया यस्त्वमेव तन्निर्विषीकुरुषे ॥ १६॥

bhagavanstribhuvanabhayakṛtkṛtāntakṛṣṇāhidaṃṣṭrayā daṣṭaḥ |tṛṣṇābhidhānayā yastvameva tannirviṣīkuruṣe || 16||

मोहमहाव्याधिमिमं देव चिकित्सस्व दुश्चिकित्सं मे ।भिषजं भैषज्यं च त्वां हि महान्तः प्रशंसन्ति ॥ १७॥

mohamahāvyādhimimaṃ deva cikitsasva duścikitsaṃ me |bhiṣajaṃ bhaiṣajyaṃ ca tvāṃ hi mahāntaḥ praśaṃsanti || 17||

तं देवनरकहुतवहबहुलज्वालाकलापसन्तापम् ।त्वद्दृष्टिर्वृष्टिरिव प्रशमयतु शिव प्रसीद विभो ॥ १८॥

taṃ devanarakahutavahabahulajvālākalāpasantāpam |tvaddṛṣṭirvṛṣṭiriva praśamayatu śiva prasīda vibho || 18||

देव महाकारुणिक प्रसीद करुणार्द्रया दृशा पश्य ।शाम्यति यया मनो मे दुःसहदुःखानलज्वलितम् ॥ १९॥

deva mahākāruṇika prasīda karuṇārdrayā dṛśā paśya |śāmyati yayā mano me duḥsahaduḥkhānalajvalitam || 19||

शिव शिव भगवन् भगवन् अन्धमनाथं च रक्ष रक्ष विभो ।तव पादपीठलग्नं हरति हठादेव मृत्युर्माम् ॥ २०॥

śiva śiva bhagavan bhagavan andhamanāthaṃ ca rakṣa rakṣa vibho |tava pādapīṭhalagnaṃ harati haṭhādeva mṛtyurmām || 20||

अतिकृपणमार्तमशरणमाक्रन्दन्तं वशीकृतं पाशैः ।आक्रान्तमन्तकभटैर्मां शिव शरणागतं रक्ष ॥ २१॥

atikṛpaṇamārtamaśaraṇamākrandantaṃ vaśīkṛtaṃ pāśaiḥ |ākrāntamantakabhaṭairmāṃ śiva śaraṇāgataṃ rakṣa || 21||

शरणागतानशरणान् मरणभयाभिद्रुतान् द्रुतं दयया ।रक्षाम्यहमिति मय्यपि कुरु प्रतिज्ञां विभो सफलाम् ॥ २२॥

śaraṇāgatānaśaraṇān maraṇabhayābhidrutān drutaṃ dayayā |rakṣāmyahamiti mayyapi kuru pratijñāṃ vibho saphalām || 22||

परमात्मन् परमेश्वर वेत्थ ममान्तस्स्थमेव देव त्वम् ।यदि तव चरणाम्बुजयोः स्वप्नेऽप्यहमन्यथाचेताः ॥ २३॥

paramātman parameśvara vettha mamāntassthameva deva tvam |yadi tava caraṇāmbujayoḥ svapne'pyahamanyathācetāḥ || 23||

सर्वेश सर्वशक्ते सर्वग सर्वज्ञ शर्व सर्वात्मन् ।त्यक्तस्य देव भवता भविता नान्यो मम त्राता ॥ २४॥

sarveśa sarvaśakte sarvaga sarvajña śarva sarvātman |tyaktasya deva bhavatā bhavitā nānyo mama trātā || 24||

कमपरमधुना याचे कञ्च क्रन्दामि मन्दपुण्योऽहम् ।कमशरणः शरणं वा व्रजामि देव त्वया त्यक्तः ॥ २५॥

kamaparamadhunā yāce kañca krandāmi mandapuṇyo'ham |kamaśaraṇaḥ śaraṇaṃ vā vrajāmi deva tvayā tyaktaḥ || 25||

दीनेषु दया कार्येत्यार्येषु कृता त्वयैव मर्यादा ।आर्य त्वं त्वय्येव हि दैन्यं मय्येव हि पर्याप्तम् ॥ २६॥

dīneṣu dayā kāryetyāryeṣu kṛtā tvayaiva maryādā |ārya tvaṃ tvayyeva hi dainyaṃ mayyeva hi paryāptam || 26||

किं त्यजसि मामनाथं नाथ कथं ते दया न मयि दीने ।पापिनमपि शरणागतमशरणमुज्झन्ति न महान्तः ॥ २७॥

kiṃ tyajasi māmanāthaṃ nātha kathaṃ te dayā na mayi dīne |pāpinamapi śaraṇāgatamaśaraṇamujjhanti na mahāntaḥ || 27||

त्रातरि सर्वगते त्वयि शिवनामनि नाम परमकारुणिके ।देव दिशः कथमेताः सञ्जातास्त्राणशून्या मे ॥ २८॥

trātari sarvagate tvayi śivanāmani nāma paramakāruṇike |deva diśaḥ kathametāḥ sañjātāstrāṇaśūnyā me || 28||

उभयमसम्भाव्यमिदं सुखमिह दुःखं त्वदाश्रितेऽन्यत्र ।कः श्रद्दधाति तुहिनं दहने दाहं च शीतांशौ ॥ २९॥

ubhayamasambhāvyamidaṃ sukhamiha duḥkhaṃ tvadāśrite'nyatra |kaḥ śraddadhāti tuhinaṃ dahane dāhaṃ ca śītāṃśau || 29||

क्रन्दन्तमेव देव त्वमपि यदीशान संश्रितं त्यजसि ।तदशरणं शरणागतवत्सलतां हन्त निहन्त्येव ॥ ३०॥

krandantameva deva tvamapi yadīśāna saṃśritaṃ tyajasi |tadaśaraṇaṃ śaraṇāgatavatsalatāṃ hanta nihantyeva || 30||

अभ्यर्थितः प्रसीदसि भगवन्नित्यपि ममैष कुविकल्पः ।जगदर्थमर्थितस्त्वं कुर्वन् बहुधा तनुं केन ॥ ३१॥

abhyarthitaḥ prasīdasi bhagavannityapi mamaiṣa kuvikalpaḥ |jagadarthamarthitastvaṃ kurvan bahudhā tanuṃ kena || 31||

सुचिरं मया न सेवितमिति शिव न त्रायसे न तद्घटते ।किं सद्य एव पीतं नामृतमजरामरं कुरुते ॥ ३२॥

suciraṃ mayā na sevitamiti śiva na trāyase na tadghaṭate |kiṃ sadya eva pītaṃ nāmṛtamajarāmaraṃ kurute || 32||

परितुष्टे किल भगवन् स्वात्मनि तुष्टिं ददासि लोकानाम् ।तुष्टेऽपि त्वयि दुःखं न श्रुतपूर्वं कदाचिदपि ॥ ३३॥

parituṣṭe kila bhagavan svātmani tuṣṭiṃ dadāsi lokānām |tuṣṭe'pi tvayi duḥkhaṃ na śrutapūrvaṃ kadācidapi || 33||

त्वयि निखिलदुःखहन्तरि हृदयगते दुःखितुं न युक्तं मे ।उदिते भगवति भास्वति तिमिरमनष्टं क्व वादृष्टम् ॥ ३४॥

tvayi nikhiladuḥkhahantari hṛdayagate duḥkhituṃ na yuktaṃ me |udite bhagavati bhāsvati timiramanaṣṭaṃ kva vādṛṣṭam || 34||

क्षणमपि यत्र महान्तो वसन्ति तत्रापदो विनिघ्नन्ति ।वससि सदा मम हृदये दुःखित्वं किमिदमाश्चर्यम् ॥ ३५॥

kṣaṇamapi yatra mahānto vasanti tatrāpado vinighnanti |vasasi sadā mama hṛdaye duḥkhitvaṃ kimidamāścaryam || 35||

दारयति दारुणमिदं दुःखं दहतीव मे हृदयम् ।विफलीभवति बहुफलो यद्यत्सङ्कल्पकल्पतरुः ॥ ३६॥

dārayati dāruṇamidaṃ duḥkhaṃ dahatīva me hṛdayam |viphalībhavati bahuphalo yadyatsaṅkalpakalpataruḥ || 36||

यस्येच्छयैव गच्छति जगदखिलं सम्भवं च नाशं च ।तत्र त्वय्यपि शम्भो सति दुःखं हा हतोऽस्मि ततः ॥ ३७॥

yasyecchayaiva gacchati jagadakhilaṃ sambhavaṃ ca nāśaṃ ca |tatra tvayyapi śambho sati duḥkhaṃ hā hato'smi tataḥ || 37||

तव चरणशरणगमनान्नो भग्ना नापदः सपदि यच्च ।आत्मा तेन ममायं भगवन्निन्द्यस्त्ववन्द्यश्च ॥ ३८॥

tava caraṇaśaraṇagamanānno bhagnā nāpadaḥ sapadi yacca |ātmā tena mamāyaṃ bhagavannindyastvavandyaśca || 38||

चिन्तामणिमपि लब्ध्वा कष्टमभव्यो दरिद्र एवास्मि ।शिवमपि शरणं गत्वा मरणभयाद्यन्न मुक्तोऽस्मि ॥ ३९॥

cintāmaṇimapi labdhvā kaṣṭamabhavyo daridra evāsmi |śivamapi śaraṇaṃ gatvā maraṇabhayādyanna mukto'smi || 39||

त्रिभुवनमप्युद्धर्तुं त्वद्भक्ताः शक्ततां गताः सर्वे ।अहमिह पुनरवसन्नः पापी स्वयमेव संसारे ॥ ४०॥

tribhuvanamapyuddhartuṃ tvadbhaktāḥ śaktatāṃ gatāḥ sarve |ahamiha punaravasannaḥ pāpī svayameva saṃsāre || 40||

व्यग्रः समग्रशक्ते दासजनानुग्रहः क्वासौ ।भवतो यतो न मां प्रति सम्प्रति करुणायते चेतः ॥ ४१॥

vyagraḥ samagraśakte dāsajanānugrahaḥ kvāsau |bhavato yato na māṃ prati samprati karuṇāyate cetaḥ || 41||

श्वेतहिताय कृतान्तं कृतवानसि भस्मसाद्यया सहसा ।सा तव भगवन् करुणा निष्करुणा मयि कथं जाता ॥ ४२॥

śvetahitāya kṛtāntaṃ kṛtavānasi bhasmasādyayā sahasā |sā tava bhagavan karuṇā niṣkaruṇā mayi kathaṃ jātā || 42||

पापाः पापघ्नानां कृपणाः करुणार्द्रचेतसां सततम् ।तरुणाः करुणाक्षेत्रं भवादृशां मादृशा एव ॥ ४३॥

pāpāḥ pāpaghnānāṃ kṛpaṇāḥ karuṇārdracetasāṃ satatam |taruṇāḥ karuṇākṣetraṃ bhavādṛśāṃ mādṛśā eva || 43||

दीनं दयार्द्रहृदयास्त्रायन्ते भवादृशा उपेत्य विभो ।त्वं तु मयि याचमाने न त्राता चित्रमेतदहो ॥ ४४॥

dīnaṃ dayārdrahṛdayāstrāyante bhavādṛśā upetya vibho |tvaṃ tu mayi yācamāne na trātā citrametadaho || 44||

नैषा कृपा कृपावन् परमेश विशेषवृत्तिना(ता)येयम् ।दीनेषु दयावन्तः सन्तः साम्येन वर्तन्ते ॥ ४५॥

naiṣā kṛpā kṛpāvan parameśa viśeṣavṛttinā(tā)yeyam |dīneṣu dayāvantaḥ santaḥ sāmyena vartante || 45||

तव दासभावमपुनर्दास्यायैवं वदन्ति यदि सन्तः ।लोभहतकस्य दास्यं तदिह ममाद्यापि नाथ कथम् ॥ ४६॥

tava dāsabhāvamapunardāsyāyaivaṃ vadanti yadi santaḥ |lobhahatakasya dāsyaṃ tadiha mamādyāpi nātha katham || 46||

अद्य श्वो वा मरणं त्राणं त्वत्तो न मेऽस्ति गतिरन्या ।भ्राम्यति ताम्यति त्रुट्यति मुह्यति शुष्यति च मम चेतः ॥ ४७॥

adya śvo vā maraṇaṃ trāṇaṃ tvatto na me'sti gatiranyā |bhrāmyati tāmyati truṭyati muhyati śuṣyati ca mama cetaḥ || 47||

धरणितलेन कलेवरमेतन्मे काष्ठवद्यावत् ।तावत्प्रसीद सीदति न हि ते शरणागतो जगति ॥ ४८॥

dharaṇitalena kalevarametanme kāṣṭhavadyāvat |tāvatprasīda sīdati na hi te śaraṇāgato jagati || 48||

आविशति विवशमेतच्चेतो यावन्न मोहपातालम् ।तावत्प्रसीद सीदति न हि ते शरणागतो जगति ॥ ४९॥

āviśati vivaśametacceto yāvanna mohapātālam |tāvatprasīda sīdati na hi te śaraṇāgato jagati || 49||

धनिनो धनेन धन्याः सेवन्ते त्वां गुणैश्च गुणिनोऽपि ।एतत्तु भक्तिमात्रं सर्वस्वं मे गृहाण विभो ॥ ५०॥

dhanino dhanena dhanyāḥ sevante tvāṃ guṇaiśca guṇino'pi |etattu bhaktimātraṃ sarvasvaṃ me gṛhāṇa vibho || 50||

पापात्मकोऽयमिति मयि विजुगुप्सां मा कृथा जगन्नाथ ।जगति न तदस्ति पापं हरति न यत्तेऽङ्घ्रिसंस्मरणम् ॥ ५१॥

pāpātmako'yamiti mayi vijugupsāṃ mā kṛthā jagannātha |jagati na tadasti pāpaṃ harati na yatte'ṅghrisaṃsmaraṇam || 51||

हुतवहनिचयो हिमतां तुहिनं दहनत्वमेतु कदाचिदपि । (च कदाचित् ।)न तु तव चरणस्मरणं मोघममोघस्मृतेर्भवति ॥ ५२॥

hutavahanicayo himatāṃ tuhinaṃ dahanatvametu kadācidapi | (ca kadācit |)na tu tava caraṇasmaraṇaṃ moghamamoghasmṛterbhavati || 52||

दिवमधिरोहतु धरणी तारानिकरोऽपि लुठतु भूमितले ।न तु तव चरणस्मरणं मोघममोघस्मृतेर्भवति ॥ ५३॥

divamadhirohatu dharaṇī tārānikaro'pi luṭhatu bhūmitale |na tu tava caraṇasmaraṇaṃ moghamamoghasmṛterbhavati || 53||

मुखकमलमभिमुखं कुरु देहि वचो जलदनादघनघोषम् ।यत्तु सदाभयदानं भीतेवोच्चैः समुच्चरसि ॥ ५४॥

mukhakamalamabhimukhaṃ kuru dehi vaco jaladanādaghanaghoṣam |yattu sadābhayadānaṃ bhītevoccaiḥ samuccarasi || 54||

विज्ञापयामि किं वा नाथ बहु त्वां कृतान्तभयभीतः ।नाज्ञानं ते किञ्चित् मद्भक्तेरात्मशक्तेश्च ॥ ५५॥

vijñāpayāmi kiṃ vā nātha bahu tvāṃ kṛtāntabhayabhītaḥ |nājñānaṃ te kiñcit madbhakterātmaśakteśca || 55||

इति तरुणकरुणमुच्चैः कृपणस्याक्रन्दितं ममाकर्ण्य ।नाथ तथा कुरु कृपया कृपणेषु यथोचितं त्वत्तः ॥ ५६॥

iti taruṇakaruṇamuccaiḥ kṛpaṇasyākranditaṃ mamākarṇya |nātha tathā kuru kṛpayā kṛpaṇeṣu yathocitaṃ tvattaḥ || 56||

जगति तव शक्तिरतुला सकलजगद्घस्मरा रयात्सपदि ।कामोऽपि लीलयैवं नयनानलशलभतां यातः ॥ ५७॥

jagati tava śaktiratulā sakalajagadghasmarā rayātsapadi |kāmo'pi līlayaivaṃ nayanānalaśalabhatāṃ yātaḥ || 57||

कुलिशं कुसुमति दहनस्तुहिनति वारां निधिः स्थलति ।शत्रुर्मित्रति विषमप्यमृतति शिव शिवेति प्रलपतो भक्त्या ॥ ५८॥

kuliśaṃ kusumati dahanastuhinati vārāṃ nidhiḥ sthalati |śatrurmitrati viṣamapyamṛtati śiva śiveti pralapato bhaktyā || 58||

आर्तमनाथमशरणं दुस्तरभवभङ्गसागरे मग्नम् ।उद्धर रक्ष विलोकय परिपालय मां जगन्नाथ ॥ ५९॥

ārtamanāthamaśaraṇaṃ dustarabhavabhaṅgasāgare magnam |uddhara rakṣa vilokaya paripālaya māṃ jagannātha || 59||

यदिदमनुचितं दयालो नाथ मयाक्रन्दितं कृतान्तभयात् ।एतत् क्षमस्व भगवन्नार्ततया किमपि न क्रियते ॥ ६०॥

yadidamanucitaṃ dayālo nātha mayākranditaṃ kṛtāntabhayāt |etat kṣamasva bhagavannārtatayā kimapi na kriyate || 60||

स्वल्पाभोगा भोगा भङ्गी प्रियसङ्गमो गलत्यायुः ।चलमखिलमित्यवेक्ष्य व्रजति जनः शङ्करं शरणम् ॥ ६१॥

svalpābhogā bhogā bhaṅgī priyasaṅgamo galatyāyuḥ |calamakhilamityavekṣya vrajati janaḥ śaṅkaraṃ śaraṇam || 61||

आर्तेन मलयनाम्ना विज्ञप्तस्त्वं मया जगन्नाथ ।शर्वः सर्वार्तिहरस्तेन स्यात्सर्वलोकानाम् ॥ ६२॥

ārtena malayanāmnā vijñaptastvaṃ mayā jagannātha |śarvaḥ sarvārtiharastena syātsarvalokānām || 62||

शशभृदिव शीतलत्वे शिव देव शिवस्वभाव एव त्वम् ।अभ्यर्थ्यतां प्रयातः कष्टं मन्मन्दपुण्यतया ॥ ६३॥

śaśabhṛdiva śītalatve śiva deva śivasvabhāva eva tvam |abhyarthyatāṃ prayātaḥ kaṣṭaṃ manmandapuṇyatayā || 63||

या कुपितकृतान्तमुखत्रस्तानां जगति भवति गतिरेका ।तां भक्तवत्सल विभो नमामि शम्भो भवद्भक्तिम् ॥ ६४॥

yā kupitakṛtāntamukhatrastānāṃ jagati bhavati gatirekā |tāṃ bhaktavatsala vibho namāmi śambho bhavadbhaktim || 64||

त्वन्नाम यथा सुलभं भगवन् भूतेश मादृशस्यापि ।मच्चेतः प्रार्थयते त्वामेतां दुर्लभां भक्तिम् ॥ ६५॥

tvannāma yathā sulabhaṃ bhagavan bhūteśa mādṛśasyāpi |maccetaḥ prārthayate tvāmetāṃ durlabhāṃ bhaktim || 65||

विद्या यौवनमायुः प्रियस्य सङ्गो विभूतिरारोग्यम् ।युगपदपि सुलभमेतन्न पुनरुदारा भवद्भक्तिः ॥ ६६॥

vidyā yauvanamāyuḥ priyasya saṅgo vibhūtirārogyam |yugapadapi sulabhametanna punarudārā bhavadbhaktiḥ || 66||

तेन त्वामेव विभो याचे तां दुर्लभां भवद्भक्तिम् ।विफला दातरि न त्वयि वाञ्छा वल्लीव कल्पतरौ ॥ ६७॥

tena tvāmeva vibho yāce tāṃ durlabhāṃ bhavadbhaktim |viphalā dātari na tvayi vāñchā vallīva kalpatarau || 67||

जातस्य दिव्यभवने तिर्यग्योनौ मनुष्ययोनौ वा ।सा मे सदैव भूयात्त्वयि भक्तिरचञ्चला भगवन् ॥ ६८॥

jātasya divyabhavane tiryagyonau manuṣyayonau vā |sā me sadaiva bhūyāttvayi bhaktiracañcalā bhagavan || 68||

पड्वर्गविपिनकृन्तनसन्निशितकुठारधारया सततम् ।सा मे सदैव भूयात्त्वयि भक्तिरचञ्चला भगवन् ॥ ६९॥

paḍvargavipinakṛntanasanniśitakuṭhāradhārayā satatam |sā me sadaiva bhūyāttvayi bhaktiracañcalā bhagavan || 69||

या परमज्ञानाङ्कुरसम्पद्धनविमलबहुलजलधारा ।सा मे सदैव भूयात्त्वयि भक्तिरचञ्चला भगवन् ॥ ७०॥

yā paramajñānāṅkurasampaddhanavimalabahulajaladhārā |sā me sadaiva bhūyāttvayi bhaktiracañcalā bhagavan || 70||

शैवजननयनमणिनिष्यन्दनचन्द्रधारा या ।सा मे सदैव भूयात् त्वयि भक्तिरचञ्चला भगवन् ॥ ७१॥

śaivajananayanamaṇiniṣyandanacandradhārā yā |sā me sadaiva bhūyāt tvayi bhaktiracañcalā bhagavan || 71||

इति रचयति स्म भगवत इन्दुकलाशेखरस्य मलयाख्यः ।भक्त्या भक्तिस्तोत्रं भवे भवे भक्तिरेवास्तु ॥ ७२॥

iti racayati sma bhagavata indukalāśekharasya malayākhyaḥ |bhaktyā bhaktistotraṃ bhave bhave bhaktirevāstu || 72||

॥ इति श्रीमलयराजस्तुतिः सम्पूर्णा ॥

|| iti śrīmalayarājastutiḥ sampūrṇā ||