शिवार्यास्तुतिः Shivarya Stuti

ॐ श्रीगणेशाय नमः ।द्रुतकनकभासुराङ्गं कुमुदवनीबन्धुपाकचूडालम् ।स्मेरलवमञ्जुलास्यं शैलसुताश्लिष्टमाश्रये देवम् ॥ १॥

oṃ śrīgaṇeśāya namaḥ |drutakanakabhāsurāṅgaṃ kumudavanībandhupākacūḍālam |smeralavamañjulāsyaṃ śailasutāśliṣṭamāśraye devam || 1||

करुणारसार्द्रनयनं करधृतविज्ञानमुद्रमतिभद्रम् ।न्यग्रोधमूलभवनं न्यक्कृतनतमोहमानमामीशम् ॥ २॥

karuṇārasārdranayanaṃ karadhṛtavijñānamudramatibhadram |nyagrodhamūlabhavanaṃ nyakkṛtanatamohamānamāmīśam || 2||

गाङ्गेयद्रवलहरीप्रौढतनुच्छायसुन्दरमुदारम् ।हैमवतीरसनिर्भरनयनासेचनकनैजलावण्यम् ॥ ३॥

gāṅgeyadravalaharīprauḍhatanucchāyasundaramudāram |haimavatīrasanirbharanayanāsecanakanaijalāvaṇyam || 3||

उद्यद्बहुविद्युद्गणहृद्यजटानद्धनिर्जरधुनीकम् ।अङ्गजतनुभङ्गकलासङ्गतनिटिलाक्षतुङ्गभूमानम् ॥ ४॥

udyadbahuvidyudgaṇahṛdyajaṭānaddhanirjaradhunīkam |aṅgajatanubhaṅgakalāsaṅgataniṭilākṣatuṅgabhūmānam || 4||

शम्भो तावकविनुतौ विगलद्गर्वो हि भारतीजानिः ।स्तुतिकाङ्क्षा मम तनुते ग्राव्णां तरणस्य जलनिधौ समताम् ॥ ५॥

śambho tāvakavinutau vigaladgarvo hi bhāratījāniḥ |stutikāṅkṣā mama tanute grāvṇāṃ taraṇasya jalanidhau samatām || 5||

विधिमाधवदुरधिगमं शीर्षं चरणं च तावकं गदितम् ।वेद्यो भवसि कथं मे निटिलगता भाग्यरेखिका कीदृक् ॥ ६॥

vidhimādhavaduradhigamaṃ śīrṣaṃ caraṇaṃ ca tāvakaṃ gaditam |vedyo bhavasi kathaṃ me niṭilagatā bhāgyarekhikā kīdṛk || 6||

गूढार्थैर्भव वेदैरर्थप्रवणैः पुराणवचनैस्त्वाम् ।पुरुषमतिदुर्निरूप्यैस्तन्त्रैः शक्नोमि कथमहं वेत्तुम् ॥ ७॥

gūḍhārthairbhava vedairarthapravaṇaiḥ purāṇavacanaistvām |puruṣamatidurnirūpyaistantraiḥ śaknomi kathamahaṃ vettum || 7||

क्षित्यादि कार्यमखिलं सदधिष्ठानं सकर्तृकं गदितम् ।कर्ता नैव जडः स्यादाद्यः शम्भो श्रुतीरितस्त्वमिति ॥ ८॥

kṣityādi kāryamakhilaṃ sadadhiṣṭhānaṃ sakartṛkaṃ gaditam |kartā naiva jaḍaḥ syādādyaḥ śambho śrutīritastvamiti || 8||

उत्पादकोऽसि जगतामकरोस्तरलं तु मामकं हृदयम् ।गौरीपते कथं त्वं ध्येयो भूयाः किमस्ति मयि दोषः ॥ ९॥

utpādako'si jagatāmakarostaralaṃ tu māmakaṃ hṛdayam |gaurīpate kathaṃ tvaṃ dhyeyo bhūyāḥ kimasti mayi doṣaḥ || 9||

चापल्यादैन्द्रियकाद् ध्यातुं शक्नोमि नाद्य तव मूर्तिम् ।अन्ते सविधकृतान्ते शम्भो शक्ष्यामि कथमहं श्रान्तः ॥ १०॥

cāpalyādaindriyakād dhyātuṃ śaknomi nādya tava mūrtim |ante savidhakṛtānte śambho śakṣyāmi kathamahaṃ śrāntaḥ || 10||

कृतकेतरवचनाञ्चलपटलीपेटीनिगूढनिहितं ते ।नगजाजाने जानेऽमानं महिमानमिह कथं मूढः ॥ ११॥

kṛtaketaravacanāñcalapaṭalīpeṭīnigūḍhanihitaṃ te |nagajājāne jāne'mānaṃ mahimānamiha kathaṃ mūḍhaḥ || 11||

पूर्णं चिद्धनमेकं त्वामिन्द्रं वरुणमर्कमीशानम् ।मायावञ्चितहृदया ब्रुवते वागिति सनातनी ब्रूते ॥ १२॥

pūrṇaṃ ciddhanamekaṃ tvāmindraṃ varuṇamarkamīśānam |māyāvañcitahṛdayā bruvate vāgiti sanātanī brūte || 12||

उल्लङ्घ्य तावकाज्ञामुडुपतिशकलावतंस रचितागाः ।भवशततापग्लपितः शरणं त्वामेव निस्त्रपः प्रापम् ॥ १३॥

ullaṅghya tāvakājñāmuḍupatiśakalāvataṃsa racitāgāḥ |bhavaśatatāpaglapitaḥ śaraṇaṃ tvāmeva nistrapaḥ prāpam || 13||

अगतिमधुना वराकं श्रान्तं नितरां भवाब्धिपतितं माम् ।तारय कटाक्षनावा करुणावरुणालयोऽसि विश्वेश ॥ १४॥

agatimadhunā varākaṃ śrāntaṃ nitarāṃ bhavābdhipatitaṃ mām |tāraya kaṭākṣanāvā karuṇāvaruṇālayo'si viśveśa || 14||

अन्तर्यामिणमाह त्वामेवाकृतकभारती यस्मात् ।ज्ञातमहो हतहृदयं वारितमपि तेन मद्वशं नैति ॥ १५॥

antaryāmiṇamāha tvāmevākṛtakabhāratī yasmāt |jñātamaho hatahṛdayaṃ vāritamapi tena madvaśaṃ naiti || 15||

अमवोऽसि देव यत् त्वं वेत्सि भवोद्दामयातनां नातः ।दीनपरिदेवनं मे श्रुत्वापि त्रातुमुद्यतो नाद्य ॥ १६॥

amavo'si deva yat tvaṃ vetsi bhavoddāmayātanāṃ nātaḥ |dīnaparidevanaṃ me śrutvāpi trātumudyato nādya || 16||

पतितमपि पादपतितं पावनचरितं तनोषि गुणभरितम् ।आद्यतमावद्यतमो हृद्यनवद्याद्य वारयाच्छिद्य ॥ १७॥

patitamapi pādapatitaṃ pāvanacaritaṃ tanoṣi guṇabharitam |ādyatamāvadyatamo hṛdyanavadyādya vārayācchidya || 17||

अर्वाङ्गीकुरुषे तामार्यामुन्मत्तशेखरो यस्मात् ।ऊरीकृत्यावसि मां कामिनमिति किं नु धैर्यमवलम्बे ॥ १८॥

arvāṅgīkuruṣe tāmāryāmunmattaśekharo yasmāt |ūrīkṛtyāvasi māṃ kāminamiti kiṃ nu dhairyamavalambe || 18||

श्रुत्यञ्चलमञ्चगतो मां चलमनसं विहाय नगजेश ।वञ्चयसि किं चरेयं चञ्चासदृशस्वकिञ्चनः किञ्च ॥ १९॥

śrutyañcalamañcagato māṃ calamanasaṃ vihāya nagajeśa |vañcayasi kiṃ careyaṃ cañcāsadṛśasvakiñcanaḥ kiñca || 19||

रक्षितुमखिलाध्यक्ष त्र्यक्ष सुदक्षोऽप्युपेक्षसेऽपक्षम् ।नेक्षे रक्षकमितरं मात्रोपेक्ष्यं किमीक्षते पथिकः ॥ २०॥

rakṣitumakhilādhyakṣa tryakṣa sudakṣo'pyupekṣase'pakṣam |nekṣe rakṣakamitaraṃ mātropekṣyaṃ kimīkṣate pathikaḥ || 20||

दूने सुकृतविहीने वृजिनविताने गिरीश धृतमाने ।करुणां निधेहि दीने न शिवाजाने विधानमिह जाने ॥ २१॥

dūne sukṛtavihīne vṛjinavitāne girīśa dhṛtamāne |karuṇāṃ nidhehi dīne na śivājāne vidhānamiha jāne || 21||

कतिवारं नतिवाकं श्रुतिशतनुत पतितपावन ब्रूयाम् ।लीलाशतलोलाखिलपालाहतकाल पालयाभीलात् ॥ २२॥

kativāraṃ nativākaṃ śrutiśatanuta patitapāvana brūyām |līlāśatalolākhilapālāhatakāla pālayābhīlāt || 22||

धीरे जलधिगभीरे करुणासारे परीतसुरवारे ।गौरे विषयविदूरे जलधरचिकुरे हरे मनो मेऽस्तु ॥ २३॥

dhīre jaladhigabhīre karuṇāsāre parītasuravāre |gaure viṣayavidūre jaladharacikure hare mano me'stu || 23||

शूरे संवित्सारे क्षितिभृदगारे फणीन्द्रकृतहारे ।मस्तकधृतजलपूरे सर्वोदारे ममास्तु नतिवाकः ॥ २४॥

śūre saṃvitsāre kṣitibhṛdagāre phaṇīndrakṛtahāre |mastakadhṛtajalapūre sarvodāre mamāstu nativākaḥ || 24||

इति श्रीशिवार्यास्तुतिः समाप्ता ।(४४)

iti śrīśivāryāstutiḥ samāptā |(44)