शरभेशाष्टकम् Sharabhesha Ashtakam

श्रीशिव उवाचशृणु देवि महागुह्यं परं पुण्यविवर्धनम् ।शरभेशाष्टकं मन्त्रं वक्ष्यामि तव तत्त्वतः ॥ १॥

śrīśiva uvācaśṛṇu devi mahāguhyaṃ paraṃ puṇyavivardhanam |śarabheśāṣṭakaṃ mantraṃ vakṣyāmi tava tattvataḥ || 1||

ऋषिन्यासादिकं यत्तत्सर्वपूर्ववदाचरेत् ।ध्यानभेदं विशेषेण वक्ष्याम्यहमतः शिवे ॥ २॥

ṛṣinyāsādikaṃ yattatsarvapūrvavadācaret |dhyānabhedaṃ viśeṣeṇa vakṣyāmyahamataḥ śive || 2||

ध्यानम्ज्वलनकुटिलकेशं सूर्यचन्द्राग्निनेत्रंनिशिततरनखाग्रोद्धूतहेमाभदेहम् ।शरभमथ मुनीन्द्रैः सेव्यमानं सिताङ्गंप्रणतभयविनाशं भावयेत्पक्षिराजम् ॥ ३॥

dhyānamjvalanakuṭilakeśaṃ sūryacandrāgninetraṃniśitataranakhāgroddhūtahemābhadeham |śarabhamatha munīndraiḥ sevyamānaṃ sitāṅgaṃpraṇatabhayavināśaṃ bhāvayetpakṣirājam || 3||

अथ स्तोत्रम्देवादिदेवाय जगन्मयाय शिवाय नालीकनिभाननाय ।शर्वाय भीमाय शराधिपाय नमोऽस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ ४॥

atha stotramdevādidevāya jaganmayāya śivāya nālīkanibhānanāya |śarvāya bhīmāya śarādhipāya namo'stu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 4||

हराय भीमाय हरिप्रियाय भवाय शान्ताय परात्पराय ।मृडाय रुद्राय विलोचनाय नमोऽस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ ५॥

harāya bhīmāya haripriyāya bhavāya śāntāya parātparāya |mṛḍāya rudrāya vilocanāya namo'stu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 5||

शीतांशुचूडाय दिगम्बराय सृष्टिस्थितिध्वंसनकारणाय ।जटाकलापाय जितेन्द्रियाय नमोऽस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ ६॥

śītāṃśucūḍāya digambarāya sṛṣṭisthitidhvaṃsanakāraṇāya |jaṭākalāpāya jitendriyāya namo'stu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 6||

कलङ्ककण्ठाय भवान्तकाय कपालशूलात्तकराम्बुजाय ।भुजङ्गभूषाय पुरान्तकाय नमोऽस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ ७॥

kalaṅkakaṇṭhāya bhavāntakāya kapālaśūlāttakarāmbujāya |bhujaṅgabhūṣāya purāntakāya namo'stu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 7||

शमादिषट्काय यमान्तकाय यमादियोगाष्टकसिद्धिदाय ।उमाधिनाथाय पुरातनाय नमोऽस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ ८॥

śamādiṣaṭkāya yamāntakāya yamādiyogāṣṭakasiddhidāya |umādhināthāya purātanāya namo'stu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 8||

घृणादिपाशाष्टकवर्जिताय खिलीकृतास्मत्पथि पूर्वगाय ।गुणादिहीनाय गुणत्रयाय नमोऽस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ ९॥

ghṛṇādipāśāṣṭakavarjitāya khilīkṛtāsmatpathi pūrvagāya |guṇādihīnāya guṇatrayāya namo'stu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 9||

कालाय वेदामृतकन्दलाय कल्याणकौतूहलकारणाय ।स्थूलाय सूक्ष्माय स्वरूपगाय नमोऽस्तु तुस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ १०॥

kālāya vedāmṛtakandalāya kalyāṇakautūhalakāraṇāya |sthūlāya sūkṣmāya svarūpagāya namo'stu tustu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 10||

पञ्चाननायानिलभास्कराय पञ्चाशदर्णाद्यपराक्षयाय ।पञ्चाक्षरेशाय जगद्धिताय नमोऽस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ ११॥

pañcānanāyānilabhāskarāya pañcāśadarṇādyaparākṣayāya |pañcākṣareśāya jagaddhitāya namo'stu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 11||

नीलकण्ठाय रुद्राय शिवाय शशिमौलिने ।भवाय भवनाशाय पक्षिराजाय ते नमः ॥ १२॥

nīlakaṇṭhāya rudrāya śivāya śaśimauline |bhavāya bhavanāśāya pakṣirājāya te namaḥ || 12||

परात्पराय घोराय शम्भवे परमात्मने ।शर्वाय निर्मलाङ्गाय सालुवाय नमो नमः ॥ १३॥

parātparāya ghorāya śambhave paramātmane |śarvāya nirmalāṅgāya sāluvāya namo namaḥ || 13||

गङ्गाधराय साम्बाय परमानन्दतेजसे ।सर्वेश्वराय शान्ताय शरभाय नमो नमः ॥ १४॥

gaṅgādharāya sāmbāya paramānandatejase |sarveśvarāya śāntāya śarabhāya namo namaḥ || 14||

वरदाय वराङ्गाय वामदेवाय शूलिने ।गिरिशाय गिरीशाय गिरिजापतये नमः ॥ १५॥

varadāya varāṅgāya vāmadevāya śūline |giriśāya girīśāya girijāpataye namaḥ || 15||

कनकजठरकोद्यद्रक्तपानोन्मदेनप्रथितनिखिलपीडानारसिंहेन जाता । (सकलभुवन पीडा)शरभ हर शिवेश त्राहि नः सर्वपापादनिशमिह कृपाब्धे सालुवेश प्रभो त्वम् ॥ १६॥

kanakajaṭharakodyadraktapānonmadenaprathitanikhilapīḍānārasiṃhena jātā | (sakalabhuvana pīḍā)śarabha hara śiveśa trāhi naḥ sarvapāpādaniśamiha kṛpābdhe sāluveśa prabho tvam || 16||

(कनकजठरपीनोद्रिक्तपानोन्मदेनसकलभुवन पीडानारसिंहेन जाता ।झडिति सकरुणं यः सर्वदेवैः स्तुतस्तांअहरदभयदायी सालुवः पक्षिराजः ॥ १६॥

(kanakajaṭharapīnodriktapānonmadenasakalabhuvana pīḍānārasiṃhena jātā |jhaḍiti sakaruṇaṃ yaḥ sarvadevaiḥ stutastāṃaharadabhayadāyī sāluvaḥ pakṣirājaḥ || 16||

दंष्ट्रानखोग्रः शरभः सपक्षः चतुर्विधश्चाष्टपदः चतुर्भुजः ।किरीटगङ्गेन्दुधरो नृसिंहक्षोभापहोऽस्मद्रिपुहास्तु शम्भुः ॥ १७॥

daṃṣṭrānakhograḥ śarabhaḥ sapakṣaḥ caturvidhaścāṣṭapadaḥ caturbhujaḥ |kirīṭagaṅgendudharo nṛsiṃhakṣobhāpaho'smadripuhāstu śambhuḥ || 17||

शरभेशस्तवं नित्यं यः पठेत् शिवसन्निधौ ।इह भुक्त्वाऽखिलान्भोगानन्ते ब्रह्मपुरं व्रजेत् ।इति शरभकल्पतः ।)सर्वेश सर्वाधिकशान्तमूर्ते कृतापराधानमरानथान्यान् ।विनीय विश्वविधायि नीते नमोऽस्तु तुभ्यं शरभेश्वराय ॥ १७॥

śarabheśastavaṃ nityaṃ yaḥ paṭhet śivasannidhau |iha bhuktvā'khilānbhogānante brahmapuraṃ vrajet |iti śarabhakalpataḥ |)sarveśa sarvādhikaśāntamūrte kṛtāparādhānamarānathānyān |vinīya viśvavidhāyi nīte namo'stu tubhyaṃ śarabheśvarāya || 17||

दंष्ट्रानखोग्रः शरभः सपक्षश्चतुर्भुजश्चाष्टपदः सहेतिः ।कोटीरगङ्गेन्दुधरो नृसिंहक्षोभापहोऽस्मद्रिपुहास्तु शम्भुः ॥ १८॥

daṃṣṭrānakhograḥ śarabhaḥ sapakṣaścaturbhujaścāṣṭapadaḥ sahetiḥ |koṭīragaṅgendudharo nṛsiṃhakṣobhāpaho'smadripuhāstu śambhuḥ || 18||

हुङ्कारी शरभेश्वरोऽष्टचरणः पक्षी चतुर्बाहुकः ।पादाकृष्टनृसिंहविग्रहधरः कालाग्निकोटिद्युतिः ।विश्वक्षोभहरः सहेतिरनिशं ब्रह्मेन्द्रमुख्यैः स्तुतोगङ्गाचन्द्रधरः पुरत्रयहरः सद्यो रिपुघ्नोऽस्तु नः ॥ १९॥

huṅkārī śarabheśvaro'ṣṭacaraṇaḥ pakṣī caturbāhukaḥ |pādākṛṣṭanṛsiṃhavigrahadharaḥ kālāgnikoṭidyutiḥ |viśvakṣobhaharaḥ sahetiraniśaṃ brahmendramukhyaiḥ stutogaṅgācandradharaḥ puratrayaharaḥ sadyo ripughno'stu naḥ || 19||

मृगाङ्कलाङ्गूलसचञ्चुपक्षो दंष्ट्राननाङ्घ्रिश्च भुजासहस्रः ।त्रिनेत्रगङ्गेन्दुधरः प्रभाढ्यः पायादपायाच्छरभेश्वरो नः ॥ २०॥

mṛgāṅkalāṅgūlasacañcupakṣo daṃṣṭrānanāṅghriśca bhujāsahasraḥ |trinetragaṅgendudharaḥ prabhāḍhyaḥ pāyādapāyāccharabheśvaro naḥ || 20||

नृसिंहमत्युग्रमतीवतेजःप्रकाशितं दानवभङ्गदक्षम् ।प्रशान्तिमन्तं विदधाति यो मां सोऽस्मानपायाच्छरभेश्वरोऽवतु नः ॥ २१॥

nṛsiṃhamatyugramatīvatejaḥprakāśitaṃ dānavabhaṅgadakṣam |praśāntimantaṃ vidadhāti yo māṃ so'smānapāyāccharabheśvaro'vatu naḥ || 21||

योऽभूत् सहस्रांशुशतप्रकाशः स पक्षिसिंहाकृतिरष्टपादः ।नृसिंहसङ्क्षोभशमात्तरूपः पायादपायाच्छरभेश्वरो नः ॥ २२॥

yo'bhūt sahasrāṃśuśataprakāśaḥ sa pakṣisiṃhākṛtiraṣṭapādaḥ |nṛsiṃhasaṅkṣobhaśamāttarūpaḥ pāyādapāyāccharabheśvaro naḥ || 22||

त्वां मन्युमन्तं प्रवदन्ति वेदास्त्वां शान्तिमन्तं मुनयो गृणन्ति ।दृष्टे नृसिंहे जगदीश्वरे ते सर्वापराधं शरभ क्षमस्व ॥ २३॥

tvāṃ manyumantaṃ pravadanti vedāstvāṃ śāntimantaṃ munayo gṛṇanti |dṛṣṭe nṛsiṃhe jagadīśvare te sarvāparādhaṃ śarabha kṣamasva || 23||

करचरणकृतं वाक्कर्मजं कायजं वाश्रवणनयनजं वा मानसं वापराधम् ।विहितमविहितं वा सर्वमेतत्क्षमस्वशिव शिव करुणाब्धे श्रीमहादेव शम्भो ॥ २४॥

karacaraṇakṛtaṃ vākkarmajaṃ kāyajaṃ vāśravaṇanayanajaṃ vā mānasaṃ vāparādham |vihitamavihitaṃ vā sarvametatkṣamasvaśiva śiva karuṇābdhe śrīmahādeva śambho || 24||

रुद्रः शङ्कर ईश्वरः पशुपतिः स्थाणुः कपर्दी शिवोवागीशो वृषभध्वजः स्मरहरो भक्तप्रियस्त्र्यम्बकः ।भूतेशो जगदीश्वरश्च वृषभो मृत्युञ्जयः श्रीपतिःयोऽस्मान् कालगलोऽवतात्पुरहरः शम्भुः पिनाकी हरः ॥ २५॥

rudraḥ śaṅkara īśvaraḥ paśupatiḥ sthāṇuḥ kapardī śivovāgīśo vṛṣabhadhvajaḥ smaraharo bhaktapriyastryambakaḥ |bhūteśo jagadīśvaraśca vṛṣabho mṛtyuñjayaḥ śrīpatiḥyo'smān kālagalo'vatātpuraharaḥ śambhuḥ pinākī haraḥ || 25||

यतो नृसिंहं हरसि हर इत्युच्यते बुधैः ।यतो बिभर्षि सकलं विभज्य तनुमष्टधा ॥ २६॥

yato nṛsiṃhaṃ harasi hara ityucyate budhaiḥ |yato bibharṣi sakalaṃ vibhajya tanumaṣṭadhā || 26||

अतोऽस्मान् पाहि भगवन्प्रसीद च पुनः पुनः ।इति स्तुतो महादेवः प्रसन्नो भक्तवत्सलः । २७॥

ato'smān pāhi bhagavanprasīda ca punaḥ punaḥ |iti stuto mahādevaḥ prasanno bhaktavatsalaḥ | 27||

सुरानाह्लादयामास वरदानैरभीप्सितैः ।प्रसन्नोऽस्मि स्तवेनाहमनेन विबुधेश्वराः ॥ २८॥

surānāhlādayāmāsa varadānairabhīpsitaiḥ |prasanno'smi stavenāhamanena vibudheśvarāḥ || 28||

मयि रुद्रे महादेवे भयत्वं भक्तिमूर्जितम् ।ममांशोऽयं नृसिंहोऽयं मयि भक्ततमस्त्विह ॥ २९॥

mayi rudre mahādeve bhayatvaṃ bhaktimūrjitam |mamāṃśo'yaṃ nṛsiṃho'yaṃ mayi bhaktatamastviha || 29||

इमं स्तवं जपेद्यस्तु शरभेशाष्टकं नरः ।तस्य नश्यन्ति पापानि रिपवश्च सुरोत्तमाः ॥ ३० ॥

imaṃ stavaṃ japedyastu śarabheśāṣṭakaṃ naraḥ |tasya naśyanti pāpāni ripavaśca surottamāḥ || 30 ||

नश्यन्ति सर्वरोगाणि क्षयरोगादिकानि च ।अशेषग्रहभूतानि कृत्रिमाणि ज्वराणि च ॥ ३१॥

naśyanti sarvarogāṇi kṣayarogādikāni ca |aśeṣagrahabhūtāni kṛtrimāṇi jvarāṇi ca || 31||

सर्पचोराग्निशार्दूलगजपोत्रिमुखानि च ।अन्यानि च वनस्थानि नास्ति भीतिर्न संशयः ॥ ३२॥

sarpacorāgniśārdūlagajapotrimukhāni ca |anyāni ca vanasthāni nāsti bhītirna saṃśayaḥ || 32||

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवि देवान् शरभसालुवः ।ततस्ते स्वस्वधामानि ययुराह्लादपूर्वकम् ॥ ३३॥

ityuktvāntardadhe devi devān śarabhasāluvaḥ |tataste svasvadhāmāni yayurāhlādapūrvakam || 33||

एतच्छरभकं स्तोत्रं मन्त्रभूतं जपेन्नरः ।सर्वान्कामानवाप्नोति शिवलोकं च गच्छति ॥ ३४॥

etaccharabhakaṃ stotraṃ mantrabhūtaṃ japennaraḥ |sarvānkāmānavāpnoti śivalokaṃ ca gacchati || 34||

इति श्रीआकाशभैरवकल्पोक्तं प्रत्यक्षसिद्धिप्रदेउमामहेश्वरसंवादे शरभेशाष्टकस्तोत्रमन्त्रं सम्पूर्णम् ।श्लोकानि २५३४ शरभशान्तिस्तोत्रम्

iti śrīākāśabhairavakalpoktaṃ pratyakṣasiddhipradeumāmaheśvarasaṃvāde śarabheśāṣṭakastotramantraṃ sampūrṇam |ślokāni 2534 śarabhaśāntistotram