शरभहृदयम् Sharabha Hridayam

श्रीदेव्युवाच ।भगवन्देवदेवेश सर्वशास्त्रार्थवादक ।ब्रूहि मे सर्वपापघ्नं किं मन्त्रमिष्टकामदम् ॥ १॥

śrīdevyuvāca |bhagavandevadeveśa sarvaśāstrārthavādaka |brūhi me sarvapāpaghnaṃ kiṃ mantramiṣṭakāmadam || 1||

केन पुण्यप्रभावेन शत्रूणां प्राणनाशनम् ।सर्वपापप्रशमनं धनमायुष्यवर्धनम् ।ब्रूहि मे कृपया शम्भो त्वत्पादकमलं नमः ॥ २॥

kena puṇyaprabhāvena śatrūṇāṃ prāṇanāśanam |sarvapāpapraśamanaṃ dhanamāyuṣyavardhanam |brūhi me kṛpayā śambho tvatpādakamalaṃ namaḥ || 2||

ईश्वर उवाच ।शृणु वक्ष्यामि देवेशि सर्वपापहरं परम् ॥ ३॥

īśvara uvāca |śṛṇu vakṣyāmi deveśi sarvapāpaharaṃ param || 3||

सर्वशत्रुहरं दिव्यं हृदयं शरभस्य च ।सालुवं (शालुवं) सर्वरोगघ्नं हृदयं परमाद्भुतम् ॥ ४॥

sarvaśatruharaṃ divyaṃ hṛdayaṃ śarabhasya ca |sāluvaṃ (śāluvaṃ) sarvarogaghnaṃ hṛdayaṃ paramādbhutam || 4||

गुह्याद्गुह्यतरं गुह्यं गोपनीयं प्रयत्नतः ।पुरा नारायणः श्रीमान् क्षीराब्धौ मथनं ततः ॥ ५॥

guhyādguhyataraṃ guhyaṃ gopanīyaṃ prayatnataḥ |purā nārāyaṇaḥ śrīmān kṣīrābdhau mathanaṃ tataḥ || 5||

तस्य प्रारम्भसमये हृदयं शरभस्य च ।प्रातः कालेऽजपन्नित्यं विंशदावर्त्तिकं मुदा ॥ ६॥

tasya prārambhasamaye hṛdayaṃ śarabhasya ca |prātaḥ kāle'japannityaṃ viṃśadāvarttikaṃ mudā || 6||

एवं मासत्रयं कृत्वा प्रादुर्बभूव सालुवः (शालुवः) ।तस्य सोदण्डवद्भूमौ प्रणम्य च पुनः पुनः ॥ ७॥

evaṃ māsatrayaṃ kṛtvā prādurbabhūva sāluvaḥ (śāluvaḥ) |tasya sodaṇḍavadbhūmau praṇamya ca punaḥ punaḥ || 7||

तमुत्थाप्य महातेजा मूर्ध्नयुपाघ्राय सालुवः (शालुवः) ।सन्तुष्टः प्रत्युवाचेदं निर्विघ्नेनामृतं भवेत् ॥ ८॥

tamutthāpya mahātejā mūrdhnayupāghrāya sāluvaḥ (śāluvaḥ) |santuṣṭaḥ pratyuvācedaṃ nirvighnenāmṛtaṃ bhavet || 8||

इत्युक्त्वा प्रददौ तस्मै रक्षणं सर्वविश्वकम् ।ततो नारायणो देवः प्रणमानोऽब्रवीद्वचः ॥ ९॥

ityuktvā pradadau tasmai rakṣaṇaṃ sarvaviśvakam |tato nārāyaṇo devaḥ praṇamāno'bravīdvacaḥ || 9||

नारायण उवाच ।देव देव महादेव पक्षिराज महाप्रभो ।हृदयं तव देवेश तस्य को वा ऋषिर्वद ॥ १०॥

nārāyaṇa uvāca |deva deva mahādeva pakṣirāja mahāprabho |hṛdayaṃ tava deveśa tasya ko vā ṛṣirvada || 10||

छन्दः किं बीजशक्ति च किं फलं वद मे प्रभो ।श्री शरभेश्वर उवाच ।शृणु वक्ष्याम्यहं विष्णो हृदयं मम सालुवम् (शालुवम्) ॥ ११॥

chandaḥ kiṃ bījaśakti ca kiṃ phalaṃ vada me prabho |śrī śarabheśvara uvāca |śṛṇu vakṣyāmyahaṃ viṣṇo hṛdayaṃ mama sāluvam (śāluvam) || 11||

सर्वपापक्षयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम् ।सर्वक्लेशविनाशं च सर्वसन्तोषकारणम् ॥ १२॥

sarvapāpakṣayaṃ puṇyaṃ sarvaśatruvināśanam |sarvakleśavināśaṃ ca sarvasantoṣakāraṇam || 12||

सर्वसौभाग्यदं शान्तं सर्वमङ्गलवर्धनम् ।ऋषिः कालाग्निरुद्रस्तु जगती छन्द ईरितम् ॥ १३॥

sarvasaubhāgyadaṃ śāntaṃ sarvamaṅgalavardhanam |ṛṣiḥ kālāgnirudrastu jagatī chanda īritam || 13||

खं बीजं च महं देव शक्तिः स्वाहेत्युदीरितम् ।कीलकं नम इत्याहुरिष्टार्थे विनियोगकम् ॥ १४॥

khaṃ bījaṃ ca mahaṃ deva śaktiḥ svāhetyudīritam |kīlakaṃ nama ityāhuriṣṭārthe viniyogakam || 14||

मूलन्यासादिकं कृत्वा ध्यायेच्छरभ सालुवम् (शालुवम्) ।प्रथमं पक्षिराजं चं द्वितीयं शरभं तथा ॥ १५॥

mūlanyāsādikaṃ kṛtvā dhyāyeccharabha sāluvam (śāluvam) |prathamaṃ pakṣirājaṃ caṃ dvitīyaṃ śarabhaṃ tathā || 15||

तृतीयं सालुवं (शालुवं) प्रोक्तं चतुर्थं लोकनायकम् ।पञ्चमं रेणुकानाथं षष्ठं कालाग्निरुद्रकम् ॥ १६॥

tṛtīyaṃ sāluvaṃ (śāluvaṃ) proktaṃ caturthaṃ lokanāyakam |pañcamaṃ reṇukānāthaṃ ṣaṣṭhaṃ kālāgnirudrakam || 16||

सप्तमं नारसिंहारिमष्टमं विश्वमोहनम् ।श्रीं ह्रीं क्लीं नवमं चैव हुं हुं हुं दशमं तथा ॥ १७॥

saptamaṃ nārasiṃhārimaṣṭamaṃ viśvamohanam |śrīṃ hrīṃ klīṃ navamaṃ caiva huṃ huṃ huṃ daśamaṃ tathā || 17||

क्लीं ह्रीं क्लामेकादशं च द्वादशं सर्वमन्त्रवित् ।त्रयोदशं तु यन्त्रेशं चतुर्दशं महाबलः ॥ १८॥

klīṃ hrīṃ klāmekādaśaṃ ca dvādaśaṃ sarvamantravit |trayodaśaṃ tu yantreśaṃ caturdaśaṃ mahābalaḥ || 18||

पञ्चदशं पापनाशं षोडशं च करालकम् ।सप्तदशं महारौद्रं भीममष्टादशं तथा ॥ १९॥

pañcadaśaṃ pāpanāśaṃ ṣoḍaśaṃ ca karālakam |saptadaśaṃ mahāraudraṃ bhīmamaṣṭādaśaṃ tathā || 19||

एकोनविंशं साम्बं च विंशं च शङ्करं तथा ।विंशोत्तरैकं सर्वेशं द्वाविंशं पार्वतीपतिम् ॥ २०॥

ekonaviṃśaṃ sāmbaṃ ca viṃśaṃ ca śaṅkaraṃ tathā |viṃśottaraikaṃ sarveśaṃ dvāviṃśaṃ pārvatīpatim || 20||

त्रयोविंशं च ह्रूं ह्रूं ह्रूं चतुर्विंशमनन्तकम् ।पञ्चविंशं वृषारूढं षडविंशं विश्वलोचनम् ॥ २१॥

trayoviṃśaṃ ca hrūṃ hrūṃ hrūṃ caturviṃśamanantakam |pañcaviṃśaṃ vṛṣārūḍhaṃ ṣaḍaviṃśaṃ viśvalocanam || 21||

त्रिलोचनं सप्तविंशमष्टाविंशं खगेन्द्रकम् ।पं पं पं नवविंशं च त्रिंशं भुजगभूषणम् ॥ २२॥

trilocanaṃ saptaviṃśamaṣṭāviṃśaṃ khagendrakam |paṃ paṃ paṃ navaviṃśaṃ ca triṃśaṃ bhujagabhūṣaṇam || 22||

एकत्रिंशं च लं लं लं द्वात्रिंशं पञ्चवक्त्रकम्त्रयस्त्रिंशं च आनन्दं चतुस्त्रिंशं परात्परम् ॥ २३॥

ekatriṃśaṃ ca laṃ laṃ laṃ dvātriṃśaṃ pañcavaktrakamtrayastriṃśaṃ ca ānandaṃ catustriṃśaṃ parātparam || 23||

पञ्चत्रिंशं च भं भं भं षटत्रिंशं शत्रुनाशनम् ।सप्तत्रिंशं स्वयम्भूजं विश्वेशमष्टत्रिंशकम् (विभमष्टत्रिगुठितम्) ॥ २४॥

pañcatriṃśaṃ ca bhaṃ bhaṃ bhaṃ ṣaṭatriṃśaṃ śatrunāśanam |saptatriṃśaṃ svayambhūjaṃ viśveśamaṣṭatriṃśakam (vibhamaṣṭatriguṭhitam) || 24||

शूलपाणिं नवत्रिंशं चत्वारिंशं कलाधरम् ।एकचत्वारिंशं सं सं (सं) द्विचत्वारिंश हंसकम् ॥ २५॥

śūlapāṇiṃ navatriṃśaṃ catvāriṃśaṃ kalādharam |ekacatvāriṃśaṃ saṃ saṃ (saṃ) dvicatvāriṃśa haṃsakam || 25||

एतधृदयमायुष्यं मन्त्र सर्वार्थसाधकम् ।अनेकरत्नलंवानी जटामुकुटधारिणम् ॥ २६॥

etadhṛdayamāyuṣyaṃ mantra sarvārthasādhakam |anekaratnalaṃvānī jaṭāmukuṭadhāriṇam || 26||

अनेकरत्नसंयुक्तं सुवर्णाञ्चित्तमौलिनम् ।तक्षकादिमहानागकुण्डलंद्वयशोभितम् ॥ २७॥

anekaratnasaṃyuktaṃ suvarṇāñcittamaulinam |takṣakādimahānāgakuṇḍalaṃdvayaśobhitam || 27||

त्रिपञ्चनयनं पञ्चवक्त्र तुण्डधरं प्रभुम् ।करालं भृकुटीभीमं शङ्खतुल्य कपोलकम् ॥ २८॥

tripañcanayanaṃ pañcavaktra tuṇḍadharaṃ prabhum |karālaṃ bhṛkuṭībhīmaṃ śaṅkhatulya kapolakam || 28||

कालीकलितदुर्गा च पक्षद्वयविराजितम् ।दशायुधंधरं दीप्तं दशबाहुं त्रिलोचनम् ॥ २९॥

kālīkalitadurgā ca pakṣadvayavirājitam |daśāyudhaṃdharaṃ dīptaṃ daśabāhuṃ trilocanam || 29||

नीलकण्ठधरं भोगसर्पहारोपशोभितम् ।विशालवक्षः विश्वेशं विश्वमोहनमव्ययम् ॥ ३०॥

nīlakaṇṭhadharaṃ bhogasarpahāropaśobhitam |viśālavakṣaḥ viśveśaṃ viśvamohanamavyayam || 30||

त्रिपुरारिं त्रिशूलादिधारिणं मृगधारणम् ।व्याघ्रचर्माम्बरधरं वाडवाग्निस्थितोदरम् ॥ ३१॥

tripurāriṃ triśūlādidhāriṇaṃ mṛgadhāraṇam |vyāghracarmāmbaradharaṃ vāḍavāgnisthitodaram || 31||

मृत्युव्याधिस्थितोरुं चं वज्रजानुप्रदेशकम् ।पादपङ्कजयुग्मं च तीक्ष्णवज्रनखाग्रकम् ॥ ३२॥

mṛtyuvyādhisthitoruṃ caṃ vajrajānupradeśakam |pādapaṅkajayugmaṃ ca tīkṣṇavajranakhāgrakam || 32||

झणिनूपुरमञ्जीरझणत्किङ्किणिजङ्घकम् ।वज्रतुण्डमहादीप्तं कालकालं कृपानिधिम् ॥ ३३॥

jhaṇinūpuramañjīrajhaṇatkiṅkiṇijaṅghakam |vajratuṇḍamahādīptaṃ kālakālaṃ kṛpānidhim || 33||

एवं ध्यात्वा च हृदयं त्रिंशदावृतिकं क्रमात् ।नित्यं जप्त्वा सालुवेशं (शालुवेशं) हृदयं सर्वकामदम् ॥ ३४॥

evaṃ dhyātvā ca hṛdayaṃ triṃśadāvṛtikaṃ kramāt |nityaṃ japtvā sāluveśaṃ (śāluveśaṃ) hṛdayaṃ sarvakāmadam || 34||

सर्वपुण्यफलश्रेष्ठं सर्वशत्रुविनाशनम् ।सर्वरोगहरं दिव्यं भजतां पापनाशनम् ॥ ३५॥

sarvapuṇyaphalaśreṣṭhaṃ sarvaśatruvināśanam |sarvarogaharaṃ divyaṃ bhajatāṃ pāpanāśanam || 35||

इहैव सकलान्भोगानन्ते शिवपदं व्रजेत् ।इत्युक्त्वान्तर्दधे देवः शरभः पक्षिराजकः ॥ ३६॥

ihaiva sakalānbhogānante śivapadaṃ vrajet |ityuktvāntardadhe devaḥ śarabhaḥ pakṣirājakaḥ || 36||

ततो नारायणो ध्यात्वा श्रुत्वा रूपं च विस्मितः ।एतत्ते कथितं देवि हृदयं शरभस्य च ।पठतां शृण्वतां चैव सर्वमन्त्रार्थसिद्धिदम् ॥ ३७॥

tato nārāyaṇo dhyātvā śrutvā rūpaṃ ca vismitaḥ |etatte kathitaṃ devi hṛdayaṃ śarabhasya ca |paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ caiva sarvamantrārthasiddhidam || 37||

॥ इति श्री आकाशभैरवकल्पे प्रत्यक्षसिद्धिप्रदेउमामहेश्वरसंवादे शरभहृदयम् ॥॥ आकाशभैरवकल्पम् । अष्टसप्ततिमोऽध्यायः ॥

|| iti śrī ākāśabhairavakalpe pratyakṣasiddhipradeumāmaheśvarasaṃvāde śarabhahṛdayam |||| ākāśabhairavakalpam | aṣṭasaptatimo'dhyāyaḥ ||