रामेश्वरमहिमवर्णनं Rameshvara Mahima Varnanam

रामःभगवन् शाम्भवश्रेष्ठ मामत्यन्तं सुदुःखितम् ।समुद्धराव मां दीनं भार्याहरणकर्शितम् ॥ ४६॥

rāmaḥbhagavan śāmbhavaśreṣṭha māmatyantaṃ suduḥkhitam |samuddharāva māṃ dīnaṃ bhāryāharaṇakarśitam || 46||

मुनीन्द्रोऽपि तदा रामं दीक्षयित्वा विधानतः ।भस्मनोद्धूल्य तस्याङ्गं दत्वा पञ्चाक्षरं मनुम् ॥ ४७॥

munīndro'pi tadā rāmaṃ dīkṣayitvā vidhānataḥ |bhasmanoddhūlya tasyāṅgaṃ datvā pañcākṣaraṃ manum || 47||

गन्धमादनसंस्थं मां दर्शयामास भक्तितः ।तल्लिङ्गं पूजयामास रामेण स तदा मुनिः ॥ ४८॥

gandhamādanasaṃsthaṃ māṃ darśayāmāsa bhaktitaḥ |talliṅgaṃ pūjayāmāsa rāmeṇa sa tadā muniḥ || 48||

बिल्वपत्रैर्वन्यपुष्पैः फलैर्नैवेद्यमातनोत् ।तदा तुष्टाव रामो मां स्वकष्टविनिवृत्तये ॥ ४९॥

bilvapatrairvanyapuṣpaiḥ phalairnaivedyamātanot |tadā tuṣṭāva rāmo māṃ svakaṣṭavinivṛttaye || 49||

रामःश्रीकालकालानलभालमूल देव त्वमाद्यो जगतः प्रतिष्ठा ।शूलामलोद्यत्कर बालपाल हालाहलालङ्कृतनीलकण्ठ ॥ ५०॥

rāmaḥśrīkālakālānalabhālamūla deva tvamādyo jagataḥ pratiṣṭhā |śūlāmalodyatkara bālapāla hālāhalālaṅkṛtanīlakaṇṭha || 50||

त्वं भक्तिगम्योऽमरपाल शम्भो मालाकृताहीन्द्र विशालबाहो ।लीलाकृतं ते जगदेकजालं मे दुःखमूलं सहसा हरस्व ॥ ५१॥

tvaṃ bhaktigamyo'marapāla śambho mālākṛtāhīndra viśālabāho |līlākṛtaṃ te jagadekajālaṃ me duḥkhamūlaṃ sahasā harasva || 51||

ईश्वरःइति स्तुत्वा तदा रामो गन्धमादनमीश्वरम् ।तस्मै च दर्शनं दत्तं जेता त्वं रावणं मृधे ॥ ५२॥

īśvaraḥiti stutvā tadā rāmo gandhamādanamīśvaram |tasmai ca darśanaṃ dattaṃ jetā tvaṃ rāvaṇaṃ mṛdhe || 52||

गच्छेति च तदा चोक्तो मां प्रणम्याबिके तदा ।अगस्त्येन तदा दत्तं खङ्गं चापि महाप्रभम् ॥ ५३॥

gaccheti ca tadā cokto māṃ praṇamyābike tadā |agastyena tadā dattaṃ khaṅgaṃ cāpi mahāprabham || 53||

तूणीरं च शरैः पूर्णं ययौ भ्रात्रा समन्वितः ।सेतुं मत्कृपया बद्ध्वा युद्धे रावणमद्भुतम् ॥ ५४॥

tūṇīraṃ ca śaraiḥ pūrṇaṃ yayau bhrātrā samanvitaḥ |setuṃ matkṛpayā baddhvā yuddhe rāvaṇamadbhutam || 54||

सानुजं ससुतं हत्वा सीतां प्रपय महाबलः ।पौलस्त्यवधसञ्जातब्रह्महत्यापनुत्तये ॥ ५५॥

sānujaṃ sasutaṃ hatvā sītāṃ prapaya mahābalaḥ |paulastyavadhasañjātabrahmahatyāpanuttaye || 55||

धनुष्कोटिमहातीर्थे मासं स्नात्वा स भक्तितः ।भ्रात्रा च भार्यया सार्धं वलीमुखसमन्वितः ॥ ५६॥

dhanuṣkoṭimahātīrthe māsaṃ snātvā sa bhaktitaḥ |bhrātrā ca bhāryayā sārdhaṃ valīmukhasamanvitaḥ || 56||

स नार्मदं समानीय लिङ्गं तत्पवनात्मजात् ।स्थापयामास हृष्टात्मा मुनिना रावणान्तकः ॥ ५७॥

sa nārmadaṃ samānīya liṅgaṃ tatpavanātmajāt |sthāpayāmāsa hṛṣṭātmā muninā rāvaṇāntakaḥ || 57||

गन्धमादनपृष्ठे वै गन्धमादनशङ्करात् ।पश्चिमे परमेशानि सम्पूज्यामरनायकम् ॥ ५८॥

gandhamādanapṛṣṭhe vai gandhamādanaśaṅkarāt |paścime parameśāni sampūjyāmaranāyakam || 58||

रामेश्वरं तदा देवि स्वनाम्ना लिङ्गमुत्तमम् ।समर्चयित्वा बिल्वाद्यैः पूजया मां तदाम्बिके ॥ ५९॥

rāmeśvaraṃ tadā devi svanāmnā liṅgamuttamam |samarcayitvā bilvādyaiḥ pūjayā māṃ tadāmbike || 59||

स भ्रात्रा च तदा पत्न्या सुग्रीवाद्यैश्च वानरैः ।लिङ्गानि स्थापयामास गन्धमादनमस्तके ॥ ६०॥

sa bhrātrā ca tadā patnyā sugrīvādyaiśca vānaraiḥ |liṅgāni sthāpayāmāsa gandhamādanamastake || 60||

तीर्थानि कल्पयित्वाथ देवं रामेश्वरं तदा ।शुद्धगङ्गाजलैः स्नाप्य पूज्य बिल्वैश्च पङ्कजैः ॥ ६१॥

tīrthāni kalpayitvātha devaṃ rāmeśvaraṃ tadā |śuddhagaṅgājalaiḥ snāpya pūjya bilvaiśca paṅkajaiḥ || 61||

प्रणम्य रामः साष्टाङ्गं तुष्टावाथ कृताञ्जलिः ।रामःरामेश्वरेश्वर महेश पिनाकपाणे गम्भीरसागरनिषङ्ग भुजङ्गहार ।द्रापिन्हिरण्मयशरीर सुचन्द्रमौले गङ्गोत्तमाङ्ग भव भूतपते नमस्ते ॥ ६२॥

praṇamya rāmaḥ sāṣṭāṅgaṃ tuṣṭāvātha kṛtāñjaliḥ |rāmaḥrāmeśvareśvara maheśa pinākapāṇe gambhīrasāgaraniṣaṅga bhujaṅgahāra |drāpinhiraṇmayaśarīra sucandramaule gaṅgottamāṅga bhava bhūtapate namaste || 62||

विश्वोदयस्थितिलयान्तकर प्रसीद मामाशु पाहि ददया प्रमथाधिनाथ ।दुर्वारदुःखतरसंसृतिबन्धनाशं शश्वत् कुरुष्व भगवन् करुणाकटाक्षैः ॥ ६३॥

viśvodayasthitilayāntakara prasīda māmāśu pāhi dadayā pramathādhinātha |durvāraduḥkhatarasaṃsṛtibandhanāśaṃ śaśvat kuruṣva bhagavan karuṇākaṭākṣaiḥ || 63||

पाहि प्रसीद परमेश्वर पञ्चवक्त्र भर्ग त्रियम्बक सुरासुरपूज्यपाद ।पौलस्त्यसंहृतिभवाघभरं हरस्व मद्दुःखजालमपराधगणं क्षमस्व ॥ ६४॥

pāhi prasīda parameśvara pañcavaktra bharga triyambaka surāsurapūjyapāda |paulastyasaṃhṛtibhavāghabharaṃ harasva madduḥkhajālamaparādhagaṇaṃ kṣamasva || 64||

ईश्वरःइति स्तुतोऽहं रामेण तदा देवि ससीतया (?) ।तं प्रसन्नस्तदा वाक्यमब्रवं प्रणतं शिवे ॥ ६५॥

īśvaraḥiti stuto'haṃ rāmeṇa tadā devi sasītayā (?) |taṃ prasannastadā vākyamabravaṃ praṇataṃ śive || 65||

मा भैषीः सर्वभद्रं ते कृतं लोकहितं त्वया ।बद्धः सेतुः समुद्रे मे रावणः सानुजो हतः ॥ ६६॥

mā bhaiṣīḥ sarvabhadraṃ te kṛtaṃ lokahitaṃ tvayā |baddhaḥ setuḥ samudre me rāvaṇaḥ sānujo hataḥ || 66||

मत्प्रसादादभूद्राम गुरुस्ते कुम्भसम्भवः ।एतस्य कृपया राम मत्प्रसादस्तवाभवत् ॥ ६७॥

matprasādādabhūdrāma guruste kumbhasambhavaḥ |etasya kṛpayā rāma matprasādastavābhavat || 67||

राम शाम्भवसङ्गेन न किञ्चिदपि दुर्लभम् ।शाम्भवाङ्गैकसङ्गैन पापभङ्गोऽभवत् तव ॥ ६८॥

rāma śāmbhavasaṅgena na kiñcidapi durlabham |śāmbhavāṅgaikasaṅgaina pāpabhaṅgo'bhavat tava || 68||

रामेश्वरमिदं लिङ्गं त्वया संस्थापितं मम ।एतस्य दर्शनात् सद्यः पापनाशो भविष्यति ॥ ६९॥

rāmeśvaramidaṃ liṅgaṃ tvayā saṃsthāpitaṃ mama |etasya darśanāt sadyaḥ pāpanāśo bhaviṣyati || 69||

धनुष्कोटौ नरः स्नात्वा रामेशं यस्तु पश्यति ।स हि मुक्तो भवत्येव तस्यैव कुलमुन्नतम् ॥ ७०॥

dhanuṣkoṭau naraḥ snātvā rāmeśaṃ yastu paśyati |sa hi mukto bhavatyeva tasyaiva kulamunnatam || 70||

तस्यैव पितरस्तृप्तास्तेनोर्वी सफलाम्बिके ।शाम्भवेभ्यो मुदा दत्वा स्नापयेद्यो महेश्वरम् ॥ ७१॥

tasyaiva pitarastṛptāstenorvī saphalāmbike |śāmbhavebhyo mudā datvā snāpayedyo maheśvaram || 71||

गङ्गाभसा महादेवि बिल्वैरभ्यर्च्य यो हि माम् ।श्रीमद्रामेश्वरं लिङ्गं मद्ज्ञानं प्राप्य मुच्यते ॥ ७२॥

gaṅgābhasā mahādevi bilvairabhyarcya yo hi mām |śrīmadrāmeśvaraṃ liṅgaṃ madjñānaṃ prāpya mucyate || 72||

गच्छ त्वं कोसलानाशु मत्प्रसादात् सुखी भव ।इत्युक्त्वा तं तदा गौरि तस्मिन्लिङ्गे तिरोहितः ॥ ७३॥

gaccha tvaṃ kosalānāśu matprasādāt sukhī bhava |ityuktvā taṃ tadā gauri tasminliṅge tirohitaḥ || 73||

अगस्त्यं मां प्रणम्यैव ययौ रामस्तदाद्रिजे ।गत्वाऽश्वमेधं मत्तृप्त्यै समुपाहरदम्बिके ॥ ७४॥

agastyaṃ māṃ praṇamyaiva yayau rāmastadādrije |gatvā'śvamedhaṃ mattṛptyai samupāharadambike || 74||

तत्र राज्यं चिरं कृत्वा सोऽपि काले दिवं गतः ।विष्णुर्मामम्बिके नित्यं सेतुमाधवसञ्ज्ञकः ॥ ७५॥

tatra rājyaṃ ciraṃ kṛtvā so'pi kāle divaṃ gataḥ |viṣṇurmāmambike nityaṃ setumādhavasañjñakaḥ || 75||

गङ्गाम्भसाभिषिच्येशं बिल्वैः सम्पूज्य भक्तितः ।रामेश्वरं तदा गौरि तत्रास्ते मत्प्रसादतः ॥ ७६॥

gaṅgāmbhasābhiṣicyeśaṃ bilvaiḥ sampūjya bhaktitaḥ |rāmeśvaraṃ tadā gauri tatrāste matprasādataḥ || 76||

सूतःय एतच्छृणुयान्नित्यं श्रीरामेश्वरवैभवम् ।तस्य पापानि नश्यन्ति तूलमग्रिमुखे यथा ॥ ७७॥

sūtaḥya etacchṛṇuyānnityaṃ śrīrāmeśvaravaibhavam |tasya pāpāni naśyanti tūlamagrimukhe yathā || 77||

श्रीरामेश्वरलिङ्गमेतदमलं स्वर्गापवर्गप्रदंबिल्वाद्यैरमरैस्तथा मुनिगणैः संसेवितं पूजितम् ।दृष्ट्वा पापजरादिरोगरहितो मुक्तो भवत्यम्बिकेधन्यो मत्पदपूजकः सुकृतिनां मान्यो वरिष्ठः स हि ॥ ७८॥

śrīrāmeśvaraliṅgametadamalaṃ svargāpavargapradaṃbilvādyairamaraistathā munigaṇaiḥ saṃsevitaṃ pūjitam |dṛṣṭvā pāpajarādirogarahito mukto bhavatyambikedhanyo matpadapūjakaḥ sukṛtināṃ mānyo variṣṭhaḥ sa hi || 78||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवगौरीसंवादे रामेश्वरमहिमवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पञ्चमांशः । अध्यायः २८॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पन्चमांशः । अध्यायः २८॥

|| iti śivarahasyāntargate śivagaurīsaṃvāde rāmeśvaramahimavarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pañcamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 28||– || śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pancamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 28||