शिवस्तुतिः (ब्रह्माविष्ण्वादिदेवैः कृता १ शिवरहस्यान्तर्गता) Brahmavishnvadidevaih Krita Shiva Stuti 1

(शिवरहस्यान्तर्गते ईश्वराख्ये)ईश्वर उवाच ।ततो ब्रह्ममुखा देवा बिल्वाद्यास्त्रिपुरार्दिताः ।मामेव शरणं प्राप्ता मम कैलासभूधरे ॥ १॥

(śivarahasyāntargate īśvarākhye)īśvara uvāca |tato brahmamukhā devā bilvādyāstripurārditāḥ |māmeva śaraṇaṃ prāptā mama kailāsabhūdhare || 1||

शतं वर्षाणि ते देवास्तप्यन्ति परमं तपः ।मद्दर्शनार्थमगजे भस्मरुद्राक्षधारणाः ॥ २॥

śataṃ varṣāṇi te devāstapyanti paramaṃ tapaḥ |maddarśanārthamagaje bhasmarudrākṣadhāraṇāḥ || 2||

मम लिङ्गार्चनव्यग्रा रुद्रपञ्चाक्षरादराः ।ब्रह्मा ब्रह्मेश्वरे लिङ्गे विष्णुर्विष्ण्वीश्वरे तथा ॥ ३॥

mama liṅgārcanavyagrā rudrapañcākṣarādarāḥ |brahmā brahmeśvare liṅge viṣṇurviṣṇvīśvare tathā || 3||

इन्द्रश्चेन्द्रेश्वरे देवि चन्द्रश्चन्द्रेश्वराभिधे ।सूर्यः सूर्येश्वरे देवि वरुणो वरुणेश्वरे ॥ ४॥

indraścendreśvare devi candraścandreśvarābhidhe |sūryaḥ sūryeśvare devi varuṇo varuṇeśvare || 4||

वस्वीश्वरेऽथ वसवो मरुतो मारुतेश्वरेअग्निरग्नीश्वरेऽथ तत्र यमश्चापि यमेश्वरे ॥ ५॥

vasvīśvare'tha vasavo maruto māruteśvareagniragnīśvare'tha tatra yamaścāpi yameśvare || 5||

नैरृतेशे निरृतिश्च ईशानो हीश्वरेश्वरे ।अश्वीश्वरे ह्यश्विनौ तौ पितरः पैतृकेश्वरे ॥ ६॥

nairṛteśe nirṛtiśca īśāno hīśvareśvare |aśvīśvare hyaśvinau tau pitaraḥ paitṛkeśvare || 6||

ऋक्षेश्वरे च ऋभवो रुद्रा रुद्रेश्वरे तथा ।मुनीश्वरेऽथमुनयो विश्वेदेवेश्वरे सुराः ॥ ७॥

ṛkṣeśvare ca ṛbhavo rudrā rudreśvare tathā |munīśvare'thamunayo viśvedeveśvare surāḥ || 7||

मत्कैलासे प्रतिष्ठाप्य लिङ्गान्येतानि शङ्करि ।मणिसद्मागतान्येव कृत्वा पाशुपतं व्रतम् ॥ ८॥

matkailāse pratiṣṭhāpya liṅgānyetāni śaṅkari |maṇisadmāgatānyeva kṛtvā pāśupataṃ vratam || 8||

अग्निरित्यादिभिर्मन्त्रैर्धूलिताङ्गास्तदा सुराः ।रुद्राक्षहारवलया रुद्रपञ्चाक्षरादराः ॥ ९॥

agnirityādibhirmantrairdhūlitāṅgāstadā surāḥ |rudrākṣahāravalayā rudrapañcākṣarādarāḥ || 9||

ब्रह्मविष्ण्वादयो देवाः पूजयन्ति च मां सदा ।पञ्चामृतैर्गन्धधूपपुष्पैर्नैवेद्यकल्पनैः ॥ १०॥

brahmaviṣṇvādayo devāḥ pūjayanti ca māṃ sadā |pañcāmṛtairgandhadhūpapuṣpairnaivedyakalpanaiḥ || 10||

बिल्वपत्रार्चनैश्चैव लिङ्गान्यभ्यर्च्य भक्तितः ।स्तुवन्ति स्तुतिभिर्देवि तां स्तुतिं मे निशामय ॥ ११॥

bilvapatrārcanaiścaiva liṅgānyabhyarcya bhaktitaḥ |stuvanti stutibhirdevi tāṃ stutiṃ me niśāmaya || 11||

ब्रह्मोवाच ।भवभूतपते पिनाकपाणेत्रिपुरग्रस्तमिदं हि नाकिजालम् ।गरभक्षातुलचारुनेत्र दृष्ट्वाअभिरक्षाद्य पदं तव प्रपद्ये ॥ १२॥

brahmovāca |bhavabhūtapate pinākapāṇetripuragrastamidaṃ hi nākijālam |garabhakṣātulacārunetra dṛṣṭvāabhirakṣādya padaṃ tava prapadye || 12||

विष्णुरुवाच ।मदनार्दन गाङ्गसत्कपर्द शम्भोदुरितं मे शमयाशु चारुदृष्ट्या ।परिहर भयमेतदुग्रदैत्याद्भयमद्य त्वमहो भवैकवैद्यः ॥ १३॥

viṣṇuruvāca |madanārdana gāṅgasatkaparda śambhoduritaṃ me śamayāśu cārudṛṣṭyā |parihara bhayametadugradaityādbhayamadya tvamaho bhavaikavaidyaḥ || 13||

इन्द्र उवाच ।त्र्यक्षाक्षय्यफलप्रदाव्यय गरीभूतोरुकण्ठोज्ज्वलरक्षास्माञ्छरणागतान् करुणया दैत्यान् प्रहृत्यादरात् ।त्वत्पादाम्बुरुहं प्रयामि शरणं भस्मत्रिपुण्ड्रोज्ज्वलोनान्या मेऽस्ति गतिस्त्वमेव भगवन् रुद्रश्रुतौ विश्रुतः ॥ १४॥

indra uvāca |tryakṣākṣayyaphalapradāvyaya garībhūtorukaṇṭhojjvalarakṣāsmāñcharaṇāgatān karuṇayā daityān prahṛtyādarāt |tvatpādāmburuhaṃ prayāmi śaraṇaṃ bhasmatripuṇḍrojjvalonānyā me'sti gatistvameva bhagavan rudraśrutau viśrutaḥ || 14||

चन्द्र उवाच ।सोमोत्तंस गजच्छदोत्तम वसामेशान शम्भो प्रभोदिग्वासा वस में हृदम्बुजवरे वासीकृताङ्गाखिल ।दक्षोद्वृत्तसवप्रमर्दनकर हे वासवाद्यर्चितपाह्यस्मान् दयया सदैव करुणासिन्धोऽद्य बन्धं हर ॥ १५॥

candra uvāca |somottaṃsa gajacchadottama vasāmeśāna śambho prabhodigvāsā vasa meṃ hṛdambujavare vāsīkṛtāṅgākhila |dakṣodvṛttasavapramardanakara he vāsavādyarcitapāhyasmān dayayā sadaiva karuṇāsindho'dya bandhaṃ hara || 15||

सूर्य उवाच ।पतङ्गनयन प्रभो वरकुरङ्गहस्ताम्बुजवराङ्गधृतगाङ्गसद्वरतरङ्गमालाधर ।हरामरवरोत्तम प्रबलपापतापं हरस्मराङ्गदमन प्रभो त्रिपुरदैत्यभीतिं हर ॥ १६॥

sūrya uvāca |pataṅganayana prabho varakuraṅgahastāmbujavarāṅgadhṛtagāṅgasadvarataraṅgamālādhara |harāmaravarottama prabalapāpatāpaṃ harasmarāṅgadamana prabho tripuradaityabhītiṃ hara || 16||

वसव ऊचुः ।असुभिर्वसवो विहीनभासःस्मरवैरिन् अधुना मुखस्मितं ते ।सुदृशाऽऽलोक्य महेश दुर्दशां नःपरिहार्यैव हराव सर्वदा नः ॥ १७॥

vasava ūcuḥ |asubhirvasavo vihīnabhāsaḥsmaravairin adhunā mukhasmitaṃ te |sudṛśā''lokya maheśa durdaśāṃ naḥparihāryaiva harāva sarvadā naḥ || 17||

मरुतः ऊचुः ।रक्षास्मान् भगवन्नधोक्षजविधिप्रेक्षातिदूराङ्घ्रिकपाहीन्दुद्युतिमौलिधारितमहागङ्गातरङ्गोज्जवल ।कामाङ्गाहृतिभीतिदां तव दृशं दैत्येषु सम्पातय ॥ १८॥

marutaḥ ūcuḥ |rakṣāsmān bhagavannadhokṣajavidhiprekṣātidūrāṅghrikapāhīndudyutimaulidhāritamahāgaṅgātaraṅgojjavala |kāmāṅgāhṛtibhītidāṃ tava dṛśaṃ daityeṣu sampātaya || 18||

अग्निरुवाच ।श्रीभालानललोचनान्तकहर व्योमावकाश प्रभोदेवानामवनाय चारुसुदृशाऽपाङ्गेन संवीक्षय ।उद्वृत्तासुरहृत्त्वदीयकरगशूलानलोत्पाटितंतद्दैत्यप्रवरोरुसत्पुरवरप्राकारभङ्गं कुरु ॥ १९॥

agniruvāca |śrībhālānalalocanāntakahara vyomāvakāśa prabhodevānāmavanāya cārusudṛśā'pāṅgena saṃvīkṣaya |udvṛttāsurahṛttvadīyakaragaśūlānalotpāṭitaṃtaddaityapravarorusatpuravaraprākārabhaṅgaṃ kuru || 19||

यम उवाच ।श्री वामदेव जितकाम ललामसोमभीमाव्ययेश मखशासन व्योमकेश ।व्योमोत्तमाङ्ग वरसाम समस्त सीमभूमा त्वमेव भगवन्नव मां सदैव ॥ २०॥

yama uvāca |śrī vāmadeva jitakāma lalāmasomabhīmāvyayeśa makhaśāsana vyomakeśa |vyomottamāṅga varasāma samasta sīmabhūmā tvameva bhagavannava māṃ sadaiva || 20||

निरृतिरुवाच ।देवेन्दुचूड भगवन्नमरारिपीडांभूर्यद्य तामगवरात्मसुताङ्गभाग ।संवारयाशु नितरामरविन्दनेत्रपूज्याब्जपाद सहसा नमसा प्रपद्ये ॥ २१॥

nirṛtiruvāca |devenducūḍa bhagavannamarāripīḍāṃbhūryadya tāmagavarātmasutāṅgabhāga |saṃvārayāśu nitarāmaravindanetrapūjyābjapāda sahasā namasā prapadye || 21||

ईशान उवाच ।शम्भो शङ्कर शान्त खण्डपरशो देवेश विश्वार्तिहन्उग्रामेय भवोद्भव त्रिणयन मामद्य पाहि प्रभो ।अस्मान् रक्ष सदैव सौम्यकरुणासारेक्षणोद्वीक्षणात्रुद्रान् रुग्विनिवारकाशु भगवन्नस्तेन शस्तं नमः ॥ २२॥

īśāna uvāca |śambho śaṅkara śānta khaṇḍaparaśo deveśa viśvārtihanugrāmeya bhavodbhava triṇayana māmadya pāhi prabho |asmān rakṣa sadaiva saumyakaruṇāsārekṣaṇodvīkṣaṇātrudrān rugvinivārakāśu bhagavannastena śastaṃ namaḥ || 22||

(रुद्रान् रुग्विनिवारकाशु भगवन्नस्ते नमस्ते नमः) ॥ २२॥

(rudrān rugvinivārakāśu bhagavannaste namaste namaḥ) || 22||

अश्विनावूचतुः ।शम्भो त्वं भवभेषजो भसितयुग् भूषाहि शैवोज्ज्वलःनिःशेषं वरपातकं हर हर श्रीसाम्ब रक्षाद्य नौ ।दैत्योद्वृत्तभयं हरापहर वै श्रीकण्ठ शम्भोऽधुनावैकुण्ठार्चितपादपङ्कज हरामेय प्रभो शङ्कर ॥ २३॥

aśvināvūcatuḥ |śambho tvaṃ bhavabheṣajo bhasitayug bhūṣāhi śaivojjvalaḥniḥśeṣaṃ varapātakaṃ hara hara śrīsāmba rakṣādya nau |daityodvṛttabhayaṃ harāpahara vai śrīkaṇṭha śambho'dhunāvaikuṇṭhārcitapādapaṅkaja harāmeya prabho śaṅkara || 23||

ऋभव ऊचुः ।मातङ्गानङ्गभङ्गत्रिपुरदनुजजोद्भूतभीतिं हराशुचन्द्रासार किरीटशोभित कराधारैकशूल प्रभो ।बन्धं नो हर साम्ब संसृतिभवं पापौघतापं हरत्र्यक्षाक्षय्यगतिप्रदानकुशलेनाक्ष्णा विलोक्याशु नः ॥ २४॥

ṛbhava ūcuḥ |mātaṅgānaṅgabhaṅgatripuradanujajodbhūtabhītiṃ harāśucandrāsāra kirīṭaśobhita karādhāraikaśūla prabho |bandhaṃ no hara sāmba saṃsṛtibhavaṃ pāpaughatāpaṃ haratryakṣākṣayyagatipradānakuśalenākṣṇā vilokyāśu naḥ || 24||

पितर ऊचुः ।हे सोमधामशकलाकलितोत्तमाङ्गगङ्गातरङ्गसुजटाभरसङ्ग शङ्ग ।पाह्यस्मदुत्स्मयगतं ज्वरगर्वरूपंदैत्याधमोरुजनितं भयनाशहेतो ॥ २५॥

pitara ūcuḥ |he somadhāmaśakalākalitottamāṅgagaṅgātaraṅgasujaṭābharasaṅga śaṅga |pāhyasmadutsmayagataṃ jvaragarvarūpaṃdaityādhamorujanitaṃ bhayanāśaheto || 25||

(दैत्याधमोरुजमहाभयनाशहेतो) ॥ २५॥

(daityādhamorujamahābhayanāśaheto) || 25||

विश्वेदेवा ऊचुः ।अन्नानां पतिरेक एव भगवान् रुद्रो वरो द्रापधृक् (द्रापः जटाः) ।कद्रुद्रः श्रुतिशेखराङ्कितपदा दैत्यापदुध्वंसकृत् ।पापं नो विनिवारयाशु भगवन् भूम्ने च धाम्ने नमःसर्वाम्नायकसीम्नि विश्रुतपदं तत्ते प्रपद्यामहे ॥ २६॥

viśvedevā ūcuḥ |annānāṃ patireka eva bhagavān rudro varo drāpadhṛk (drāpaḥ jaṭāḥ) |kadrudraḥ śrutiśekharāṅkitapadā daityāpadudhvaṃsakṛt |pāpaṃ no vinivārayāśu bhagavan bhūmne ca dhāmne namaḥsarvāmnāyakasīmni viśrutapadaṃ tatte prapadyāmahe || 26||

मातर ऊचुः ।देवामरोत्तम गरादिधरान्तकारेपाहीक्षणेन क्षणमद्रिसुतासहाय ।वाहीकृतोक्ष भुजगेशमहोरुहारपारं भवाद्य सुरतारुजसिन्धुतार ॥ २७॥

mātara ūcuḥ |devāmarottama garādidharāntakārepāhīkṣaṇena kṣaṇamadrisutāsahāya |vāhīkṛtokṣa bhujageśamahoruhārapāraṃ bhavādya suratārujasindhutāra || 27||

स्कन्द उवाच ।इत्थं देवैः स्तुतः शम्भुस्त्रिपुरासुरपीडितैः ।चन्द्रमौलिर्महादेवस्तेषां काममपूरयत् ॥ २८॥

skanda uvāca |itthaṃ devaiḥ stutaḥ śambhustripurāsurapīḍitaiḥ |candramaulirmahādevasteṣāṃ kāmamapūrayat || 28||

गिरिजाजानिरीशोऽयं वलक्षोक्षपराश्रयः ।त्र्यक्षो भगाक्षिमथनः प्रत्यथं (त्रिदशैः) समदृश्यत ॥ २९॥

girijājānirīśo'yaṃ valakṣokṣaparāśrayaḥ |tryakṣo bhagākṣimathanaḥ pratyathaṃ (tridaśaiḥ) samadṛśyata || 29||

बालेन्दुगङ्गाविधृतजटामौलिः सुरारिहा ।गणवृन्दवृतस्तेषां उग्रोऽग्रे समदृश्यत ॥ ३०॥

bālendugaṅgāvidhṛtajaṭāmauliḥ surārihā |gaṇavṛndavṛtasteṣāṃ ugro'gre samadṛśyata || 30||

सूतःदृष्ट्वा ते सुरपुङ्गवा इति धृतैः स्वैः पद्मसज्जैः करैःदेवं चारुशशाङ्क सुन्दरजटोदग्रं प्रसन्नाननम् ।सन्नास्ते त्रिपुरैः विदारितपदक्षुण्णं ततो मेनिरेशम्भुं तद्भयमोचनेऽभ्युपगतं प्राहुः स्वकीर्तिं सुराः ॥ ३१॥

sūtaḥdṛṣṭvā te surapuṅgavā iti dhṛtaiḥ svaiḥ padmasajjaiḥ karaiḥdevaṃ cāruśaśāṅka sundarajaṭodagraṃ prasannānanam |sannāste tripuraiḥ vidāritapadakṣuṇṇaṃ tato menireśambhuṃ tadbhayamocane'bhyupagataṃ prāhuḥ svakīrtiṃ surāḥ || 31||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते ब्रह्माविष्ण्वादिदेवैः कृता शिवस्तुतिः १ सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । ईश्वराख्यः दशमांशः । अध्यायः १८ । १३१॥

|| iti śivarahasyāntargate brahmāviṣṇvādidevaiḥ kṛtā śivastutiḥ 1 sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | īśvarākhyaḥ daśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 18 | 131||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।ईश्वराख्यः दशमांशः ।अध्यायः १८ ।१-३१॥

– || śrīśivarahasyam |īśvarākhyaḥ daśamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 18 | 1-31||