आपद्विमोक्षस्तवः Apadvimoksha Stava

श्रीमत्कैरातवेषोद्भटरुचिरतनो, भक्तरक्षात्तदीक्ष,प्रोच्चण्टारातिदृप्तद्विपनिकरसमुत्सारहर्यक्षवर्य ।त्वत्पादैकाश्रयोऽहं निरुपमकरुणावारिधे, भूरितप्तस्त्वामद्यैकाग्रभक्त्या गिरिशसुत, विभो, स्तौमि, देव प्रसीद ॥ १॥

śrīmatkairātaveṣodbhaṭaruciratano, bhaktarakṣāttadīkṣa,proccaṇṭārātidṛptadvipanikarasamutsāraharyakṣavarya |tvatpādaikāśrayo'haṃ nirupamakaruṇāvāridhe, bhūritaptastvāmadyaikāgrabhaktyā giriśasuta, vibho, staumi, deva prasīda || 1||

पार्थः प्रत्यर्थिवर्गप्रशमनविधये दिव्यमुग्रं महास्त्रंलिप्सुध्र्यायन् महेशं व्यतनुत विविधानीष्टसिध्यै तपांसि ।दित्सुः कामानमुष्मै शबरवपुरभूत् प्रीयमाणः पिनाकीतत्पुत्रात्माऽविरासीस्तदनु च भगवन् विश्वसंरक्षणाय ॥ २॥

pārthaḥ pratyarthivargapraśamanavidhaye divyamugraṃ mahāstraṃlipsudhryāyan maheśaṃ vyatanuta vividhānīṣṭasidhyai tapāṃsi |ditsuḥ kāmānamuṣmai śabaravapurabhūt prīyamāṇaḥ pinākītatputrātmā'virāsīstadanu ca bhagavan viśvasaṃrakṣaṇāya || 2||

घोरारण्ये हिमाद्रौ विहरसि मृगयातत्परश्चापधारीदेव श्रीकण्ठसूनो, विशिखविकिरणैः श्वापदानाशु निघ्नन् ।एवं भक्तान्तरङ्गेष्वपि विविधभयोद्भ्रान्तचेतोविकारान्धीरस्मेरार्द्रवीक्षानिकरविसरणैश्चापि कारुण्यसिन्धो ॥ ३॥

ghorāraṇye himādrau viharasi mṛgayātatparaścāpadhārīdeva śrīkaṇṭhasūno, viśikhavikiraṇaiḥ śvāpadānāśu nighnan |evaṃ bhaktāntaraṅgeṣvapi vividhabhayodbhrāntacetovikārāndhīrasmerārdravīkṣānikaravisaraṇaiścāpi kāruṇyasindho || 3||

विक्रान्तैरुग्रभावैः प्रतिभटनिवहैः सन्निरुद्धाः समन्तादाक्रान्ताः क्षत्रमुख्याः शबरसुत, भवद्।ह्ध्यानमग्नान्तरङ्गाः ।लब्ध्वा तेजस्त्रिलोकीविजयपटुसस्तारिवंशप्ररोहान्दग्ध्वाऽसन् पूर्णकामाः प्रदिशतु स भवान् मह्रमापद्विमोक्षम् ॥ ४॥

vikrāntairugrabhāvaiḥ pratibhaṭanivahaiḥ sanniruddhāḥ samantādākrāntāḥ kṣatramukhyāḥ śabarasuta, bhavad|hdhyānamagnāntaraṅgāḥ |labdhvā tejastrilokīvijayapaṭusastārivaṃśaprarohāndagdhvā'san pūrṇakāmāḥ pradiśatu sa bhavān mahramāpadvimokṣam || 4||

इति श्रीवासुदेवन् एलयथेन विरचितः आपद्विमोक्षस्तवः सम्पूर्णः ।

iti śrīvāsudevan elayathena viracitaḥ āpadvimokṣastavaḥ sampūrṇaḥ |