सरस्वतीस्तोत्रम् (अर्हन्मुखाम्भोज) Shri Sharasvati Stotram

ॐ अर्हन्मुखाम्भोजवासिनीं पापनाशिनीम् ।सरस्वतीमहं स्तौमि श्रुतसागरपारदम् ॥ १॥

oṃ arhanmukhāmbhojavāsinīṃ pāpanāśinīm |sarasvatīmahaṃ staumi śrutasāgarapāradam || 1||

लक्ष्मीबीजाक्षरमयीं मायाबीजसमन्विताम् ।त्वां नमामि जगन्मातस्रेलोक्यैश्वर्यदायिनीम् ॥ २॥

lakṣmībījākṣaramayīṃ māyābījasamanvitām |tvāṃ namāmi jaganmātasrelokyaiśvaryadāyinīm || 2||

सरस्वती वद वद वाग्वादिनि मिताक्षरैः ।येनाहं वाङ्गमयं सर्व,जानामि निजनामवत् ॥ ३॥

sarasvatī vada vada vāgvādini mitākṣaraiḥ |yenāhaṃ vāṅgamayaṃ sarva,jānāmi nijanāmavat || 3||

भगवति सरस्वति ह्रीं नमोन्ध्रिद्वये प्रगेः ।ये कुर्वन्ति न ते हि स्युर्जाडयाम्बुधिधराशयाः ॥ ४॥

bhagavati sarasvati hrīṃ namondhridvaye prageḥ |ye kurvanti na te hi syurjāḍayāmbudhidharāśayāḥ || 4||

त्वत्पादसेविहंसोऽपि विवेकीति जनश्रुतिः ।ब्रवीमि किं पुनःस्तेषां येषां त्वच्चरणो हृदि ॥ ५॥

tvatpādasevihaṃso'pi vivekīti janaśrutiḥ |bravīmi kiṃ punaḥsteṣāṃ yeṣāṃ tvaccaraṇo hṛdi || 5||

तावकीना गुणा मातः सरस्वति ! वदात्मके ।ये स्मृतावपि जीवानां,स्युः सौख्यानि पदे पदे ॥ ६॥

tāvakīnā guṇā mātaḥ sarasvati ! vadātmake |ye smṛtāvapi jīvānāṃ,syuḥ saukhyāni pade pade || 6||

त्वदीयचरणाम्भोजे मच्चित्तं राजहंसवत् ।भविष्यति कदा मातः सरस्वति ! वद स्फुटम् ॥ ७॥

tvadīyacaraṇāmbhoje maccittaṃ rājahaṃsavat |bhaviṣyati kadā mātaḥ sarasvati ! vada sphuṭam || 7||

श्रेताब्जनिधिचन्द्राशमप्रसादस्थां चतुर्भुजाम् ।हंसस्कन्धस्थितां चन्द्रमूर्त्युज्ज्वलतनुप्रभाम् ॥ ८॥

śretābjanidhicandrāśamaprasādasthāṃ caturbhujām |haṃsaskandhasthitāṃ candramūrtyujjvalatanuprabhām || 8||

वामदक्षिणहस्ताभ्यां बिभ्रतीं पद्मपुस्तिकाम् ।तथेतराभ्यां वीणाक्षमालिकां श्वेतवासनीम् ॥ ९॥

vāmadakṣiṇahastābhyāṃ bibhratīṃ padmapustikām |tathetarābhyāṃ vīṇākṣamālikāṃ śvetavāsanīm || 9||

उद्गिरन्ती मुखाम्भोजादेनामक्षरमालिकाम् ।ध्यायेच्चोग्रस्थितां देवीं,सजडोऽपि कचिर्भवेत् ॥ १०॥

udgirantī mukhāmbhojādenāmakṣaramālikām |dhyāyeccograsthitāṃ devīṃ,sajaḍo'pi kacirbhavet || 10||

श्री शारदास्तुतिमिमां हृदये निधाय ।ये सुप्रभातसमये मनुजाः स्मरन्ति !तेषां परिस्फुरति विश्चविकाशहेतु ।सजज्ञानकेवलमहो महिमा निधानम् ॥ ११॥

śrī śāradāstutimimāṃ hṛdaye nidhāya |ye suprabhātasamaye manujāḥ smaranti !teṣāṃ parisphurati viścavikāśahetu |sajajñānakevalamaho mahimā nidhānam || 11||

युयेप्सया सुरव्युहसंस्तुता मयका स्तुता ।तत्तां पूरयितुं देवि ! प्रसीद परमेश्वरि ॥ १२॥

yuyepsayā suravyuhasaṃstutā mayakā stutā |tattāṃ pūrayituṃ devi ! prasīda parameśvari || 12||

॥ इति श्री सरस्वती स्तोत्रं समाप्तम् ॥गुजराती अर्थ अरिहन्तना मुखकमळमां वसनारी, पापनो नाशकरनारी अने श्रुतसागरना पारने आपनारी सरस्वतीनी हुं स्तुतिकरुं छुं\। १हे जगतनी माता! लक्ष्मीबीजना अक्षरमय, मायाबीज सहितअने त्रण लोकना ऐश्वर्यने आपनारी हुं तमने नमुं छुं\। २हे वचनने बोलनारी सरस्वती देवी ! परिमित (थोडा) अक्षरोवडे तुं कहे,के जेथी हुं पोताना नामनी जेम वाणीमय सर्व शास्त्रोनेजाणुं\। ३हे भगवती (पूज्य) सरस्वती देवी ! जेओ प्रातःकाळे ताराचरणकमळने विषे "ह्रीं नमः" एम बोलीने नमस्कार करे छे,तेओजडतारूपी समुद्रना तळीया जेवा (कठण) हृदयवाळा थता नथी\। ४तारा पादने सेवनार हंस पण विवेकी छे एम लोकमांविवेकी होय तेमां शुं कहेवुं? ५भाषाना स्वरूपवाळी हे सरस्वती माता ! जेओना स्मरणमांतारा गुणो छे,ते जीवोने/(गले पगले सुख प्राप्त थाय छे\। ६हे सरस्वती माता ! तारा चरणकमळने विषे राजहंसनी/जेममारुं मन रक्त (रागवाळुं) क्यारे थशे ? ते तुं स्कुटपणे कहे\। ७श्वेत कमळना निधिरूप चन्द्रकान्तमणिना प्रासादमां रहेली, चारभुजावाळी,हंसना स्कन्ध उपर रहेली,चन्द्रबिम्बना,जेवी उज्जवळशरीरनी क्रान्तिवाळी, डाबा अने जमणा बे हाथ वडे कमळ अनेपुस्तिकाने धारण करती, तथा बीजा बे हाथ वडे वीणा अनेअक्षमाळीने धारण करती, श्वेत वस्रवाळी तथा अक्षरमलिकानेमुखकमळमान्थी बहार काढती एवी पासे रहेली आ देवीनुं जे ध्यानआ श्री शारदानी स्तुतिने मनमां धारण करीने जे मनुष्योसुप्रभातने समये स्मरण करे छे, तेओना सर्व विश्वना विकासनाहेतुभूत अने महिमाना निधानरूप श्रेष्ठ केवळज्ञाननो महोत्सवस्कुरायमान थाय छे, अर्थात् केवळज्ञान प्रात थाय छे\। ११हे परमेश्वरी देवी! जे पामवानी इच्छाए करीने देवोना समूहेतारी स्तुति करी छे,ते ज इच्छाथी हुं पण तारी स्तुति करुं छुं; तेथीते इच्छाने पूर्ण करवा माटे तुं प्रसन्न था\। १२

|| iti śrī sarasvatī stotraṃ samāptam ||gujarātī artha arihantanā mukhakamaḷamāṃ vasanārī, pāpano nāśakaranārī ane śrutasāgaranā pārane āpanārī sarasvatīnī huṃ stutikaruṃ chuṃ\| 1he jagatanī mātā! lakṣmībījanā akṣaramaya, māyābīja sahitaane traṇa lokanā aiśvaryane āpanārī huṃ tamane namuṃ chuṃ\| 2he vacanane bolanārī sarasvatī devī ! parimita (thoḍā) akṣarovaḍe tuṃ kahe,ke jethī huṃ potānā nāmanī jema vāṇīmaya sarva śāstronejāṇuṃ\| 3he bhagavatī (pūjya) sarasvatī devī ! jeo prātaḥkāḷe tārācaraṇakamaḷane viṣe "hrīṃ namaḥ" ema bolīne namaskāra kare che,teojaḍatārūpī samudranā taḷīyā jevā (kaṭhaṇa) hṛdayavāḷā thatā nathī\| 4tārā pādane sevanāra haṃsa paṇa vivekī che ema lokamāṃvivekī hoya temāṃ śuṃ kahevuṃ? 5bhāṣānā svarūpavāḷī he sarasvatī mātā ! jeonā smaraṇamāṃtārā guṇo che,te jīvone/(gale pagale sukha prāpta thāya che\| 6he sarasvatī mātā ! tārā caraṇakamaḷane viṣe rājahaṃsanī/jemamāruṃ mana rakta (rāgavāḷuṃ) kyāre thaśe ? te tuṃ skuṭapaṇe kahe\| 7śveta kamaḷanā nidhirūpa candrakāntamaṇinā prāsādamāṃ rahelī, cārabhujāvāḷī,haṃsanā skandha upara rahelī,candrabimbanā,jevī ujjavaḷaśarīranī krāntivāḷī, ḍābā ane jamaṇā be hātha vaḍe kamaḷa anepustikāne dhāraṇa karatī, tathā bījā be hātha vaḍe vīṇā aneakṣamāḷīne dhāraṇa karatī, śveta vasravāḷī tathā akṣaramalikānemukhakamaḷamānthī bahāra kāḍhatī evī pāse rahelī ā devīnuṃ je dhyānaā śrī śāradānī stutine manamāṃ dhāraṇa karīne je manuṣyosuprabhātane samaye smaraṇa kare che, teonā sarva viśvanā vikāsanāhetubhūta ane mahimānā nidhānarūpa śreṣṭha kevaḷajñānano mahotsavaskurāyamāna thāya che, arthāt kevaḷajñāna prāta thāya che\| 11he parameśvarī devī! je pāmavānī icchāe karīne devonā samūhetārī stuti karī che,te ja icchāthī huṃ paṇa tārī stuti karuṃ chuṃ; tethīte icchāne pūrṇa karavā māṭe tuṃ prasanna thā\| 12