शारदाशतश्लोकीस्तवः Shri Sharada Shatashlokistavah

करोतु पदविन्यासान्कमलासनकामिनी ।जिह्वाग्रे मम कारुण्याज्जितचन्द्रायुतप्रभा ॥ १॥

karotu padavinyāsānkamalāsanakāminī |jihvāgre mama kāruṇyājjitacandrāyutaprabhā || 1||

पापेऽपि शारदाम्ब त्वं कृत्वा बहुकृपां मयि ।गरीयसीं चापि वाञ्छां पूरयाशु कृपानिधे ॥ २॥

pāpe'pi śāradāmba tvaṃ kṛtvā bahukṛpāṃ mayi |garīyasīṃ cāpi vāñchāṃ pūrayāśu kṛpānidhe || 2||

बहुभिस्त्वद्वदनाम्बुजमुल्लेखैः स्तोतुमार्यजनहृद्यैः ।प्रतिभां प्रयच्छ मह्यं करुणाजलधे पयोजभवजाये ॥ ३॥

bahubhistvadvadanāmbujamullekhaiḥ stotumāryajanahṛdyaiḥ |pratibhāṃ prayaccha mahyaṃ karuṇājaladhe payojabhavajāye || 3||

चम्पकसुमकोरकयुक्चकितमृगीप्रेक्षणेन संयुक्तम् ।शुककेकिनिनदजुष्टं वनमिव तव भाति वदनाब्जम् ॥ ४॥

campakasumakorakayukcakitamṛgīprekṣaṇena saṃyuktam |śukakekininadajuṣṭaṃ vanamiva tava bhāti vadanābjam || 4||

नासिकाख्यवरशाखया युतं खञ्जरीटखगयुग्मभूषितम् ।पक्वबिम्बफलसंयुतं शिवे भाति भूरुह इवाननं तव ॥ ५॥

nāsikākhyavaraśākhayā yutaṃ khañjarīṭakhagayugmabhūṣitam |pakvabimbaphalasaṃyutaṃ śive bhāti bhūruha ivānanaṃ tava || 5||

भक्तकेकिकुलतोषणव्रतं पद्मसम्भवहृदम्बराश्रितम् ।गद्यपद्यमयवारिसन्ददन्मेघवत्तव मुखं विभाति मे ॥ ६॥

bhaktakekikulatoṣaṇavrataṃ padmasambhavahṛdambarāśritam |gadyapadyamayavārisandadanmeghavattava mukhaṃ vibhāti me || 6||

नेत्रोत्पलालङ्कृतमध्यभागं भ्रूवल्लिकाबम्भरपङ्क्तिरम्यम् ।पक्ष्मालिशैवालयुतं विभाति तवास्यमेतत्सरसीव वाणि ॥ ७॥

netrotpalālaṅkṛtamadhyabhāgaṃ bhrūvallikābambharapaṅktiramyam |pakṣmāliśaivālayutaṃ vibhāti tavāsyametatsarasīva vāṇi || 7||

सुचिल्लिकातोरणशोभमानं विशालफालाङ्गणरम्यरम्यम् ।उत्तुङ्गमाणिक्यकिरीटहर्म्यं विभाति वेश्मेव तवाम्ब वक्त्रम् ॥ ८॥

sucillikātoraṇaśobhamānaṃ viśālaphālāṅgaṇaramyaramyam |uttuṅgamāṇikyakirīṭaharmyaṃ vibhāti veśmeva tavāmba vaktram || 8||

नयनझषयुतोऽयं दन्तमुक्ताफलाढ्योदशनवसननामश्रीप्रवालप्रभायुक् ।प्रतिपदमभिवृद्धैः कान्तिपूरैः समेतःशरधिरिव विभाति त्वन्मुखं वाक्सवित्रि ॥ ९॥

nayanajhaṣayuto'yaṃ dantamuktāphalāḍhyodaśanavasananāmaśrīpravālaprabhāyuk |pratipadamabhivṛddhaiḥ kāntipūraiḥ sametaḥśaradhiriva vibhāti tvanmukhaṃ vāksavitri || 9||

कलय कलिविमोकं कालकालानुजातेकलय शुभसमृद्धिं भूमिमध्येऽखिलेऽस्मिन् ।कलय रुचिसमृद्धिं स्वस्वधर्मे जनानांकलय सुखसमृद्धिं स्वस्वधर्मे रतानाम् ॥ १०॥

kalaya kalivimokaṃ kālakālānujātekalaya śubhasamṛddhiṃ bhūmimadhye'khile'smin |kalaya rucisamṛddhiṃ svasvadharme janānāṃkalaya sukhasamṛddhiṃ svasvadharme ratānām || 10||

स्फुर ह्रुदयसरोजे शारदे शुभ्रवर्णेकलशममृतपूर्णं मालिकां बोधमुद्राम् ।सरसिजनिभहस्तैर्बिभ्रती पुस्तकं चप्रणतहृदयमच्छं कुर्वती तूर्णमेव ॥ ११॥

sphura hrudayasaroje śārade śubhravarṇekalaśamamṛtapūrṇaṃ mālikāṃ bodhamudrām |sarasijanibhahastairbibhratī pustakaṃ capraṇatahṛdayamacchaṃ kurvatī tūrṇameva || 11||

पालय मां करुणाब्धे परिवारयुतं त्विहापि शृङ्गाद्रौ ।शारदशशिनिभवदने वरदे लघु शारदे सदये ॥ १२॥

pālaya māṃ karuṇābdhe parivārayutaṃ tvihāpi śṛṅgādrau |śāradaśaśinibhavadane varade laghu śārade sadaye || 12||

ऐन्द्रीमाशामैन्दवीं वा कलामित्यादौ बीजं जातु मातस्त्वदीयम् ।व्याजाद्वा यो व्याहरेत्तस्य वक्त्राद्दिव्या वाचो निःसरन्त्यप्रयत्नात् ॥ १३॥

aindrīmāśāmaindavīṃ vā kalāmityādau bījaṃ jātu mātastvadīyam |vyājādvā yo vyāharettasya vaktrāddivyā vāco niḥsarantyaprayatnāt || 13||

शारदे तव पदाम्बुजयुग्मं बोधपुष्परसपूर्णमजस्रम् ।मामकं हृदयसंज्ञकमीशे नैव मुञ्चतु सरः करुणाब्धे ॥ १४॥

śārade tava padāmbujayugmaṃ bodhapuṣparasapūrṇamajasram |māmakaṃ hṛdayasaṃjñakamīśe naiva muñcatu saraḥ karuṇābdhe || 14||

कथितानि मदीप्सितानि मातर्मुहुरग्रे तव शारदाम्बिके त्वम् ।न हि पूरयसे चिरायसे किं मदघौघात्किमु शक्त्यभावतो वा ॥ १५॥

kathitāni madīpsitāni mātarmuhuragre tava śāradāmbike tvam |na hi pūrayase cirāyase kiṃ madaghaughātkimu śaktyabhāvato vā || 15||

अद्यैव मत्प्रार्थितमम्ब दद्या यदि त्वपारां करुणां विधाय ।वेलाविहीनं सुखमाप्नुयां हि नैवात्र सन्देहलवोऽपि कश्चित् ॥ १६॥

adyaiva matprārthitamamba dadyā yadi tvapārāṃ karuṇāṃ vidhāya |velāvihīnaṃ sukhamāpnuyāṃ hi naivātra sandehalavo'pi kaścit || 16||

कमनीयकवित्वदां जवाद्रमणीयाम्बुजतुल्यपद्युताम् ।शमनीयभयापहारिणीं रमणीं पद्मभवस्य भावये ॥ १७॥

kamanīyakavitvadāṃ javādramaṇīyāmbujatulyapadyutām |śamanīyabhayāpahāriṇīṃ ramaṇīṃ padmabhavasya bhāvaye || 17||

काङ्क्षे कमलजकामिनि कमनीयैः पद्यनिकुरुम्बैः ।स्तोतुं वाचां निकरं स्वायत्तं कलय जगदम्ब ॥ १८॥

kāṅkṣe kamalajakāmini kamanīyaiḥ padyanikurumbaiḥ |stotuṃ vācāṃ nikaraṃ svāyattaṃ kalaya jagadamba || 18||

कामं मम फालतले लिखतु लिपिं दुःखदां विधिः सततम् ।नाहं बिभेमि मातर्लुम्पामि त्वत्पदाब्जरजसा ताम् ॥ १९॥

kāmaṃ mama phālatale likhatu lipiṃ duḥkhadāṃ vidhiḥ satatam |nāhaṃ bibhemi mātarlumpāmi tvatpadābjarajasā tām || 19||

किं कल्पवृक्षमुख्यैः किं करधृतमेरुणा शिवेनापि ।किं कमलया च हृदि चेत्किङ्करसर्वेष्टदा वाणी ॥ २०॥

kiṃ kalpavṛkṣamukhyaiḥ kiṃ karadhṛtameruṇā śivenāpi |kiṃ kamalayā ca hṛdi cetkiṅkarasarveṣṭadā vāṇī || 20||

तुङ्गातटनिकटचरं भृङ्गावलिगर्वहरणचणचिकुरम् ।श्रीशारदाभिधानं भाग्यं मम जयति शृङ्गशैलाग्रे ॥ २१॥

tuṅgātaṭanikaṭacaraṃ bhṛṅgāvaligarvaharaṇacaṇacikuram |śrīśāradābhidhānaṃ bhāgyaṃ mama jayati śṛṅgaśailāgre || 21||

निरणायि मया समस्तशास्त्राण्यपि वीक्ष्य प्रणतार्तिहारि लोके ।प्रविहाय तवाङ्घ्रिपङ्कजातंन परं वस्त्विति वाणि निश्चितं तत् ॥ २२॥

niraṇāyi mayā samastaśāstrāṇyapi vīkṣya praṇatārtihāri loke |pravihāya tavāṅghripaṅkajātaṃna paraṃ vastviti vāṇi niścitaṃ tat || 22||

पद्मासनासि खलु भारति वागधीशेपद्मासनप्रियतमे करलग्नपद्मे ।मत्कं मनोऽम्बुजमहो स्वयमेव मातःश्रीशारदाम्ब विजहासि किमत्र वाच्यम् ॥ २३॥

padmāsanāsi khalu bhārati vāgadhīśepadmāsanapriyatame karalagnapadme |matkaṃ mano'mbujamaho svayameva mātaḥśrīśāradāmba vijahāsi kimatra vācyam || 23||

आनीय दिव्यकुसुमानि किरन्ति लोकाये त्वत्पदाब्जयुगलं वचसां सवित्रि ।तान्प्राप्तराजपदवींस्तरसा किरन्तिपौराङ्गनाः कुसुमलाजचयेन नूनम् ॥ २४॥

ānīya divyakusumāni kiranti lokāye tvatpadābjayugalaṃ vacasāṃ savitri |tānprāptarājapadavīṃstarasā kirantipaurāṅganāḥ kusumalājacayena nūnam || 24||

आज्ञासीद्गौरवी मे तव खलु करुणावारिधिः शारदाम्बासाष्टाङ्गं योगमारादुपदिशति भवानौरसः सूनुरस्याः ।इत्यप्यद्यापि मातर्न हि खलु करुणा जायते मय्यनाथेकिं वा कुर्यां वदाम्ब प्रणतभयहरे शारदे चापलोऽहम् ॥ २५॥

ājñāsīdgauravī me tava khalu karuṇāvāridhiḥ śāradāmbāsāṣṭāṅgaṃ yogamārādupadiśati bhavānaurasaḥ sūnurasyāḥ |ityapyadyāpi mātarna hi khalu karuṇā jāyate mayyanāthekiṃ vā kuryāṃ vadāmba praṇatabhayahare śārade cāpalo'ham || 25||

नाहं निगृह्य करणानि सरोजजातजाये त्वदीयपदपङ्कजयोर्हि सेवाम् ।शक्नोमि कर्तुमलसाज्ञशिखामणिर्यत्तस्मान्निसर्गकरुणां कुरु मय्यनाथे ॥ २६॥

nāhaṃ nigṛhya karaṇāni sarojajātajāye tvadīyapadapaṅkajayorhi sevām |śaknomi kartumalasājñaśikhāmaṇiryattasmānnisargakaruṇāṃ kuru mayyanāthe || 26||

वाणि सरस्वति भारति वाग्वादिनि वारिजातजनिजाये ।काश्मीरपुरनिवासिनि कामितफलवृन्ददायिनि नमस्ते ॥ २७॥

vāṇi sarasvati bhārati vāgvādini vārijātajanijāye |kāśmīrapuranivāsini kāmitaphalavṛndadāyini namaste || 27||

शरणं त्वच्चरणं मे नान्यद्वाग्देवि निश्चितं त्वेतत् ।तस्मात्कुरु करुणां मय्यनन्यशरणे द्रुतं मातः ॥ २८॥

śaraṇaṃ tvaccaraṇaṃ me nānyadvāgdevi niścitaṃ tvetat |tasmātkuru karuṇāṃ mayyananyaśaraṇe drutaṃ mātaḥ || 28||

शरदभ्रसदभ्रवस्त्रवीता करदूरीकृतपङ्कजाभिमाना ।चरणाम्बुजलग्ननाकिमौलिर्वरदा स्यान्मम शारदा दयार्द्रा ॥ २९॥

śaradabhrasadabhravastravītā karadūrīkṛtapaṅkajābhimānā |caraṇāmbujalagnanākimaulirvaradā syānmama śāradā dayārdrā || 29||

स्थापय नरकेषु सदाप्यथ सुखकाष्ठासु दिव्यलोकेषु ।न हि तत्र मे विचारः परं तु चित्तं तवाङ्घ्रिगतमस्तु ॥ ३०॥

sthāpaya narakeṣu sadāpyatha sukhakāṣṭhāsu divyalokeṣu |na hi tatra me vicāraḥ paraṃ tu cittaṃ tavāṅghrigatamastu || 30||

शृङ्गाद्रिवासलोले भृङ्गाहङ्कारहारिकचभारे ।तुङ्गातीरविहारे गङ्गाधरसोदरि प्रसीद मम ॥ ३१॥

śṛṅgādrivāsalole bhṛṅgāhaṅkārahārikacabhāre |tuṅgātīravihāre gaṅgādharasodari prasīda mama || 31||

ऋष्यशृङ्गजनिभूमिविभूषे कश्यपादिमुनिवन्दितपादे ।पश्यदङ्घ्रिमुखपालनलोले वश्यपङ्कजभवेऽव सदा माम् ॥ ३२॥

ṛṣyaśṛṅgajanibhūmivibhūṣe kaśyapādimunivanditapāde |paśyadaṅghrimukhapālanalole vaśyapaṅkajabhave'va sadā mām || 32||

कम्बुडम्बरनिवर्तककण्ठामम्बुधिं निरवधि करुणयाः ।अम्बुदप्रतिमकेशसमूहामम्बुजोद्भवसखीं कलयेऽहम् ॥ ३३॥

kambuḍambaranivartakakaṇṭhāmambudhiṃ niravadhi karuṇayāḥ |ambudapratimakeśasamūhāmambujodbhavasakhīṃ kalaye'ham || 33||

भर्मगर्वहरसंहननाभां शर्मदां पदसरोजनतेभ्यः ।कर्मभक्तिमुखपद्धतिगम्यां कुर्महे मनसि पद्मजजायाम् ॥ ३४॥

bharmagarvaharasaṃhananābhāṃ śarmadāṃ padasarojanatebhyaḥ |karmabhaktimukhapaddhatigamyāṃ kurmahe manasi padmajajāyām || 34||

शम्भुसोदरि शशाङ्कनिभास्ये मन्दबुद्धिविततेरपि शीघ्रम् ।वाक्प्रदायिनि कृपामृतराशे शृङ्गशैलवरवासविलोले ॥ ३५॥

śambhusodari śaśāṅkanibhāsye mandabuddhivitaterapi śīghram |vākpradāyini kṛpāmṛtarāśe śṛṅgaśailavaravāsavilole || 35||

तुष्टिमेहि वचसां जननि त्वं मत्कृतेन विधिनाऽविधिना वा ।ऐञ्जपेन परिपूरय वाञ्छां मामकीं च महतीमपि शीघ्रम् ॥ ३६॥

tuṣṭimehi vacasāṃ janani tvaṃ matkṛtena vidhinā'vidhinā vā |aiñjapena paripūraya vāñchāṃ māmakīṃ ca mahatīmapi śīghram || 36||

तवौरसं सूनुमहो त्वदीयभक्ताग्रगण्या मम देशिकेन्द्राः ।प्राहुर्यतोऽतो मयि शारदाम्ब पाप्यग्रगण्येऽपि दया विधेया ॥ ३७॥

tavaurasaṃ sūnumaho tvadīyabhaktāgragaṇyā mama deśikendrāḥ |prāhuryato'to mayi śāradāmba pāpyagragaṇye'pi dayā vidheyā || 37||

तवौरसं मां सुतमाहुरार्यास्त्वत्पादभक्ताग्रसरा यतोऽतः ।सोढ्वा मदीयान्सकलापराधान्पुरो भवाम्बाशु गिरां सवित्रि ॥ ३८॥

tavaurasaṃ māṃ sutamāhurāryāstvatpādabhaktāgrasarā yato'taḥ |soḍhvā madīyānsakalāparādhānpuro bhavāmbāśu girāṃ savitri || 38||

भक्तेष्टपाथोनिधिपूर्णचन्द्रः कवित्वमाकन्दवसन्तकालः ।जाड्यान्धकारव्रजपद्मबन्धुरम्ब प्रणामस्तव पादपद्मे ॥ ३९॥

bhakteṣṭapāthonidhipūrṇacandraḥ kavitvamākandavasantakālaḥ |jāḍyāndhakāravrajapadmabandhuramba praṇāmastava pādapadme || 39||

मुखाम्बुजं भातु जगज्जनन्या हृदम्बुजे मे जितचन्द्रबिम्बम् ।रदाम्बराधःकृतपक्वबिम्बं महाघविध्वंसनचञ्च्वजस्रम् ॥ ४०॥

mukhāmbujaṃ bhātu jagajjananyā hṛdambuje me jitacandrabimbam |radāmbarādhaḥkṛtapakvabimbaṃ mahāghavidhvaṃsanacañcvajasram || 40||

यानेन हंसं वदनेन चन्द्रं श्रोणीभराच्छैलपतिं च कामम् ।काञ्चिद्धसन्तीं कलये हृदब्जे चन्द्रार्धराजद्वरकेशपाशाम् ॥ ४१॥

yānena haṃsaṃ vadanena candraṃ śroṇībharācchailapatiṃ ca kāmam |kāñciddhasantīṃ kalaye hṛdabje candrārdharājadvarakeśapāśām || 41||

विस्मृत्य देहादिकमम्ब सम्यक्समुच्चरंस्तावकमन्त्रराजम् ।तुङ्गानदीपुण्यतटे कदाहं सुसैकते स्वैरगतिर्भवामि ॥ ४२॥

vismṛtya dehādikamamba samyaksamuccaraṃstāvakamantrarājam |tuṅgānadīpuṇyataṭe kadāhaṃ susaikate svairagatirbhavāmi || 42||

श्रीशादिसंसेवितपादपद्मे श्रीबोधदानव्रतबद्धदीक्षे ।श्रीकण्ठसोदर्यमितानुकम्पे श्रीशारदाम्बाशु कृपां कुरुष्व ॥ ४३॥

śrīśādisaṃsevitapādapadme śrībodhadānavratabaddhadīkṣe |śrīkaṇṭhasodaryamitānukampe śrīśāradāmbāśu kṛpāṃ kuruṣva || 43||

हृद्यानि पद्यानि विनिःसरन्ति त्वदङ्घ्रिसम्पूजकवक्त्रपद्मात् ।विना प्रयत्नं तरसा न चित्रं त्वमम्ब यस्माद्वचसां सवित्री ॥ ४४॥

hṛdyāni padyāni viniḥsaranti tvadaṅghrisampūjakavaktrapadmāt |vinā prayatnaṃ tarasā na citraṃ tvamamba yasmādvacasāṃ savitrī || 44||

गमागमविवर्जितैरसुभिरन्तरङ्गेऽनिशंगजास्यगुहनन्दिभिः सुरवरैर्मुदा चिन्तिते ।गजाजिनधरानुजे गलिततृष्णलोकेक्षितेगतिं मम शुभां मतिं सपदि देहि वागीश्वरि ॥ ४५॥

gamāgamavivarjitairasubhirantaraṅge'niśaṃgajāsyaguhanandibhiḥ suravarairmudā cintite |gajājinadharānuje galitatṛṣṇalokekṣitegatiṃ mama śubhāṃ matiṃ sapadi dehi vāgīśvari || 45||

जलोद्भवजभामिनि प्रणतसौख्यभूमप्रदेजडत्वविनिवारणव्रतनिषक्तचेतोऽम्बुजे ।जगत्त्रयनिवासिभिः सततसेव्यपादाम्बुजेजगज्जननि शारदे जनय सौख्यमत्यद्भुतम् ॥ ४६॥

jalodbhavajabhāmini praṇatasaukhyabhūmapradejaḍatvavinivāraṇavrataniṣaktaceto'mbuje |jagattrayanivāsibhiḥ satatasevyapādāmbujejagajjanani śārade janaya saukhyamatyadbhutam || 46||

मदेभगमनेऽवने नतततेरनेकैः सुखैरनारतमजामितं प्रवणहृत्सरोजेऽम्बिके ।कुतो मयि कृपा न ते प्रसरति प्रसन्ने वदप्रपञ्चजननप्रभुप्रणयिनि प्रपद्येऽद्य कम् ॥ ४७॥

madebhagamane'vane natatateranekaiḥ sukhairanāratamajāmitaṃ pravaṇahṛtsaroje'mbike |kuto mayi kṛpā na te prasarati prasanne vadaprapañcajananaprabhupraṇayini prapadye'dya kam || 47||

कदा वा श्रुङ्गाद्रौ विमलतरतुङ्गापरिसरेवसन्मातर्वाचां शिरसि निदधानोऽञ्जलिपुटम् ।गिरां देवि ब्राह्मि प्रणतवरदे भारति जवात्प्रसीदेति क्रोशन्निमिषमिव नेष्यामि दिवसान् ॥ ४८॥

kadā vā śruṅgādrau vimalataratuṅgāparisarevasanmātarvācāṃ śirasi nidadhāno'ñjalipuṭam |girāṃ devi brāhmi praṇatavarade bhārati javātprasīdeti krośannimiṣamiva neṣyāmi divasān || 48||

जगन्नाथं गङ्गा विविधवृजिनोघैः परिवृतंयथाऽरक्षत्पूर्वं सकलमपि हत्वाऽऽशु दुरितम् ।पुनश्चान्ते दत्त्वा करसरसिजं पूर्णकृपयाजनैः सद्भिः प्राप्यां परमपदवीं प्रापितवती ॥ ४९॥

jagannāthaṃ gaṅgā vividhavṛjinoghaiḥ parivṛtaṃyathā'rakṣatpūrvaṃ sakalamapi hatvā''śu duritam |punaścānte dattvā karasarasijaṃ pūrṇakṛpayājanaiḥ sadbhiḥ prāpyāṃ paramapadavīṃ prāpitavatī || 49||

तथा शान्तं पापं सकलमपि कृत्वा मम जवाद्धृदम्भोजे लग्नं कुरु तव पदाम्भोरुहयुगम् ।कराम्भोजे पश्चात्परमकृपया देवि वचसांप्रदत्त्वाऽऽलम्बं मां गमय पदवीं निर्मलतराम् ॥ ५०॥

tathā śāntaṃ pāpaṃ sakalamapi kṛtvā mama javāddhṛdambhoje lagnaṃ kuru tava padāmbhoruhayugam |karāmbhoje paścātparamakṛpayā devi vacasāṃpradattvā''lambaṃ māṃ gamaya padavīṃ nirmalatarām || 50||

दवीयांसं त्वेनं परमकृपया देशिकमुखात्समानीयाम्ब त्वं तव पदपयोजातनिकटम् ।अवित्वाऽऽपीयन्तं समयमधुना देवि भजसेयदौदास्यं तर्हि त्रिजगति ममान्यां वद गतिम् ॥ ५१॥

davīyāṃsaṃ tvenaṃ paramakṛpayā deśikamukhātsamānīyāmba tvaṃ tava padapayojātanikaṭam |avitvā''pīyantaṃ samayamadhunā devi bhajaseyadaudāsyaṃ tarhi trijagati mamānyāṃ vada gatim || 51||

कामं सन्तु सुरा निरन्तरनिजध्यानार्चनाकारिणोलोकान्स्वेप्सितसर्वसौख्यसहितान्कर्तुं जगत्यां किल ।पूजाध्यानजपादिगन्धरहितांस्त्रातुं पुनस्त्वां विनानान्यद्दैवतमस्तिपद्मजमनःपद्मार्भकार्कप्रभे ॥ ५२॥

kāmaṃ santu surā nirantaranijadhyānārcanākāriṇolokānsvepsitasarvasaukhyasahitānkartuṃ jagatyāṃ kila |pūjādhyānajapādigandharahitāṃstrātuṃ punastvāṃ vinānānyaddaivatamastipadmajamanaḥpadmārbhakārkaprabhe || 52||

कारुण्यं मयि धेहि मातरनिशं पद्मोद्भवप्रेयसिप्रारब्धं मम दुष्टमाशु शमय प्रज्ञां शुभां यच्छ मे ।कर्तुं काव्यचयं रसौघभरितं शक्तिं दृढां भक्तिमप्यंहःसञ्चयवारिणीं तव पदाम्भोजे कृपाम्भोनिधे ॥ ५३॥

kāruṇyaṃ mayi dhehi mātaraniśaṃ padmodbhavapreyasiprārabdhaṃ mama duṣṭamāśu śamaya prajñāṃ śubhāṃ yaccha me |kartuṃ kāvyacayaṃ rasaughabharitaṃ śaktiṃ dṛḍhāṃ bhaktimapyaṃhaḥsañcayavāriṇīṃ tava padāmbhoje kṛpāmbhonidhe || 53||

कुर्यामद्य किमम्ब भक्तिरहितः पूजां जपं तर्पणंकिं वैराग्यविवेकगन्धरहितः कुर्यां विचारं श्रुतेः ।किं योगं प्रकरोमि चञ्चलमनाः शृङ्गाद्रिवासप्रियेत्वत्पादप्रणतिं विहाय न गतिर्मेऽन्या गिरां देवते ॥ ५४॥

kuryāmadya kimamba bhaktirahitaḥ pūjāṃ japaṃ tarpaṇaṃkiṃ vairāgyavivekagandharahitaḥ kuryāṃ vicāraṃ śruteḥ |kiṃ yogaṃ prakaromi cañcalamanāḥ śṛṅgādrivāsapriyetvatpādapraṇatiṃ vihāya na gatirme'nyā girāṃ devate || 54||

जह्यान्नैव कदापि तावकपदं मातर्मनो मामकंमान्द्यध्वान्तनिवारणोद्यतदिनेशाखर्वगर्वावलि ।गौरीनाथरमाधवाब्जभवनैः सम्भाव्यमानं मुदावाक्चातुर्यविधानलब्धसुयशःसम्पूरिताशामुखम् ॥ ५५॥

jahyānnaiva kadāpi tāvakapadaṃ mātarmano māmakaṃmāndyadhvāntanivāraṇodyatadineśākharvagarvāvali |gaurīnātharamādhavābjabhavanaiḥ sambhāvyamānaṃ mudāvākcāturyavidhānalabdhasuyaśaḥsampūritāśāmukham || 55||

तुङ्गातीरविहारसक्तहृदये शृङ्गारजन्मावनेगङ्गाधारिमुखामरेन्द्रविनुतेऽनङ्गाहितापद्धरे ।सङ्गातीतमनोविहाररसिके गङ्गातरङ्गायिताभृङ्गाहङ्कृतिभेददक्षचिकुरे तुङ्गागिरो देहि मे ॥ ५६॥

tuṅgātīravihārasaktahṛdaye śṛṅgārajanmāvanegaṅgādhārimukhāmarendravinute'naṅgāhitāpaddhare |saṅgātītamanovihārarasike gaṅgātaraṅgāyitābhṛṅgāhaṅkṛtibhedadakṣacikure tuṅgāgiro dehi me || 56||

त्वत्पादाम्बुजपूजनाप्तहृदयाम्भोजातशुद्धिर्जनःस्वर्गं रौरवमेव वेत्ति कमलानाथास्पदं दुःखदम् ।कारागारमवैति चन्द्रनगरं वाग्देवि किं वर्णनैर्दृश्यं सर्वमुदीक्षते स हि पुना रज्जूरगाद्यैः समम् ॥ ५७॥

tvatpādāmbujapūjanāptahṛdayāmbhojātaśuddhirjanaḥsvargaṃ rauravameva vetti kamalānāthāspadaṃ duḥkhadam |kārāgāramavaiti candranagaraṃ vāgdevi kiṃ varṇanairdṛśyaṃ sarvamudīkṣate sa hi punā rajjūragādyaiḥ samam || 57||

त्वत्पादाम्बुरुहं विहाय शरणं नास्त्येव मेऽन्यद्ध्रुवंवाचां देवि कृपापयोजलनिधे कुत्रापि वा स्थापय ।अप्यूर्ध्वं ध्रुवमण्डलादथ फणीन्द्रादप्यधस्तत्र मेत्वन्न्यस्तैहिकपारलौकिकभरस्त्वासे न कापि व्यथा ॥ ५८॥

tvatpādāmburuhaṃ vihāya śaraṇaṃ nāstyeva me'nyaddhruvaṃvācāṃ devi kṛpāpayojalanidhe kutrāpi vā sthāpaya |apyūrdhvaṃ dhruvamaṇḍalādatha phaṇīndrādapyadhastatra metvannyastaihikapāralaukikabharastvāse na kāpi vyathā || 58||

त्वत्पादाम्बुरुहं हृदाख्यसरसिस्याद्रूढमूलं यदावक्त्राब्जे त्वमिवाम्ब पद्मनिलया तिष्ठेद्गृहे निश्चला ।कीर्तिर्यास्यति दिक्तटानपि नृपैः सम्पूज्यता स्यात्तदावादे सर्वनयेष्वपि प्रतिभटान्दूरीकरोत्येव हि ॥ ५९॥

tvatpādāmburuhaṃ hṛdākhyasarasisyādrūḍhamūlaṃ yadāvaktrābje tvamivāmba padmanilayā tiṣṭhedgṛhe niścalā |kīrtiryāsyati diktaṭānapi nṛpaiḥ sampūjyatā syāttadāvāde sarvanayeṣvapi pratibhaṭāndūrīkarotyeva hi || 59||

मातस्त्वत्पदवैभवं निगदितुं प्रारभ्य नागेश्वरास्वप्नाचार्यकवीन्दुशेखरदिनेशाद्याः प्रभग्ना मुहुः ।क्वाहं तत्कथने जडेष्वचरमः कारुण्यपाथोनिधेवाचां देवि सुतस्य साहसमिदं क्षन्तव्यमेवाम्बया ॥ ६०॥

mātastvatpadavaibhavaṃ nigadituṃ prārabhya nāgeśvarāsvapnācāryakavīnduśekharadineśādyāḥ prabhagnā muhuḥ |kvāhaṃ tatkathane jaḍeṣvacaramaḥ kāruṇyapāthonidhevācāṃ devi sutasya sāhasamidaṃ kṣantavyamevāmbayā || 60||

मातः शृङ्गपुरीनिवासरसिके मातङ्गकुम्भस्तनिप्राणायाममुखैर्विनापि मनसः स्थैर्यं द्रुतं देहि मे ।येनाहं सुखमन्यदुर्लभमहोरात्रं भजाम्यन्वहंप्राप्स्याम्यात्मपरैकबोधमचलं निःसंशयं शारदे ॥ ६१॥

mātaḥ śṛṅgapurīnivāsarasike mātaṅgakumbhastaniprāṇāyāmamukhairvināpi manasaḥ sthairyaṃ drutaṃ dehi me |yenāhaṃ sukhamanyadurlabhamahorātraṃ bhajāmyanvahaṃprāpsyāmyātmaparaikabodhamacalaṃ niḥsaṃśayaṃ śārade || 61||

वेदाभ्यासजडोऽपि यत्करसरोजातग्रहात्पद्मभूश्चित्रं विश्वमिदं तनोति विविधं वीतक्रियं सक्रियम् ।तां तुङ्गातटवाससक्तहृदयां श्रीचक्रराजालयांश्रीमच्छङ्करदेशिकेन्द्रविनुतां श्रीशारदाम्बां भजे ॥ ६२॥

vedābhyāsajaḍo'pi yatkarasarojātagrahātpadmabhūścitraṃ viśvamidaṃ tanoti vividhaṃ vītakriyaṃ sakriyam |tāṃ tuṅgātaṭavāsasaktahṛdayāṃ śrīcakrarājālayāṃśrīmacchaṅkaradeśikendravinutāṃ śrīśāradāmbāṃ bhaje || 62||

वैराग्यं दृढमम्ब देहि विषयेष्वाद्यन्तदुःखप्रदेष्वाम्नायान्तविचारणे स्तिरतरां चास्थां कृपावारिधे ।प्रत्यग्ब्रह्मणि चित्तसंस्थितिविधिं सम्बोधयाश्वेव मांत्वं ब्रूषे सकलं ममेति गुरवः प्राहुर्यतः शारदे ॥ ६३॥

vairāgyaṃ dṛḍhamamba dehi viṣayeṣvādyantaduḥkhapradeṣvāmnāyāntavicāraṇe stiratarāṃ cāsthāṃ kṛpāvāridhe |pratyagbrahmaṇi cittasaṃsthitividhiṃ sambodhayāśveva māṃtvaṃ brūṣe sakalaṃ mameti guravaḥ prāhuryataḥ śārade || 63||

कमलासनवरकामिनि करधृतचिन्मुद्रिके कृपाम्भोधे ।करकलितामलकाभं तत्त्वं मां बोधयतु जगदम्ब ॥ ६४॥

kamalāsanavarakāmini karadhṛtacinmudrike kṛpāmbhodhe |karakalitāmalakābhaṃ tattvaṃ māṃ bodhayatu jagadamba || 64||

करविधृतकीरडिम्भां शरदभ्रसधर्मवस्त्रसंवीताम् ।वरदाननिरतपाणिं सुरदां प्रणमामि शारदां सदयाम् ॥ ६५॥

karavidhṛtakīraḍimbhāṃ śaradabhrasadharmavastrasaṃvītām |varadānaniratapāṇiṃ suradāṃ praṇamāmi śāradāṃ sadayām || 65||

कामाक्षीविपुलाक्षीमीनाक्षीत्यादिनामभिर्मातः ।काञ्चीकाशीमधुरापुरेषु भासि त्वमेव वाग्जननि ॥ ६६॥

kāmākṣīvipulākṣīmīnākṣītyādināmabhirmātaḥ |kāñcīkāśīmadhurāpureṣu bhāsi tvameva vāgjanani || 66||

चन्द्रार्धशेखरापररूपश्रीशङ्करार्यकरपूज्ये ।चन्द्रार्धकृतवतंसे चन्दनदिग्धे नमामि वाणि पदे ॥ ६७॥

candrārdhaśekharāpararūpaśrīśaṅkarāryakarapūjye |candrārdhakṛtavataṃse candanadigdhe namāmi vāṇi pade || 67||

जय जय चिन्मुद्रकरे जय जय शृङ्गाद्रिविहरणव्यग्रे ।जय जय पद्मजजाये जय जय जगदम्ब शारदे सदये ॥ ६८॥

jaya jaya cinmudrakare jaya jaya śṛṅgādriviharaṇavyagre |jaya jaya padmajajāye jaya jaya jagadamba śārade sadaye || 68||

दुर्वसनदत्तशापप्रतिपालनलक्ष्यतः समस्तानाम् ।रक्षार्थमवनिमध्ये कृतचिरवासां नमामि वाग्देवीम् ॥ ६९॥

durvasanadattaśāpapratipālanalakṣyataḥ samastānām |rakṣārthamavanimadhye kṛtaciravāsāṃ namāmi vāgdevīm || 69||

नवनवकवनसमर्थं पटुतरवाग्धूतवासवाचार्यम् ।वनजासनवरमानिनि वरदे कुरु शीघ्रमङ्घ्रिनतम् ॥ ७०॥

navanavakavanasamarthaṃ paṭutaravāgdhūtavāsavācāryam |vanajāsanavaramānini varade kuru śīghramaṅghrinatam || 70||

भगवत्पदमण्डनयोर्वादमहे सकललोकचित्रकरे ।अङ्गीकृतमाध्यस्थ्यां जगदम्बां नौमि शारदां सदयाम् ॥ ७१॥

bhagavatpadamaṇḍanayorvādamahe sakalalokacitrakare |aṅgīkṛtamādhyasthyāṃ jagadambāṃ naumi śāradāṃ sadayām || 71||

सेवापूजानमनविधयः सन्तु दूरे नितान्तंकादाचित्का स्मृतिरपि पदाम्भोजयुग्मस्य तेऽम्ब ।मूकं रङ्कं कलयति सुराचार्यमिन्द्रं च वाचालक्ष्म्या लोको न च कलयते तां कलेः किं हि दौःस्थ्यम् ॥ ७२॥

sevāpūjānamanavidhayaḥ santu dūre nitāntaṃkādācitkā smṛtirapi padāmbhojayugmasya te'mba |mūkaṃ raṅkaṃ kalayati surācāryamindraṃ ca vācālakṣmyā loko na ca kalayate tāṃ kaleḥ kiṃ hi dauḥsthyam || 72||

आशावस्त्रः सदात्मन्यविरतहृदयस्त्यक्तसर्वानुरागःकाये चक्षुर्मुखेष्वप्यनुदितममतः क्वापि कस्मिंश्च काले ।शैलाग्रेऽरण्यकोणे क्वचिदपि पुलिने क्वापि रेवातटे वागङ्गातीरेऽथ तुङ्गातटभुवि च कदा स्वैरचारी भवेयम् ॥ ७३॥

āśāvastraḥ sadātmanyaviratahṛdayastyaktasarvānurāgaḥkāye cakṣurmukheṣvapyanuditamamataḥ kvāpi kasmiṃśca kāle |śailāgre'raṇyakoṇe kvacidapi puline kvāpi revātaṭe vāgaṅgātīre'tha tuṅgātaṭabhuvi ca kadā svairacārī bhaveyam || 73||

कल्पन्तां काम्यसिद्।ह्ध्यै कलिमलहतये चाक्षयैश्वर्यसिद्ध्यैकारुण्यापारपूराः कमलभवमनोमोददानव्रताढ्याःकात्यायन्यब्धिकन्यामुखसुररमणीकाङ्क्ष्यमाणाः कवित्वप्राग्भाराम्भोधिराकाहिमकरकिरणाः शारदाम्बाकटाक्षाः ॥ ७४॥

kalpantāṃ kāmyasid|hdhyai kalimalahataye cākṣayaiśvaryasiddhyaikāruṇyāpārapūrāḥ kamalabhavamanomodadānavratāḍhyāḥkātyāyanyabdhikanyāmukhasuraramaṇīkāṅkṣyamāṇāḥ kavitvaprāgbhārāmbhodhirākāhimakarakiraṇāḥ śāradāmbākaṭākṣāḥ || 74||

कल्पादौ तन्महिम्ना कतिपयदिवसेष्वेव लुप्तेषु मार्गेष्वाम्नायप्रोदितेषु प्रवरसुरगणैः प्रार्थितः पार्वतीशः ।आम्नायाध्वप्रवृद्।ह्ध्यै यतिवरवपुषागत्य यां शृङ्गशैलेसंस्थाप्यार्चां प्रचक्रे निवसतु वदने शारदा सादरं सा ॥ ७५॥

kalpādau tanmahimnā katipayadivaseṣveva lupteṣu mārgeṣvāmnāyaproditeṣu pravarasuragaṇaiḥ prārthitaḥ pārvatīśaḥ |āmnāyādhvapravṛd|hdhyai yativaravapuṣāgatya yāṃ śṛṅgaśailesaṃsthāpyārcāṃ pracakre nivasatu vadane śāradā sādaraṃ sā || 75||

तिष्ठाम्यत्रैव मातस्तव पदयुगलं वीक्षमाणः प्रमोदान्नाहं त्यक्त्वा तवाङ्घ्रिं सकलसुखकरं क्वापि गच्छामि नूनम् ।छायां मत्कां विधत्स्व प्रवचननमनध्यानपूजासु शक्तांशुद्धामेकां त्रिलोकीजननपटुविधिप्राणकान्ते नमस्ते ॥ ७६॥

tiṣṭhāmyatraiva mātastava padayugalaṃ vīkṣamāṇaḥ pramodānnāhaṃ tyaktvā tavāṅghriṃ sakalasukhakaraṃ kvāpi gacchāmi nūnam |chāyāṃ matkāṃ vidhatsva pravacananamanadhyānapūjāsu śaktāṃśuddhāmekāṃ trilokījananapaṭuvidhiprāṇakānte namaste || 76||

त्वद्बीजे वर्तमाने वदनसरसिजे दुर्लभं किं नराणांधर्मो वाऽर्थश्च कामोऽप्यथ च सकलसन्त्यागसाध्यश्च मोक्षः ।काम्यं वा सार्वभौम्यं कमलजदयितेऽहेतुकारुण्यपूर्णेशृङ्गाद्र्यावासलोले भवति सुरवराराध्यपादारविन्दे ॥ ७७॥

tvadbīje vartamāne vadanasarasije durlabhaṃ kiṃ narāṇāṃdharmo vā'rthaśca kāmo'pyatha ca sakalasantyāgasādhyaśca mokṣaḥ |kāmyaṃ vā sārvabhaumyaṃ kamalajadayite'hetukāruṇyapūrṇeśṛṅgādryāvāsalole bhavati suravarārādhyapādāravinde || 77||

दृष्ट्वा त्वत्पादपङ्केरुहनमनविधावुद्यतान्भक्तलोकान्दूरं गच्छन्ति रोगा हरिमिव हरिणा वीक्ष्य यद्वत्सुदूरम् ।कालः कुत्रापि लीनो भवति दिनकरे प्रोद्यमाने तमोवत्सौख्यं चायुर्यथाब्जं विकसति वचसां देवि शृङ्गाद्रिवासे ॥ ७८॥

dṛṣṭvā tvatpādapaṅkeruhanamanavidhāvudyatānbhaktalokāndūraṃ gacchanti rogā harimiva hariṇā vīkṣya yadvatsudūram |kālaḥ kutrāpi līno bhavati dinakare prodyamāne tamovatsaukhyaṃ cāyuryathābjaṃ vikasati vacasāṃ devi śṛṅgādrivāse || 78||

नाहं त्वत्पादपूजामिह गुरुचरणाराधनं चाप्यकार्षंनाश्रौषं तत्त्वशास्त्रं न च खलु मनसः स्थैर्यलेशोऽपि कश्चित् ।नो वैराग्यं विवेको न च मम सुदृढा मोक्षकाङ्क्षाऽपि नूनंमातः कावा गतिर्मे सरसिजभवनप्राणकान्ते न जाने ॥ ७९॥

nāhaṃ tvatpādapūjāmiha gurucaraṇārādhanaṃ cāpyakārṣaṃnāśrauṣaṃ tattvaśāstraṃ na ca khalu manasaḥ sthairyaleśo'pi kaścit |no vairāgyaṃ viveko na ca mama sudṛḍhā mokṣakāṅkṣā'pi nūnaṃmātaḥ kāvā gatirme sarasijabhavanaprāṇakānte na jāne || 79||

नौमि त्वां शैववर्याः शिव इति गणनाथार्चका विघ्नहर्तेत्यार्येत्यम्बाङ्घ्रिसक्ता हरिभजनरता विष्णुरित्यामनन्ति ।यां तां सर्वस्वरूपां सकलमुनिमनःपद्मसञ्चारशीलांशृङ्गाद्र्यावासलोलां कमलजमहिषीं शारदां पारदाभाम् ॥ ८०॥

naumi tvāṃ śaivavaryāḥ śiva iti gaṇanāthārcakā vighnahartetyāryetyambāṅghrisaktā haribhajanaratā viṣṇurityāmananti |yāṃ tāṃ sarvasvarūpāṃ sakalamunimanaḥpadmasañcāraśīlāṃśṛṅgādryāvāsalolāṃ kamalajamahiṣīṃ śāradāṃ pāradābhām || 80||

यः कश्चिद्बुद्धिहीनोऽप्यविदितनमनध्यानपूजाविधानःकुर्याद्यद्यम्ब सेवां तव पदसरसीजातसेवारतस्य ।चित्रं तस्यास्यमध्यात्प्रसरति कविता वाहिनीवामराणांसालङ्कारा सुवर्णा सरसपदयुता यत्नलेशं विनैव ॥ ८१॥

yaḥ kaścidbuddhihīno'pyaviditanamanadhyānapūjāvidhānaḥkuryādyadyamba sevāṃ tava padasarasījātasevāratasya |citraṃ tasyāsyamadhyātprasarati kavitā vāhinīvāmarāṇāṃsālaṅkārā suvarṇā sarasapadayutā yatnaleśaṃ vinaiva || 81||

याचन्ते नम्रलोका विविधगुरुरुजाक्रान्तदेहाः पिशाचैराविष्टाङ्गाश्च तत्तज्जनितबहुतरक्लेशनाशाय शीघ्रम् ।किं कुर्यां मन्त्रयन्त्रप्रमुखविधिपरिज्ञानशून्यश्चिकित्सांकर्तुं न त्वत्पदाब्जस्मरणलवमृते वाणि जानेऽत्र किञ्चित् ॥ ८२॥

yācante namralokā vividhagururujākrāntadehāḥ piśācairāviṣṭāṅgāśca tattajjanitabahutarakleśanāśāya śīghram |kiṃ kuryāṃ mantrayantrapramukhavidhiparijñānaśūnyaścikitsāṃkartuṃ na tvatpadābjasmaraṇalavamṛte vāṇi jāne'tra kiñcit || 82||

रागद्वेषादिदोषैः सततविरहितैः शान्तिदान्त्यादियुक्तैराचार्याङ्घ्र्यब्जसेवाकरणपटुतरैर्लभ्यपादारविन्दा ।मुद्रास्रक्कुम्भविद्याः करसलिलरुहैः सन्दधाना पुरस्तादास्तां वाग्देवता नः कलिकृतविविधापत्तिविध्वंसनाय ॥ ८३॥

rāgadveṣādidoṣaiḥ satatavirahitaiḥ śāntidāntyādiyuktairācāryāṅghryabjasevākaraṇapaṭutarairlabhyapādāravindā |mudrāsrakkumbhavidyāḥ karasalilaruhaiḥ sandadhānā purastādāstāṃ vāgdevatā naḥ kalikṛtavividhāpattividhvaṃsanāya || 83||

वारय पापकदम्बं तारय संसारसागरं तरसा ।शोधय चित्तसरोजं बोधय परतत्त्वमाशु मामम्ब ॥ ८४॥

vāraya pāpakadambaṃ tāraya saṃsārasāgaraṃ tarasā |śodhaya cittasarojaṃ bodhaya paratattvamāśu māmamba || 84||

सच्चिद्रूपात्मनिष्ठः प्रगलितसकलाक्षादिवृत्तिः शयानोभुञ्जानः सत्यसौख्यं तदितरसुखतः प्राप्तनीरागभावः ।पाषाणे वाथ तल्पे वनभुवि सदने पार्थिवस्याऽश्महेम्नोर्नार्यां मृत्यौ च तुल्यः सततसुखिमनाः स्यां कदा शारदाम्ब ॥ ८५॥

saccidrūpātmaniṣṭhaḥ pragalitasakalākṣādivṛttiḥ śayānobhuñjānaḥ satyasaukhyaṃ taditarasukhataḥ prāptanīrāgabhāvaḥ |pāṣāṇe vātha talpe vanabhuvi sadane pārthivasyā'śmahemnornāryāṃ mṛtyau ca tulyaḥ satatasukhimanāḥ syāṃ kadā śāradāmba || 85||

किं पाठयेयं लघुचन्द्रिकां वा किं वा त्यजेयं सकलप्रपञ्चम् ।स्वप्नेऽद्य मे ब्रूहि किमत्र कार्यं डोलायितं मामकमम्ब चेतः ॥ ८६॥

kiṃ pāṭhayeyaṃ laghucandrikāṃ vā kiṃ vā tyajeyaṃ sakalaprapañcam |svapne'dya me brūhi kimatra kāryaṃ ḍolāyitaṃ māmakamamba cetaḥ || 86||

त्यागे वाऽध्यापने वा मम खलु न गिरां देवि काप्यस्ति शक्तिस्त्वं वै सर्वत्र हेतुर्यदसि निरवधिर्वारिराशिः कृपायाः ।तस्मात्स्वप्नेऽद्य कार्यं मम खलु निखिलं बोधयैवं कुरुष्वेत्यज्ञानां बोधनार्थं त्वमिह बहुविधा अम्ब मूर्तीर्बिभर्षि ॥ ८७॥

tyāge vā'dhyāpane vā mama khalu na girāṃ devi kāpyasti śaktistvaṃ vai sarvatra heturyadasi niravadhirvārirāśiḥ kṛpāyāḥ |tasmātsvapne'dya kāryaṃ mama khalu nikhilaṃ bodhayaivaṃ kuruṣvetyajñānāṃ bodhanārthaṃ tvamiha bahuvidhā amba mūrtīrbibharṣi || 87||

वितर विधिप्रेयसि मे विमलधियं वाञ्छितं च तरसैव ।विष्णुमुखामरवन्द्ये विधुबिम्बसमानवदनकञ्जाते ॥ ८८॥

vitara vidhipreyasi me vimaladhiyaṃ vāñchitaṃ ca tarasaiva |viṣṇumukhāmaravandye vidhubimbasamānavadanakañjāte || 88||

शारदनीरदसन्निभवसने वनजासनान्तरङ्गचरे ।वरटावल्लभयाने वरदे वाग्देवि शारदे पाहि ॥ ८९॥

śāradanīradasannibhavasane vanajāsanāntaraṅgacare |varaṭāvallabhayāne varade vāgdevi śārade pāhi || 89||

सप्तदशघस्रमविरतमीशेन समस्तविद्यानाम् ।विरचितवादां कुतुकात्सामोदं नौमि वाग्जननीम् ॥ ९०॥

saptadaśaghasramaviratamīśena samastavidyānām |viracitavādāṃ kutukātsāmodaṃ naumi vāgjananīm || 90||

सुरवरनिषेव्यपादे सुखलवाधूतकेकिकुलनिनदेसुरवनविहारबलदे सुरवरदे पाहि शारदे सुरदे ॥ ९१॥

suravaraniṣevyapāde sukhalavādhūtakekikulaninadesuravanavihārabalade suravarade pāhi śārade surade || 91||

कुन्दरदनेऽम्ब वाणि मुकुन्दरवीन्द्वादिदेववर्येड्ये ।कुन्दरकृपावशान्मुकुन्दवराद्यांश्च मे निधीन्देहि ॥ ९२॥

kundaradane'mba vāṇi mukundaravīndvādidevavaryeḍye |kundarakṛpāvaśānmukundavarādyāṃśca me nidhīndehi || 92||

स्फुरशरदिन्दुप्रतिभटवदने वाग्देवि मामके मनसि ।वरदाननिरतपाणे सरसिजनयने सरोजजातसखि ॥ ९३॥

sphuraśaradindupratibhaṭavadane vāgdevi māmake manasi |varadānaniratapāṇe sarasijanayane sarojajātasakhi || 93||

अस्थिरभक्तेर्मम देवि गिरां शीघ्रं दत्त्वा काञ्चित्सिद्धिम् ।कुरु सुदृढां मम तव पादाब्जे भक्तिं शृङ्गगिरीन्द्रनिवासे ॥ ९४॥

asthirabhaktermama devi girāṃ śīghraṃ dattvā kāñcitsiddhim |kuru sudṛḍhāṃ mama tava pādābje bhaktiṃ śṛṅgagirīndranivāse || 94||

सहमानसोदरि सह प्रण्तकृता मानहीनमन्तुततीः ।सहमानसोदरीत्वं त्यज वा युक्तं यदत्र कुरु वाणि ॥ ९५॥

sahamānasodari saha praṇtakṛtā mānahīnamantutatīḥ |sahamānasodarītvaṃ tyaja vā yuktaṃ yadatra kuru vāṇi || 95||

वलभिन्मुखनिर्जरवरसेव्ये कलवचनन्यक्कृतपिकरावे ।जलजप्रतिभटपदयुगरम्ये कलय प्रवरं कृतिनामेनम् ॥ ९६॥

valabhinmukhanirjaravarasevye kalavacananyakkṛtapikarāve |jalajapratibhaṭapadayugaramye kalaya pravaraṃ kṛtināmenam || 96||

करविलसद्वरपुस्तकमाले शरदब्जाहङ्कृतिहरचेले ।अरणीसुमनिभकुङ्कुमफाले शरणं मम भव धृतशुकबाले ॥ ९७॥ वर् अरणीसुतनिभ

karavilasadvarapustakamāle śaradabjāhaṅkṛtiharacele |araṇīsumanibhakuṅkumaphāle śaraṇaṃ mama bhava dhṛtaśukabāle || 97|| var araṇīsutanibha

कलयासक्तिं कमलजदयिते तुलनाशून्यामीम्मनुवर्ये ।वलयाञ्चितकरसरसीजाते ललनाभिः सुरविततेः पूज्ये ॥ ९८॥

kalayāsaktiṃ kamalajadayite tulanāśūnyāmīmmanuvarye |valayāñcitakarasarasījāte lalanābhiḥ suravitateḥ pūjye || 98||

शृङ्गक्ष्माभृत्कूटविहारे तुङ्गातटभूकृतसञ्चारे ।वाचां देवि प्रार्थितमर्थं शीघ्रं देहि प्रणतायास्मै ॥ ९९॥

śṛṅgakṣmābhṛtkūṭavihāre tuṅgātaṭabhūkṛtasañcāre |vācāṃ devi prārthitamarthaṃ śīghraṃ dehi praṇatāyāsmai || 99||

नाहं सोढुं कालविलम्बं शक्नोम्यम्ब प्रणतप्रवणे ।ईप्सितमर्थं देहि तदाशु द्रुहिणस्वान्ताम्बुजबालघृणे ॥ १००॥

nāhaṃ soḍhuṃ kālavilambaṃ śaknomyamba praṇatapravaṇe |īpsitamarthaṃ dehi tadāśu druhiṇasvāntāmbujabālaghṛṇe || 100||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचितः श्रीशारदाशतश्लोकीस्तवः सम्पूर्णः ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitaḥ śrīśāradāśataślokīstavaḥ sampūrṇaḥ |