सूर्याष्टोत्तरशतनामस्तोत्रम् ६ Shri Krishnakritam Suryashtottarashata Stotramstotram

श्रीकृष्ण उवाच ।आदित्यं भास्करं भानुं रविं सूर्यं दिवाकरम् ।दिवाकरं दिवानाथं तपनं तपतां वरम् ॥ २॥

śrīkṛṣṇa uvāca |ādityaṃ bhāskaraṃ bhānuṃ raviṃ sūryaṃ divākaram |divākaraṃ divānāthaṃ tapanaṃ tapatāṃ varam || 2||

वरेण्यं वरदं विष्णुमनघं वासवानुजम् ।बलवीर्यं सहस्रांशुं सहस्रकिरणद्युतिम् ॥ ३॥

vareṇyaṃ varadaṃ viṣṇumanaghaṃ vāsavānujam |balavīryaṃ sahasrāṃśuṃ sahasrakiraṇadyutim || 3||

मयूखमालिनं विश्वं मार्तण्डं चण्डरोचिषम् ।सदातीतं सुभास्वन्तं सप्तसप्तिं सुखोदयम् ॥ ४॥

mayūkhamālinaṃ viśvaṃ mārtaṇḍaṃ caṇḍarociṣam |sadātītaṃ subhāsvantaṃ saptasaptiṃ sukhodayam || 4||

देवदेवमहिर्बुध्न्यं धाम्नां निधिमनुत्तमम् ।तपोब्रह्ममयालोकं लोकपालमपाम्पतिम् ॥ ५॥

devadevamahirbudhnyaṃ dhāmnāṃ nidhimanuttamam |tapobrahmamayālokaṃ lokapālamapāmpatim || 5||

जगत्प्रबोधजनकं जगद्बीजं जगत्प्रभुम् ।अर्कं निःश्रेयसपरं कारणं श्रेयसां परम् ॥ ६॥

jagatprabodhajanakaṃ jagadbījaṃ jagatprabhum |arkaṃ niḥśreyasaparaṃ kāraṇaṃ śreyasāṃ param || 6||

इनं प्रभाविणं पुण्यं पतङ्गं प्लवगेश्वरम् ।दातारं वाञ्छितार्थानां दृष्टादृष्टफलप्रदम् ॥ ७॥

inaṃ prabhāviṇaṃ puṇyaṃ pataṅgaṃ plavageśvaram |dātāraṃ vāñchitārthānāṃ dṛṣṭādṛṣṭaphalapradam || 7||

गृहं गृहकरं हंसं हरिदश्वं हुताशनम् ।मङ्गल्यं मङ्गलं गेयं ध्रुवं धर्मप्रबोधनम् ॥ ८॥

gṛhaṃ gṛhakaraṃ haṃsaṃ haridaśvaṃ hutāśanam |maṅgalyaṃ maṅgalaṃ geyaṃ dhruvaṃ dharmaprabodhanam || 8||

भवसम्भावितभावं भूतभव्यभवात्मकम् ।दुर्गमं दुर्गतिहरं हरनेत्रं त्रयीमयम् ॥ ९॥

bhavasambhāvitabhāvaṃ bhūtabhavyabhavātmakam |durgamaṃ durgatiharaṃ haranetraṃ trayīmayam || 9||

त्रैलोक्यतिलकं तीर्थं तरणिं सर्वतोमुखम् ।तेजोराशिसुनिर्वाणं विश्वेशं धाम साम्प्रतम् ॥ १\।३३\।१०॥कल्पं कल्पानलं कालं कालचक्रं क्रतुप्रियम् ।भूषणं मरुतं सूर्यं मणिरत्नं सुलोचनम् ॥ ११॥

trailokyatilakaṃ tīrthaṃ taraṇiṃ sarvatomukham |tejorāśisunirvāṇaṃ viśveśaṃ dhāma sāmpratam || 1\|33\|10||kalpaṃ kalpānalaṃ kālaṃ kālacakraṃ kratupriyam |bhūṣaṇaṃ marutaṃ sūryaṃ maṇiratnaṃ sulocanam || 11||

त्वष्टारं विष्टरं विश्वं सदसत्कर्मसाक्षिकम् ।सवितारं सहस्राक्षं प्रजापालमधोक्षजम् ॥ १२॥

tvaṣṭāraṃ viṣṭaraṃ viśvaṃ sadasatkarmasākṣikam |savitāraṃ sahasrākṣaṃ prajāpālamadhokṣajam || 12||

ब्रह्माणं वासरारम्भे रक्तवर्णं महाद्युतिम् ।शुक्लं मध्यन्दिने रुद्रं श्यामं विष्णुं दिनक्षये ॥ १३॥

brahmāṇaṃ vāsarārambhe raktavarṇaṃ mahādyutim |śuklaṃ madhyandine rudraṃ śyāmaṃ viṣṇuṃ dinakṣaye || 13||

नाम्नामष्टशतं दिव्यं विष्णुना समुदाहृतम् ।य इदं प्रयतो भूत्वा पठेद्भक्त्या समाहितः ॥ १४॥

nāmnāmaṣṭaśataṃ divyaṃ viṣṇunā samudāhṛtam |ya idaṃ prayato bhūtvā paṭhedbhaktyā samāhitaḥ || 14||

न तस्य विपदः क्वापि सर्वत्रापि शुभा गतिः ।धनधान्यसुखावाप्तिः पुत्रलाभश्च जायते ॥ १५॥

na tasya vipadaḥ kvāpi sarvatrāpi śubhā gatiḥ |dhanadhānyasukhāvāptiḥ putralābhaśca jāyate || 15||

तेजः प्रज्ञां परं लाभं ज्ञानं च लभते गतिम् ॥इति श्रीस्कन्दपुराणे आवन्त्यखण्डे अवन्तीक्षेत्रमाहात्म्येत्रयस्त्रिंशाध्यायान्तर्गतं श्रीकृष्णकृतं सूर्याष्टोत्तरसतामस्तोत्रं समाप्तम् ।स्कन्दपुराण । आवन्त्यखण्ड । आवन्त्यखण्ड । अध्याय ३३/२१५॥स्कन्दपुराण । आवन्त्यखण्ड । आवन्त्यखण्ड । अध्याय ३३/२-१५॥

tejaḥ prajñāṃ paraṃ lābhaṃ jñānaṃ ca labhate gatim ||iti śrīskandapurāṇe āvantyakhaṇḍe avantīkṣetramāhātmyetrayastriṃśādhyāyāntargataṃ śrīkṛṣṇakṛtaṃ sūryāṣṭottarasatāmastotraṃ samāptam |skandapurāṇa | āvantyakhaṇḍa | āvantyakhaṇḍa | adhyāya 33/215||skandapurāṇa | āvantyakhaṇḍa | āvantyakhaṇḍa | adhyāya 33/2-15||