विज्ञप्तिश्लोकाः Vijnapti Shlokah

यद्दैन्यं त्वत्कृपाहेतुर्न तदस्ति ममाण्वपि ।तां कृपां कुरु राधेश यथा ते दैन्यमाप्नुयाम् ॥ १॥

yaddainyaṃ tvatkṛpāheturna tadasti mamāṇvapi |tāṃ kṛpāṃ kuru rādheśa yathā te dainyamāpnuyām || 1||

सर्वेषां जीवितं लोके दृष्टं सर्वार्थसाधकम् ।ग्लान्येकफलकं जातमधुना मम जीवितम् ॥ २॥

sarveṣāṃ jīvitaṃ loke dṛṣṭaṃ sarvārthasādhakam |glānyekaphalakaṃ jātamadhunā mama jīvitam || 2||

कर्तुं पुनरथाकर्तुमन्यथा कर्तुमीश्वरे ।सामर्थ्यं यन्मया दृष्टं त्वय्येवातो न संशयः ॥ ३॥

kartuṃ punarathākartumanyathā kartumīśvare |sāmarthyaṃ yanmayā dṛṣṭaṃ tvayyevāto na saṃśayaḥ || 3||

तं न पश्यामि यस्याग्रे वार्तां स्वस्य मनोगताम् ।उक्त्या तदुत्तरं लब्धा मनो विश्रामये क्षणम् ॥ ४॥

taṃ na paśyāmi yasyāgre vārtāṃ svasya manogatām |uktyā taduttaraṃ labdhā mano viśrāmaye kṣaṇam || 4||

अतीव नीचा मत्प्राणा मूर्खा अपि गतत्रपाः ।स्वस्थित्ययोग्यकालेऽपि यतस्तिष्ठन्ति साम्प्रतम् ॥ ५॥

atīva nīcā matprāṇā mūrkhā api gatatrapāḥ |svasthityayogyakāle'pi yatastiṣṭhanti sāmpratam || 5||

शास्त्रं नियामकं तावद्यावत् पूर्णकृपा न ते ।कृपया ते सुपूर्णस्य नैव कोऽपि नियामकः ॥ ६॥

śāstraṃ niyāmakaṃ tāvadyāvat pūrṇakṛpā na te |kṛpayā te supūrṇasya naiva ko'pi niyāmakaḥ || 6||

सुभगा एवं जानन्ति प्रियसौभाग्यजं सुखम् ।तद्धीनायास्तदीयेति प्रसिद्धिः शरणं सखि ॥ ७॥

subhagā evaṃ jānanti priyasaubhāgyajaṃ sukham |taddhīnāyāstadīyeti prasiddhiḥ śaraṇaṃ sakhi || 7||

प्रियसङ्गमराहित्याद्व्यर्थाः सर्वे मनोरथाः ।निरपत्रपतासिद्ध्यै जीवामि सखि साम्प्रतम् ॥ ८॥

priyasaṅgamarāhityādvyarthāḥ sarve manorathāḥ |nirapatrapatāsiddhyai jīvāmi sakhi sāmpratam || 8||

न लब्धस्तादृशः कोऽपि यस्याग्रे स्वमनोगताम् ।वार्तामुक्त्वा स्वमात्मानं क्षणं विश्रामयाम्यहम् ॥ ९॥

na labdhastādṛśaḥ ko'pi yasyāgre svamanogatām |vārtāmuktvā svamātmānaṃ kṣaṇaṃ viśrāmayāmyaham || 9||

श्रीमुखालोकने तस्य प्रियस्य च बहिर्गतौ ।पक्ष्मापकारोपकारौ निर्णेतुं नैव शक्नुमः ॥ १०॥

śrīmukhālokane tasya priyasya ca bahirgatau |pakṣmāpakāropakārau nirṇetuṃ naiva śaknumaḥ || 10||

अद्य श्वो वा परश्वो वा कदाचित्कृपयिष्यति ।नाथ इत्याशया सर्वं गतं जन्म करोमि किम् ॥ ११॥

adya śvo vā paraśvo vā kadācitkṛpayiṣyati |nātha ityāśayā sarvaṃ gataṃ janma karomi kim || 11||

तथापि त्वत्कृपाकाङ्क्षां मनो मे निरपत्रकम् ।कं वा हेतुं सुनिश्चित्य करोतीति न वेदम्यहम् ॥ १२॥

tathāpi tvatkṛpākāṅkṣāṃ mano me nirapatrakam |kaṃ vā hetuṃ suniścitya karotīti na vedamyaham || 12||

स्वभावतः सदा मेघः सर्वेषां जीवनप्रदः ।जानेऽर्कस्यैव दौर्भाग्यं सोऽपि यत्तमुपेक्षते ॥ १३॥

svabhāvataḥ sadā meghaḥ sarveṣāṃ jīvanapradaḥ |jāne'rkasyaiva daurbhāgyaṃ so'pi yattamupekṣate || 13||

त्वदीयत्वमपि ज्ञात्वा मयि कालादयः प्रभो ।प्रभवन्ति ततो मन्ये त्वत्कृपाशून्यतां मयि ॥ १४॥

tvadīyatvamapi jñātvā mayi kālādayaḥ prabho |prabhavanti tato manye tvatkṛpāśūnyatāṃ mayi || 14||

एतेषामहमेवास्मि सर्वस्वमिति सुन्दर ।जानास्यस्माकमज्ञानेऽप्यतः कर्ता स्वतोऽखिलम् ॥ १५॥

eteṣāmahamevāsmi sarvasvamiti sundara |jānāsyasmākamajñāne'pyataḥ kartā svato'khilam || 15||

विज्ञप्तौ वाऽपराधे वा पाखण्डे वा मदुक्तयः ।पर्यवस्यन्ति कुत्रेति न जानेऽहं विमूढधीः ॥ १६॥

vijñaptau vā'parādhe vā pākhaṇḍe vā maduktayaḥ |paryavasyanti kutreti na jāne'haṃ vimūḍhadhīḥ || 16||

दुर्भगासि तथापि त्वं मा त्यज स्वप्रियान्तिकम् ।कदाचित्कृपया पश्येत् प्रियस्त्वद्भाग्ययोगतः ॥ १७॥

durbhagāsi tathāpi tvaṃ mā tyaja svapriyāntikam |kadācitkṛpayā paśyet priyastvadbhāgyayogataḥ || 17||

विरहेणातितप्तां मां स्मरेच्चेत् प्राणवल्लभः ।तथापि द्विगुणं दुःखं सोढुं नैवालि पारये ॥ १८॥

viraheṇātitaptāṃ māṃ smareccet prāṇavallabhaḥ |tathāpi dviguṇaṃ duḥkhaṃ soḍhuṃ naivāli pāraye || 18||

राज्यायोग्ये तदाकाङ्क्षा दण्डप्राप्त्यै यथा भवेत् ।त्वत्सेवायामहं तादृक् तद्वदाप्ता दशामिमाम् ॥ १९॥

rājyāyogye tadākāṅkṣā daṇḍaprāptyai yathā bhavet |tvatsevāyāmahaṃ tādṛk tadvadāptā daśāmimām || 19||

स्वीयं कृतागसं चेत्त्वं दूरस्थं कुरुषे यदि ।इतः परोऽधिको दण्डस्त्वदीयस्य न विद्यते ॥ २०॥

svīyaṃ kṛtāgasaṃ cettvaṃ dūrasthaṃ kuruṣe yadi |itaḥ paro'dhiko daṇḍastvadīyasya na vidyate || 20||

वियोगो बाधते तावद्यावद्धृद्येव ते स्थितिः ।यदा बहिस्तदा नेति विचित्रेयं स्थितिः सखे ॥ २१॥

viyogo bādhate tāvadyāvaddhṛdyeva te sthitiḥ |yadā bahistadā neti vicitreyaṃ sthitiḥ sakhe || 21||

भूर्जत्वगिव मे दोषा निःसरन्त्येव सर्वशः ।तथाप्यनन्यगतिके त्वत्क्षमेति न मे भयम् ॥ २२॥

bhūrjatvagiva me doṣā niḥsarantyeva sarvaśaḥ |tathāpyananyagatike tvatkṣameti na me bhayam || 22||

बलिष्ठा अपि मद्दोषास्त्वत्क्षमाग्रेऽतिदुर्बलाः ।तस्या ईश्वरधर्मत्वाद्दोषाणां जीवधर्मतः ॥ २३॥

baliṣṭhā api maddoṣāstvatkṣamāgre'tidurbalāḥ |tasyā īśvaradharmatvāddoṣāṇāṃ jīvadharmataḥ || 23||

मत्प्राणानां स्वतो लज्जा नैवास्ति परतोऽपि च ।स्थितिं प्राप्यापि नो यान्ति इहामुत्र च गर्हिताम् ॥ २४॥

matprāṇānāṃ svato lajjā naivāsti parato'pi ca |sthitiṃ prāpyāpi no yānti ihāmutra ca garhitām || 24||

त्वद्दर्शनविहीनस्य त्वदीयस्य तु जीवितम् ।व्यर्थमेव यथा नाथ दुर्भगाया नवं वयः ॥ २५॥

tvaddarśanavihīnasya tvadīyasya tu jīvitam |vyarthameva yathā nātha durbhagāyā navaṃ vayaḥ || 25||

गतः स कालो यत्रासीत्सुदुर्लभकृपा मयि ।इदानीमीदृशः कालो यत्र त्वं गोचरोऽपि न ॥ २६॥

gataḥ sa kālo yatrāsītsudurlabhakṛpā mayi |idānīmīdṛśaḥ kālo yatra tvaṃ gocaro'pi na || 26||

त्वदीयानां सुखं दुःखं न लोकसदृशं भवेत् ।त्वत्सेवायां सुखं सर्वं नो चेत्तस्य विपर्ययः ॥ २७॥

tvadīyānāṃ sukhaṃ duḥkhaṃ na lokasadṛśaṃ bhavet |tvatsevāyāṃ sukhaṃ sarvaṃ no cettasya viparyayaḥ || 27||

मत्वा स्वकीयतां नाथ रोषेण कृपया तव ।ताडनं लालनं वापि परमानन्ददं मम ॥ २८॥

matvā svakīyatāṃ nātha roṣeṇa kṛpayā tava |tāḍanaṃ lālanaṃ vāpi paramānandadaṃ mama || 28||

त्वद्वियुक्तस्य जीवस्य त्वदीयस्यापि नित्यता ।सङ्गं विना न चैवास्तु विज्ञापनमिदं मम ॥ २९॥

tvadviyuktasya jīvasya tvadīyasyāpi nityatā |saṅgaṃ vinā na caivāstu vijñāpanamidaṃ mama || 29||

यादृग्भाग्यं पुरा मेऽभूत्तन्महत्त्वं न वेद्म्यहम् ।येनासीत्त्वत्कृपा पूर्णा सुदुर्लभतरा मयि ॥ ३०॥

yādṛgbhāgyaṃ purā me'bhūttanmahattvaṃ na vedmyaham |yenāsīttvatkṛpā pūrṇā sudurlabhatarā mayi || 30||

मा जीवतात्त्वदीयो यस्तव सेवाविवर्जितः ।सत्या विज्ञप्तिरेषा मे नाथ त्वं मनुषे यदि ॥ ३१॥

mā jīvatāttvadīyo yastava sevāvivarjitaḥ |satyā vijñaptireṣā me nātha tvaṃ manuṣe yadi || 31||

स्वस्थित्ययोग्यं मत्वापि मच्छरीरं ममासवः ।यन्न त्यजन्ति तेनाहं मन्ये तान्निरपत्रपान् ॥ ३२॥

svasthityayogyaṃ matvāpi maccharīraṃ mamāsavaḥ |yanna tyajanti tenāhaṃ manye tānnirapatrapān || 32||

त्वत्कृपातः पुरा नाथ मया कालादयः प्रभो ।तुच्छीकृताः साम्प्रतं मां बाधन्ते त्वत्कृपां विना ॥ ३३॥

tvatkṛpātaḥ purā nātha mayā kālādayaḥ prabho |tucchīkṛtāḥ sāmprataṃ māṃ bādhante tvatkṛpāṃ vinā || 33||

त्वत्सेवायामयोग्यस्य त्वदीयस्य मम प्रभो ।इत्येव हि पराकाष्ठा अभाग्यस्येति मे मतिः ॥ ३४॥

tvatsevāyāmayogyasya tvadīyasya mama prabho |ityeva hi parākāṣṭhā abhāgyasyeti me matiḥ || 34||

तुच्छीकृतास्त्वत्कृपातः पूर्वं कालादयो मया ।स्मृत्वा तद्वैरमधुना बाधन्ते त्वत्कृपां विना ॥ ३५॥

tucchīkṛtāstvatkṛpātaḥ pūrvaṃ kālādayo mayā |smṛtvā tadvairamadhunā bādhante tvatkṛpāṃ vinā || 35||

महानसकुरुक्षेत्रे कवलार्कग्रहे सति ।सत्पात्रे स्वोदरे दत्ते तस्य वृद्धौ किमद्भुतम् ॥ ३६॥

mahānasakurukṣetre kavalārkagrahe sati |satpātre svodare datte tasya vṛddhau kimadbhutam || 36||

कुरुक्षेत्रे दानवृद्धिः श्रूयते नानुभूयते ।दानस्य मत्कुरुक्षेत्रे वृद्धिः सद्योऽनुभूयते ॥ ३७॥

kurukṣetre dānavṛddhiḥ śrūyate nānubhūyate |dānasya matkurukṣetre vṛddhiḥ sadyo'nubhūyate || 37||

इति श्रीमठपतिकल्याणभट्टविरचिताः श्रीविज्ञप्तिश्लोकाः सम्पूर्णाः ।

iti śrīmaṭhapatikalyāṇabhaṭṭaviracitāḥ śrīvijñaptiślokāḥ sampūrṇāḥ |