वासुदेवस्तुतिः Vasudevastutih Aitareyas Hymn To Lord Vasudeva

नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय धीमहि ।प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नमः सङ्कर्षणाय च ॥ १८७॥

namastubhyaṃ bhagavate vāsudevāya dhīmahi |pradyumnāyāniruddhāya namaḥ saṅkarṣaṇāya ca || 187||

नमो विज्ञानमात्राय परमानन्दमूर्तये ।आत्मारामाय शान्ताय निवृत्तद्वैतदृष्टये ॥ १८८॥

namo vijñānamātrāya paramānandamūrtaye |ātmārāmāya śāntāya nivṛttadvaitadṛṣṭaye || 188||

आत्मानन्दानुरुद्धाय सम्यक्तयक्तोर्मये नमः ।हृषीकेशाय महते नमस्तेऽनन्तशक्तये ॥ १८९॥

ātmānandānuruddhāya samyaktayaktormaye namaḥ |hṛṣīkeśāya mahate namaste'nantaśaktaye || 189||

वचस्युपरते प्राप्यो य एको मनसा सह ।अनामरूपचिन्मात्रः सोऽव्यान्नः सदसत्परः ॥ १९०॥

vacasyuparate prāpyo ya eko manasā saha |anāmarūpacinmātraḥ so'vyānnaḥ sadasatparaḥ || 190||

यस्मिन्निदं यतश्चेदं तिष्ठत्यपैति जायते ।मृण्मयेष्विव मृज्जातिस्तस्मै ते ब्रह्मणे नमः ॥ १९१॥

yasminnidaṃ yataścedaṃ tiṣṭhatyapaiti jāyate |mṛṇmayeṣviva mṛjjātistasmai te brahmaṇe namaḥ || 191||

यं न स्पृशन्ति न विदुर्मनोबुद्धीन्द्रियासवः ।अन्तर्बहिश्च विततं व्योमवत्प्रणतोऽस्म्यहम् ॥ १९२॥

yaṃ na spṛśanti na vidurmanobuddhīndriyāsavaḥ |antarbahiśca vitataṃ vyomavatpraṇato'smyaham || 192||

देहेन्द्रियप्राणमनोधियोऽमी यदंशब्द्धाः प्रचरन्ति कर्मसु ।नैवान्यदालोहमिव प्रतप्तं स्थानेषु तद्दृष्टपदेन एते ॥ १९३॥

dehendriyaprāṇamanodhiyo'mī yadaṃśabddhāḥ pracaranti karmasu |naivānyadālohamiva prataptaṃ sthāneṣu taddṛṣṭapadena ete || 193||

चतुर्भिश्च त्रिभिर्द्वाभ्यामेकधा प्रणमामि तम् ।पूर्वापरापरयुगे शास्तारं परमीश्वरम् ॥ १९४॥

caturbhiśca tribhirdvābhyāmekadhā praṇamāmi tam |pūrvāparāparayuge śāstāraṃ paramīśvaram || 194||

हित्वा गतीर्मोक्षकामा यं भजन्ति दशात्मकम् ।तं परं सत्यममलं त्वां वयं पर्युपास्महे ॥ १९५॥

hitvā gatīrmokṣakāmā yaṃ bhajanti daśātmakam |taṃ paraṃ satyamamalaṃ tvāṃ vayaṃ paryupāsmahe || 195||

ॐ नमो भगवते महापुरुषाय महानुभावाय विभूतिपतयेसकलसात्वतपरिवृढनिकरकरकमलोत्पलकुड्मलोपलालितचरणारविन्दयुगल परमपरमेष्ठिन्नमस्ते ॥ १९६॥

oṃ namo bhagavate mahāpuruṣāya mahānubhāvāya vibhūtipatayesakalasātvataparivṛḍhanikarakarakamalotpalakuḍmalopalālitacaraṇāravindayugala paramaparameṣṭhinnamaste || 196||

तवाग्निरास्यं वसुधाङ्घ्रियुग्मं नभः शिरश्चन्द्ररवी च नेत्रे ।समस्तलोका जठरं भुजाश्च दिशश्चतस्रो भगवन्नमस्ते ॥ १९७॥

tavāgnirāsyaṃ vasudhāṅghriyugmaṃ nabhaḥ śiraścandraravī ca netre |samastalokā jaṭharaṃ bhujāśca diśaścatasro bhagavannamaste || 197||

जन्मानि तावन्ति न सन्ति देव निष्पीड्य सर्वाणि च सर्वकालम् ।भूतानि यावन्ति मयात्र भीमे पीतानि संसारमहासमुद्रे ॥ १९८॥

janmāni tāvanti na santi deva niṣpīḍya sarvāṇi ca sarvakālam |bhūtāni yāvanti mayātra bhīme pītāni saṃsāramahāsamudre || 198||

सम्पच्छिलानां हिमवन्महेन्द्रकैलासमेर्वादिषु नैव तादृक् ।देहाननेकाननुगृह्णतो मे प्राप्तास्ति सम्पन्महती तथेश ॥ १९९॥

sampacchilānāṃ himavanmahendrakailāsamervādiṣu naiva tādṛk |dehānanekānanugṛhṇato me prāptāsti sampanmahatī tatheśa || 199||

न सन्तिते देव भुवि प्रदेशा न येषु जातोऽस्मि तथा विनष्टः ।भूत्वा मया येषु न जन्तवश्च सम्भक्षितो वा न च भूतसङ्घैः ॥ २००॥

na santite deva bhuvi pradeśā na yeṣu jāto'smi tathā vinaṣṭaḥ |bhūtvā mayā yeṣu na jantavaśca sambhakṣito vā na ca bhūtasaṅghaiḥ || 200||

शोकाभिभूतस्य ममाश्रु देव यावत्प्रमाणं पतितं भवेषु ।तावत्प्रमाणं न जलं पयोदा मुञ्चन्ति दिव्यैरपि वर्षलक्षैः ॥ २०१॥

śokābhibhūtasya mamāśru deva yāvatpramāṇaṃ patitaṃ bhaveṣu |tāvatpramāṇaṃ na jalaṃ payodā muñcanti divyairapi varṣalakṣaiḥ || 201||

मन्ये धरित्रीपरमाणुसङ्ख्यामुपैति पित्रोर्गणना न मह्यम् ।मित्राव्यमित्राण्यनुजीव्यबन्धून्सङ्ख्यातुमीशोऽस्मिन देवदेव ॥ २०२॥

manye dharitrīparamāṇusaṅkhyāmupaiti pitrorgaṇanā na mahyam |mitrāvyamitrāṇyanujīvyabandhūnsaṅkhyātumīśo'smina devadeva || 202||

त्वय्यर्पितं नाथ पुनः पुनर्मे मनः समाक्षिप्य सुदुर्द्धरारि ।कामो वशं क्रधमुखैः सहायैः करोति किं तद्भगवन्करोमि ॥ २०३॥

tvayyarpitaṃ nātha punaḥ punarme manaḥ samākṣipya sudurddharāri |kāmo vaśaṃ kradhamukhaiḥ sahāyaiḥ karoti kiṃ tadbhagavankaromi || 203||

सोऽहं भृशार्तः करुणाकरस्त्वं संसारगर्ते पतितस्य विष्णो ।महात्मनां संश्रयमभ्युपेतो नैवावसीदत्यपि दुर्गतोऽपि ॥ २०४॥

so'haṃ bhṛśārtaḥ karuṇākarastvaṃ saṃsāragarte patitasya viṣṇo |mahātmanāṃ saṃśrayamabhyupeto naivāvasīdatyapi durgato'pi || 204||

परायणं रोगवतो हि वैद्यो महाब्धिमग्नस्य च नौर्नरस्य ।बालस्य मातापितरौ सुघोरसंसारखिन्नस्य हरे त्वमेव ॥ २०५॥

parāyaṇaṃ rogavato hi vaidyo mahābdhimagnasya ca naurnarasya |bālasya mātāpitarau sughorasaṃsārakhinnasya hare tvameva || 205||

प्रसीद सर्वेश्वर सर्वभूत सर्वस्य हेतो परमार्थसार ।मामुद्धरास्मादुरुदुःखसङ्घात्संसारगर्तात्स्वपरिग्रहेण ॥ २०६॥

prasīda sarveśvara sarvabhūta sarvasya heto paramārthasāra |māmuddharāsmāduruduḥkhasaṅghātsaṃsāragartātsvaparigraheṇa || 206||

क्षृत्तृट्त्रिधातुभिरिमं मुहुरर्द्यमानंशीतोष्ण वातसलिलैरितरेतराच्च ।कामाग्निनाच्युत रुषा च सुदुर्भरेणसम्पश्यतो मम उरुक्रम सीदतो हि ॥ २०७॥

kṣṛttṛṭtridhātubhirimaṃ muhurardyamānaṃśītoṣṇa vātasalilairitaretarācca |kāmāgninācyuta ruṣā ca sudurbhareṇasampaśyato mama urukrama sīdato hi || 207||

भवन्तु भद्राणि समस्तदोषाः प्रयान्तु नाशं जगतोऽखिलस्य ।मयाद्य भक्त्या परमेश्वरे प्रभौ स्तुते जगद्धातरि वासुदेवे ॥ २०८॥

bhavantu bhadrāṇi samastadoṣāḥ prayāntu nāśaṃ jagato'khilasya |mayādya bhaktyā parameśvare prabhau stute jagaddhātari vāsudeve || 208||

ये भूतले ये दिवि चान्तरिक्षे रसातले प्राणिगणाश्च केचित् ।भवन्तु ते सिद्धियुजो मयाद्य स्तुते जगद्धातरि वासुदेवे ॥ २०९॥

ye bhūtale ye divi cāntarikṣe rasātale prāṇigaṇāśca kecit |bhavantu te siddhiyujo mayādya stute jagaddhātari vāsudeve || 209||

अज्ञानिनो ज्ञानविदो भवन्तु प्रशान्तिभाजः सततोग्रचित्ताः ।मया च विश्वम्भरणे ह्यनन्ते स्तुते जगद्धातरि वासुदेवे ॥ २१०॥

ajñānino jñānavido bhavantu praśāntibhājaḥ satatogracittāḥ |mayā ca viśvambharaṇe hyanante stute jagaddhātari vāsudeve || 210||

शृण्वन्ति ये मे स्तुवतस्तथान्ये पश्यन्ति ये मामिदमीरयन्तम् ।देवासुराद्या मनुजास्तिरश्चो भवन्तु तेऽप्यच्युतयोगभाजः ॥ २११॥

śṛṇvanti ye me stuvatastathānye paśyanti ye māmidamīrayantam |devāsurādyā manujāstiraśco bhavantu te'pyacyutayogabhājaḥ || 211||

ये चापि मूका विकलेन्द्रियत्वात्पठन्ति नो नैव विलोकयन्ति ।पश्वादयः कीटपिपीलिकाद्या भवन्तु तेऽप्यच्युतयोगभाजः ॥ २१२॥

ye cāpi mūkā vikalendriyatvātpaṭhanti no naiva vilokayanti |paśvādayaḥ kīṭapipīlikādyā bhavantu te'pyacyutayogabhājaḥ || 212||

नश्यन्तु दुःखानि जगत्यपेतु लोभादिको दोषगणः प्रजाभ्यः ।यथात्मनि भ्रातरि चात्मजे वा तथा नरस्यास्तु जनेपि भावः ॥ २१३॥

naśyantu duḥkhāni jagatyapetu lobhādiko doṣagaṇaḥ prajābhyaḥ |yathātmani bhrātari cātmaje vā tathā narasyāstu janepi bhāvaḥ || 213||

संसारवैद्यैऽखिलदोषहानिविचक्षणे निर्वृतिहेतुभूते ।संसारबन्धाः शिथिलीभवन्तु हृदि स्थिते सर्वजनस्य विष्णौ ॥ २१४॥

saṃsāravaidyai'khiladoṣahānivicakṣaṇe nirvṛtihetubhūte |saṃsārabandhāḥ śithilībhavantu hṛdi sthite sarvajanasya viṣṇau || 214||

पापं प्रणाशं मम च प्रयातु यन्मानसं यच्च करोमि वाचा ।शरीरमप्याचरितं च यन्मे स्मृते जगद्धातरि वासुदेवे ॥ २१५॥

pāpaṃ praṇāśaṃ mama ca prayātu yanmānasaṃ yacca karomi vācā |śarīramapyācaritaṃ ca yanme smṛte jagaddhātari vāsudeve || 215||

यथा हि वा वासुदेवेति प्रोक्ते सङ्कीर्त्तने विष्णुभक्तस्य वापि ।स्मृते हरौ वापि प्रयाति पापं सत्येन मे नश्यतां तेन पापम् ॥ २१६॥

yathā hi vā vāsudeveti prokte saṅkīrttane viṣṇubhaktasya vāpi |smṛte harau vāpi prayāti pāpaṃ satyena me naśyatāṃ tena pāpam || 216||

मूढोऽयमल्पमतिरल्पविचेष्टितोऽयंक्लिष्टं मनोऽपि विषयैर्मयि न प्रसङ्गि ।इत्थं कृपां कुरु मयि प्रणतेऽखिलेशत्वां स्तोतुमम्बुजभवोऽपि हि देव नेशः ॥ २१७॥

mūḍho'yamalpamatiralpaviceṣṭito'yaṃkliṣṭaṃ mano'pi viṣayairmayi na prasaṅgi |itthaṃ kṛpāṃ kuru mayi praṇate'khileśatvāṃ stotumambujabhavo'pi hi deva neśaḥ || 217||

स त्वं प्रसीद भगवन्कुरु मय्यनाथेविष्णो कृपां परमकारुणिकः किल त्वम् ।संसारसागरनिमग्नमनन्त दीनमुद्धर्तुमर्हसि हरे पुरुषोत्तमोसि ॥ २१८॥

sa tvaṃ prasīda bhagavankuru mayyanātheviṣṇo kṛpāṃ paramakāruṇikaḥ kila tvam |saṃsārasāgaranimagnamananta dīnamuddhartumarhasi hare puruṣottamosi || 218||

इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमेमाहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे श्रीवृद्धवासुदेवमाहात्म्यवर्णनऐतेरेयब्राह्मणचरित्रवर्णनं नाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायेवासुदेवस्तुतिः समाप्ता ।॥ स्कन्दमहापुराण । माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे । अध्यायः ४२\।१८७२१८॥– ॥ स्कन्दमहापुराण । माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे । अध्यायः ४२।१८७-२१८॥

iti śrīskānde mahāpurāṇe ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathamemāheśvarakhaṇḍe kaumārikākhaṇḍe śrīvṛddhavāsudevamāhātmyavarṇanaaitereyabrāhmaṇacaritravarṇanaṃ nāma dvicatvāriṃśo'dhyāyevāsudevastutiḥ samāptā ||| skandamahāpurāṇa | māheśvarakhaṇḍe kaumārikākhaṇḍe | adhyāyaḥ 42\|187218||– || skandamahāpurāṇa | māheśvarakhaṇḍe kaumārikākhaṇḍe | adhyāyaḥ 42|187-218||