कविराजस्तुतिः Shri Kaviraja Stuti

विलोचनकदम्बकं यदुपलभ्य लुभ्य त्किमालिलेह न हि किं पपौ न हि ममज्ज किंवा न हि ।परं तु किमिवाभवन्नवतमाललक्ष्मीतिररिक्रयानिगमसाम्प्रदायिकमुपास्महे तन्महः ॥ १॥

vilocanakadambakaṃ yadupalabhya lubhya tkimālileha na hi kiṃ papau na hi mamajja kiṃvā na hi |paraṃ tu kimivābhavannavatamālalakṣmītirarikrayānigamasāmpradāyikamupāsmahe tanmahaḥ || 1||

अबालकजवाधरः सलिलवाहवाहद्युतिःनवाब्जवनवादिदृग्बृहदवार्यबाहुद्वयः ।स वाङ्मनसबाह्यद्दक्प्रमदवारवारां निधिःभवाल्लवणवारिधेः सविधवासवानुद्धरेत् ॥ २॥

abālakajavādharaḥ salilavāhavāhadyutiḥnavābjavanavādidṛgbṛhadavāryabāhudvayaḥ |sa vāṅmanasabāhyaddakpramadavāravārāṃ nidhiḥbhavāllavaṇavāridheḥ savidhavāsavānuddharet || 2||

यदीयसुषमावलोकनमुदः शरत्कौमुदीकदम्बपरिशीलनप्रमदधाटिकाचेटिका ।तदम्बुदकदम्बडम्बरविडम्बिकिञ्चिच्छरत्सरोजदुरहङ्कृतेरनवकाशनेत्रं भजे ॥ ३॥

yadīyasuṣamāvalokanamudaḥ śaratkaumudīkadambapariśīlanapramadadhāṭikāceṭikā |tadambudakadambaḍambaraviḍambikiñciccharatsarojadurahaṅkṛteranavakāśanetraṃ bhaje || 3||

सिताभ्रचयपङ्किला विधुशिलाम्बुवापीविधुप्रभामयसरोजिनी यदि सृजेत् प्रसूनं नवम् ।तदीयमुपमा यदीयनयनस्य नः स्पर्धिनीममन्दमुदमम्बुधेस्तटकुटीचरं तक्रियात् ॥ ४॥

sitābhracayapaṅkilā vidhuśilāmbuvāpīvidhuprabhāmayasarojinī yadi sṛjet prasūnaṃ navam |tadīyamupamā yadīyanayanasya naḥ spardhinīmamandamudamambudhestaṭakuṭīcaraṃ takriyāt || 4||

कुतूहलमयी हरिन्महमयं नभोमेदिनीप्रमोदलहरीमयी जगति यत्र कुत्र क्वचित् ।मतिः परमरंस्त यद्वदनबिम्बसञ्चुम्बिनीतदस्तु वटभूरुहस्तटचरिष्णु धाम श्रियै ॥ ५॥

kutūhalamayī harinmahamayaṃ nabhomedinīpramodalaharīmayī jagati yatra kutra kvacit |matiḥ paramaraṃsta yadvadanabimbasañcumbinītadastu vaṭabhūruhastaṭacariṣṇu dhāma śriyai || 5||

किमद्भुतततेः किमुल्लसनसम्पदः किं महोत्सवस्य कुतुकस्य किं किमु जगत्त्रयीविस्मृतेः ।बभूव हृदयं यदाननविहारि जाने न तत्पुनातु लवणाम्बुधे सविधचुम्बि किञ्चिन्महः ॥ ६॥

kimadbhutatateḥ kimullasanasampadaḥ kiṃ mahotsavasya kutukasya kiṃ kimu jagattrayīvismṛteḥ |babhūva hṛdayaṃ yadānanavihāri jāne na tatpunātu lavaṇāmbudhe savidhacumbi kiñcinmahaḥ || 6||

अधीनमिति यत्कृपानिमुखमित्यशेषोपमाससङ्ग्रहमिति द्युतिः प्रणयपूर्णमित्युत्सवः ।अजस्रमनुशीलयत्यधिकलुब्धमित्यक्षितद्वटाव निरुहस्तटीघटितधाम धामाश्रये ॥ ७॥

adhīnamiti yatkṛpānimukhamityaśeṣopamāsasaṅgrahamiti dyutiḥ praṇayapūrṇamityutsavaḥ |ajasramanuśīlayatyadhikalubdhamityakṣitadvaṭāva niruhastaṭīghaṭitadhāma dhāmāśraye || 7||

यदीयरजसां गणः कबलितोडुवासां गणःपतत्यमिततारकप्रियकरच्छटाकारकः ।सुधां किरति यत्कलाकरपुलाकराशिर्दृशोस्तमम्बुधितटीचरं कमपि कान्तिसारं भजे ॥ ८॥

yadīyarajasāṃ gaṇaḥ kabalitoḍuvāsāṃ gaṇaḥpatatyamitatārakapriyakaracchaṭākārakaḥ |sudhāṃ kirati yatkalākarapulākarāśirdṛśostamambudhitaṭīcaraṃ kamapi kāntisāraṃ bhaje || 8||

सुधांशुमयमाम्मुसुमांसलमृजं सुधारासुधाविधौतमतिनिर्मलप्रबलकौमुदीप्रोत्थितम् ।परस्परविघर्षणैर्दहितशार्मणस्रोतसंभुवि क्वचन पुञ्जितं मधुरिमाणमन्तर्भजे ॥ ९॥

sudhāṃśumayamāmmusumāṃsalamṛjaṃ sudhārāsudhāvidhautamatinirmalaprabalakaumudīprotthitam |parasparavigharṣaṇairdahitaśārmaṇasrotasaṃbhuvi kvacana puñjitaṃ madhurimāṇamantarbhaje || 9||

प्रतिक्षणरतिक्षणप्रदमुरारिपादद्वयीविहारसुखसञ्चितद्रढिमनीलशैलद्रवे ।अपाकृतबलस्त्रपाभरजयाय मादृङ्मनोद्रवं विरचयन्मदं मधुरिमा स कोऽपि क्रियात् ॥ १०॥

pratikṣaṇaratikṣaṇapradamurāripādadvayīvihārasukhasañcitadraḍhimanīlaśailadrave |apākṛtabalastrapābharajayāya mādṛṅmanodravaṃ viracayanmadaṃ madhurimā sa ko'pi kriyāt || 10||

वदान्ययशसो जगद्विजयगर्वगम्भीरिमातुलाकणकलङ्कितानवसरः क्षमासम्पदः ।महोर्मिभरिताद्भुतस्तबकिता कृपाचातुरीतुरीयपुरुषार्थदं जयति मर्म शर्म श्रियाम् ॥ ११॥

vadānyayaśaso jagadvijayagarvagambhīrimātulākaṇakalaṅkitānavasaraḥ kṣamāsampadaḥ |mahormibharitādbhutastabakitā kṛpācāturīturīyapuruṣārthadaṃ jayati marma śarma śriyām || 11||

दृशोरमृतवापिकामधुरिमैकधाराधरेघनप्रमदकन्दलो वपुषि पानबाहुद्वये ।भवामयपयोनिधेस्तरणसेतुरव्याहतंपदं मनसि काचनाचरतु सा चितश्चातुरी ॥ १२॥

dṛśoramṛtavāpikāmadhurimaikadhārādhareghanapramadakandalo vapuṣi pānabāhudvaye |bhavāmayapayonidhestaraṇaseturavyāhataṃpadaṃ manasi kācanācaratu sā citaścāturī || 12||

मदंहसि मदं हसत्पलमनूननानैनसांप्रचण्डिमपिचण्डिले मरुति हिण्डमाने मुहः ।चलत्पतितपावनाधिपपतातिकास्तम्भकृत्किमाततभुजद्वयः स मयि निर्दयः किं भवेत् ॥ १३॥

madaṃhasi madaṃ hasatpalamanūnanānainasāṃpracaṇḍimapicaṇḍile maruti hiṇḍamāne muhaḥ |calatpatitapāvanādhipapatātikāstambhakṛtkimātatabhujadvayaḥ sa mayi nirdayaḥ kiṃ bhavet || 13||

परे तपति विक्रमाह्वयनिदाघचण्डातपव्यथादलनकेलिकौतुककदस्ववानम्बुदः ।क्रियाज्जलधिकूलभृन्मुदितभाव्यलक्ष्मीवधूप्रसाधनविधौ हरिन्मणिजदर्पणस्तर्पणम् ॥ १४॥

pare tapati vikramāhvayanidāghacaṇḍātapavyathādalanakelikautukakadasvavānambudaḥ |kriyājjaladhikūlabhṛnmuditabhāvyalakṣmīvadhūprasādhanavidhau harinmaṇijadarpaṇastarpaṇam || 14||

सखे किमुपलभ्य कां ननु दशां भजे वेद्मि नोपरस्परमिति ब्रुवद्वचनसत्यतासिद्धये ।निमज्ज्य सुखनीरधौ न हि बहिर्ययौ दृङ्ममनोद्वयं यदवलोकने तवलोकवाञ्छास्तु नः ॥ १५॥

sakhe kimupalabhya kāṃ nanu daśāṃ bhaje vedmi noparasparamiti bruvadvacanasatyatāsiddhaye |nimajjya sukhanīradhau na hi bahiryayau dṛṅmamanodvayaṃ yadavalokane tavalokavāñchāstu naḥ || 15||

दुरुद्धरमहाधमाधिपतिमादृशोद्धारणातिभारगिरिविघ्नवन्मधुरिमाब्धिजीचिप्लवः ।जगन्नयनभाग्यवैभवमहौषधीवाधवद्वयाद्रवमयोदयः स्फुरतु कोऽपि मन्मानसे ॥ १६॥

duruddharamahādhamādhipatimādṛśoddhāraṇātibhāragirivighnavanmadhurimābdhijīciplavaḥ |jagannayanabhāgyavaibhavamahauṣadhīvādhavadvayādravamayodayaḥ sphuratu ko'pi manmānase || 16||

महोत्सवकरम्बितामितरगन्धशून्यापरप्रमोदमयसृष्टिमुल्लसितलोभकोशं दृशोः ।अकण्टकविलुण्ठनापणमनश्वरश्रेयसांमुहुर्मुहुरहं महोघनमहोज्ज्वलं कामये ॥ १७॥

mahotsavakarambitāmitaragandhaśūnyāparapramodamayasṛṣṭimullasitalobhakośaṃ dṛśoḥ |akaṇṭakaviluṇṭhanāpaṇamanaśvaraśreyasāṃmuhurmuhurahaṃ mahoghanamahojjvalaṃ kāmaye || 17||

कलङ्ककपटस्फुटोदररजच्छटापङ्किलंयन्दाननसुधाम्भसः कलुषहृत्पटीमण्डलम् ।धिनोति वसुधां सुधामयमयूखमाली मुहुःमम प्रमददोहनः स भवताज्जगन्मोहनः ॥ १८॥

kalaṅkakapaṭasphuṭodararajacchaṭāpaṅkilaṃyandānanasudhāmbhasaḥ kaluṣahṛtpaṭīmaṇḍalam |dhinoti vasudhāṃ sudhāmayamayūkhamālī muhuḥmama pramadadohanaḥ sa bhavatājjaganmohanaḥ || 18||

यदाननसुधाकरद्युतिसुधाधिपानेच्छयोःमुहुर्विवृतसर्वतोमुखमतित्वरं धावतोः ।अनाविलमणीमयाभरणमन्तरायस्त्विषाभवन्नयनयोर्ममाभयनयोदयं सङ्क्रियात् ॥ १९॥

yadānanasudhākaradyutisudhādhipānecchayoḥmuhurvivṛtasarvatomukhamatitvaraṃ dhāvatoḥ |anāvilamaṇīmayābharaṇamantarāyastviṣābhavannayanayormamābhayanayodayaṃ saṅkriyāt || 19||

सपत्नविरहो महोल्लसितमाधुरीसम्पदांसहासननवोत्सवो निखिलमोहलक्ष्मीततेः ।परप्रमदकन्दलीवलदमन्दलीलाभरःस रक्षतु पुरस्सरः सरसिजस्रजश्चक्षुषा ॥ २०॥

sapatnaviraho mahollasitamādhurīsampadāṃsahāsananavotsavo nikhilamohalakṣmītateḥ |parapramadakandalīvaladamandalīlābharaḥsa rakṣatu purassaraḥ sarasijasrajaścakṣuṣā || 20||

पराजितवराकरक्तकनवौष्ठलेखाकरःश्रिया विमलनाकरक्षणशिलाविलासाकरः ।मुखेन हरिणा करम्बितसुधांशुनिन्दाकरःस मेऽस्त्वघनिराकरः खलु गृहीतपद्माकरः ॥ २१॥

parājitavarākaraktakanavauṣṭhalekhākaraḥśriyā vimalanākarakṣaṇaśilāvilāsākaraḥ |mukhena hariṇā karambitasudhāṃśunindākaraḥsa me'stvaghanirākaraḥ khalu gṛhītapadmākaraḥ || 21||

कृपालुकुलमौलिना सपदि येन सम्पत्तथावनीयकमनीयतापदतनूरुचिन्तापदम् ।शितिक्षितिमहेन्द्र हे शरण शून्यताशालिनांगणे सुरतरूपमोचितमहे भवं ध्यायताम् ॥ २२॥

kṛpālukulamaulinā sapadi yena sampattathāvanīyakamanīyatāpadatanūrucintāpadam |śitikṣitimahendra he śaraṇa śūnyatāśālināṃgaṇe suratarūpamocitamahe bhavaṃ dhyāyatām || 22||

श्रियं च सुहृदे ददद्वितरसन्मतिं भूपजाङ्गणे सुरतरूपमोचितमहे भवं ध्यायताम् ।जबाधरदरस्मितं मुखरुचा महेन्द्रप्रभाकरम्बिततमालसारसदृगन्तरं गाहताम् ॥ २३॥

śriyaṃ ca suhṛde dadadvitarasanmatiṃ bhūpajāṅgaṇe suratarūpamocitamahe bhavaṃ dhyāyatām |jabādharadarasmitaṃ mukharucā mahendraprabhākarambitatamālasārasadṛgantaraṃ gāhatām || 23||

दिशं विरचयन्महो विपुलबाहुपुष्पावलीकरम्बिततमालसारसदृगन्तरं गाहताम् ।अरे हृदय यः सुधारसनिधानवेणुध्वनिवनेजनयनाशयातनुतनुतराधिकारङ्गदम् ॥ २४॥

diśaṃ viracayanmaho vipulabāhupuṣpāvalīkarambitatamālasārasadṛgantaraṃ gāhatām |are hṛdaya yaḥ sudhārasanidhānaveṇudhvanivanejanayanāśayātanutanutarādhikāraṅgadam || 24||

तमीक्षणनटं सकृत्तटवतीशतीरस्थलीवनेजनयनाशयातनुतराधिकारङ्गदम् ।प्रपन्नपरिपालने पतितपावने पाटवीपवित्रपदपङ्करुटपतनपूतपाषाणकम् ॥ २५॥

tamīkṣaṇanaṭaṃ sakṛttaṭavatīśatīrasthalīvanejanayanāśayātanutarādhikāraṅgadam |prapannaparipālane patitapāvane pāṭavīpavitrapadapaṅkaruṭapatanapūtapāṣāṇakam || 25||

पयरसुपरिपन्थिपीडितपदः स पाता प्रभुःप्रियं प्रतनपूरुषः परमपुण्यदः पूरयेत् ।महेन्द्रमणिमञ्जुतां मलिनयन् महोमण्डलैःमनोहरमहामहामधुरमर्मणां मर्दनः ।महीध्रमयमन्दिरो मनुजमत्ततामञ्जरीमधुर्मथनकृन्मथोर्मसृणयेन्मदीयां मतिम् ॥ २६॥

payarasuparipanthipīḍitapadaḥ sa pātā prabhuḥpriyaṃ pratanapūruṣaḥ paramapuṇyadaḥ pūrayet |mahendramaṇimañjutāṃ malinayan mahomaṇḍalaiḥmanoharamahāmahāmadhuramarmaṇāṃ mardanaḥ |mahīdhramayamandiro manujamattatāmañjarīmadhurmathanakṛnmathormasṛṇayenmadīyāṃ matim || 26||

उदञ्चितसमुच्चकोरकरुचिप्रसूनस्मितंस्फुरत्तरलतातिखेलदलकान्तभालास्यभृत् ।स्वरूपमिह ते न कः प्रकटवासवेलावनेजजल्प कुशलान्यनल्पय मुकुन्द कल्पद्रुम ॥ २७॥

udañcitasamuccakorakaruciprasūnasmitaṃsphurattaralatātikheladalakāntabhālāsyabhṛt |svarūpamiha te na kaḥ prakaṭavāsavelāvanejajalpa kuśalānyanalpaya mukunda kalpadruma || 27||

सुधारसमयोदयं मुहुरुदञ्चयन् यः स्वरूपलक्षणरुचिच्छटापटिमपूरिताशातटः ।धनाञ्जनरुचिं दधाति बहुधा नवैराश्रितोमहोभिरनिशं दिशेत् कुशलमम्बुजाक्षोऽम्बुदः ॥ २८॥

sudhārasamayodayaṃ muhurudañcayan yaḥ svarūpalakṣaṇarucicchaṭāpaṭimapūritāśātaṭaḥ |dhanāñjanaruciṃ dadhāti bahudhā navairāśritomahobhiraniśaṃ diśet kuśalamambujākṣo'mbudaḥ || 28||

अरङ्कुधरधामवन्नरजनीमहोल्लासभृत्कलापचयपूर्णविग्रहमहः श्रिया भास्वरम् ।नकैरवगतां मुदं दिशति यन्नदीनोदयेपराङ्मुखमहं भजेऽद्भुतसुधानिधिं धाम तत् ॥ २९॥

araṅkudharadhāmavannarajanīmahollāsabhṛtkalāpacayapūrṇavigrahamahaḥ śriyā bhāsvaram |nakairavagatāṃ mudaṃ diśati yannadīnodayeparāṅmukhamahaṃ bhaje'dbhutasudhānidhiṃ dhāma tat || 29||

अनुक्षणरसार्द्रतां सृजति यो यदीयं वलद्विनोदकमलं वपुः कलयतोऽपि यस्योदयः ।न चन्द्रकिरणोच्चतामपि च ताडितालोकसन्तनिर्यमनुमोदिता स्मर तमद्भुताम्भोधरम् ॥ ३०॥

anukṣaṇarasārdratāṃ sṛjati yo yadīyaṃ valadvinodakamalaṃ vapuḥ kalayato'pi yasyodayaḥ |na candrakiraṇoccatāmapi ca tāḍitālokasantaniryamanumoditā smara tamadbhutāmbhodharam || 30||

तुलानवसरोजबानवमरो जवामौष्ठदृग्घनाञ्जनकलापगञ्जनकलापगर्हच्छविः ।भुजायुगमहोकचायुगसहोरुचातुर्यभाग्भुजन्मदवलम्बतां मदबलं दृढार्तेर्हरेत् ॥ ३१॥

tulānavasarojabānavamaro javāmauṣṭhadṛgghanāñjanakalāpagañjanakalāpagarhacchaviḥ |bhujāyugamahokacāyugasahorucāturyabhāgbhujanmadavalambatāṃ madabalaṃ dṛḍhārterharet || 31||

भविष्यदरुणानुजध्वजवियोगचिन्ताशुचोविभिन्नशितशैलभृद्गलितरक्तधारोपमम् ।शिवं दिशतु नीलभूधरविलग्नसोपानभूपतद्बहलतूलतुन्दिलविशालशोणांशुकम् ॥ ३२॥

bhaviṣyadaruṇānujadhvajaviyogacintāśucovibhinnaśitaśailabhṛdgalitaraktadhāropamam |śivaṃ diśatu nīlabhūdharavilagnasopānabhūpatadbahalatūlatundilaviśālaśoṇāṃśukam || 32||

हृदामितरवृत्तिभिः सह विधूतमूर्तिक्षणंसमं कमलकोरकाकृतिकरैरुदस्तं ततः ।स्खलत्तदनुपीठतः सह सहस्रनेत्रोदकैःक्रियात् किमपि मन्महः श्रियमनारतं तन्महः ॥ ३३॥

hṛdāmitaravṛttibhiḥ saha vidhūtamūrtikṣaṇaṃsamaṃ kamalakorakākṛtikarairudastaṃ tataḥ |skhalattadanupīṭhataḥ saha sahasranetrodakaiḥkriyāt kimapi manmahaḥ śriyamanārataṃ tanmahaḥ || 33||

नदेशनिनदाधिपल्लवितलोककोलाहलास्फुटार्तिविनिवेदनाश्रवणसावधानः किमु ।सलीलसवनस्थलीगमनकौतुकोपक्रमेतिरोवलितकन्धरो धरधुरन्धरोऽस्तु श्रियै ॥ ३४॥

nadeśaninadādhipallavitalokakolāhalāsphuṭārtivinivedanāśravaṇasāvadhānaḥ kimu |salīlasavanasthalīgamanakautukopakrametirovalitakandharo dharadhurandharo'stu śriyai || 34||

जगद्विहरणोचितस्वतनुसङ्गहासाङ्गतोतरङ्गरुचिरङ्गससङ्ग्रहविधित्सया किं धुतः ।गमोत्सवसमुत्सुको द्यतुमहं ह सारंहसाबलान्यधवलावनीधरवनीवसन्तो विभुः ॥ ३५॥

jagadviharaṇocitasvatanusaṅgahāsāṅgatotaraṅgaruciraṅgasasaṅgrahavidhitsayā kiṃ dhutaḥ |gamotsavasamutsuko dyatumahaṃ ha sāraṃhasābalānyadhavalāvanīdharavanīvasanto vibhuḥ || 35||

प्रमोदजलधौ निमज्जति मनो जलार्द्रा दृशःकदम्बकुसुमश्रियं हरति वर्ष्म बद्धोऽञ्जलिः ।प्रधावति जयध्वनिर्निपतितं शिरोभूषणेस कोऽपि समयः क्रियादिति चरित्रचित्रः श्रियम् ॥ ३६॥

pramodajaladhau nimajjati mano jalārdrā dṛśaḥkadambakusumaśriyaṃ harati varṣma baddho'ñjaliḥ |pradhāvati jayadhvanirnipatitaṃ śirobhūṣaṇesa ko'pi samayaḥ kriyāditi caritracitraḥ śriyam || 36||

पुरा परिचितेतरप्रणयचातुरीं कस्यचिन्मतिं नवकुमुद्वतीमभिलषन्तमालिङ्गितुम् ।वहन्तमवरोहणं किमु कलाकरं तं भजेशितिक्षितिधरः स्खलद्विपुलगण्डशैलोपमम् ॥ ३७॥

purā paricitetarapraṇayacāturīṃ kasyacinmatiṃ navakumudvatīmabhilaṣantamāliṅgitum |vahantamavarohaṇaṃ kimu kalākaraṃ taṃ bhajeśitikṣitidharaḥ skhaladvipulagaṇḍaśailopamam || 37||

शनैरतुसरत्तरप्रमदवारिपूरेक्षणप्रमुक्तजनतेक्षगप्रकरसानुरोधः किमु ।स्वकीयचरणद्वयीविहरमाणभक्ताशयव्यथालवविशङ्कितः किमु मृदु ब्रजन् पातु सः ॥ ३८॥

śanairatusarattarapramadavāripūrekṣaṇapramuktajanatekṣagaprakarasānurodhaḥ kimu |svakīyacaraṇadvayīviharamāṇabhaktāśayavyathālavaviśaṅkitaḥ kimu mṛdu brajan pātu saḥ || 38||

अनाथजनतार्पितं भरणभारमाविर्भवत्कृपादरमुपादेत् किमु विलासयात्रालसम् ।दरोदितशिरोनतिः क्वचन चारु गारुत्मतप्रभालधिनकारु तद्भवतु दारु कारुण्यभाक् ॥ ३५॥

anāthajanatārpitaṃ bharaṇabhāramāvirbhavatkṛpādaramupādet kimu vilāsayātrālasam |daroditaśironatiḥ kvacana cāru gārutmataprabhāladhinakāru tadbhavatu dāru kāruṇyabhāk || 35||

विपन्नजनतावनप्रचुरधावनत्रासतःसदारतिकरक्षणव्यतिकरस्पृहोल्लासतः ।विलम्बमवलम्ब्य चुम्बति नितान्तधीरागतिर्यदीयपदसारसं समदसारसङ्गं हरेत् ॥ ४०॥

vipannajanatāvanapracuradhāvanatrāsataḥsadāratikarakṣaṇavyatikaraspṛhollāsataḥ |vilambamavalambya cumbati nitāntadhīrāgatiryadīyapadasārasaṃ samadasārasaṅgaṃ haret || 40||

विधूतिमभितो दधद्बहुविधां मुहुर्मादृशामनुद्धरणदुर्दमाद्बहलदुर्यशःकर्दमात् ।समुद्धृतिविधानकृन्मुरहरस्य लोकोत्तरोजयत्यतितरां हरेरपि हरेः प्रयाणोत्सवः ॥ ४१॥

vidhūtimabhito dadhadbahuvidhāṃ muhurmādṛśāmanuddharaṇadurdamādbahaladuryaśaḥkardamāt |samuddhṛtividhānakṛnmuraharasya lokottarojayatyatitarāṃ harerapi hareḥ prayāṇotsavaḥ || 41||

मुहुः परिजनोत्करैर्धृतगुणैः कृताकर्षणोनरप्रकरवीक्षितः सकरतारकोलाहलः ।गृहीततनुरुत्तरैरलसयानशीलोऽवतुब्रजेशपुरनागरीवसनतस्करो दुष्कृतात् ॥ ४२॥

muhuḥ parijanotkarairdhṛtaguṇaiḥ kṛtākarṣaṇonaraprakaravīkṣitaḥ sakaratārakolāhalaḥ |gṛhītatanuruttarairalasayānaśīlo'vatubrajeśapuranāgarīvasanataskaro duṣkṛtāt || 42||

सुखाम्बुधिगभीरतावकलनादिवोर्ध्वस्फुर ।द्भुजाधिविनिवेदनाप्रवणलोकसन्तानकम् ।मृदङ्गरवरङ्गतुङ्गिमतरङ्गिघण्टारवंभजे पशुपदारदृक्पतनपात्रयात्रोत्सवम् ॥ ४३॥

sukhāmbudhigabhīratāvakalanādivordhvasphura |dbhujādhivinivedanāpravaṇalokasantānakam |mṛdaṅgaravaraṅgatuṅgimataraṅgighaṇṭāravaṃbhaje paśupadāradṛkpatanapātrayātrotsavam || 43||

महीतलमहो जगद्विजयवादिनिःसाणजप्रणादभरनिर्भरभ्रमधुरीणसन्नाहिनम् ।भजे चलपरेतराट्पतितराज्यधैर्याचलस्खलत्पृथुशिलारवप्रतिममङ्घ्रिघोष हरेः ॥ ४४॥

mahītalamaho jagadvijayavādiniḥsāṇajapraṇādabharanirbharabhramadhurīṇasannāhinam |bhaje calaparetarāṭpatitarājyadhairyācalaskhalatpṛthuśilāravapratimamaṅghrighoṣa hareḥ || 44||

स्वतः प्रसरणोत्सुकामरुणचेलभामेलनादशृङ्खलितखेलितां नवसुधांशुधारोन्मदाम् ।विधूननपम्परोदयविधूतसाम्यासनांभजामि वदनद्युतिं मदनमोहनस्य प्रभोः ॥ ४५॥

svataḥ prasaraṇotsukāmaruṇacelabhāmelanādaśṛṅkhalitakhelitāṃ navasudhāṃśudhāronmadām |vidhūnanapamparodayavidhūtasāmyāsanāṃbhajāmi vadanadyutiṃ madanamohanasya prabhoḥ || 45||

करोद्धरणवाञ्छया करिवरस्य गाढत्वचावगाढसरसीमिलन्मलिनकण्टकैः पीडनम् ।नतोन्नतनिजाङ्गजङ्गमतयेव संसूचयन्युपाधिविगलत्कृपानदनृपालपादोऽवतात् ॥ ४६॥

karoddharaṇavāñchayā karivarasya gāḍhatvacāvagāḍhasarasīmilanmalinakaṇṭakaiḥ pīḍanam |natonnatanijāṅgajaṅgamatayeva saṃsūcayanyupādhivigalatkṛpānadanṛpālapādo'vatāt || 46||

कनत्किसलयावलीसुललितप्रभारामवन्नवारुणरुचारुणेक्षणविपत्त्रियामान्तवत् ।महेन्द्रमणिमानसम्पदणिमानमानर्तयज्जयत्यतिलसज्जवाविजयसन्जवासो महः ॥ ४७॥

kanatkisalayāvalīsulalitaprabhārāmavannavāruṇarucāruṇekṣaṇavipattriyāmāntavat |mahendramaṇimānasampadaṇimānamānartayajjayatyatilasajjavāvijayasanjavāso mahaḥ || 47||

वपुर्लवणिमोर्मिषु प्रतिफलन्निजास्यप्रभावलोकनबलोत्थिता मम विमोहिता नोहिता ।भवेदिह महाधमोद्धरणपात्रयात्रोदयेमुरारिरिति चिन्तयन् किमु समावृताङ्गोऽवतात् ॥ ४८॥

vapurlavaṇimormiṣu pratiphalannijāsyaprabhāvalokanabalotthitā mama vimohitā nohitā |bhavediha mahādhamoddharaṇapātrayātrodayemurāririti cintayan kimu samāvṛtāṅgo'vatāt || 48||

अये हरिपदद्वये हृदयखेलदेलातिगंतदीययुगपद्गतौ बत कुतो विमर्शस्तवः ।यतस्तदपदोषमानसपदं वदन्ति त्वयाविमृश्यमिदमेव यद्भवति विभ्रमश्रीर्गतिः ॥ ४९॥

aye haripadadvaye hṛdayakheladelātigaṃtadīyayugapadgatau bata kuto vimarśastavaḥ |yatastadapadoṣamānasapadaṃ vadanti tvayāvimṛśyamidameva yadbhavati vibhramaśrīrgatiḥ || 49||

मुकुन्दमुखवापिकाजगदपूर्वलक्ष्मीसमुद्नमाग्रसरबुद्बुदप्रतिममिन्दुबिन्दुव्रजम् ।प्रफुल्लतरमुल्लसद्भुवनमोहवल्लीनवप्रसूनवलयभ्रमं प्रबलयन्तमन्तर्भजे ॥ ५०॥

mukundamukhavāpikājagadapūrvalakṣmīsamudnamāgrasarabudbudapratimamindubinduvrajam |praphullataramullasadbhuvanamohavallīnavaprasūnavalayabhramaṃ prabalayantamantarbhaje || 50||

दुरापरमणीयमारमणवक्त्रकान्तिच्छटावलोकनवलोभतः किमु शिरस्तटोर्ध्वं गता ।मदीयनयनायनीभवतु कापि यात्रोत्सवोत्सुकस्य परमेशितुश्चरमचुम्बिनी पट्टिका ॥ ५१॥

durāparamaṇīyamāramaṇavaktrakānticchaṭāvalokanavalobhataḥ kimu śirastaṭordhvaṃ gatā |madīyanayanāyanībhavatu kāpi yātrotsavotsukasya parameśituścaramacumbinī paṭṭikā || 51||

जनार्दनदृशोर्भृशोल्लसितपुण्डरीकोत्कराधिराज्यगरिमोपरि स्फुरितचामरोड्डामराम् ।भजे फणिफटाच्छटानटललाटसीम्नि भ्रुवोःस मां विलसितामनाविलसिताभ्ररेखाद्वयीम् ॥ ५२॥

janārdanadṛśorbhṛśollasitapuṇḍarīkotkarādhirājyagarimopari sphuritacāmaroḍḍāmarām |bhaje phaṇiphaṭācchaṭānaṭalalāṭasīmni bhruvoḥsa māṃ vilasitāmanāvilasitābhrarekhādvayīm || 52||

हरेर्गमननिस्वनैः शमनयातनानिःसरन्मुरारिपुरसम्मुखप्रबलपापिनां विघ्नदौ ।विघातविनिवारणं निगदितुं किमु द्वाःस्थितौविहायसि विहारदृक् क्वचन चक्रभृत् पातु नः ॥ ५३॥

harergamananisvanaiḥ śamanayātanāniḥsaranmurāripurasammukhaprabalapāpināṃ vighnadau |vighātavinivāraṇaṃ nigadituṃ kimu dvāḥsthitauvihāyasi vihāradṛk kvacana cakrabhṛt pātu naḥ || 53||

नृलोकविषदोल्लसत्सुकृतजालबद्धं बहिर्गतं श्रुतिशिरोऽम्बुधेः किमपि रत्नमभ्रप्रभम् ।महीपटतटस्थलीललितलोचनालङ्क्रियाप्रियाणि च फलं क्रियाद्वसनदामनद्धो हरिः ॥ ५४॥

nṛlokaviṣadollasatsukṛtajālabaddhaṃ bahirgataṃ śrutiśiro'mbudheḥ kimapi ratnamabhraprabham |mahīpaṭataṭasthalīlalitalocanālaṅkriyāpriyāṇi ca phalaṃ kriyādvasanadāmanaddho hariḥ || 54||

ललाटतटभूनदपटुकृरग्टकनकदलन्नवीनशतपर्विकास्तबकमिन्दुबिन्दुत्विवाम् ।तरङ्गनिकरं गतावधिमधिश्रयद्विस्मृतंप्रयातु वदनं न कम्पवदनन्तशोभाम्बुधः ॥ ५५॥

lalāṭataṭabhūnadapaṭukṛragṭakanakadalannavīnaśataparvikāstabakamindubindutvivām |taraṅganikaraṃ gatāvadhimadhiśrayadvismṛtaṃprayātu vadanaṃ na kampavadanantaśobhāmbudhaḥ || 55||

गमक्रमकुतूहली क्व च दधद्ममी विभ्रमीसमुद्धटितभङ्गिमन्दिरकपाटवरपाटवम् ।गुणालयमृणालिनीकुसुमकान्तिकीर्ति श्रियामनध्ययनलोचनः कलुषमोचनं नः क्रियात् ॥ ५६॥

gamakramakutūhalī kva ca dadhadmamī vibhramīsamuddhaṭitabhaṅgimandirakapāṭavarapāṭavam |guṇālayamṛṇālinīkusumakāntikīrti śriyāmanadhyayanalocanaḥ kaluṣamocanaṃ naḥ kriyāt || 56||

नखद्युतिविलासवैभवलवार्थिकोटिक्षयांकरप्रकरमाधुरीपदनिपातदैन्यग्रहात् ।ध्रुवं म्रदिमशालिसुन्दरगतिर्गतिर्मादृशांदृशा विशदपुष्कर द्युतितिरस्क्रियादुष्करः ॥ ५७॥

nakhadyutivilāsavaibhavalavārthikoṭikṣayāṃkaraprakaramādhurīpadanipātadainyagrahāt |dhruvaṃ mradimaśālisundaragatirgatirmādṛśāṃdṛśā viśadapuṣkara dyutitiraskriyāduṣkaraḥ || 57||

अगाधनिजमाधुरीधृतनिमञ्जनायाः श्रुतेःविकर्षणवशादिवोत्तरलमौलिभिर्मानवैः ।गृहीतमरिजैत्रयात्रिकमिवाखिलाशाचरंभजे मुरजयि क्षणे मुरजघण्टिकानिस्वनम् ॥ ५८॥

agādhanijamādhurīdhṛtanimañjanāyāḥ śruteḥvikarṣaṇavaśādivottaralamaulibhirmānavaiḥ |gṛhītamarijaitrayātrikamivākhilāśācaraṃbhaje murajayi kṣaṇe murajaghaṇṭikānisvanam || 58||

निमेषकणिकाविपद्युवतिदर्शनं दुष्क्रियाद्विषन्विविधविभ्रमो नृपचमुर्जुगप्सास्पदम ।यदन्यदखिलं तदप्यपथमेव यस्मिन् दृशोर्मुकुन्दवदनस्पृशोः स समयोस्तु नः श्रेयसे ॥ ५९॥

nimeṣakaṇikāvipadyuvatidarśanaṃ duṣkriyādviṣanvividhavibhramo nṛpacamurjugapsāspadama |yadanyadakhilaṃ tadapyapathameva yasmin dṛśormukundavadanaspṛśoḥ sa samayostu naḥ śreyase || 59||

विलोकितमितस्ततो विरचयग्निवान्वेषयन्ननाकलितमादृशः किमु नताननो लज्जया ।मदीयपतितावलीनृपतितासहस्रासहासहस्रदलदा ? सर्षदविलोचनः सम्भवेत् ॥ ६०॥

vilokitamitastato viracayagnivānveṣayannanākalitamādṛśaḥ kimu natānano lajjayā |madīyapatitāvalīnṛpatitāsahasrāsahāsahasradaladā ? sarṣadavilocanaḥ sambhavet || 60||

मुहुर्मथितलोचनोच्चयविषादचक्रं चरत्तमालतरुमस्तकोत्थितसिताब्जमत्यद्भुतम् ।चलद्दलितकज्जलद्युतिमुरारिमौलौ मिलत्त्विषा धवलदीधितेः प्रबलमातपत्रं भजे ॥ ६१॥

muhurmathitalocanoccayaviṣādacakraṃ carattamālatarumastakotthitasitābjamatyadbhutam |caladdalitakajjaladyutimurārimaulau milattviṣā dhavaladīdhiteḥ prabalamātapatraṃ bhaje || 61||

चलन्नृहरिभूतिवैभववनीसमुद्भेदवन्महाद्भुतमहीरहबृहत्पलाशोपमम् ।स्मरामि दियदुन्मुखं किमपि मण्डलाकारभृत्पटेन घटनाद्धनाघनघटानिभेनोद्भटम् ॥ ६२॥

calannṛharibhūtivaibhavavanīsamudbhedavanmahādbhutamahīrahabṛhatpalāśopamam |smarāmi diyadunmukhaṃ kimapi maṇḍalākārabhṛtpaṭena ghaṭanāddhanāghanaghaṭānibhenodbhaṭam || 62||

परेतपृतनापतिः पतितमण्डले चण्डतामखण्डबहुदण्डदां प्रकटरान यदाकर्णनम् ।गतेषु पतितेषु पूजनजनम्रतासम्भ्रमंत्रपाबहलमावहत् स हृदि गाहतां काहलः ॥ ६३॥

paretapṛtanāpatiḥ patitamaṇḍale caṇḍatāmakhaṇḍabahudaṇḍadāṃ prakaṭarāna yadākarṇanam |gateṣu patiteṣu pūjanajanamratāsambhramaṃtrapābahalamāvahat sa hṛdi gāhatāṃ kāhalaḥ || 63||

धनांशुमघनाशिनाकृतिघनाघनाडम्बरंविलोक्य विहितप्रडीनगतयोऽगतीनां गतेः ।दृगम्बुजविहारलोभत इवापतन्तः स्थितच्छदाश्चलदुपर्यधो जयति चामराणां कुलम् ॥ ६४॥

dhanāṃśumaghanāśinākṛtighanāghanāḍambaraṃvilokya vihitapraḍīnagatayo'gatīnāṃ gateḥ |dṛgambujavihāralobhata ivāpatantaḥ sthitacchadāścaladuparyadho jayati cāmarāṇāṃ kulam || 64||

प्रहारशकलीभवन्नमुचिवैरिकैरोटभूजुटन्मणिगणोच्चलत्तरझणक्रियामांसलः ।पलायनपरायणव्यसनवारहाहारवानवाप्य कलितोन्नतिर्जयति कोऽपि वेत्रध्वनिः ॥ ६५॥

prahāraśakalībhavannamucivairikairoṭabhūjuṭanmaṇigaṇoccalattarajhaṇakriyāmāṃsalaḥ |palāyanaparāyaṇavyasanavārahāhāravānavāpya kalitonnatirjayati ko'pi vetradhvaniḥ || 65||

जगत्त्रितयभानकृद्यदुकुलप्रदीपप्रभाप्रभासनसमुद्भवस्मयरसादिवोद्ग्रीवताम् ।गतैः किल शिखाशतैर्घनतमास्तमाघस्मराःस्मरामि धरणीपतेः सरणिदीपिका दीपिकाः ॥ ६६॥

jagattritayabhānakṛdyadukulapradīpaprabhāprabhāsanasamudbhavasmayarasādivodgrīvatām |gataiḥ kila śikhāśatairghanatamāstamāghasmarāḥsmarāmi dharaṇīpateḥ saraṇidīpikā dīpikāḥ || 66||

रसास्थितिवशाकृपानिधिकृपाकटाक्षास्पदंततो विधिबलावरजमौलिसीमां गतः ।अनाप्तजलजाक्षवीक्षणलवस्तदाकाङ्क्षयाविनम्रवदनोघटस्त्रुटितजीवनः पातु नः ॥ ६॥

rasāsthitivaśākṛpānidhikṛpākaṭākṣāspadaṃtato vidhibalāvarajamaulisīmāṃ gataḥ |anāptajalajākṣavīkṣaṇalavastadākāṅkṣayāvinamravadanoghaṭastruṭitajīvanaḥ pātu naḥ || 6||

शरद्विमलकौमुदीमयमहीमहाह्लादभूधरोपरि परिस्फुटामृतझरीव लीलावहा ।सुधाधरणिरोहणत्रिजगतीमनोमोहनोत्तमाङ्गतलनिर्गलत्सलिलनिर्झरी पातु नः ॥ ६८॥

śaradvimalakaumudīmayamahīmahāhlādabhūdharopari parisphuṭāmṛtajharīva līlāvahā |sudhādharaṇirohaṇatrijagatīmanomohanottamāṅgatalanirgalatsalilanirjharī pātu naḥ || 68||

स्वजातकुसुमस्त्रजामसमभावलावण्यकृन्मुरारिमुखहक्पदाम्बुजसमुच्चलश्रीलवः ।अवाप्तुमिव माधवाननविलोचनाङ्घ्रिद्वयक्रमभ्रमणविभ्रमप्रियमदभ्रमम्भः क्रियात् ॥ ६९॥

svajātakusumastrajāmasamabhāvalāvaṇyakṛnmurārimukhahakpadāmbujasamuccalaśrīlavaḥ |avāptumiva mādhavānanavilocanāṅghridvayakramabhramaṇavibhramapriyamadabhramambhaḥ kriyāt || 69||

मुखेन्दुमथ लोचनं स्वसुतवैरिभावान्निजाधिपाभरणलोहितोपलकुलश्रियो लुण्टनात् ।स्वशैत्यविजयाद्रदच्छदहृदोश्च सीमेत्यजद्भजद्भुवनपावनं चरणमम्बु विष्णोर्जयेत् ॥ ७०॥

mukhendumatha locanaṃ svasutavairibhāvānnijādhipābharaṇalohitopalakulaśriyo luṇṭanāt |svaśaityavijayādradacchadahṛdośca sīmetyajadbhajadbhuvanapāvanaṃ caraṇamambu viṣṇorjayet || 70||

वहन्तमलमम्बुदं स्ववहनाधिकस्निग्धतांपपौ दलितकालियो ललितकालिमाडन्बरैः ।रुषेत्वपनयत्पयोजनयनस्य नैल्यं मुहुःपयो जनयतु प्रियाण्यनयतुष्टिभाजो मम ॥ ७१॥

vahantamalamambudaṃ svavahanādhikasnigdhatāṃpapau dalitakāliyo lalitakālimāḍanbaraiḥ |ruṣetvapanayatpayojanayanasya nailyaṃ muhuḥpayo janayatu priyāṇyanayatuṣṭibhājo mama || 71||

निपीय वदनाम्बुजोदरमरन्दवृन्दं हरेःपदाब्जमधुलालसागतमिलिन्दमाला किमु ।विधौतमुखवर्णकैः शितिपुषां पयोविनुषांततः सपदि पातु काचन कृपालुतः पातुका ॥ ७२॥

nipīya vadanāmbujodaramarandavṛndaṃ hareḥpadābjamadhulālasāgatamilindamālā kimu |vidhautamukhavarṇakaiḥ śitipuṣāṃ payovinuṣāṃtataḥ sapadi pātu kācana kṛpālutaḥ pātukā || 72||

जगत्त्रितयचित्तमोहनमनुपदेशाय किंकपोलतलचुम्बिनः कति च केचन श्रीपतेः ।विलोचनपिधायकाः किमतिलुण्ठनाय श्रियांदिशन्तु मदनामयं वदनवारिपूरा हरेः ॥ ७३॥

jagattritayacittamohanamanupadeśāya kiṃkapolatalacumbinaḥ kati ca kecana śrīpateḥ |vilocanapidhāyakāḥ kimatiluṇṭhanāya śriyāṃdiśantu madanāmayaṃ vadanavāripūrā hareḥ || 73||

कचिद्द्रुतगतिश्रियो हृदयचौर्यभीता इवक च स्थिरतरा जगन्नयनरुद्धमार्गा इव ।दिशन्तु मम सन्ततं स्खलनशोभिताम्भोधिजाधिवास्यशरदिन्दवः कुशलमम्भसां बिन्दवः ॥ ७४॥

kaciddrutagatiśriyo hṛdayacauryabhītā ivaka ca sthiratarā jagannayanaruddhamārgā iva |diśantu mama santataṃ skhalanaśobhitāmbhodhijādhivāsyaśaradindavaḥ kuśalamambhasāṃ bindavaḥ || 74||

लसद्वसनदामसन्नहनयन्त्रणानर्गलस्खलत्कमललोचनाननसुधांशुपीयूषवत् ।मिलन्मलयसम्भवद्रवकदम्बवल्गुच्छविच्छिनत्तु दुरितामयं किमपि वारिधारामयम् ॥ ७५॥

lasadvasanadāmasannahanayantraṇānargalaskhalatkamalalocanānanasudhāṃśupīyūṣavat |milanmalayasambhavadravakadambavalgucchavicchinattu duritāmayaṃ kimapi vāridhārāmayam || 75||

विलोचनविलुण्ठितामृतमुखालयोद्घाटनातटद्वयनटद्विशङ्कटकवाटयुग्मोपमम् ।भजाम्यभिषवोत्सवोत्तरतरङ्गिकेलीकरक्रियस्य कमलाकरग्रहकरस्य कर्णद्वयीम् ॥ ७६॥

vilocanaviluṇṭhitāmṛtamukhālayodghāṭanātaṭadvayanaṭadviśaṅkaṭakavāṭayugmopamam |bhajāmyabhiṣavotsavottarataraṅgikelīkarakriyasya kamalākaragrahakarasya karṇadvayīm || 76||

धनः क्वगतमात्मनो मदमदभ्रमाहूतवान्परेतसदृशि द्युतौ प्रतिकरोति पाथोरहम् ।रसातलगतं विधुर्मधुरिमाणमाकृष्टवान्यदङ्गनयनाननावरणतः स्वपन् पातु सः ॥ ७७॥

dhanaḥ kvagatamātmano madamadabhramāhūtavānparetasadṛśi dyutau pratikaroti pāthoraham |rasātalagataṃ vidhurmadhurimāṇamākṛṣṭavānyadaṅganayanānanāvaraṇataḥ svapan pātu saḥ || 77||

अखण्डसुखसम्पदानयनयोः शितिक्षमाधरस्थलीसुषमया निशारतिगुरोर्विषादश्रिया ।समं समदमुत्थितः प्रभुरभूतपूर्वं क्रियात्कृपाविपुलसम्पुटप्रतिमदृष्टिरिष्टं मम ॥ ७८॥

akhaṇḍasukhasampadānayanayoḥ śitikṣamādharasthalīsuṣamayā niśāratigurorviṣādaśriyā |samaṃ samadamutthitaḥ prabhurabhūtapūrvaṃ kriyātkṛpāvipulasampuṭapratimadṛṣṭiriṣṭaṃ mama || 78||

प्लवप्रवररामणीयक इवाभिलुब्धोत्थितंसुधामयमरीचिमण्डलपिचण्डमध्यात् किमु ।घनप्रमदमर्मतः किमु समुद्धृतं शर्म तत्करोतु करुणानिधेरभिनवाक्षियुग्मं गम ॥ ७९॥

plavapravararāmaṇīyaka ivābhilubdhotthitaṃsudhāmayamarīcimaṇḍalapicaṇḍamadhyāt kimu |ghanapramadamarmataḥ kimu samuddhṛtaṃ śarma tatkarotu karuṇānidherabhinavākṣiyugmaṃ gama || 79||

अनादृतजगस्थितेर्निजरथैकवासोद्वलत्कलेश्च रुचिसन्ततेः स्वरथसन्निवेशावनीम् ।विमृश्य विभजद्धृवं रथतटभ्रमीविभ्रमिक्रियान्मुहुरदभ्रमिष्टचयमभ्रमित्रं महः ॥ ८०॥

anādṛtajagasthiternijarathaikavāsodvalatkaleśca rucisantateḥ svarathasanniveśāvanīm |vimṛśya vibhajaddhṛvaṃ rathataṭabhramīvibhramikriyānmuhuradabhramiṣṭacayamabhramitraṃ mahaḥ || 80||

मनोवचनयोगिचिन्तनपरिच्युतश्रीधराधिरोहणमहोत्सवोन्नतनिमित्ततां दर्शयन् ।तुलामुचि रुचिच्छटापटिमविक्रियात्पातकव्यथाहररथाङ्गभृन्मम मनोरथानश्लथान् ॥ ८१॥

manovacanayogicintanaparicyutaśrīdharādhirohaṇamahotsavonnatanimittatāṃ darśayan |tulāmuci rucicchaṭāpaṭimavikriyātpātakavyathāhararathāṅgabhṛnmama manorathānaślathān || 81||

रथो मुरहरत्विषा विकसता विलासेन सासलोचनचयेन सप्रमदसम्भवेनाम्भसा ।तदप्यमितवीचिभिर्गहनतां जगाहे यतःस तर्पयतु दर्पहृत् कलिमलस्य कोऽपि क्षणः ॥ ८२॥

ratho muraharatviṣā vikasatā vilāsena sāsalocanacayena sapramadasambhavenāmbhasā |tadapyamitavīcibhirgahanatāṃ jagāhe yataḥsa tarpayatu darpahṛt kalimalasya ko'pi kṣaṇaḥ || 82||

स्वकीयसुरनिम्नगाप्रभृतिलीर्थराजीनृपाभिषेकमुकुटं शिरस्यसितशैलचूडामणिम् ।अधोऽप्यमरधोरणीमुकुटधाटिकामावहद्रथोपरि परिस्फुटं किमपि पीठमन्तर्दधे ॥ ८३॥

svakīyasuranimnagāprabhṛtilīrtharājīnṛpābhiṣekamukuṭaṃ śirasyasitaśailacūḍāmaṇim |adho'pyamaradhoraṇīmukuṭadhāṭikāmāvahadrathopari parisphuṭaṃ kimapi pīṭhamantardadhe || 83||

हरेर्यदभवत्त्विषां भुवि तदेव तादृक् पुनर्वदेन्ननु वदेन्न तद्यदभवद्रथारोहणे ।विलोचनचयोत्कथोपरि विभावयत्तच्च किंशुभानि यदिदंविधं तदनिशं विधत्तां महः ॥ ७४॥

hareryadabhavattviṣāṃ bhuvi tadeva tādṛk punarvadennanu vadenna tadyadabhavadrathārohaṇe |vilocanacayotkathopari vibhāvayattacca kiṃśubhāni yadidaṃvidhaṃ tadaniśaṃ vidhattāṃ mahaḥ || 74||

किमद्रवमयी सुधा न धवलाकृतिश्चन्द्रिकान बिन्दुपतनान्विता प्रमदवृष्टिरत्युन्नता ।शताङ्गमधिरोहतः स्फुरतु कापि केलीमनस्तटे तटविटप्यधः स्फुटकृटी नटस्य प्रभोः ॥ ८५॥

kimadravamayī sudhā na dhavalākṛtiścandrikāna bindupatanānvitā pramadavṛṣṭiratyunnatā |śatāṅgamadhirohataḥ sphuratu kāpi kelīmanastaṭe taṭaviṭapyadhaḥ sphuṭakṛṭī naṭasya prabhoḥ || 85||

विकीर्ण इव कुत्रचित् कचन दुर्मदोर्मिक्रमःक्व च स्तबकबन्धुरः क्वचन पूरधौरेयकः ।क्व च प्रबलवृष्टिमान् मुहरुदेति यात्रोत्सवःस चक्रधरचक्रिचङ्क्रमणकेलिकालोऽवतात् ॥ ८६॥

vikīrṇa iva kutracit kacana durmadormikramaḥkva ca stabakabandhuraḥ kvacana pūradhaureyakaḥ |kva ca prabalavṛṣṭimān muharudeti yātrotsavaḥsa cakradharacakricaṅkramaṇakelikālo'vatāt || 86||

स्थिरश्रवणदिग्गजव्रजकपोलदानापगावगाहगतसम्भ्रमभ्रमरवाञ्छितश्रेयसम् ।भुजङ्गजगदम्बरावरणदुर्दमाडम्बरांभजामि हरिचक्रचङ्क्रमणघुङ्क्रियाघोषणाम् ॥ ८७॥

sthiraśravaṇadiggajavrajakapoladānāpagāvagāhagatasambhramabhramaravāñchitaśreyasam |bhujaṅgajagadambarāvaraṇadurdamāḍambarāṃbhajāmi haricakracaṅkramaṇaghuṅkriyāghoṣaṇām || 87||

किमु स्वभयविद्द्रवद्दुरितवर्गमार्गं ददद्वलेन दलयन् मलं नलिनजाण्डभाण्डोदरम् ।समुद्धतघनाघनध्वनिनियुद्धबद्धादरस्त्रिविक्रमरथारवः श्रवणसीम्नि विश्राम्यतु ॥ ८८॥

kimu svabhayaviddravadduritavargamārgaṃ dadadvalena dalayan malaṃ nalinajāṇḍabhāṇḍodaram |samuddhataghanāghanadhvaniniyuddhabaddhādarastrivikramarathāravaḥ śravaṇasīmni viśrāmyatu || 88||

अदृद्यदुदधेस्तटीनिकटजन्मजन्मावलीशिरःसुजनजन्मना पदमदायि दृक्पाटवम् ।पुनर्यदभवन तद्वचसि यत्समारम्भणेस चक्रिगमनक्रमः कमलचक्षुषो रक्षतात् ॥ ८९॥

adṛdyadudadhestaṭīnikaṭajanmajanmāvalīśiraḥsujanajanmanā padamadāyi dṛkpāṭavam |punaryadabhavana tadvacasi yatsamārambhaṇesa cakrigamanakramaḥ kamalacakṣuṣo rakṣatāt || 89||

जहाति जननोमनोनयनरङ्करत्नं शिशुंशिशुर्न जननीस्तनेऽर्पयति चित्तवृत्तिं मनाक् ।रथे चलति यत्र नः सृजतु रक्षणं स क्षणः ॥ १०॥

jahāti jananomanonayanaraṅkaratnaṃ śiśuṃśiśurna jananīstane'rpayati cittavṛttiṃ manāk |rathe calati yatra naḥ sṛjatu rakṣaṇaṃ sa kṣaṇaḥ || 10||

प्रमोदजलधौ निमज्जति मनोजलार्द्रा दशःकदम्बकुसुमश्रियं हरति वर्षबद्धोऽञ्जलिः ।प्रधावति जयध्वनिर्निपतितं शिरो भूतलेस कोऽपि समयः क्रियादतिचरित्रचित्रः श्रियम् ॥ ९१॥

pramodajaladhau nimajjati manojalārdrā daśaḥkadambakusumaśriyaṃ harati varṣabaddho'ñjaliḥ |pradhāvati jayadhvanirnipatitaṃ śiro bhūtalesa ko'pi samayaḥ kriyādaticaritracitraḥ śriyam || 91||

विनिर्मितबहूत्सवैः परमसम्पदैः स्यूतवद्विभूषितवदद्भुतैः समुपलिप्तवत् कौतुकैः ।करिष्यति कदा दृशोरमृतसेचनं मेचकाचलाधरकलानिधेरथ विहारकालो मम ॥ ९२॥

vinirmitabahūtsavaiḥ paramasampadaiḥ syūtavadvibhūṣitavadadbhutaiḥ samupaliptavat kautukaiḥ |kariṣyati kadā dṛśoramṛtasecanaṃ mecakācalādharakalānidheratha vihārakālo mama || 92||

अखण्डमहिमा भुवो भरतखण्डसीमास्मयःपयःपतितटीभुवः सुकृतिनः सपत्नोदयः ।पुनर्जनजनुर्जुषां किमपि वैभवं चक्षुषांहरेः स्फुरतु मानसे मम स कोऽपि यात्रोत्सवः ॥ ९३॥

akhaṇḍamahimā bhuvo bharatakhaṇḍasīmāsmayaḥpayaḥpatitaṭībhuvaḥ sukṛtinaḥ sapatnodayaḥ |punarjanajanurjuṣāṃ kimapi vaibhavaṃ cakṣuṣāṃhareḥ sphuratu mānase mama sa ko'pi yātrotsavaḥ || 93||

अहिस्थलतलाद्बिहिर्न हि महीजनैधिक्क्रियाजयध्वनिभरस्फुटद्गगनमेव यस्यायशः ।मनः सदनमस्तु नो नदनरेन्द्रवेलावनीवनीभवनवासिनः सरभसक्षणः सक्षणः ॥ ९४॥

ahisthalatalādbihirna hi mahījanaidhikkriyājayadhvanibharasphuṭadgaganameva yasyāyaśaḥ |manaḥ sadanamastu no nadanarendravelāvanīvanībhavanavāsinaḥ sarabhasakṣaṇaḥ sakṣaṇaḥ || 94||

कुलोद्भवकलावतीजनपरिभ्रमः सत्क्रियाकथारथमहश्लथा यदि च सा पशुव्यापृतिः ।चिरातुरजरावतामपि हि मन्दतादूषणंयतः स तनुतां शुभं वनजनेत्रयात्रोत्सवः ॥ ९५॥

kulodbhavakalāvatījanaparibhramaḥ satkriyākathārathamahaślathā yadi ca sā paśuvyāpṛtiḥ |cirāturajarāvatāmapi hi mandatādūṣaṇaṃyataḥ sa tanutāṃ śubhaṃ vanajanetrayātrotsavaḥ || 95||

विपन्मुखसमुद्रयद्ध्वजमपातयत् पातकंसवेगमुदसारयत् परिकरं गदानां गणः ।रहस्युदधिवन्मुहुः कमपि मन्त्रमन्तर्व्यथाजनोऽयमनुयातुमिच्छति हरेः स पायान्महः ॥ ९६॥

vipanmukhasamudrayaddhvajamapātayat pātakaṃsavegamudasārayat parikaraṃ gadānāṃ gaṇaḥ |rahasyudadhivanmuhuḥ kamapi mantramantarvyathājano'yamanuyātumicchati hareḥ sa pāyānmahaḥ || 96||

समं निजगृहाङ्गणद्रुमफलेन निःश्रेयसंविरिञ्चिपदवीकटीकनकवद्बिडौजःपदम् ।मुखोदरचरत्सुधाकबलवन्महापापिनांययाजनि भयानि सा हरतु कापि यात्रा हरेः ॥ ९७॥

samaṃ nijagṛhāṅgaṇadrumaphalena niḥśreyasaṃviriñcipadavīkaṭīkanakavadbiḍaujaḥpadam |mukhodaracaratsudhākabalavanmahāpāpināṃyayājani bhayāni sā haratu kāpi yātrā hareḥ || 97||

रथस्थितमुकुन्दसुन्दरमुखेन्दुसन्दर्शनप्रवाहविरहादिव स्वरवकैरवार्तस्वना ।लुठत्यपि च तिष्ठति क्व च शुचातिमोहेन यान यातु मम सा विलोचनपथाद्रथाङ्गावली ॥ ९८॥

rathasthitamukundasundaramukhendusandarśanapravāhavirahādiva svaravakairavārtasvanā |luṭhatyapi ca tiṣṭhati kva ca śucātimohena yāna yātu mama sā vilocanapathādrathāṅgāvalī || 98||

नितान्तपतिता इति प्रथमतः प्रभूतप्रथारथाङ्गिपदभावतः सुगतयो भवामो वयम् ।इति प्रतिजनं घनस्तनितकैतवेन ब्रुवद्भजे मधुमथो रथोच्चलितचक्रचक्रं हृदि ॥ ९९॥

nitāntapatitā iti prathamataḥ prabhūtaprathārathāṅgipadabhāvataḥ sugatayo bhavāmo vayam |iti pratijanaṃ ghanastanitakaitavena bruvadbhaje madhumatho rathoccalitacakracakraṃ hṛdi || 99||

मुकुन्दपदचुम्बनान्निगमशूलिमौलीन्दिराकुचार्कतनयातटीमुनिमनस्सहाध्यासिनि ।अनेकसुकृतश्रिया नयनयोर्विहारक्रियाभविष्यति कदा रथे मम पृथाभुवः सारथे ॥ १००॥

mukundapadacumbanānnigamaśūlimaulīndirākucārkatanayātaṭīmunimanassahādhyāsini |anekasukṛtaśriyā nayanayorvihārakriyābhaviṣyati kadā rathe mama pṛthābhuvaḥ sārathe || 100||

सुखैर्ननु तनूततेर्मनुजनुस्समूहैर्दिशांमुरारिमुखमाधुरीझरभरैश्च यस्मिन् दृशाम् ।भिदानकिमहो महोऽवतु विलासहासप्रभाप्रवालमणिदोलिकानिभरदच्छदस्य प्रभोः ॥ १०१॥

sukhairnanu tanūtatermanujanussamūhairdiśāṃmurārimukhamādhurījharabharaiśca yasmin dṛśām |bhidānakimaho maho'vatu vilāsahāsaprabhāpravālamaṇidolikānibharadacchadasya prabhoḥ || 101||

पतिः पतितसौहृदो मयि पितापि तादृक् सुतःसुतप्तहृदयोदयोद्गमहिमा हि माता न मे ।मनः श्वशुरयोरयोमयतिले बलं मे बलंभवन्निति कदागदी तदितनातनः पातु नः ॥ १०२॥

patiḥ patitasauhṛdo mayi pitāpi tādṛk sutaḥsutaptahṛdayodayodgamahimā hi mātā na me |manaḥ śvaśurayorayomayatile balaṃ me balaṃbhavanniti kadāgadī taditanātanaḥ pātu naḥ || 102||

चमूकरिणि मन्दता क्वचन रागभङ्गोद्गताःसुगीतिषु नभः पतत्कुसुमकेष्वनुत्कण्ठता ।शताङ्गचरणेष्वधोगतिरियंविधा यत्र तद्भिनत्तु भवपीडनं मधुमथो रथक्रीडनम् ॥ १०३॥

camūkariṇi mandatā kvacana rāgabhaṅgodgatāḥsugītiṣu nabhaḥ patatkusumakeṣvanutkaṇṭhatā |śatāṅgacaraṇeṣvadhogatiriyaṃvidhā yatra tadbhinattu bhavapīḍanaṃ madhumatho rathakrīḍanam || 103||

रथप्रवरमेदिनीधरतलावनीसम्भवन्नवीनवनलेखिकावलिकलिप्रगल्भप्रभाः ।जनास्तनुजिताञ्जनाः कलितरज्जवो यत्र तंशताङ्गसमतां गतेः स्मरतु चित्तमत्युत्सुकम् ॥ १०४॥

rathapravaramedinīdharatalāvanīsambhavannavīnavanalekhikāvalikalipragalbhaprabhāḥ |janāstanujitāñjanāḥ kalitarajjavo yatra taṃśatāṅgasamatāṃ gateḥ smaratu cittamatyutsukam || 104||

अनर्गलबलेन यन्मधुरिमा चतुर्दिक्तटीःप्रपूरयितुमुत्सुको झरचतुष्टयं पुष्टयन् ।तटिद्द्युतिदिडम्बकृद्वसनपट्टिकाकैतवाहृदातु मुदमिन्दिराहृदयनन्दनस्यन्दनः ॥ १०५॥

anargalabalena yanmadhurimā caturdiktaṭīḥprapūrayitumutsuko jharacatuṣṭayaṃ puṣṭayan |taṭiddyutidiḍambakṛdvasanapaṭṭikākaitavāhṛdātu mudamindirāhṛdayanandanasyandanaḥ || 105||

इदंविधविलासिनीत्यहृदयत्वमत्युन्नतंनितान्तमहतीति चेद्वहति रम्यतां ग्राम्यताम् ।शिरःशिखरलङ्घिनीत्यनुभवानुलापः कथंरथं श्रितवतो गतिप्रमदसन्ततिर्वर्ण्यते ॥ १०६॥

idaṃvidhavilāsinītyahṛdayatvamatyunnataṃnitāntamahatīti cedvahati ramyatāṃ grāmyatām |śiraḥśikharalaṅghinītyanubhavānulāpaḥ kathaṃrathaṃ śritavato gatipramadasantatirvarṇyate || 106||

मनांसि सुषमासमाधवरथोत्तमस्तामथोजनस्तमपि तं पुनः प्रमदसिन्धुवीचीरयः ।चकर्ष नितरामतो जयति यत्प्रकर्षादयःस नः सृजतु गुत्सवत्कुशलमुत्सवः श्रीहरेः ॥ १०७॥

manāṃsi suṣamāsamādhavarathottamastāmathojanastamapi taṃ punaḥ pramadasindhuvīcīrayaḥ |cakarṣa nitarāmato jayati yatprakarṣādayaḥsa naḥ sṛjatu gutsavatkuśalamutsavaḥ śrīhareḥ || 107||

जगद्विजयिमञ्जिमोत्करवरोपलब्धिर्नवप्रसूनशरचातुरीपरिणतिर्गुणानां जयः ।स यत्र तरुणीगणः प्रणयपूर्णलीलापणःस मेऽस्तु कृतरक्षणः सरसिजेक्षणस्य क्षणः ॥ १०८॥

jagadvijayimañjimotkaravaropalabdhirnavaprasūnaśaracāturīpariṇatirguṇānāṃ jayaḥ |sa yatra taruṇīgaṇaḥ praṇayapūrṇalīlāpaṇaḥsa me'stu kṛtarakṣaṇaḥ sarasijekṣaṇasya kṣaṇaḥ || 108||

दयामधुरिमामृतप्रमदभुक्तिमुक्तिश्रियांपरस्परगुरोर्विनिस्सरणसम्भ्रमाडम्बरः ।मुहुर्जयति यत्र नो हृदि भवन्तु ताः सङ्कटाःफटाधरपतेः फटानटनकृत्कटाक्षच्छटाः ॥ १०९॥

dayāmadhurimāmṛtapramadabhuktimuktiśriyāṃparasparagurorvinissaraṇasambhramāḍambaraḥ |muhurjayati yatra no hṛdi bhavantu tāḥ saṅkaṭāḥphaṭādharapateḥ phaṭānaṭanakṛtkaṭākṣacchaṭāḥ || 109||

अपाङ्गतटरिङ्गणस्मितवचांसि वामभ्रुवोऽनुगच्छति यथा यथा कुलभुवस्त्रपाचातुरी ।कपालिकमलाश्रिता ननु तथा तथा लीलयाऽनुगच्छति यदीयदृग्द्यतु मदीयदुःखानि सः ॥ ११०॥

apāṅgataṭariṅgaṇasmitavacāṃsi vāmabhruvo'nugacchati yathā yathā kulabhuvastrapācāturī |kapālikamalāśritā nanu tathā tathā līlayā'nugacchati yadīyadṛgdyatu madīyaduḥkhāni saḥ || 110||

स्पृशन्नमरमण्डलं प्रमथनाथसङ्घट्टितोरमास्यपरिरम्भकृद्भजनभाजि मज्जन्मुहुः ।अनाथजनसन्ततौ विहितसीवनः श्रीवनप्रभूतनयनस्य पश्यतु समां दृगन्तः कदा ॥ १११॥

spṛśannamaramaṇḍalaṃ pramathanāthasaṅghaṭṭitoramāsyaparirambhakṛdbhajanabhāji majjanmuhuḥ |anāthajanasantatau vihitasīvanaḥ śrīvanaprabhūtanayanasya paśyatu samāṃ dṛgantaḥ kadā || 111||

अखण्डमणिमण्डनत्विषि करावलम्बं द्विषद्दिशो हसदनेहसोऽपि च सहायभावं मुहुः ।किमीहविकसन्मनोनयनमुल्लसद्दुर्लभंरमारमणरामणीयकमहर्निशं भावयेत् ॥ ११२॥

akhaṇḍamaṇimaṇḍanatviṣi karāvalambaṃ dviṣaddiśo hasadanehaso'pi ca sahāyabhāvaṃ muhuḥ |kimīhavikasanmanonayanamullasaddurlabhaṃramāramaṇarāmaṇīyakamaharniśaṃ bhāvayet || 112||

मिलन्निखिलमङ्गलावलिनिवाससीमार्पणामधश्चरणयोर्दधत्प्रपदचर्वितोर्वीतलम् ।यदीयनृकुलं क्वचिन्मुरहराननश्रीसुधानुधावि नयनं दयाजलधिमन्यानं भजे ॥ ११३॥

milannikhilamaṅgalāvalinivāsasīmārpaṇāmadhaścaraṇayordadhatprapadacarvitorvītalam |yadīyanṛkulaṃ kvacinmuraharānanaśrīsudhānudhāvi nayanaṃ dayājaladhimanyānaṃ bhaje || 113||

निराकृतिपुराकृतप्रचुरपातकान्तः पुनःप्रवेशविनिवारकार्गलयुगाभबाहुद्वयः ।कचावचितपुण्यपादपफलाभिरूवोल्लसद्भुजा यदवलोकिनः क्वचन धाम तत्कामये ॥ ११४॥

nirākṛtipurākṛtapracurapātakāntaḥ punaḥpraveśavinivārakārgalayugābhabāhudvayaḥ |kacāvacitapuṇyapādapaphalābhirūvollasadbhujā yadavalokinaḥ kvacana dhāma tatkāmaye || 114||

कियद्गगनमुद्तानललता यदा सङ्कटाधरा यदि नरान्दिश क्वचन पुञ्जदीपत्विषः ।ततादिविततारवं यदि जगत्कृशं किं सखेब्रवीमि मुरजिद्दिनात्ययशताङ्गयात्राश्रियः ॥ ११५॥

kiyadgaganamudtānalalatā yadā saṅkaṭādharā yadi narāndiśa kvacana puñjadīpatviṣaḥ |tatādivitatāravaṃ yadi jagatkṛśaṃ kiṃ sakhebravīmi murajiddinātyayaśatāṅgayātrāśriyaḥ || 115||

अनादिमृदुमर्दलैरथ विहारितादृङ्महोमुदं हृदयमस्त्रवन्नयनयोर्युगं तादृशम् ।अपायि पुरुषैर्दिशां कुलमधं च यस्मिंस्तथास कोऽपि समयः समुत्सवमयः प्रियाणि क्रियात् ॥ ११६॥

anādimṛdumardalairatha vihāritādṛṅmahomudaṃ hṛdayamastravannayanayoryugaṃ tādṛśam |apāyi puruṣairdiśāṃ kulamadhaṃ ca yasmiṃstathāsa ko'pi samayaḥ samutsavamayaḥ priyāṇi kriyāt || 116||

पिचण्डपरिपूरकाधिकनिपातपीताम्बराननद्युतिसुधाबहिर्गमभयेन बद्धानना ।सरोरुहमयी स्वनर्तनमनोज्ञरूपालिकाहरेरलकपालिका भवतु पालिका मादृशम् ॥ ११७॥

picaṇḍaparipūrakādhikanipātapītāmbarānanadyutisudhābahirgamabhayena baddhānanā |saroruhamayī svanartanamanojñarūpālikāhareralakapālikā bhavatu pālikā mādṛśam || 117||

सारसामर्थ्यसंसारसाधो यशःसारसानल्पकासारसामन्त हे ।सारसायब्जवासारसा त्वां कृपासारसानन्ददा सारसान्द्रद्युते ॥ ११८॥

sārasāmarthyasaṃsārasādho yaśaḥsārasānalpakāsārasāmanta he |sārasāyabjavāsārasā tvāṃ kṛpāsārasānandadā sārasāndradyute || 118||

सुधामारामाराधननिरुपमारातिभयदस्वनामारामाराजिषु तरुणमारायित भवान् ।अकौमारा मारालचयसुषमा राजतयशःश्रियामारामाराशयतु रमाराजधरणेः ॥ ११९॥

sudhāmārāmārādhananirupamārātibhayadasvanāmārāmārājiṣu taruṇamārāyita bhavān |akaumārā mārālacayasuṣamā rājatayaśaḥśriyāmārāmārāśayatu ramārājadharaṇeḥ || 119||

नवमालिकालिनवमार्थकीर्तिमन्नवमानितेन्द्रनवमाष्टदिग्गजाम् ।नवमारकान्त्यनवमातिदानवन्नवमामिलाधनवमापि मत्कृपाम् ॥ १२०॥

navamālikālinavamārthakīrtimannavamānitendranavamāṣṭadiggajām |navamārakāntyanavamātidānavannavamāmilādhanavamāpi matkṛpām || 120||

धनव्ययोपमानवर्जितोर्जितार्जमानवद्भटच्छटाक्षमानवद्यकीर्तिबंहिमानवः ।महोऽप्यहो रमानवर्धतेनसत्तमानवन्नवर्णहीनमानवप्रभोविभासमानवः ॥ १२१॥

dhanavyayopamānavarjitorjitārjamānavadbhaṭacchaṭākṣamānavadyakīrtibaṃhimānavaḥ |maho'pyaho ramānavardhatenasattamānavannavarṇahīnamānavaprabhovibhāsamānavaḥ || 121||

पदांशुखेलनखरांशुसम्पदापदाहपुष्पायुधकोटिकिम्पदा ।पदाय मूर्तिर्भवतु व्रजापदापदाप्तवृन्दावनचन्द्रिकापदा ॥ १२२॥

padāṃśukhelanakharāṃśusampadāpadāhapuṣpāyudhakoṭikimpadā |padāya mūrtirbhavatu vrajāpadāpadāptavṛndāvanacandrikāpadā || 122||

समारसम्पद्व्रजभूरमासमासमाजसौभाग्यकलानिवासमा ।समापयन्तं शुभकर्मभिः समासमाकुलं कर्म सदद्य शंसमा ॥ १२३॥

samārasampadvrajabhūramāsamāsamājasaubhāgyakalānivāsamā |samāpayantaṃ śubhakarmabhiḥ samāsamākulaṃ karma sadadya śaṃsamā || 123||

इति श्रीकविराजकृत कृष्णस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śrīkavirājakṛta kṛṣṇastutiḥ sampūrṇā |