भगवत्कटाक्षषोडशी Shri Kataksha Shodashi

सम्भावयन् विधिशिवौ सकृदिन्दिरायाःवक्त्रारविन्दपरिरम्भकरः सुरस्पृक् ।मज्जन् मुहुः स्वशरणेषु निपत्य मग्नोदीनेषु रक्षतु स भां भगवत्कटाक्षः ॥ १॥

sambhāvayan vidhiśivau sakṛdindirāyāḥvaktrāravindaparirambhakaraḥ suraspṛk |majjan muhuḥ svaśaraṇeṣu nipatya magnodīneṣu rakṣatu sa bhāṃ bhagavatkaṭākṣaḥ || 1||

मज्जन् दयामयसुधाम्बुनिधौ जगत्यामत्यादरेण परिरभ्य करीन्द्रमार्तम् ।कुम्भीरमाप परुषाकृतिमेव रोषात्यः पातु जातु विशदो भगवत्कटाक्षः ॥ २॥

majjan dayāmayasudhāmbunidhau jagatyāmatyādareṇa parirabhya karīndramārtam |kumbhīramāpa paruṣākṛtimeva roṣātyaḥ pātu jātu viśado bhagavatkaṭākṣaḥ || 2||

रक्तः स्वयं सलिलराशिसुतास्यबिम्बसम्भावनासु शुचिरार्तजनप्रसादे ।अम्भोजनिःसरदलिप्रकारनुकारीचित्रास्चिरादवतु मां भगवत्कटाक्षः ॥ ३॥

raktaḥ svayaṃ salilarāśisutāsyabimbasambhāvanāsu śucirārtajanaprasāde |ambhojaniḥsaradaliprakāranukārīcitrāscirādavatu māṃ bhagavatkaṭākṣaḥ || 3||

दुःखप्रवाहपरिणाहविगाहनोद्यत्सन्तापमादृशविवर्जनदुर्यशोभिः ।संलिप्तमूर्तिरिव मेचकरोचिरव्यादव्याजरक्षितजगद्भगवत्कटाक्षः ॥ ४॥

duḥkhapravāhapariṇāhavigāhanodyatsantāpamādṛśavivarjanaduryaśobhiḥ |saṃliptamūrtiriva mecakarociravyādavyājarakṣitajagadbhagavatkaṭākṣaḥ || 4||

पद्मालायावदनमण्डलनेत्रयुग्मच्छद्मोल्लसद्विकचपद्मविहारलुब्धः ।मुग्धो मधुव्रतसमूह इव प्रसर्पन्श्रेयः समर्पयतु मे भगवत्कटाक्षः ॥ ५॥

padmālāyāvadanamaṇḍalanetrayugmacchadmollasadvikacapadmavihāralubdhaḥ |mugdho madhuvratasamūha iva prasarpanśreyaḥ samarpayatu me bhagavatkaṭākṣaḥ || 5||

पातानुभावपरिपावितपातकाध्वपान्थाधिकाररहितान्तकददर्शिन्ताधिः ।दुःखाभिभूततरभूतचयानुभूतौदायस्तनोतु कुशलं भगवत्कटाक्षः ॥ ६॥

pātānubhāvaparipāvitapātakādhvapānthādhikārarahitāntakadadarśintādhiḥ |duḥkhābhibhūtatarabhūtacayānubhūtaudāyastanotu kuśalaṃ bhagavatkaṭākṣaḥ || 6||

मन्दारमुख्यसुरवृक्षवदान्यभावःसन्ध्यास्फुटीकृतबहुप्रवणार्थिवन्द्यः ।निष्कामभक्तजनसात्कृतनित्यधामाकामाय सम्भवतु मे भगवत्कटाक्षः ॥ ७॥

mandāramukhyasuravṛkṣavadānyabhāvaḥsandhyāsphuṭīkṛtabahupravaṇārthivandyaḥ |niṣkāmabhaktajanasātkṛtanityadhāmākāmāya sambhavatu me bhagavatkaṭākṣaḥ || 7||

न्यस्तात्मभारभरणादरभाव्यमानवृत्तिप्रवृत्तिपरतन्त्र इव प्रवृत्तिः ।सद्वृत्तिधूर्तविषयाधिकतोपरोषसंलक्षितो भगवतोऽवतु मां कटाक्षः ॥ ८॥

nyastātmabhārabharaṇādarabhāvyamānavṛttipravṛttiparatantra iva pravṛttiḥ |sadvṛttidhūrtaviṣayādhikatoparoṣasaṃlakṣito bhagavato'vatu māṃ kaṭākṣaḥ || 8||

दुर्वारमारशरवार इवातिधीरवाराङ्गनाहृदयदुर्जयधैर्यभेदी ।सत्पक्षयोगविहितद्रुतगत्यनिन्द्योनिन्द्यां मतिं हरतु मे स हरेः कटाक्षः ॥ ९॥

durvāramāraśaravāra ivātidhīravārāṅganāhṛdayadurjayadhairyabhedī |satpakṣayogavihitadrutagatyanindyonindyāṃ matiṃ haratu me sa hareḥ kaṭākṣaḥ || 9||

निर्व्याजदृष्टिकरुणामृतवृष्टिहृष्टपुष्टत्रिलोकगतकोकविलोकनीयः ।दिव्याम्बुवाह इव सक्षणरुग्विलासःतापत्रयं हरतु मे स हरेः कटाक्षः ॥ १०॥

nirvyājadṛṣṭikaruṇāmṛtavṛṣṭihṛṣṭapuṣṭatrilokagatakokavilokanīyaḥ |divyāmbuvāha iva sakṣaṇarugvilāsaḥtāpatrayaṃ haratu me sa hareḥ kaṭākṣaḥ || 10||

यस्मिन् समुल्लसति कामधुगल्पदो वाकल्पद्रुरल्पफलपुष्प इवास्तु कल्पः ।चिन्तामणिर्मणिगणैर्गणनीयभाग्यःकामं स पूरयतु मे भगवत्कटाक्षः ॥ ११॥

yasmin samullasati kāmadhugalpado vākalpadruralpaphalapuṣpa ivāstu kalpaḥ |cintāmaṇirmaṇigaṇairgaṇanīyabhāgyaḥkāmaṃ sa pūrayatu me bhagavatkaṭākṣaḥ || 11||

अन्तर्निरन्तरवलद्विमलानुकम्पासंस्पर्धमानमहिमानुगृहीतभक्तः ।अग्राध्वजाग्रदतिवेललसत्तितिक्षःक्षेमं तनोतु नितरां भगवत्कटाक्षः ॥ १२॥

antarnirantaravaladvimalānukampāsaṃspardhamānamahimānugṛhītabhaktaḥ |agrādhvajāgradativelalasattitikṣaḥkṣemaṃ tanotu nitarāṃ bhagavatkaṭākṣaḥ || 12||

इन्दीवरोदरमनोहरमन्दिरान्तर्वास्तव्यकान्तिरमणीपरिरभ्यमाणः ।कश्चिद्विपश्चिदनुभूतमहाप्रसादःसीदन्तमुद्धरतु मां भगवत्कटाक्षः ॥ १३॥

indīvarodaramanoharamandirāntarvāstavyakāntiramaṇīparirabhyamāṇaḥ |kaścidvipaścidanubhūtamahāprasādaḥsīdantamuddharatu māṃ bhagavatkaṭākṣaḥ || 13||

ध्यायान्निकायनिरपायकृपौधयुक्तोमुक्तोपभुक्तमहिमामृतसिन्धुबिन्दुः ।कामप्रकामफलदाननिदानकल्पवृक्षोपमः फलतु मे भगवत्कटाक्षः ॥ १४॥

dhyāyānnikāyanirapāyakṛpaudhayuktomuktopabhuktamahimāmṛtasindhubinduḥ |kāmaprakāmaphaladānanidānakalpavṛkṣopamaḥ phalatu me bhagavatkaṭākṣaḥ || 14||

यस्यानुकूल्यबहुमूल्यमनोज्ञरत्नभूषाविभूषिततनुस्तनुजाम्बुराशेः ।भूरप्यभूदतुलसौभगयोगयोग्याभूयात् स भूरिविभवाय विभोः कटाक्षः ॥ १५॥

yasyānukūlyabahumūlyamanojñaratnabhūṣāvibhūṣitatanustanujāmburāśeḥ |bhūrapyabhūdatulasaubhagayogayogyābhūyāt sa bhūrivibhavāya vibhoḥ kaṭākṣaḥ || 15||

इन्दीवरैरिव किरन् रुचिभिः समन्तात्वृन्दावनान्तरमनन्तगुणास्पदं यः ।आनन्दयत्यनुदिनं व्रजसुन्दरीणांचेतांसि मेऽस्तु सुखदः स हरेः कटाक्षः ॥ १६॥

indīvarairiva kiran rucibhiḥ samantātvṛndāvanāntaramanantaguṇāspadaṃ yaḥ |ānandayatyanudinaṃ vrajasundarīṇāṃcetāṃsi me'stu sukhadaḥ sa hareḥ kaṭākṣaḥ || 16||

कटाक्षषोडशी से कविचन्द्रविनिर्मिता ।कलेव कृष्णचन्द्रस्य करोतु जगतां मुदम् ॥ १७॥

kaṭākṣaṣoḍaśī se kavicandravinirmitā |kaleva kṛṣṇacandrasya karotu jagatāṃ mudam || 17||

इति श्रीकटाक्षषोडशी सम्पूर्णा ।भगवत्कटाक्षषोडशी

iti śrīkaṭākṣaṣoḍaśī sampūrṇā |bhagavatkaṭākṣaṣoḍaśī