रासक्रीडा २ Rasakrida 2

गोप्य ऊचुःअधरबिम्बविडम्बितविद्रुमं मधुरवेणुनिनादविनोदितम् ।कमलकोमलनीलमुखाम्बुजं तमपि गोपकुमारमुपास्महे ॥ १॥

gopya ūcuḥadharabimbaviḍambitavidrumaṃ madhuraveṇuninādavinoditam |kamalakomalanīlamukhāmbujaṃ tamapi gopakumāramupāsmahe || 1||

श्यामलं विपिनकेलिलम्पटं कोमलं कमलपत्रलोचनम् ।कामदं व्रजविलासिनीदृशां शीतलं मतिहरं भजामहे ॥ २॥

śyāmalaṃ vipinakelilampaṭaṃ komalaṃ kamalapatralocanam |kāmadaṃ vrajavilāsinīdṛśāṃ śītalaṃ matiharaṃ bhajāmahe || 2||

तं विसञ्चलितलोचनाञ्चलं सामिकुड्मलितकोमलाधरम् ।वंशवल्गितकराङ्गुलीमुखं वेणुनादरसिकं भजामहे ॥ ३॥

taṃ visañcalitalocanāñcalaṃ sāmikuḍmalitakomalādharam |vaṃśavalgitakarāṅgulīmukhaṃ veṇunādarasikaṃ bhajāmahe || 3||

ईषदङ्कुरितदन्तकुण्डलं भूषणं भुवनमङ्गलश्रियम् ।घोषसौरभमनोहरं हरेर्वेषमेव मृगयामहे वयम् ॥ ४॥

īṣadaṅkuritadantakuṇḍalaṃ bhūṣaṇaṃ bhuvanamaṅgalaśriyam |ghoṣasaurabhamanoharaṃ harerveṣameva mṛgayāmahe vayam || 4||

अस्तु नित्यमरविन्दलोचनः श्रेयसे हि तु सुरार्चिताकृतिः ।यस्य पादसरसीरुहामृतं सेव्यमानमनिशं मुनीश्वरैः ॥ ५॥

astu nityamaravindalocanaḥ śreyase hi tu surārcitākṛtiḥ |yasya pādasarasīruhāmṛtaṃ sevyamānamaniśaṃ munīśvaraiḥ || 5||

गोपकै रचितमल्लसङ्गरं सङ्गरे जितविदग्धयौवनम् ।चिन्तयामि मनसा सदैव तं दैवतं निखिलयोगिनामपि ॥ ६॥

gopakai racitamallasaṅgaraṃ saṅgare jitavidagdhayauvanam |cintayāmi manasā sadaiva taṃ daivataṃ nikhilayogināmapi || 6||

उल्लसन्नवपयोदमेव तं फुल्लतामरसलोचनाञ्चलम् ।बल्लवीहृदयपश्यतोहरं पल्लवाधरमुपास्महे वयम् ॥ ७॥

ullasannavapayodameva taṃ phullatāmarasalocanāñcalam |ballavīhṛdayapaśyatoharaṃ pallavādharamupāsmahe vayam || 7||

यद्धनञ्जयरथस्य मण्डनं खण्डनं तदपि सञ्चितैनसाम् ।जीवनं श्रुतिगिरां सदामलं श्यामलं मनसि मेऽस्तु तन्महः ॥ ८॥

yaddhanañjayarathasya maṇḍanaṃ khaṇḍanaṃ tadapi sañcitainasām |jīvanaṃ śrutigirāṃ sadāmalaṃ śyāmalaṃ manasi me'stu tanmahaḥ || 8||

गोपिकास्तनविलोललोचनप्रान्तलोचनपरम्परावृतम् ।बालकेलिरसलालसं भ्रमं माधवं तमनिशं विभावये ॥ ९॥

gopikāstanavilolalocanaprāntalocanaparamparāvṛtam |bālakelirasalālasaṃ bhramaṃ mādhavaṃ tamaniśaṃ vibhāvaye || 9||

नीलकण्ठकृतपिच्छशेखरं नीलमेघतुलिताङ्गवैभवम् ।नीलपङ्कजपलाशलोचनं नीलकुन्तलधरं भजामहे ॥ १०॥

nīlakaṇṭhakṛtapicchaśekharaṃ nīlameghatulitāṅgavaibhavam |nīlapaṅkajapalāśalocanaṃ nīlakuntaladharaṃ bhajāmahe || 10||

घोषयोषिदनुगीतवैभवं कोमलस्वरितवेणुनिःस्वनम् ।सारभूतमभिरामसम्पदां धाम तामरसलोचनं भजे ॥ ११॥

ghoṣayoṣidanugītavaibhavaṃ komalasvaritaveṇuniḥsvanam |sārabhūtamabhirāmasampadāṃ dhāma tāmarasalocanaṃ bhaje || 11||

मोहनं मनसि शार्ङ्गिणं परं निर्गतं किल विहाय मानिनीः ।नारदादिमुनिभिश्च सेवितं नन्दगोपतनयं भजामहे ॥ १२॥

mohanaṃ manasi śārṅgiṇaṃ paraṃ nirgataṃ kila vihāya māninīḥ |nāradādimunibhiśca sevitaṃ nandagopatanayaṃ bhajāmahe || 12||

श्रीहरिस्तु रमणीभिरावृतो यस्तु वै जयति रासमण्डले ।राधया सह वने च दुःखितास्तं प्रियं हि मृगयामहे वयम् ॥ १३॥

śrīharistu ramaṇībhirāvṛto yastu vai jayati rāsamaṇḍale |rādhayā saha vane ca duḥkhitāstaṃ priyaṃ hi mṛgayāmahe vayam || 13||

देवदेव व्रजराजनन्दन देहि दर्शनमलं च नो हरे ।सर्वदुःखहरणं च पूर्ववत्सन्निरीक्ष्य तव शुल्कदासिकाः ॥ १४॥

devadeva vrajarājanandana dehi darśanamalaṃ ca no hare |sarvaduḥkhaharaṇaṃ ca pūrvavatsannirīkṣya tava śulkadāsikāḥ || 14||

क्षितितलोद्धरणाय दधार यः सकलयज्ञवराहवपुः परम् ।दितिसुतं विददार च दंष्ट्रया स तु सदोद्धरणाय क्षमोऽस्तु नः ॥ १५॥

kṣititaloddharaṇāya dadhāra yaḥ sakalayajñavarāhavapuḥ param |ditisutaṃ vidadāra ca daṃṣṭrayā sa tu sadoddharaṇāya kṣamo'stu naḥ || 15||

मनुमताद्रुचिजो दिविजैः सह वसु दुदोह धरामपि यः पृथुः ।श्रुतिमपाद्धृतमत्स्यवपुः परं स शरणं किल नोऽस्त्वशुभक्षणे ॥ १६॥

manumatādrucijo divijaiḥ saha vasu dudoha dharāmapi yaḥ pṛthuḥ |śrutimapāddhṛtamatsyavapuḥ paraṃ sa śaraṇaṃ kila no'stvaśubhakṣaṇe || 16||

अवहदब्धिमहो गिरिमूर्जितं कमठरूपधरः परमस्तु यः ।असुहरं नृहरिस्तमदण्डयत्स च हरिः परमं शरणं च नः ॥ १७॥

avahadabdhimaho girimūrjitaṃ kamaṭharūpadharaḥ paramastu yaḥ |asuharaṃ nṛharistamadaṇḍayatsa ca hariḥ paramaṃ śaraṇaṃ ca naḥ || 17||

नृपबलिं छलयन्दलयन्नरीन्मुनिजनाननुगृह्य चचार यः ।कुरुपुरं च हलेन विकर्षयन्यदुवरः स गतिर्मम सर्वथा ॥ १८॥

nṛpabaliṃ chalayandalayannarīnmunijanānanugṛhya cacāra yaḥ |kurupuraṃ ca halena vikarṣayanyaduvaraḥ sa gatirmama sarvathā || 18||

व्रजपशून्गिरिराजमथोद्धरन् व्रजपगोपजनं च जुगोप यः ।द्रुपदराजसुतां कुरुकश्मलाद्भवतु तच्चरणाब्जरतिश्च नः ॥ १९॥

vrajapaśūngirirājamathoddharan vrajapagopajanaṃ ca jugopa yaḥ |drupadarājasutāṃ kurukaśmalādbhavatu taccaraṇābjaratiśca naḥ || 19||

विषमहाग्निमहास्त्रविपद्गणात्सकलपाण्डुसुताः परिरक्षिताः ।यदुवरेण परेण च येन वै भवतु तच्चरणः शरणं च नः ॥ २०॥

viṣamahāgnimahāstravipadgaṇātsakalapāṇḍusutāḥ parirakṣitāḥ |yaduvareṇa pareṇa ca yena vai bhavatu taccaraṇaḥ śaraṇaṃ ca naḥ || 20||

मालां बर्हिमनोज्ञकुन्तलभरां वन्यप्रसूनोषितांशैलेयागुरुक्लृप्तचित्रतिलकां शश्वन्मनोहारिणीम् ।लीलावेणुरवामृतैकरसिकां लावण्यलक्ष्मीमयींबालां बालतमालनीलवपुषं वन्दामहे देवताम् ॥ २१॥

mālāṃ barhimanojñakuntalabharāṃ vanyaprasūnoṣitāṃśaileyāguruklṛptacitratilakāṃ śaśvanmanohāriṇīm |līlāveṇuravāmṛtaikarasikāṃ lāvaṇyalakṣmīmayīṃbālāṃ bālatamālanīlavapuṣaṃ vandāmahe devatām || 21||

गर्ग उवाचइति स्त्रीभी रुदन्तीभी रेवतीरमणानुजः ।आविर्बभूव चाहूतस्तासां मध्ये च भक्तितः ॥ २२॥

garga uvācaiti strībhī rudantībhī revatīramaṇānujaḥ |āvirbabhūva cāhūtastāsāṃ madhye ca bhaktitaḥ || 22||

इति श्रीगर्गसंहितायां हयमेधखण्डेरासक्रीडायां पञ्चचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४५॥

iti śrīgargasaṃhitāyāṃ hayamedhakhaṇḍerāsakrīḍāyāṃ pañcacatvāriṃśo'dhyāyaḥ || 45||

इति गर्गसंहितायां अश्वमेधखण्डः पञ्चचत्वारिंशोऽध्यायःरासक्रीडा समाप्ता ।ग़र्ग षम्हित, आश्वमेधखन्द, आधय ४५

iti gargasaṃhitāyāṃ aśvamedhakhaṇḍaḥ pañcacatvāriṃśo'dhyāyaḥrāsakrīḍā samāptā |ग़rga ṣamhita, āśvamedhakhanda, ādhaya 45