श्रीकृष्णस्तोत्रम् (मालावतिकृतं ब्रह्मवैवर्तपुराणान्तर्गतम् वन्दे तं परमात्मानं सर्वकारणकारणम्) Malavatikritam Shri Krishna Stotram

मालावत्युवाच ।वन्दे तं परमात्मानं सर्वकारणकारणम् ।विना येन शवाः सर्वे प्राणिनो जगतीतले ॥ ९॥

mālāvatyuvāca |vande taṃ paramātmānaṃ sarvakāraṇakāraṇam |vinā yena śavāḥ sarve prāṇino jagatītale || 9||

निर्लिप्तं साक्षिरूपं च सर्वेषां सर्वकर्मसु ।विद्यमानं न दृष्टं च सर्वैः सर्वत्र सर्वदा ॥ १०॥

nirliptaṃ sākṣirūpaṃ ca sarveṣāṃ sarvakarmasu |vidyamānaṃ na dṛṣṭaṃ ca sarvaiḥ sarvatra sarvadā || 10||

येन सृष्टा च प्रकृतिः सर्वाधारा परात्परा ।ब्रह्मविष्णुशिवादीनां प्रसूर्या त्रिगुणात्मिका ॥ ११॥

yena sṛṣṭā ca prakṛtiḥ sarvādhārā parātparā |brahmaviṣṇuśivādīnāṃ prasūryā triguṇātmikā || 11||

जगत्स्रष्टा स्वयं ब्रह्मा नियतो यस्य सेवया ।पाता विष्णुश्च जगतां संहर्त्ता शङ्करः स्वयम् ॥ १२॥

jagatsraṣṭā svayaṃ brahmā niyato yasya sevayā |pātā viṣṇuśca jagatāṃ saṃharttā śaṅkaraḥ svayam || 12||

ध्यायन्ते यं सुराः सर्वे मुनयो मनवस्तथा ।सिद्धाश्च योगिनः सन्तः सन्ततं प्रकृतेः परम् ॥ १३॥

dhyāyante yaṃ surāḥ sarve munayo manavastathā |siddhāśca yoginaḥ santaḥ santataṃ prakṛteḥ param || 13||

साकारं च निराकारं परं स्वेच्छामयं विभुम् ।वरं वरेण्यं वरदं वरार्हं वरकारणम् ॥ १४॥

sākāraṃ ca nirākāraṃ paraṃ svecchāmayaṃ vibhum |varaṃ vareṇyaṃ varadaṃ varārhaṃ varakāraṇam || 14||

तपःफलं तपोबीजं तपसां च फलप्रदम् ।स्वयन्तपःस्वरूपं च सर्वरूपं च सर्वतः ॥ १५॥

tapaḥphalaṃ tapobījaṃ tapasāṃ ca phalapradam |svayantapaḥsvarūpaṃ ca sarvarūpaṃ ca sarvataḥ || 15||

सर्वाधारं सर्वबीजं कर्म तत्कर्मणां फलम् ।तेषां च फलदातारं तद्बीजं क्षयकारणम् ॥ १६॥

sarvādhāraṃ sarvabījaṃ karma tatkarmaṇāṃ phalam |teṣāṃ ca phaladātāraṃ tadbījaṃ kṣayakāraṇam || 16||

स्वयन्तेजःस्वरूपं च भक्तानुग्रहविग्रहम् ।सेवाध्यानं न घटते भक्तानां विग्रहं विना ॥ १७॥

svayantejaḥsvarūpaṃ ca bhaktānugrahavigraham |sevādhyānaṃ na ghaṭate bhaktānāṃ vigrahaṃ vinā || 17||

तत्तेजो मण्डलाकारं सूर्यकोटिसमप्रभम् ।अतीव कमनीयं च रूपं तत्र मनोहरम् ॥ १८॥

tattejo maṇḍalākāraṃ sūryakoṭisamaprabham |atīva kamanīyaṃ ca rūpaṃ tatra manoharam || 18||

नवीननीरदश्यामं शरत्पङ्कजलोचनम् ।शरत्पार्वणचन्द्रास्यमीषद्धास्यसमन्वितम् ॥ १९॥

navīnanīradaśyāmaṃ śaratpaṅkajalocanam |śaratpārvaṇacandrāsyamīṣaddhāsyasamanvitam || 19||

कोटिकन्दर्पलावण्यं लीलाधाम मनोहरम् ।चन्दनोक्षितसर्वाङ्गं रत्नभूषणभूषितम् ॥ २०॥

koṭikandarpalāvaṇyaṃ līlādhāma manoharam |candanokṣitasarvāṅgaṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitam || 20||

द्विभुजं मुरलीहस्तं पीतकौशेयवाससम् ।किशोरवयसं शान्तं राधाकान्तमनन्तकम् ॥ २१॥

dvibhujaṃ muralīhastaṃ pītakauśeyavāsasam |kiśoravayasaṃ śāntaṃ rādhākāntamanantakam || 21||

गोपाङ्गनापरिवृतं कुत्रचिन्निर्जने वने ।कुत्रचिद्रासमध्यस्थं राधया परिषेवितम् ॥ २२॥

gopāṅganāparivṛtaṃ kutracinnirjane vane |kutracidrāsamadhyasthaṃ rādhayā pariṣevitam || 22||

कुत्रचिद्गोपवेषं च वेष्टितं गोपबालकैः ।शतशृङ्गाचलोत्कृष्टे रम्ये वृन्दावने वने ॥ २३॥

kutracidgopaveṣaṃ ca veṣṭitaṃ gopabālakaiḥ |śataśṛṅgācalotkṛṣṭe ramye vṛndāvane vane || 23||

निकरं कामधेनूनां रक्षन्तं शिशुरूपिणम् ।गोलोके विरजातीरे पारिजातवने वने ॥ २४॥

nikaraṃ kāmadhenūnāṃ rakṣantaṃ śiśurūpiṇam |goloke virajātīre pārijātavane vane || 24||

वेणुं क्वणन्तं मधुरं गोपीसम्मोहकारणम् ।निरामये च वैकुण्ठे कुत्रचिच्च चतुर्भुजम् ॥ २५॥

veṇuṃ kvaṇantaṃ madhuraṃ gopīsammohakāraṇam |nirāmaye ca vaikuṇṭhe kutracicca caturbhujam || 25||

लक्ष्मीकान्तं पार्षदैश्च सेवितं च चतुर्भुजैः ।कुत्रचित्स्वांशरूपेण जगतां पालनाय च ॥ २६॥

lakṣmīkāntaṃ pārṣadaiśca sevitaṃ ca caturbhujaiḥ |kutracitsvāṃśarūpeṇa jagatāṃ pālanāya ca || 26||

श्वेतद्वीपे विष्णुरूपं पद्मया परिषेवितम् ।कुत्रचित्स्वांशकलया ब्रह्माण्डब्रह्मरूपिणम् ॥ २७॥

śvetadvīpe viṣṇurūpaṃ padmayā pariṣevitam |kutracitsvāṃśakalayā brahmāṇḍabrahmarūpiṇam || 27||

शिवस्वरूपं शिवदं स्वांशेन शिवरूपिणम् ।स्वात्मनः षोडशांशेन सर्वाधारं परात्परम् ॥ २८॥

śivasvarūpaṃ śivadaṃ svāṃśena śivarūpiṇam |svātmanaḥ ṣoḍaśāṃśena sarvādhāraṃ parātparam || 28||

स्वयं महद्विराड्रूपं विश्वौघं यस्य लोमसु ।लीलया स्वांशकलया जगतां पालनाय च ॥ २९॥

svayaṃ mahadvirāḍrūpaṃ viśvaughaṃ yasya lomasu |līlayā svāṃśakalayā jagatāṃ pālanāya ca || 29||

नानावतारं बिभ्रन्तं बीजं तेषां सनातनम् ।वसन्तं कुत्रचित्सन्तं योगिनां हृदये सताम् ॥ ३०॥

nānāvatāraṃ bibhrantaṃ bījaṃ teṣāṃ sanātanam |vasantaṃ kutracitsantaṃ yogināṃ hṛdaye satām || 30||

प्राणरूपं प्राणिनां च परमात्मानमीश्वरम् ।तं च स्तोतुमशक्ताऽहमबला निर्गुणं विभुम् ॥ ३१॥

prāṇarūpaṃ prāṇināṃ ca paramātmānamīśvaram |taṃ ca stotumaśaktā'hamabalā nirguṇaṃ vibhum || 31||

निर्लक्ष्यं च निरीहं च सारं वाङ्मनसोः परम् ।यं स्तोतुमक्षमोऽनन्तः सहस्रवदनेन च ॥ ३२॥

nirlakṣyaṃ ca nirīhaṃ ca sāraṃ vāṅmanasoḥ param |yaṃ stotumakṣamo'nantaḥ sahasravadanena ca || 32||

पञ्चवक्त्रश्चतुर्वक्त्रो गजवक्त्रः षडाननः ।यं स्तोतुं न क्षमा माया मोहिता यस्य मायया ॥ ३३॥

pañcavaktraścaturvaktro gajavaktraḥ ṣaḍānanaḥ |yaṃ stotuṃ na kṣamā māyā mohitā yasya māyayā || 33||

यं स्तोतुं न क्षमा श्रीश्च जडीभूता सरस्वती ।वेदा न शक्ता यं स्तोतुं को वा विद्वांश्च वेदवित् ॥ ३४॥

yaṃ stotuṃ na kṣamā śrīśca jaḍībhūtā sarasvatī |vedā na śaktā yaṃ stotuṃ ko vā vidvāṃśca vedavit || 34||

किं स्तौमि तमनीहं च शोकार्त्ता स्त्री परात्परम् ।इत्युक्त्वा सा च गान्धर्वी विरराम रुरोद च ॥ ३५॥

kiṃ staumi tamanīhaṃ ca śokārttā strī parātparam |ityuktvā sā ca gāndharvī virarāma ruroda ca || 35||

इति ब्रह्मवैवर्तपुराणे ब्रह्मखण्डे अष्टादशाध्यायान्तर्गतंमालावतिकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।ब्रह्मवैवर्तपुराण । ब्रह्मखण्ड । अध्याय १८/१५॥ ९३५॥

iti brahmavaivartapurāṇe brahmakhaṇḍe aṣṭādaśādhyāyāntargataṃmālāvatikṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ samāptam |brahmavaivartapurāṇa | brahmakhaṇḍa | adhyāya 18/15|| 935||

ब्रह्मवैवर्तपुराण ।ब्रह्मखण्ड ।अध्याय १८/१५॥ ९-३५॥

brahmavaivartapurāṇa |brahmakhaṇḍa |adhyāya 18/15|| 9-35||