स्तवप्रदानस्तोत्रम् Mahadevaproktam Stavapradana Stotram

भृगुरुवाच ।सम्प्राप्तं कवचं नाम शश्वत्सर्वाङ्गरक्षणम् ।सुखदं मोक्षदं सारं शत्रुसंहारकारणम् ॥ १॥

bhṛguruvāca |samprāptaṃ kavacaṃ nāma śaśvatsarvāṅgarakṣaṇam |sukhadaṃ mokṣadaṃ sāraṃ śatrusaṃhārakāraṇam || 1||

अधुना भगवन्मन्त्रं स्तोत्रं पूजाविधिं प्रभो ।देहि मह्यमनाथाय शरणागतपालक ॥ २॥

adhunā bhagavanmantraṃ stotraṃ pūjāvidhiṃ prabho |dehi mahyamanāthāya śaraṇāgatapālaka || 2||

महादेव उवाच ।ॐ श्रीं नमः श्रीकृष्णाय परिपूर्णतमाय स्वाहा ।मन्त्रेषु मन्त्रराजोऽयं महान्सप्तदशाक्षरः ॥ ३॥

mahādeva uvāca |oṃ śrīṃ namaḥ śrīkṛṣṇāya paripūrṇatamāya svāhā |mantreṣu mantrarājo'yaṃ mahānsaptadaśākṣaraḥ || 3||

सिद्धोऽयं पञ्चलक्षेण जपेन मुनिपुङ्गव ।तद्दशांशं च हवनं तद्दशांशाभिषेचनम् ।तर्पणं तद्दशांशं च तद्दशांशं च मार्जनम् ।सुवर्णानां च शतकं पुरश्चरणदक्षिणा ॥ ४॥

siddho'yaṃ pañcalakṣeṇa japena munipuṅgava |taddaśāṃśaṃ ca havanaṃ taddaśāṃśābhiṣecanam |tarpaṇaṃ taddaśāṃśaṃ ca taddaśāṃśaṃ ca mārjanam |suvarṇānāṃ ca śatakaṃ puraścaraṇadakṣiṇā || 4||

मन्त्रसिद्धस्य पुंसश्च विश्वं करतले मुने ।शक्तः पातुं समुद्रांश्च विश्वं संहर्तुमीश्वरः ॥ ९॥

mantrasiddhasya puṃsaśca viśvaṃ karatale mune |śaktaḥ pātuṃ samudrāṃśca viśvaṃ saṃhartumīśvaraḥ || 9||

पाञ्चभौतिकदेहेन वैकुण्ठं गन्तुमीश्वरः ।तस्य संस्पर्शमात्रेण पदपङ्कजरेणुना ।पूतानि सर्वतीर्थानि सद्यः पूता वसुन्धरा ॥ ६॥।

pāñcabhautikadehena vaikuṇṭhaṃ gantumīśvaraḥ |tasya saṃsparśamātreṇa padapaṅkajareṇunā |pūtāni sarvatīrthāni sadyaḥ pūtā vasundharā || 6|||

ध्यानं च सामवेदोक्तं शृणु मन्मुखतो मुने ।सर्वेश्वरस्य कृष्णस्य भक्तिमुक्तिप्रदायि च ॥ ७॥

dhyānaṃ ca sāmavedoktaṃ śṛṇu manmukhato mune |sarveśvarasya kṛṣṇasya bhaktimuktipradāyi ca || 7||

नवीनजलदश्यामं नीलेन्दीवरलोचनम् ।शरत्पार्वणचन्द्रास्यमीषद्धास्यं मनोहरम् ॥ ८॥

navīnajaladaśyāmaṃ nīlendīvaralocanam |śaratpārvaṇacandrāsyamīṣaddhāsyaṃ manoharam || 8||

कोटिकन्दर्पलावण्यलीलाधाममनोहरम् ।रत्नसिंहासनस्थं तं रत्नभूषणभूषितम् ॥ ९॥

koṭikandarpalāvaṇyalīlādhāmamanoharam |ratnasiṃhāsanasthaṃ taṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitam || 9||

चन्दनोक्षितसर्वाङ्गं पीताम्बरधरं वरम् ।वीक्ष्यमाणं च गोपीभिः सस्मिताभिश्च सन्ततम् ॥ १०॥

candanokṣitasarvāṅgaṃ pītāmbaradharaṃ varam |vīkṣyamāṇaṃ ca gopībhiḥ sasmitābhiśca santatam || 10||

प्रफुल्लमालतीमालावनमालाविभूषितम् ।दधतं कुन्दपुष्पाढ्यां चूडां चन्द्रकचर्च्चिताम् ॥ ११॥

praphullamālatīmālāvanamālāvibhūṣitam |dadhataṃ kundapuṣpāḍhyāṃ cūḍāṃ candrakacarccitām || 11||

प्रभां क्षिपन्तीं नभसश्चन्द्रतारान्वितस्य च ।रत्नभूषितसर्वाङ्गं राधावक्षःस्थलस्थितम् ॥ १२॥

prabhāṃ kṣipantīṃ nabhasaścandratārānvitasya ca |ratnabhūṣitasarvāṅgaṃ rādhāvakṣaḥsthalasthitam || 12||

सिद्धेन्द्रैश्च मुनीन्द्रैश्च देवेन्द्रैः परिसेवितम् ।ब्रह्मविष्णुमहेशैश्च श्रुतिभिश्च स्तुतं भजे ॥ १३॥

siddhendraiśca munīndraiśca devendraiḥ parisevitam |brahmaviṣṇumaheśaiśca śrutibhiśca stutaṃ bhaje || 13||

ध्यानेनानेन तं ध्यात्वा चोपचारांस्तु षोडश ।दत्त्वा भक्त्या च सम्पूज्य सर्वज्ञत्वं लभेत्पुमान् ॥ १४॥

dhyānenānena taṃ dhyātvā copacārāṃstu ṣoḍaśa |dattvā bhaktyā ca sampūjya sarvajñatvaṃ labhetpumān || 14||

अर्घ्यं पाद्यं चासनं च वसनं भूषणं तथा ।गामर्घ्यं मधुपर्कं च यज्ञसूत्रमनुत्तमम् ॥ १५॥

arghyaṃ pādyaṃ cāsanaṃ ca vasanaṃ bhūṣaṇaṃ tathā |gāmarghyaṃ madhuparkaṃ ca yajñasūtramanuttamam || 15||

धूपदीपौ च नैवेद्यं पुनराचमनीयकम् ।नानाप्रकारपुष्पाणि ताम्बूलं च सुवासितम् ॥ १६॥

dhūpadīpau ca naivedyaṃ punarācamanīyakam |nānāprakārapuṣpāṇi tāmbūlaṃ ca suvāsitam || 16||

मनोहरं दिव्यतल्पं कस्तूर्यगरुचन्दनैः ।भक्त्या भगवते देयं माल्यं पुष्पाञ्जलित्रयम् ॥ १७॥

manoharaṃ divyatalpaṃ kastūryagarucandanaiḥ |bhaktyā bhagavate deyaṃ mālyaṃ puṣpāñjalitrayam || 17||

ततः षडङ्गं सम्पूज्य पश्चात्सम्पूजयेद्गणम् ।श्रीदामानं सुदामानं वसुदामानमेव च ॥ १८॥

tataḥ ṣaḍaṅgaṃ sampūjya paścātsampūjayedgaṇam |śrīdāmānaṃ sudāmānaṃ vasudāmānameva ca || 18||

हरिभानुं चन्द्रभानुं सूर्यभानुं सुभानुकम् ।पार्षदप्रवरान्सप्त पूजयेद्भक्तिभावतः ॥ १९॥

haribhānuṃ candrabhānuṃ sūryabhānuṃ subhānukam |pārṣadapravarānsapta pūjayedbhaktibhāvataḥ || 19||

गोपीश्वरीं राधिकां च मूलप्रकृतिमीश्वरीम् ।कृष्णशक्तिं कृष्णपूज्यां पूजयेद्भक्तिपूर्वकम् ॥ २०॥

gopīśvarīṃ rādhikāṃ ca mūlaprakṛtimīśvarīm |kṛṣṇaśaktiṃ kṛṣṇapūjyāṃ pūjayedbhaktipūrvakam || 20||

गोपगोपीगणं शान्तं मां ब्रह्माणं च पार्वतीम् ।लक्ष्मीं सरस्वतीं पृथ्वीं सर्वदेवं सपार्षदम् ॥ २१॥

gopagopīgaṇaṃ śāntaṃ māṃ brahmāṇaṃ ca pārvatīm |lakṣmīṃ sarasvatīṃ pṛthvīṃ sarvadevaṃ sapārṣadam || 21||

देवषट्कं समभ्यर्च्य पुनः पञ्चोपचारतः ।पश्चादेवं क्रमेणैव श्रीकृष्णं पूजयेत्सुधीः ॥ २२॥

devaṣaṭkaṃ samabhyarcya punaḥ pañcopacārataḥ |paścādevaṃ krameṇaiva śrīkṛṣṇaṃ pūjayetsudhīḥ || 22||

गणेशं च दिनेशं च वह्निं विष्णुं शिवं शिवाम् ।देवषट्कं समभ्यर्च्य चेष्टदेवं च पूजयेत् ॥ २३॥

gaṇeśaṃ ca dineśaṃ ca vahniṃ viṣṇuṃ śivaṃ śivām |devaṣaṭkaṃ samabhyarcya ceṣṭadevaṃ ca pūjayet || 23||

गणेशं विघ्ननाशाय व्याधिनाशाय भास्करम् ।आत्मनः शुद्धये वह्निं श्रीविष्णुं मुक्तिहेतवे ॥ २४॥

gaṇeśaṃ vighnanāśāya vyādhināśāya bhāskaram |ātmanaḥ śuddhaye vahniṃ śrīviṣṇuṃ muktihetave || 24||

ज्ञानाय शङ्करं दुर्गां परमैश्वर्यहेतवे ।सम्पूजने फलमिदं विपरीतमपूजने ॥ २५॥

jñānāya śaṅkaraṃ durgāṃ paramaiśvaryahetave |sampūjane phalamidaṃ viparītamapūjane || 25||

ततः कृत्वा परीहारमिष्टदेवं च भक्तितः ।स्तोत्रं च सामवेदोक्तं पठेद्भक्त्या च तच्छृणु ॥ २६॥

tataḥ kṛtvā parīhāramiṣṭadevaṃ ca bhaktitaḥ |stotraṃ ca sāmavedoktaṃ paṭhedbhaktyā ca tacchṛṇu || 26||

महादेव उवाच ।परं ब्रह्म परं धाम परं ज्योतिः सनातनम् ।निर्लिप्तं परमात्मानं नमाम्यखिलकारणम् ॥ २७॥

mahādeva uvāca |paraṃ brahma paraṃ dhāma paraṃ jyotiḥ sanātanam |nirliptaṃ paramātmānaṃ namāmyakhilakāraṇam || 27||

स्थूलात्स्थूलतमं देवं सूक्ष्मात्सूक्ष्मतमं परम् ।सर्वदृश्यमदृश्यं च स्वेच्छाचारं नमाम्यहम् ॥ २८॥

sthūlātsthūlatamaṃ devaṃ sūkṣmātsūkṣmatamaṃ param |sarvadṛśyamadṛśyaṃ ca svecchācāraṃ namāmyaham || 28||

साकारं च निराकारं सगुणं निर्गुणं प्रभुम् ।सर्वाधारं च सर्वं च स्वेच्छारूपं नमाम्यहम् ॥ २९॥

sākāraṃ ca nirākāraṃ saguṇaṃ nirguṇaṃ prabhum |sarvādhāraṃ ca sarvaṃ ca svecchārūpaṃ namāmyaham || 29||

अतीव कमनीयं च रूपं निरुपमं विभुम् ।करालरूपमत्यन्तं बिभ्रतं प्रणमाम्यहम् ॥ ३०॥

atīva kamanīyaṃ ca rūpaṃ nirupamaṃ vibhum |karālarūpamatyantaṃ bibhrataṃ praṇamāmyaham || 30||

कर्मणः कर्मरूपं तं साक्षिणं सर्वकर्मणः ।फलं च फलदातारं सर्वरूपं नमाम्यहम् ॥ ३१॥

karmaṇaḥ karmarūpaṃ taṃ sākṣiṇaṃ sarvakarmaṇaḥ |phalaṃ ca phaladātāraṃ sarvarūpaṃ namāmyaham || 31||

स्रष्टा पाता च संहर्ता कलया मूर्तिभेदतः ।नानामूर्तिः कलांशेन यः पुमांस्तं नमाम्यहम् ॥ ३२॥

sraṣṭā pātā ca saṃhartā kalayā mūrtibhedataḥ |nānāmūrtiḥ kalāṃśena yaḥ pumāṃstaṃ namāmyaham || 32||

स्वयं प्रकृतिरूपश्च मायया च स्वयं पुमान् ।तयोः परं स्वयं शश्वत्तन्नमामि परात्परम् ॥ ३३॥

svayaṃ prakṛtirūpaśca māyayā ca svayaṃ pumān |tayoḥ paraṃ svayaṃ śaśvattannamāmi parātparam || 33||

स्त्रीपुन्नपुंसकं रूपं यो बिभर्ति स्वमायया ।स्वयं माया स्वयं मायी यो देवस्तं नमाम्यहम् ॥ ३४॥

strīpunnapuṃsakaṃ rūpaṃ yo bibharti svamāyayā |svayaṃ māyā svayaṃ māyī yo devastaṃ namāmyaham || 34||

तारकं सर्वदुःखानां सर्वकारणकारणम् ।धारकं सर्वविश्वानां सर्वबीजं नमाम्यहम् ॥ ३५॥

tārakaṃ sarvaduḥkhānāṃ sarvakāraṇakāraṇam |dhārakaṃ sarvaviśvānāṃ sarvabījaṃ namāmyaham || 35||

तेजस्विनां रविर्यो हि सर्वजातिषु वाडवः ।नक्षत्राणां च यश्चन्द्रस्तं नमामि जगत्प्रभुम् ॥ ३६॥

tejasvināṃ raviryo hi sarvajātiṣu vāḍavaḥ |nakṣatrāṇāṃ ca yaścandrastaṃ namāmi jagatprabhum || 36||

रुद्राणां वैष्णवानां च ज्ञानिनां यो हि शङ्करः ।नागानां यो हि शेषश्च तं नमामि जगत्पतिम् ॥ ३७॥

rudrāṇāṃ vaiṣṇavānāṃ ca jñānināṃ yo hi śaṅkaraḥ |nāgānāṃ yo hi śeṣaśca taṃ namāmi jagatpatim || 37||

प्रजापतीनां यो ब्रह्मा सिद्धानां कपिलः स्वयम् ।सनत्कुमारो मुनिषु तं नमामि जगद्गुरुम् ॥ ३८॥

prajāpatīnāṃ yo brahmā siddhānāṃ kapilaḥ svayam |sanatkumāro muniṣu taṃ namāmi jagadgurum || 38||

देवानां यो हि विष्णुश्च देवीनां प्रकृतिः स्वयम् ।स्वायम्भुवो मनूनां यो मानवेषु च वैष्णवः ।नारीणां शतरूपा च बहुरूपं नमाम्यहम् ॥ ३९॥

devānāṃ yo hi viṣṇuśca devīnāṃ prakṛtiḥ svayam |svāyambhuvo manūnāṃ yo mānaveṣu ca vaiṣṇavaḥ |nārīṇāṃ śatarūpā ca bahurūpaṃ namāmyaham || 39||

ऋतूनां यो वसन्तश्च मासानां मार्गशीर्षकः ।एकादशी तिथीनां च नमाम्यखिलरूपिणम् ॥ ४०॥

ṛtūnāṃ yo vasantaśca māsānāṃ mārgaśīrṣakaḥ |ekādaśī tithīnāṃ ca namāmyakhilarūpiṇam || 40||

सागरः सरितां यश्च पर्वतानां हिमालयः ।वसुन्धरा सहिष्णूनां तं सर्वं प्रणमाम्यहम् ॥ ४१॥

sāgaraḥ saritāṃ yaśca parvatānāṃ himālayaḥ |vasundharā sahiṣṇūnāṃ taṃ sarvaṃ praṇamāmyaham || 41||

पत्राणां तुलसीपत्रं दारुरूपेषु चन्दनम् ।वृक्षाणां कल्पवृक्षो यस्तं नमामि जगत्पतिम् ॥ ४२॥

patrāṇāṃ tulasīpatraṃ dārurūpeṣu candanam |vṛkṣāṇāṃ kalpavṛkṣo yastaṃ namāmi jagatpatim || 42||

पुष्पाणां पारिजातश्च सस्यानां धान्यमेव च ।अमृतं भक्ष्यवस्तूनां नानारूपं नमाम्यहम् ॥ ४३॥

puṣpāṇāṃ pārijātaśca sasyānāṃ dhānyameva ca |amṛtaṃ bhakṣyavastūnāṃ nānārūpaṃ namāmyaham || 43||

ऐरावतो गजेन्द्राणां वैनतेयश्च पक्षिणाम् ।कामधेनुश्च धेनूनां सर्वरूपं नमाम्यहम् ॥ ४४॥

airāvato gajendrāṇāṃ vainateyaśca pakṣiṇām |kāmadhenuśca dhenūnāṃ sarvarūpaṃ namāmyaham || 44||

तैजसानां सुवर्णं च धान्यानां यव एव च ।यः केसरी पशूनां च वररूपं नमाम्यहम् ॥ ४९॥

taijasānāṃ suvarṇaṃ ca dhānyānāṃ yava eva ca |yaḥ kesarī paśūnāṃ ca vararūpaṃ namāmyaham || 49||

यक्षाणां च कुबेरो यो ग्रहाणां च बृहस्पतिः ।दिक्पालानां महेन्द्रश्च तं नमामि परं वरम् ॥ ४६॥

yakṣāṇāṃ ca kubero yo grahāṇāṃ ca bṛhaspatiḥ |dikpālānāṃ mahendraśca taṃ namāmi paraṃ varam || 46||

वेदसङ्घश्च शास्त्राणां पण्डितानां सरस्वती ।अक्षराणामकारो यस्तं प्रधानं नमाम्यहम् ॥ ४७॥

vedasaṅghaśca śāstrāṇāṃ paṇḍitānāṃ sarasvatī |akṣarāṇāmakāro yastaṃ pradhānaṃ namāmyaham || 47||

मन्त्राणां विष्णुमन्त्रश्च तीर्थानां जाह्नवी स्वयम् ।इन्द्रियाणां मनो यो हि सर्वश्रेष्ठं नमाम्यहम् ॥ ४८॥

mantrāṇāṃ viṣṇumantraśca tīrthānāṃ jāhnavī svayam |indriyāṇāṃ mano yo hi sarvaśreṣṭhaṃ namāmyaham || 48||

सुदर्शनं च शस्त्राणां व्याधिनां वैष्णवो ज्वरः ।तेजसां ब्रह्मतेजश्च वरेण्यं तं नमाम्यहम् ॥ ४९॥

sudarśanaṃ ca śastrāṇāṃ vyādhināṃ vaiṣṇavo jvaraḥ |tejasāṃ brahmatejaśca vareṇyaṃ taṃ namāmyaham || 49||

बलं यो वै बलवतां मनो वै शीघ्रगामिनाम् ।कालः कलयतां यो हि तं नमामि विलक्षणम् ॥ ५०॥

balaṃ yo vai balavatāṃ mano vai śīghragāminām |kālaḥ kalayatāṃ yo hi taṃ namāmi vilakṣaṇam || 50||

ज्ञानदाता गुरूणां च मातृरूपश्च बन्धुषु ।मित्रेषु जन्मदाता यस्तं सारं प्रणमाम्यहम् ॥ ५१॥

jñānadātā gurūṇāṃ ca mātṛrūpaśca bandhuṣu |mitreṣu janmadātā yastaṃ sāraṃ praṇamāmyaham || 51||

शिल्पीनां विश्वकर्मा यः कामदेवश्च रूपिणाम् ।पतिव्रता च पत्नीनां नमस्यं तं नमाम्यहम् ॥ ५२॥

śilpīnāṃ viśvakarmā yaḥ kāmadevaśca rūpiṇām |pativratā ca patnīnāṃ namasyaṃ taṃ namāmyaham || 52||

प्रियेषु पुत्ररूपो यो नृपरूपो नरेषु च ।शालग्रामश्च यन्त्राणां तं विशिष्टं नमाम्यहम् ॥ ५३॥

priyeṣu putrarūpo yo nṛparūpo nareṣu ca |śālagrāmaśca yantrāṇāṃ taṃ viśiṣṭaṃ namāmyaham || 53||

धर्म्मः कल्याणबीजानां वेदानां सामवेदकः ।धर्माणां सत्यरूपो यो विशिष्टं तं नमाम्यहम् ॥ ५४॥

dharmmaḥ kalyāṇabījānāṃ vedānāṃ sāmavedakaḥ |dharmāṇāṃ satyarūpo yo viśiṣṭaṃ taṃ namāmyaham || 54||

जले शैत्यस्वरूपो यो गन्धरूपश्च भूमिषु ।शब्दरूपश्च गगने तं प्रणम्य नमाम्यहम् ॥ ५५॥

jale śaityasvarūpo yo gandharūpaśca bhūmiṣu |śabdarūpaśca gagane taṃ praṇamya namāmyaham || 55||

क्रतूनां राजसूयो यो गायत्री छन्दसां च यः ।गन्धर्वाणां चित्ररथस्तं गरिष्ठं नमाम्यहम् ॥ ५६॥

kratūnāṃ rājasūyo yo gāyatrī chandasāṃ ca yaḥ |gandharvāṇāṃ citrarathastaṃ gariṣṭhaṃ namāmyaham || 56||

क्षीरस्वरूपो गव्यानां पवित्राणां च पावकः ।पुण्यदानां च यः स्तोत्रं तं नमामि शुभप्रदम् ॥ ५७॥

kṣīrasvarūpo gavyānāṃ pavitrāṇāṃ ca pāvakaḥ |puṇyadānāṃ ca yaḥ stotraṃ taṃ namāmi śubhapradam || 57||

तृणानां कुशरूपो यो व्याधिरूपश्च वैरिणाम् ।गुणानां शान्तरूपो यश्चित्ररूपं नमाम्यहम् ॥ ५८॥

tṛṇānāṃ kuśarūpo yo vyādhirūpaśca vairiṇām |guṇānāṃ śāntarūpo yaścitrarūpaṃ namāmyaham || 58||

तेजोरूपो ज्ञानरूपः सर्वरूपश्च यो महान् ।सर्वानिर्वचनीयं च तं नमामि स्वयं विभुम् ॥ ५९॥

tejorūpo jñānarūpaḥ sarvarūpaśca yo mahān |sarvānirvacanīyaṃ ca taṃ namāmi svayaṃ vibhum || 59||

सर्वाधारेषु यो वायुर्यथाऽऽत्मा नित्यरूपिणाम् ।आकाशो व्यापकानां यो व्यापकं तं नमाम्यहम् ॥ ६०॥

sarvādhāreṣu yo vāyuryathā''tmā nityarūpiṇām |ākāśo vyāpakānāṃ yo vyāpakaṃ taṃ namāmyaham || 60||

वेदानिर्वचनीयं यन्न स्तोतुं पण्डितः क्षमः ।यदनिर्वचनीयं च को वा तत्स्तोतुमीश्वरः ॥ ६१॥

vedānirvacanīyaṃ yanna stotuṃ paṇḍitaḥ kṣamaḥ |yadanirvacanīyaṃ ca ko vā tatstotumīśvaraḥ || 61||

वेदा न शक्ता यं स्तोतुं जडीभूता सरस्वती ।तं च वाङ्मनसापारं को विद्वान् स्तोतुमीश्वरः ॥ ६२॥

vedā na śaktā yaṃ stotuṃ jaḍībhūtā sarasvatī |taṃ ca vāṅmanasāpāraṃ ko vidvān stotumīśvaraḥ || 62||

शुद्धतेजस्स्वरूपं च भक्तानुग्रहविग्रहम् ।अतीव कमनीयं च श्यामरूपं नमाम्यहम् ॥ ६३॥

śuddhatejassvarūpaṃ ca bhaktānugrahavigraham |atīva kamanīyaṃ ca śyāmarūpaṃ namāmyaham || 63||

द्विभुजं मुरलीवक्त्रं किशोरं सस्मितं मुदा ।शश्वद्गोपाङ्गनाभिश्च वीक्ष्यमाणं नमाम्यहम् ॥ ६४॥

dvibhujaṃ muralīvaktraṃ kiśoraṃ sasmitaṃ mudā |śaśvadgopāṅganābhiśca vīkṣyamāṇaṃ namāmyaham || 64||

राधया दत्तताम्बूलं भुक्तवन्तं मनोहरम् ।रत्नसिंहासनस्थं च तमीशं प्रणमाम्यहम् ॥ ६५॥

rādhayā dattatāmbūlaṃ bhuktavantaṃ manoharam |ratnasiṃhāsanasthaṃ ca tamīśaṃ praṇamāmyaham || 65||

रत्नभूषणभूषाढ्यं सेवितं श्वेतचामरैः ।पार्षदप्रवरैर्गोपकुमारैस्तं नमाम्यहम् ॥ ६६॥

ratnabhūṣaṇabhūṣāḍhyaṃ sevitaṃ śvetacāmaraiḥ |pārṣadapravarairgopakumāraistaṃ namāmyaham || 66||

वृन्दावनान्तरे रम्ये रासोल्लाससमुत्सुकम् ।रासमण्डलमध्यस्थं नमामि रसिकेश्वरम् ॥ ६७॥

vṛndāvanāntare ramye rāsollāsasamutsukam |rāsamaṇḍalamadhyasthaṃ namāmi rasikeśvaram || 67||

शतशृङ्गे महाशैले गोलोके रत्नपर्वते ।विरजापुलिने रम्ये प्रणमामि विहारिणम् ॥ ६८॥

śataśṛṅge mahāśaile goloke ratnaparvate |virajāpuline ramye praṇamāmi vihāriṇam || 68||

परिपूर्णतमं शान्तं राधाकान्तं मनोहरम् ।सत्यं ब्रह्मस्वरूपं च नित्यं कृष्णं नमाम्यहम् ॥ ६९॥

paripūrṇatamaṃ śāntaṃ rādhākāntaṃ manoharam |satyaṃ brahmasvarūpaṃ ca nityaṃ kṛṣṇaṃ namāmyaham || 69||

श्रीकृष्णस्य स्तोत्रमिदं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः ।धर्मार्थकाममोक्षाणां स दाता भारते भवेत् ॥ ७०॥

śrīkṛṣṇasya stotramidaṃ trisandhyaṃ yaḥ paṭhennaraḥ |dharmārthakāmamokṣāṇāṃ sa dātā bhārate bhavet || 70||

हरिदास्यं हरौ भक्तिं लभेत्स्तोत्रप्रसादतः ।इह लोके जगत्पूज्यो विष्णुतुल्यो भवेद्ध्रुवम् ॥ ७१॥

haridāsyaṃ harau bhaktiṃ labhetstotraprasādataḥ |iha loke jagatpūjyo viṣṇutulyo bhaveddhruvam || 71||

सर्वसिद्धेश्वरः शान्तोऽप्यन्ते याति हरेः पदम् ।तेजसा यशसा भाति यथा सूर्यो महीतले ॥ ७२॥

sarvasiddheśvaraḥ śānto'pyante yāti hareḥ padam |tejasā yaśasā bhāti yathā sūryo mahītale || 72||

जीवन्मुक्तः कृष्णभक्तः स भवेन्नात्र संशयः ।अरोगी गुणवान्विद्वान्पुत्रवान्धनवान्सदा ॥ ७३॥

jīvanmuktaḥ kṛṣṇabhaktaḥ sa bhavennātra saṃśayaḥ |arogī guṇavānvidvānputravāndhanavānsadā || 73||

षडभिज्ञो दशबलो मनोयायी भवेद्ध्रुवम् ।सर्वज्ञः सर्वदश्चैव स दाता सर्वसम्पदाम् ।कल्पवृक्षसमः शश्वद्भवेत्कृष्णप्रसादतः ॥ ७४॥

ṣaḍabhijño daśabalo manoyāyī bhaveddhruvam |sarvajñaḥ sarvadaścaiva sa dātā sarvasampadām |kalpavṛkṣasamaḥ śaśvadbhavetkṛṣṇaprasādataḥ || 74||

इत्येवं कथितं स्तोत्रं वत्स त्वं गच्छ पुष्करम् ।तत्र कृत्वा मन्त्रसिद्धिं पश्चात्प्राप्स्यसि वाञ्छितम् ॥ ७५॥

ityevaṃ kathitaṃ stotraṃ vatsa tvaṃ gaccha puṣkaram |tatra kṛtvā mantrasiddhiṃ paścātprāpsyasi vāñchitam || 75||

त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां कुरु पृथ्वीं यथासुखम् ।ममाशिषा मुनिश्रेष्ठ श्रीकृष्णस्य प्रसादतः ॥ ७६॥

trissaptakṛtvo nirbhūpāṃ kuru pṛthvīṃ yathāsukham |mamāśiṣā muniśreṣṭha śrīkṛṣṇasya prasādataḥ || 76||

इति श्रीब्रह्मवैवर्तपुराणे गणपतिखण्डे द्वात्रिंशाध्यायान्तर्गतंमहादेवप्रोक्तं स्तवप्रदानस्तोत्रं समाप्तम् ।ब्रह्मवैवर्तपुराण । गणपतिखण्ड । अध्याय ३२/१०१५॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । गणपतिखण्ड । अध्याय ३२/१०-१५॥

iti śrībrahmavaivartapurāṇe gaṇapatikhaṇḍe dvātriṃśādhyāyāntargataṃmahādevaproktaṃ stavapradānastotraṃ samāptam |brahmavaivartapurāṇa | gaṇapatikhaṇḍa | adhyāya 32/1015||brahmavaivartapurāṇa | gaṇapatikhaṇḍa | adhyāya 32/10-15||