गोपीगीतम् Go.api Geeta

गोप्य ऊचुः ।जयति तेऽधिकं जन्मना व्रजःश्रयत इन्दिरा शश्वदत्र हि ।दयित दृश्यतां दिक्षु तावकास्त्वयि धृतासवस्त्वां विचिन्वते ॥ १॥

gopya ūcuḥ |jayati te'dhikaṃ janmanā vrajaḥśrayata indirā śaśvadatra hi |dayita dṛśyatāṃ dikṣu tāvakāstvayi dhṛtāsavastvāṃ vicinvate || 1||

शरदुदाशये साधुजातसत्सरसिजोदरश्रीमुषा दृशा ।सुरतनाथ तेऽशुल्कदासिकावरद निघ्नतो नेह किं वधः ॥ २॥

śaradudāśaye sādhujātasatsarasijodaraśrīmuṣā dṛśā |suratanātha te'śulkadāsikāvarada nighnato neha kiṃ vadhaḥ || 2||

विषजलाप्ययाद्व्यालराक्षसाद्वर्षमारुताद्वैद्युतानलात् ।वृषमयात्मजाद्विश्वतोभयादृषभ ते वयं रक्षिता मुहुः ॥ ३॥

viṣajalāpyayādvyālarākṣasādvarṣamārutādvaidyutānalāt |vṛṣamayātmajādviśvatobhayādṛṣabha te vayaṃ rakṣitā muhuḥ || 3||

न खलु गोपिकानन्दनो भवानखिलदेहिनामन्तरात्मदृक् ।विखनसार्थितो विश्वगुप्तयेसख उदेयिवान्सात्वतां कुले ॥ ४॥

na khalu gopikānandano bhavānakhiladehināmantarātmadṛk |vikhanasārthito viśvaguptayesakha udeyivānsātvatāṃ kule || 4||

विरचिताभयं वृष्णिधुर्य तेचरणमीयुषां संसृतेर्भयात् ।करसरोरुहं कान्त कामदंशिरसि धेहि नः श्रीकरग्रहम् ॥ ५॥

viracitābhayaṃ vṛṣṇidhurya tecaraṇamīyuṣāṃ saṃsṛterbhayāt |karasaroruhaṃ kānta kāmadaṃśirasi dhehi naḥ śrīkaragraham || 5||

व्रजजनार्तिहन्वीर योषितांनिजजनस्मयध्वंसनस्मित ।भज सखे भवत्किङ्करीः स्म नोजलरुहाननं चारु दर्शय ॥ ६॥

vrajajanārtihanvīra yoṣitāṃnijajanasmayadhvaṃsanasmita |bhaja sakhe bhavatkiṅkarīḥ sma nojalaruhānanaṃ cāru darśaya || 6||

प्रणतदेहिनां पापकर्शनंतृणचरानुगं श्रीनिकेतनम् ।फणिफणार्पितं ते पदांबुजंकृणु कुचेषु नः कृन्धि हृच्छयम् ॥ ७॥

praṇatadehināṃ pāpakarśanaṃtṛṇacarānugaṃ śrīniketanam |phaṇiphaṇārpitaṃ te padāṃbujaṃkṛṇu kuceṣu naḥ kṛndhi hṛcchayam || 7||

मधुरया गिरा वल्गुवाक्ययाबुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण ।विधिकरीरिमा वीर मुह्यतीरधरसीधुनाऽऽप्याययस्व नः ॥ ८॥

madhurayā girā valguvākyayābudhamanojñayā puṣkarekṣaṇa |vidhikarīrimā vīra muhyatīradharasīdhunā''pyāyayasva naḥ || 8||

तव कथामृतं तप्तजीवनंकविभिरीडितं कल्मषापहम् ।श्रवणमङ्गलं श्रीमदाततंभुवि गृणन्ति ते भूरिदा जनाः ॥ ९॥

tava kathāmṛtaṃ taptajīvanaṃkavibhirīḍitaṃ kalmaṣāpaham |śravaṇamaṅgalaṃ śrīmadātataṃbhuvi gṛṇanti te bhūridā janāḥ || 9||

प्रहसितं प्रिय प्रेमवीक्षणंविहरणं च ते ध्यानमङ्गलम् ।रहसि संविदो या हृदिस्पृशःकुहक नो मनः क्षोभयन्ति हि ॥ १०॥

prahasitaṃ priya premavīkṣaṇaṃviharaṇaṃ ca te dhyānamaṅgalam |rahasi saṃvido yā hṛdispṛśaḥkuhaka no manaḥ kṣobhayanti hi || 10||

चलसि यद्व्रजाच्चारयन्पशून्नलिनसुन्दरं नाथ ते पदम् ।शिलतृणाङ्कुरैः सीदतीति नःकलिलतां मनः कान्त गच्छति ॥ ११॥

calasi yadvrajāccārayanpaśūnnalinasundaraṃ nātha te padam |śilatṛṇāṅkuraiḥ sīdatīti naḥkalilatāṃ manaḥ kānta gacchati || 11||

दिनपरिक्षये नीलकुन्तलैर्वनरुहाननं बिभ्रदावृतम् ।घनरजस्वलं दर्शयन्मुहुर्मनसि नः स्मरं वीर यच्छसि ॥ १२॥

dinaparikṣaye nīlakuntalairvanaruhānanaṃ bibhradāvṛtam |ghanarajasvalaṃ darśayanmuhurmanasi naḥ smaraṃ vīra yacchasi || 12||

प्रणतकामदं पद्मजार्चितंधरणिमण्डनं ध्येयमापदि ।चरणपङ्कजं शन्तमं च तेरमण नः स्तनेष्वर्पयाधिहन् ॥ १३॥

praṇatakāmadaṃ padmajārcitaṃdharaṇimaṇḍanaṃ dhyeyamāpadi |caraṇapaṅkajaṃ śantamaṃ ca teramaṇa naḥ staneṣvarpayādhihan || 13||

सुरतवर्धनं शोकनाशनंस्वरितवेणुना सुष्ठु चुम्बितम् ।इतररागविस्मारणं नृणांवितर वीर नस्तेऽधरामृतम् ॥ १४॥

suratavardhanaṃ śokanāśanaṃsvaritaveṇunā suṣṭhu cumbitam |itararāgavismāraṇaṃ nṛṇāṃvitara vīra naste'dharāmṛtam || 14||

अटति यद्भवानह्नि काननंत्रुटिर्युगायते त्वामपश्यताम् ।कुटिलकुन्तलं श्रीमुखं च तेजड उदीक्षतां पक्ष्मकृद्दृशाम् ॥ १५॥

aṭati yadbhavānahni kānanaṃtruṭiryugāyate tvāmapaśyatām |kuṭilakuntalaṃ śrīmukhaṃ ca tejaḍa udīkṣatāṃ pakṣmakṛddṛśām || 15||

पतिसुतान्वयभ्रातृबान्धवानतिविलङ्घ्य तेऽन्त्यच्युतागताः ।गतिविदस्तवोद्गीतमोहिताःकितव योषितः कस्त्यजेन्निशि ॥ १६॥

patisutānvayabhrātṛbāndhavānativilaṅghya te'ntyacyutāgatāḥ |gatividastavodgītamohitāḥkitava yoṣitaḥ kastyajenniśi || 16||

रहसि संविदं हृच्छयोदयंप्रहसिताननं प्रेमवीक्षणम् ।बृहदुरः श्रियो वीक्ष्य धाम तेमुहुरतिस्पृहा मुह्यते मनः ॥ १७॥

rahasi saṃvidaṃ hṛcchayodayaṃprahasitānanaṃ premavīkṣaṇam |bṛhaduraḥ śriyo vīkṣya dhāma temuhuratispṛhā muhyate manaḥ || 17||

व्रजवनौकसां व्यक्तिरङ्ग तेवृजिनहन्त्र्यलं विश्वमङ्गलम् ।त्यज मनाक् च नस्त्वत्स्पृहात्मनांस्वजनहृद्रुजां यन्निषूदनम् ॥ १८॥

vrajavanaukasāṃ vyaktiraṅga tevṛjinahantryalaṃ viśvamaṅgalam |tyaja manāk ca nastvatspṛhātmanāṃsvajanahṛdrujāṃ yanniṣūdanam || 18||

यत्ते सुजातचरणाम्बुरुहं स्तनेषभीताः शनैः प्रिय दधीमहि कर्कशेषु ।तेनाटवीमटसि तद्व्यथते न किंस्वित्कूर्पादिभिर्भ्रमति धीर्भवदायुषां नः ॥ १९॥

yatte sujātacaraṇāmburuhaṃ staneṣabhītāḥ śanaiḥ priya dadhīmahi karkaśeṣu |tenāṭavīmaṭasi tadvyathate na kiṃsvitkūrpādibhirbhramati dhīrbhavadāyuṣāṃ naḥ || 19||

इति श्रीमद्भागवत महापुराणे पारमहंस्यां संहितायांदशमस्कन्धे पूर्वार्धे रासक्रीडायां गोपीगीतं नामैकत्रिंशोऽध्यायः ॥एवेर्य् क़ुअर्तेर्। १।चर्मिन्ग् लोतुस्-लिके चोउन्तेनन्चे। ६।ंउनिफ़िचेन्त् अरे थोसे मेन् व्हो एक्ष्तेन्सिवेल्य् रेचिते ओन् एअर्थ् य़ोउर्सेच्रेत्, थत् वेन्त् दीप् इन्तो ओउर् हेअर्त्, रेअल्ल्य् अगितते ओउर् मिन्द्चत्त्ले। ११।फ़ोर्गेत् अल्ल् ओथेर् अत्तच्मेन्त्स्। १४।एअगेर्ल्य् बेहोल्द् विथोउत् विन्किन्ग्, य़ोउर् स्प्लेन्दिद् चोउन्तेनन्चेएवेन्तिदे)। १५।छोम्प्लेतेल्य् नेग्लेच्तिन्ग् ओउर् हुस्बन्द्, चिल्द्रेन्, किन्स्मेन्, ब्रोथेर्स्चोउन्तेनन्चे, व्हिच् किन्द्लेस् लोवे इन् ओउर् हेअर्त्, य़ोउर् लोविन्ग्वोमेन् दन्चिन्ग् इन् अ चिर्च्ले

iti śrīmadbhāgavata mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃdaśamaskandhe pūrvārdhe rāsakrīḍāyāṃ gopīgītaṃ nāmaikatriṃśo'dhyāyaḥ ||every क़uarter| 1|carming lotus-like countenance| 6|ṃuniफ़icent are those men vho ekṣtensively recite on earth य़oursecret, that vent dīp into our heart, really agitate our mindcattle| 11|फ़orget all other attacments| 14|eagerly behold vithout vinking, य़our splendid countenanceeventide)| 15|chompletely neglecting our husband, cildren, kinsmen, brotherscountenance, vhic kindles love in our heart, य़our lovingvomen dancing in a circle