एकादशमुखहनुमत्कवचम् Ekadashamukha Hanumatkavacham

श्रीगणेशाय नमः ।लोपामुद्रा उवाच ।कुम्भोद्भव दयासिन्धो श्रुतं हनुमतः परम् ।यन्त्रमन्त्रादिकं सर्वं त्वन्मुखोदीरितं मया ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |lopāmudrā uvāca |kumbhodbhava dayāsindho śrutaṃ hanumataḥ param |yantramantrādikaṃ sarvaṃ tvanmukhodīritaṃ mayā || 1||

दयां कुरु मयि प्राणनाथ वेदितुमुत्सहे ।कवचं वायुपुत्रस्य एकादशमुखात्मनः ॥ २॥

dayāṃ kuru mayi prāṇanātha veditumutsahe |kavacaṃ vāyuputrasya ekādaśamukhātmanaḥ || 2||

इत्येवं वचनं श्रुत्वा प्रियायाः प्रश्रयान्वितम् ।वक्तुं प्रचक्रमे तत्र लोपामुद्रां प्रति प्रभुः ॥ ३॥

ityevaṃ vacanaṃ śrutvā priyāyāḥ praśrayānvitam |vaktuṃ pracakrame tatra lopāmudrāṃ prati prabhuḥ || 3||

अगस्त्य उवाच ।नमस्कृत्वा रामदूतां हनुमन्तं महामतिम् ।ब्रह्मप्रोक्तं तु कवचं शृणु सुन्दरि सादरम् ॥ ४॥

agastya uvāca |namaskṛtvā rāmadūtāṃ hanumantaṃ mahāmatim |brahmaproktaṃ tu kavacaṃ śṛṇu sundari sādaram || 4||

सनन्दनाय सुमहच्चतुराननभाषितम् ।कवचं कामदं दिव्यं रक्षःकुलनिबर्हणम् ॥ ५॥

sanandanāya sumahaccaturānanabhāṣitam |kavacaṃ kāmadaṃ divyaṃ rakṣaḥkulanibarhaṇam || 5||

सर्वसम्पत्प्रदं पुण्यं मर्त्यानां मधुरस्वरे ।ॐ अस्य श्रीकवचस्यैकादशवक्त्रस्य धीमतः ॥ ६॥

sarvasampatpradaṃ puṇyaṃ martyānāṃ madhurasvare |oṃ asya śrīkavacasyaikādaśavaktrasya dhīmataḥ || 6||

हनुमत्स्तुतिमन्त्रस्य सनन्दन ऋषिः स्मृतः ।प्रसन्नात्मा हनूमांश्च देवता परिकीर्तिता ॥ ७॥

hanumatstutimantrasya sanandana ṛṣiḥ smṛtaḥ |prasannātmā hanūmāṃśca devatā parikīrtitā || 7||

छन्दोऽनुष्टुप् समाख्यातं बीजं वायुसुतस्तथा ।मुख्यः प्राणः शक्तिरिति विनियोगः प्रकीर्तितः ॥ ८॥

chando'nuṣṭup samākhyātaṃ bījaṃ vāyusutastathā |mukhyaḥ prāṇaḥ śaktiriti viniyogaḥ prakīrtitaḥ || 8||

सर्वकामार्थसिद्ध्यर्थं जप एवमुदीरयेत् ।ॐ स्फ्रेंबीजं शक्तिधृक् पातु शिरो मे पवनात्मजः ॥ ९॥

sarvakāmārthasiddhyarthaṃ japa evamudīrayet |oṃ sphreṃbījaṃ śaktidhṛk pātu śiro me pavanātmajaḥ || 9||

क्रौंबीजात्मा नयनयोः पातु मां वानरेश्वरः ।क्षंबीजरूपः कर्णौ मे सीताशोकविनाशनः ॥ १०॥

krauṃbījātmā nayanayoḥ pātu māṃ vānareśvaraḥ |kṣaṃbījarūpaḥ karṇau me sītāśokavināśanaḥ || 10||

ग्लौंबीजवाच्यो नासां मे लक्ष्मणप्राणदायकः ।वंबीजार्थश्च कण्ठं मे पातु चाक्षयकारकः ॥ ११॥

glauṃbījavācyo nāsāṃ me lakṣmaṇaprāṇadāyakaḥ |vaṃbījārthaśca kaṇṭhaṃ me pātu cākṣayakārakaḥ || 11||

ऐंबीजवाच्यो हृदयं पातु मे कपिनायकः ।वंबीजकीर्तितः पातु बाहू मे चाञ्जनीसुतः ॥ १२॥

aiṃbījavācyo hṛdayaṃ pātu me kapināyakaḥ |vaṃbījakīrtitaḥ pātu bāhū me cāñjanīsutaḥ || 12||

ह्रांबीजो राक्षसेन्द्रस्य दर्पहा पातु चोदरम् ।ह्रसौंबीजमयो मध्यं पातु लङ्काविदाहकः ॥ १३॥

hrāṃbījo rākṣasendrasya darpahā pātu codaram |hrasauṃbījamayo madhyaṃ pātu laṅkāvidāhakaḥ || 13||

ह्रींबीजधरः पातु गुह्यं देवेन्द्रवन्दितः ।रंबीजात्मा सदा पातु चोरू वार्धिलंघनः ॥ १४॥

hrīṃbījadharaḥ pātu guhyaṃ devendravanditaḥ |raṃbījātmā sadā pātu corū vārdhilaṃghanaḥ || 14||

सुग्रीवसचिवः पातु जानुनी मे मनोजवः ।पादौ पादतले पातु द्रोणाचलधरो हरिः ॥ १५॥

sugrīvasacivaḥ pātu jānunī me manojavaḥ |pādau pādatale pātu droṇācaladharo hariḥ || 15||

आपादमस्तकं पातु रामदूतो महाबलः ।पूर्वे वानरवक्त्रो मामाग्नेय्यां क्षत्रियान्तकृत् ॥ १६॥

āpādamastakaṃ pātu rāmadūto mahābalaḥ |pūrve vānaravaktro māmāgneyyāṃ kṣatriyāntakṛt || 16||

दक्षिणे नारसिंहस्तु नैरृत्यां गणनायकः ।वारुण्यां दिशि मामव्यात्खगवक्त्रो हरीश्वरः ॥ १७॥

dakṣiṇe nārasiṃhastu nairṛtyāṃ gaṇanāyakaḥ |vāruṇyāṃ diśi māmavyātkhagavaktro harīśvaraḥ || 17||

वायव्यां भैरवमुखः कौबेर्यां पातु मां सदा ।क्रोडास्यः पातु मां नित्यमैशान्यां रुद्ररूपधृक् ॥ १८॥

vāyavyāṃ bhairavamukhaḥ kauberyāṃ pātu māṃ sadā |kroḍāsyaḥ pātu māṃ nityamaiśānyāṃ rudrarūpadhṛk || 18||

ऊर्ध्वं हयाननः पातु गुह्याधः सुमुखस्तथा ।रामास्यः पातु सर्वत्र सौम्यरूपो महाभुजः ॥ १९॥

ūrdhvaṃ hayānanaḥ pātu guhyādhaḥ sumukhastathā |rāmāsyaḥ pātu sarvatra saumyarūpo mahābhujaḥ || 19||

इत्येवं रामदूतस्य कवचं यः पठेत्सदा ।एकादशमुखस्यैतद्गोप्यं वै कीर्तितं मया ॥ २०॥

ityevaṃ rāmadūtasya kavacaṃ yaḥ paṭhetsadā |ekādaśamukhasyaitadgopyaṃ vai kīrtitaṃ mayā || 20||

रक्षोघ्नं कामदं सौम्यं सर्वसम्पद्विधायकम् ।पुत्रदं धनदं चोग्रशत्रुसंघविमर्दनम् ॥ २१॥

rakṣoghnaṃ kāmadaṃ saumyaṃ sarvasampadvidhāyakam |putradaṃ dhanadaṃ cograśatrusaṃghavimardanam || 21||

स्वर्गापवर्गदं दिव्यं चिन्तितार्थप्रदं शुभम् ।एतत्कवचमज्ञात्वा मन्त्रसिद्धिर्न जायते ॥ २२॥

svargāpavargadaṃ divyaṃ cintitārthapradaṃ śubham |etatkavacamajñātvā mantrasiddhirna jāyate || 22||

चत्वारिंशत्सहस्राणि पठेच्छुद्धात्मको नरः ।एकवारं पठेन्नित्यं कवचं सिद्धिदं पुमान् ॥ २३॥

catvāriṃśatsahasrāṇi paṭhecchuddhātmako naraḥ |ekavāraṃ paṭhennityaṃ kavacaṃ siddhidaṃ pumān || 23||

द्विवारं वा त्रिवारं वा पठन्नायुष्यमाप्नुयात् ।क्रमादेकादशादेवमावर्तनजपात्सुधीः ॥ २४॥

dvivāraṃ vā trivāraṃ vā paṭhannāyuṣyamāpnuyāt |kramādekādaśādevamāvartanajapātsudhīḥ || 24||

वर्षान्ते दर्शनं साक्षाल्लभते नात्र संशयः ।यं यं चिन्तयते चार्थं तं तं प्राप्नोति पूरुषः ॥ २५॥

varṣānte darśanaṃ sākṣāllabhate nātra saṃśayaḥ |yaṃ yaṃ cintayate cārthaṃ taṃ taṃ prāpnoti pūruṣaḥ || 25||

ब्रह्मोदीरितमेतद्धि तवाग्रे कथितं महत् ॥ २६॥

brahmodīritametaddhi tavāgre kathitaṃ mahat || 26||

इत्येवमुक्त्वा वचनं महर्षिस्तूष्णीं बभूवेन्दुमुखीं निरीक्ष्य ।संहृष्टचित्तापि तदा तदीयपादौ ननामातिमुदा स्वभर्तुः ॥ २७॥

ityevamuktvā vacanaṃ maharṣistūṣṇīṃ babhūvendumukhīṃ nirīkṣya |saṃhṛṣṭacittāpi tadā tadīyapādau nanāmātimudā svabhartuḥ || 27||

॥ इत्यगस्त्यसारसंहितायामेकादशमुखहनुमत्कवचं सम्पूर्णम् ॥

|| ityagastyasārasaṃhitāyāmekādaśamukhahanumatkavacaṃ sampūrṇam ||