रामकृष्णमहिमोद्गीतिः Shri Ramakrishna mahimodgitih

प्राध्यापक पाँचुगोपाल बन्द्योपाध्यायेति प्रचलन्नामधेयश्रीजगन्नाथदेव शर्मणा विरचिता ।वन्दे पुराणपुरुषं करुणावतारंप्रेमानुरागभरिताक्षिसरोजयुग्मम् ।भक्तालिलीढ़युगभावकदम्बसारंश्रीरामकृष्णमखिलाघकुरङ्गभङ्गम् ॥ १॥

prādhyāpaka pām̐cugopāla bandyopādhyāyeti pracalannāmadheyaśrījagannāthadeva śarmaṇā viracitā |vande purāṇapuruṣaṃ karuṇāvatāraṃpremānurāgabharitākṣisarojayugmam |bhaktālilīṛhayugabhāvakadambasāraṃśrīrāmakṛṣṇamakhilāghakuraṅgabhaṅgam || 1||

अभिरामनराकार ! जय जय गदाधर ! ।परिहृतधराभार ! जय जय नमोऽस्तुते ॥ २॥

abhirāmanarākāra ! jaya jaya gadādhara ! |parihṛtadharābhāra ! jaya jaya namo'stute || 2||

अभिनवसमाचार ! लीलामयतनुधर ! ।निखिलसद्गुणाधार । जय जय नमोऽस्तुते ॥ ३॥

abhinavasamācāra ! līlāmayatanudhara ! |nikhilasadguṇādhāra | jaya jaya namo'stute || 3||

अतिक्रान्तकुलाचार ! मधुरमोहनस्वर ! ।धनीभिक्षाकणाहार ! जय जय नमोऽस्तुते ॥ ४॥

atikrāntakulācāra ! madhuramohanasvara ! |dhanībhikṣākaṇāhāra ! jaya jaya namo'stute || 4||

अनुपम रसागार ! विमल प्रतिभाधर ! ।पितृप्रसूमनश्चौर ! जय जय नमोऽस्तुते ॥ ५॥

anupama rasāgāra ! vimala pratibhādhara ! |pitṛprasūmanaścaura ! jaya jaya namo'stute || 5||

त्रेतायां यश्च रामोहि श्रीकृष्णो द्वापरे स्मृतः ।तस्मै त्वभेदरूपाय रामकृष्णाय ते नमः ॥ ६॥

tretāyāṃ yaśca rāmohi śrīkṛṣṇo dvāpare smṛtaḥ |tasmai tvabhedarūpāya rāmakṛṣṇāya te namaḥ || 6||

जगन्मातृगतप्राणदक्षिणेश्वरवासिने ।सर्वतन्त्रसुसिद्धायरामकृष्णाय ते नमः ॥ ७॥

jaganmātṛgataprāṇadakṣiṇeśvaravāsine |sarvatantrasusiddhāyarāmakṛṣṇāya te namaḥ || 7||

नानामतसुसिद्धाय समन्वयविधायिने ।अनुलोमविलोमज्ञमहाविज्ञानिने नमः ॥ ८॥

nānāmatasusiddhāya samanvayavidhāyine |anulomavilomajñamahāvijñānine namaḥ || 8||

कामिनीकाञ्चनत्यागिन्यक्कृतसिद्धिसम्पदे ।विश्वमातृत्वसम्बुद्धजायाङ्घ्रि पूजकाय च ॥ ९॥

kāminīkāñcanatyāginyakkṛtasiddhisampade |viśvamātṛtvasambuddhajāyāṅghri pūjakāya ca || 9||

विशुद्ध मातृभावाय सिद्धि कपाटमोचिने ।नमस्ते देवदेवाय करुणाघनमूर्तये ॥ १०॥

viśuddha mātṛbhāvāya siddhi kapāṭamocine |namaste devadevāya karuṇāghanamūrtaye || 10||

न तु जीवे दया भावः सेवैव शिवबोधतः ।इति श्रेष्ठयुगादर्शोद्घोषकाय नमोऽस्तुते ॥ ११॥

na tu jīve dayā bhāvaḥ sevaiva śivabodhataḥ |iti śreṣṭhayugādarśodghoṣakāya namo'stute || 11||

प्रेमैकसिन्धवे तुभ्यं ज्ञानवैराग्यमूर्तये ।धर्मग्लानिविनाशाय चैतन्यदायिने नमः ॥ १२॥

premaikasindhave tubhyaṃ jñānavairāgyamūrtaye |dharmaglānivināśāya caitanyadāyine namaḥ || 12||

आचण्डालवृष्ठप्रेम्नेः पापतापनिवारिणे ।पातकीपापसङ्कृष्टेऽर्गलव्याधिभुजे नमः ॥ १३॥

ācaṇḍālavṛṣṭhapremneḥ pāpatāpanivāriṇe |pātakīpāpasaṅkṛṣṭe'rgalavyādhibhuje namaḥ || 13||

द्विजान्त्यजसमज्ञानपतितपावनाय वै ।सर्वपापप्रहाणाय जगद्गुरो ! नमोऽस्तुते ॥ १४॥

dvijāntyajasamajñānapatitapāvanāya vai |sarvapāpaprahāṇāya jagadguro ! namo'stute || 14||

असाध्यव्याधिसङ्क्रान्तेः काशीपुरनिवासिने ।प्रेष्ठशिष्यनरेन्द्राय सर्वस्वदायिने नमः ॥ १५॥

asādhyavyādhisaṅkrānteḥ kāśīpuranivāsine |preṣṭhaśiṣyanarendrāya sarvasvadāyine namaḥ || 15||

निर्विकल्प प्रलीनाय चैतन्योद्बोधकाय च ।प्रशान्तिकरुणाप्रेममण्डितास्याय ते नमः ॥ १६॥

nirvikalpa pralīnāya caitanyodbodhakāya ca |praśāntikaruṇāpremamaṇḍitāsyāya te namaḥ || 16||

सर्वधर्म स्वरूपाय देशिकेन्द्राय सूरये ।महाभाव प्रतिष्ठाय ब्रह्मिष्ठायापि ते नमः ॥ १७॥

sarvadharma svarūpāya deśikendrāya sūraye |mahābhāva pratiṣṭhāya brahmiṣṭhāyāpi te namaḥ || 17||

न जातःप्रत्ययोऽद्यापि खलु ते यो हि रामो नु ।श्रीकृष्णो यश्च भूतले सोऽत्र रामकृष्णोऽधुना ॥ १८॥

na jātaḥpratyayo'dyāpi khalu te yo hi rāmo nu |śrīkṛṣṇo yaśca bhūtale so'tra rāmakṛṣṇo'dhunā || 18||

लीलासंवृति बेलायां स्फुटमिति नरेन्द्राय ।स्वरूपोन्मोचिने तुभ्यं त्रिकालदर्शिने नमः ॥ १९॥

līlāsaṃvṛti belāyāṃ sphuṭamiti narendrāya |svarūponmocine tubhyaṃ trikāladarśine namaḥ || 19||

ऊरीकृत्य नैव यो गुरुजनकमतिं कर्तृभावं निकृष्टंप्राभूत् विश्वे वरिष्ठोऽतुलमनुजवरः सङ्घदेवो गरिष्ठः ।ईशानस्तारको योऽखिल कलुषहरस्त्वाश्रयो भक्तिदातातस्मै हे रामकृष्ण प्रभु गुणधरते झङ्कृताः साधुवादाः ॥ २०॥

ūrīkṛtya naiva yo gurujanakamatiṃ kartṛbhāvaṃ nikṛṣṭaṃprābhūt viśve variṣṭho'tulamanujavaraḥ saṅghadevo gariṣṭhaḥ |īśānastārako yo'khila kaluṣaharastvāśrayo bhaktidātātasmai he rāmakṛṣṇa prabhu guṇadharate jhaṅkṛtāḥ sādhuvādāḥ || 20||

नमस्तुभ्यं विराड् रूप ! हिरण्यगर्भ हे ! नमः ।ईश्वर हे ! नमस्तुभ्यं तुरीय ब्रह्मते ! नमः ॥ २१॥

namastubhyaṃ virāḍ rūpa ! hiraṇyagarbha he ! namaḥ |īśvara he ! namastubhyaṃ turīya brahmate ! namaḥ || 21||

जगज्जालबद्धः कलिस्तब्धबोधो हताशा विमूढश्च नूनं मनुष्यः ।मृगेन्द्रो बहिः पिञ्जरात् याति यादृक्तथा रामकृष्ण प्रसादाद्धि तस्मात् ॥ २२॥

jagajjālabaddhaḥ kalistabdhabodho hatāśā vimūḍhaśca nūnaṃ manuṣyaḥ |mṛgendro bahiḥ piñjarāt yāti yādṛktathā rāmakṛṣṇa prasādāddhi tasmāt || 22||

इति श्रीश्रीरामकृष्णमहिमोद्गीतिः समाप्ता ॥

iti śrīśrīrāmakṛṣṇamahimodgītiḥ samāptā ||