गुरुमहिम्नस्तोत्रम् Shri Gurumahimna Stotram

(श्रीअमरप्रसादभट्टाचार्यविरचितम्)नमः श्रीगुरवे नित्यं नमोऽस्तु गुरवे सदा ।अज्ञानध्वान्तसम्मग्नं यो मामुद्धृतवान् मुदा ॥ १॥

(śrīamaraprasādabhaṭṭācāryaviracitam)namaḥ śrīgurave nityaṃ namo'stu gurave sadā |ajñānadhvāntasammagnaṃ yo māmuddhṛtavān mudā || 1||

श्री कृष्ण कृपया नूनं प्राप्तवानस्मि त्वां विभो ।कृष्णरूपो भवान् ह्येतद् विस्मरेयं न जातुचित् ॥ २॥

śrī kṛṣṇa kṛpayā nūnaṃ prāptavānasmi tvāṃ vibho |kṛṣṇarūpo bhavān hyetad vismareyaṃ na jātucit || 2||

देहि त्वच्चरण द्वन्द्वे भक्ति प्रेम्नोज्जितं सदा ।तत्त्वज्ञानप्रदानेन चक्षुरुन्मीलितं कुरु ॥ ३॥

dehi tvaccaraṇa dvandve bhakti premnojjitaṃ sadā |tattvajñānapradānena cakṣurunmīlitaṃ kuru || 3||

नास्ति पारो महिम्नस्ते नास्ति तुला तव क्वचित् ।नास्ति सीमा गुरुत्वस्य त्वं नाम्ना कार्यतो गुरुः ॥ ४॥

nāsti pāro mahimnaste nāsti tulā tava kvacit |nāsti sīmā gurutvasya tvaṃ nāmnā kāryato guruḥ || 4||

येन सन्दर्शितं विष्णोः सर्वव्याप्तं परं पदम् ।दग्ध्वा विद्यां परं ज्ञानं दत्तं येन नमोऽस्तुते ॥ ५॥

yena sandarśitaṃ viṣṇoḥ sarvavyāptaṃ paraṃ padam |dagdhvā vidyāṃ paraṃ jñānaṃ dattaṃ yena namo'stute || 5||

निम्बार्कसम्प्रदायो यः कृष्णोपासनतत्परः ।सदा गुर्वैकनिष्ठः सन् राजते धरणीतले ॥ ६॥

nimbārkasampradāyo yaḥ kṛṣṇopāsanatatparaḥ |sadā gurvaikaniṣṭhaḥ san rājate dharaṇītale || 6||

रामदासो यतिश्रेष्ठ प्रादुवर्भुव तत्र तु ।काठियानामतः ख्यातो योगी ब्रह्मविदा वरः ॥ ७॥

rāmadāso yatiśreṣṭha prāduvarbhuva tatra tu |kāṭhiyānāmataḥ khyāto yogī brahmavidā varaḥ || 7||

परात्परः गुरुं त्वञ्च भवसंसारतारकम् ।रामदासं सदा वन्दे भक्तया परमया मुदा ॥ ८॥

parātparaḥ guruṃ tvañca bhavasaṃsāratārakam |rāmadāsaṃ sadā vande bhaktayā paramayā mudā || 8||

तच्छिष्यः सन्तदासो यस्त्यागी सत्य परायणः ।गुरुसेवी गुरुप्रेमी सत्तमो ब्रह्मवित्तमः ॥ ९॥

tacchiṣyaḥ santadāso yastyāgī satya parāyaṇaḥ |gurusevī gurupremī sattamo brahmavittamaḥ || 9||

शास्त्रग्रन्थप्रणेता च इष्ट विग्रहस्थापकःतं नोमि सततं भक्तया सन्तदासं परं गुरुम् ॥ १०॥

śāstragranthapraṇetā ca iṣṭa vigrahasthāpakaḥtaṃ nomi satataṃ bhaktayā santadāsaṃ paraṃ gurum || 10||

सन्तदासस्य शिष्यो यः सन्तदासप्रियङ्करः ॥॥काठिया नाम प्रख्यातो ह्यस्मिन् भारतमण्डले ॥ ११॥

santadāsasya śiṣyo yaḥ santadāsapriyaṅkaraḥ ||||kāṭhiyā nāma prakhyāto hyasmin bhāratamaṇḍale || 11||

तं धनञ्जयदासञ्च गुरुं वन्दे ह्यनिर्निशम् ।शरणञ्च सदा यामि नित्यं गुर्वात्मदैवतः ॥ १२॥

taṃ dhanañjayadāsañca guruṃ vande hyanirniśam |śaraṇañca sadā yāmi nityaṃ gurvātmadaivataḥ || 12||

ब्रह्मानन्दामृतास्वादी देहात्मबुद्धिवर्जितः ।ईशार्पितमनःप्राणो योऽहं वोधविवर्जितः ॥ १३॥

brahmānandāmṛtāsvādī dehātmabuddhivarjitaḥ |īśārpitamanaḥprāṇo yo'haṃ vodhavivarjitaḥ || 13||

यद्वपुदर्शनेनैवतापशान्तिः प्रजायते ।चित्तह्लादकरं तञ्च प्रणमामि सदागुरुम् ॥ १४॥

yadvapudarśanenaivatāpaśāntiḥ prajāyate |cittahlādakaraṃ tañca praṇamāmi sadāgurum || 14||

परमेशे सदा रक्तं यतिवरमनुत्तमम् ।निश्चिन्तं परमानन्दं चित्तशान्ति प्रदायकम् ॥ १५वासुदेवस्वरूपं तं जगन्मङ्गल विग्रहम् ।आविर्भूत नराधारे गुरुं ब्रह्म नमाम्यहम् ॥ १६॥

parameśe sadā raktaṃ yativaramanuttamam |niścintaṃ paramānandaṃ cittaśānti pradāyakam || 15vāsudevasvarūpaṃ taṃ jaganmaṅgala vigraham |āvirbhūta narādhāre guruṃ brahma namāmyaham || 16||

जीवोद्धारव्रते युक्तो भगवच्छक्तिधारकः ।जीवानुद्धरते यश्च करुणापूर्णमानसः ॥ १७॥

jīvoddhāravrate yukto bhagavacchaktidhārakaḥ |jīvānuddharate yaśca karuṇāpūrṇamānasaḥ || 17||

सदाप्रशान्तचित्तो यो वासुदेवपरायणःतं नौमि सततं भक्तया परमानन्दसद्गुरुम् ॥ १८॥

sadāpraśāntacitto yo vāsudevaparāyaṇaḥtaṃ naumi satataṃ bhaktayā paramānandasadgurum || 18||

सङ्गोपितात्मशक्तिर्यश्चरति लोकवत् सदा ।तं गुरुं सततं वन्दे ममत्वबुद्धिर्वाजतम् ॥ १९॥

saṅgopitātmaśaktiryaścarati lokavat sadā |taṃ guruṃ satataṃ vande mamatvabuddhirvājatam || 19||

योद्वेष्टा सर्वभूतानां समदुःखसुखः क्षमी ।समत्वयोगयुक्तं तं गुरुं वन्दे अहर्निशम् ॥ २०॥

yodveṣṭā sarvabhūtānāṃ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī |samatvayogayuktaṃ taṃ guruṃ vande aharniśam || 20||

शास्त्रानुशीलने निष्ठं सदाचारपरायणम् ।श्रीधनञ्जयदासं प्रपद्येऽहं सदा गुरुम् ॥ २१॥

śāstrānuśīlane niṣṭhaṃ sadācāraparāyaṇam |śrīdhanañjayadāsaṃ prapadye'haṃ sadā gurum || 21||

गुरुभक्तिसमायुक्तं गुरोः प्रियङ्करं सदा ।धनञ्जय गुरुं वन्दे गुरुसेवापरायणम् ॥ २२॥

gurubhaktisamāyuktaṃ guroḥ priyaṅkaraṃ sadā |dhanañjaya guruṃ vande gurusevāparāyaṇam || 22||

गुर्वानन्दसदानन्दं गुर्वर्थे सर्वचेष्टितम् ।गुरौ हुतामनःप्राणं गुरुं नौमि धनञ्जयम् ॥ २३॥

gurvānandasadānandaṃ gurvarthe sarvaceṣṭitam |gurau hutāmanaḥprāṇaṃ guruṃ naumi dhanañjayam || 23||

शास्त्रज्ञो मन्त्रविद्भक्तः शास्त्र व्याख्यान क विदः ।शास्त्रप्रचारको यश्च निम्बार्कपथचारणः ॥ २४॥

śāstrajño mantravidbhaktaḥ śāstra vyākhyāna ka vidaḥ |śāstrapracārako yaśca nimbārkapathacāraṇaḥ || 24||

निम्बार्कमतव्याख्याता द्वैताद्वैतप्रचारकः ।(तं) धनञ्जयं गुरुं नोमि ज्ञाने भक्तौ प्रतिष्ठितम् ॥ २५॥

nimbārkamatavyākhyātā dvaitādvaitapracārakaḥ |(taṃ) dhanañjayaṃ guruṃ nomi jñāne bhaktau pratiṣṭhitam || 25||

पूर्वाचार्यचरित्राणि योऽलिखत् सर्वमङ्गलः ।प्राकाशयच्च यस्तानि जगत्कल्याणकाङ्क्षया ॥ २६॥

pūrvācāryacaritrāṇi yo'likhat sarvamaṅgalaḥ |prākāśayacca yastāni jagatkalyāṇakāṅkṣayā || 26||

स्थापितवांश्च देशेषु दयाश्रमान् धर्मगुप्तये ।सर्वहिते रतं तञ्च भजामि सततं गुरुम् ॥ २७॥

sthāpitavāṃśca deśeṣu dayāśramān dharmaguptaye |sarvahite rataṃ tañca bhajāmi satataṃ gurum || 27||

सिद्धान्तनिर्णये दक्षं शास्त्रानन्दं विमत्सरम् ।श्रोत्रियं तं गुरुं नौमि अज्ञानतिमिरापहम् ॥ २८॥

siddhāntanirṇaye dakṣaṃ śāstrānandaṃ vimatsaram |śrotriyaṃ taṃ guruṃ naumi ajñānatimirāpaham || 28||

येन प्रज्वलितो ज्ञानप्रदीपो हृदिकन्दरे ।नाशिताः संशयाः सर्वे छेदितं भववन्धनम् ॥ २६॥

yena prajvalito jñānapradīpo hṛdikandare |nāśitāḥ saṃśayāḥ sarve cheditaṃ bhavavandhanam || 26||

दर्शितमात्मरूपं तत जनिता भगवद्रतिः ।महिम्नः स्तवने तस्य कः समर्थः कदा भवेत् ॥ ३०॥

darśitamātmarūpaṃ tata janitā bhagavadratiḥ |mahimnaḥ stavane tasya kaḥ samarthaḥ kadā bhavet || 30||

हे गुरो ! महिमानस्ते सदा स्फुरन्तु में हृदि ।भवतु विमला भक्तिस्तत्पादकमले मम ॥ ३१॥

he guro ! mahimānaste sadā sphurantu meṃ hṛdi |bhavatu vimalā bhaktistatpādakamale mama || 31||

क्षमाशीलः सदेव त्वं सततं भक्तवत्सलः ।नित्यापराधशीलस्य अपराधान् क्षमस्व मे ॥ ३२॥

kṣamāśīlaḥ sadeva tvaṃ satataṃ bhaktavatsalaḥ |nityāparādhaśīlasya aparādhān kṣamasva me || 32||

नास्ति मे योग्यता काचित्त्वमेव शरणं मम ।अशरणशरण्यस्त्वं कृपां कुरु ममोपरि ॥ ३३॥

nāsti me yogyatā kācittvameva śaraṇaṃ mama |aśaraṇaśaraṇyastvaṃ kṛpāṃ kuru mamopari || 33||

केशेषु मां गृहोत्वा त्वं संसारसागरान्नयआनीय पादपद्मे ते स्थापय मां सदाऽच्युतम् ॥ ३४॥

keśeṣu māṃ gṛhotvā tvaṃ saṃsārasāgarānnayaānīya pādapadme te sthāpaya māṃ sadā'cyutam || 34||

नमोऽस्तु गुरवे तुभ्यं संसारार्णवतारक ।संसारसागरे मग्नं मां समुद्धर हे गुरो ॥ ३५॥

namo'stu gurave tubhyaṃ saṃsārārṇavatāraka |saṃsārasāgare magnaṃ māṃ samuddhara he guro || 35||

न जातु विस्मरेयं त्वां न त्वं मां विस्मरेः क्वचित् ।भवतान्मे परा भक्तिस्त्वयि जन्मनि जन्मति ॥ ३६॥

na jātu vismareyaṃ tvāṃ na tvaṃ māṃ vismareḥ kvacit |bhavatānme parā bhaktistvayi janmani janmati || 36||

देहि मे प्रेमभक्ति त्वं कृपया स्वात्मसात् कुरु ॥गुरो ! त्वच्चरणद्वन्द्वे भूयो भूयो नमाम्यहम् ॥ ३७॥

dehi me premabhakti tvaṃ kṛpayā svātmasāt kuru ||guro ! tvaccaraṇadvandve bhūyo bhūyo namāmyaham || 37||

! ! जय श्रीराधे ! !इति श्री अमरप्रसादभट्टाचार्यविरचितंश्रीश्रीश्रीगुरुमहिम्नस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

! ! jaya śrīrādhe ! !iti śrī amaraprasādabhaṭṭācāryaviracitaṃśrīśrīśrīgurumahimnastotraṃ sampūrṇam |