यमुनाञ्जलिः Yamunanjalih
yamunāñjaliḥ
Yamunanjalih (यमुनाञ्जलिः): a stotra to Gaṅgā, by S. Sundaraja, IAS Nayapalli, Bhuvaneshvaram. 28 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Gaṅgā
- Stotra
यमुनाञ्जलिः
1 / 28
हिमधवलहिमाद्रेर्यद्यपि त्वं प्रसूताप्रथयसि यमुने त्वं कालिमानं जलौघैः ।कथमिदमिति वेत्तुं न क्षमं तेन गत्वात्वदुदययमुनोत्रिर्देवि नासेवि येन ॥ १॥
himadhavalahimādreryadyapi tvaṃ prasūtāprathayasi yamune tvaṃ kālimānaṃ jalaughaiḥ |kathamidamiti vettuṃ na kṣamaṃ tena gatvātvadudayayamunotrirdevi nāsevi yena || 1||
उपलविषममार्गेणोत्प्लुतैस्स्यन्दितं तेविहितहसितमुच्चैरुर्मिभिर्मर्मरैश्च ।तटपथमधि पान्थीभूय पश्यन् जलौघंत्वदुदययमुनोत्रिं गन्तुमेकस्समर्थः ॥ २॥
upalaviṣamamārgeṇotplutaissyanditaṃ tevihitahasitamuccairurmibhirmarmaraiśca |taṭapathamadhi pānthībhūya paśyan jalaughaṃtvadudayayamunotriṃ gantumekassamarthaḥ || 2||
तटभुवि महिषाणां तत्र तत्रासितानांततिरपि तव दृश्या भ्रातृवाहान्वयानाम् ।त्वयि बहुमतिभाजां स्वामिनो नस्स्वसेतितव च बहुमतानां भ्रातृवाहप्रजेति ॥ ३॥
taṭabhuvi mahiṣāṇāṃ tatra tatrāsitānāṃtatirapi tava dṛśyā bhrātṛvāhānvayānām |tvayi bahumatibhājāṃ svāmino nassvasetitava ca bahumatānāṃ bhrātṛvāhaprajeti || 3||
असितमहिषवृन्दैराश्रितानूपदेशैःअनुदिनमवगाढैर्गाढमालोड्यमानः ।यमभगिनि तृषार्तैरेष पीतावशेषोभजति सलिलपूरस्ते ध्रुवं कालिमानम् ॥ ४॥
asitamahiṣavṛndairāśritānūpadeśaiḥanudinamavagāḍhairgāḍhamāloḍyamānaḥ |yamabhagini tṛṣārtaireṣa pītāvaśeṣobhajati salilapūraste dhruvaṃ kālimānam || 4||
त्वदुपरि पतितानां पर्वतेभ्यश्शिलानांतव शुभनवतोयैः धावितक्षालितानाम् ।वपुषि धवलिमानं सूर्यजे लम्भितानांमलमुपहरतीव त्वज्जले कालिमानम् ॥ ५॥
tvadupari patitānāṃ parvatebhyaśśilānāṃtava śubhanavatoyaiḥ dhāvitakṣālitānām |vapuṣi dhavalimānaṃ sūryaje lambhitānāṃmalamupaharatīva tvajjale kālimānam || 5||
हरिरपि तव कृष्णं वीक्ष्य तोयं त्वदद्भिःअसितिमपरिपुष्टिं कृष्णवेषेऽभिलष्यन् ।शिशुरपि मथुरायां गोकुलेऽभूत् कुमारःतटमधि तव वृन्दारण्य आसीत् किशोरः ॥ ६॥
harirapi tava kṛṣṇaṃ vīkṣya toyaṃ tvadadbhiḥasitimaparipuṣṭiṃ kṛṣṇaveṣe'bhilaṣyan |śiśurapi mathurāyāṃ gokule'bhūt kumāraḥtaṭamadhi tava vṛndāraṇya āsīt kiśoraḥ || 6||
श्रितजनमलजालक्षालनैकव्रता त्वंयमभगिनि मदीयं क्षालयित्वा मलौघम् ।त्वयि निहितमतेम गोपवेषस्य विष्णोःचरणकमलसेवां शाश्वतीं प्रापयेथाः ॥ ७॥
śritajanamalajālakṣālanaikavratā tvaṃyamabhagini madīyaṃ kṣālayitvā malaugham |tvayi nihitamatema gopaveṣasya viṣṇoḥcaraṇakamalasevāṃ śāśvatīṃ prāpayethāḥ || 7||
अधिकरतिमवेक्ष्य त्वय्यतो नन्दसूनोःतमधिजिगमिषूणां त्वज्जले मज्जितानाम् ।नयनयुगविमृष्टैः कज्जलैर्वल्लवीनांनियतमधिकमासीर्नीलनीरा पुरा त्वम् ॥ ८॥
adhikaratimavekṣya tvayyato nandasūnoḥtamadhijigamiṣūṇāṃ tvajjale majjitānām |nayanayugavimṛṣṭaiḥ kajjalairvallavīnāṃniyatamadhikamāsīrnīlanīrā purā tvam || 8||
उपजिगमिषवस्तं पर्वतं सर्वसेव्यंकथमपि यमुनोत्रेः केचनातीव धन्याः ।प्रथमपदि हनूमच्छट्टिमागत्य दिग्भ्यःखरनरहयरूढा वा स्वपद्भ्यां प्रयान्ति ॥ ९॥
upajigamiṣavastaṃ parvataṃ sarvasevyaṃkathamapi yamunotreḥ kecanātīva dhanyāḥ |prathamapadi hanūmacchaṭṭimāgatya digbhyaḥkharanarahayarūḍhā vā svapadbhyāṃ prayānti || 9||
खरकिरणसुतायाः स्थानमुत्पत्तिपूतंखरवरमधिरूढाः प्रातरुत्थाय यान्ति ।खररिपुपददासच्छट्टितः प्रस्थितास्तेखरकरकुलकेतुप्रेयसीच्छद्यतीताः ॥ १०॥
kharakiraṇasutāyāḥ sthānamutpattipūtaṃkharavaramadhirūḍhāḥ prātarutthāya yānti |khararipupadadāsacchaṭṭitaḥ prasthitāstekharakarakulaketupreyasīcchadyatītāḥ || 10||
खरखुरततिघातः कर्कशेनाध्वनाऽदेःखरवरमधिरूढाः ये स्वसुस्तं यमस्य ।खरजलयमुनोत्रं यान्ति ते नैव यान्तिखरवरमधिरूढास्तां दिशं भ्रातुरस्याः ॥ ११॥
kharakhuratatighātaḥ karkaśenādhvanā'deḥkharavaramadhirūḍhāḥ ye svasustaṃ yamasya |kharajalayamunotraṃ yānti te naiva yāntikharavaramadhirūḍhāstāṃ diśaṃ bhrāturasyāḥ || 11||
प्रथममनिलसूनोश्छरिग्रे सुरर्षैःतदनु सरिति सेतुर्यत्र फूलच्छहिरिन्धे ।अथ भृशरमणीयो जानकीच्छट्टिरेवविलसति यमुनोत्रेरध्वनिच्छट्टिपङ्क्तिः ॥ १२॥
prathamamanilasūnoścharigre surarṣaiḥtadanu sariti seturyatra phūlacchahirindhe |atha bhṛśaramaṇīyo jānakīcchaṭṭirevavilasati yamunotreradhvanicchaṭṭipaṅktiḥ || 12||
प्रभवति यमुनोत्रिं प्राप्तुमेको मनुष्यःइतरनरधृतस्सन् पादयात्रास्वशक्तः ।नरमृतनिजकायस्स्पष्टकौबेरभोगःस भवति यमुनायाः दर्शनात् पूर्वमेव ॥ १३॥
prabhavati yamunotriṃ prāptumeko manuṣyaḥitaranaradhṛtassan pādayātrāsvaśaktaḥ |naramṛtanijakāyasspaṣṭakauberabhogaḥsa bhavati yamunāyāḥ darśanāt pūrvameva || 13||
क्वचिदुपलपथेन प्रसवन्निर्झरीभिःक्वचन हिमवृताः क्वापि शैलैर्वनाढ्यैः ।हरितहरिदुपान्तः प्रान्त एष प्रशान्तःहरति झटिति कान्तस्स्वान्तमागन्तुकानाम् ॥ १४॥
kvacidupalapathena prasavannirjharībhiḥkvacana himavṛtāḥ kvāpi śailairvanāḍhyaiḥ |haritaharidupāntaḥ prānta eṣa praśāntaḥharati jhaṭiti kāntassvāntamāgantukānām || 14||
विलसति यमुनोत्री मन्दिरं प्रत्नमेकंजयति पवनपुत्रः पूज्यमानो यदन्तः ।निजगुरुतनयायाः क्षेत्र उत्पत्तिपूतेनिजगुरुवरकुण्डं रक्षति प्रेक्षमाणः ॥ १५॥
vilasati yamunotrī mandiraṃ pratnamekaṃjayati pavanaputraḥ pūjyamāno yadantaḥ |nijagurutanayāyāḥ kṣetra utpattipūtenijaguruvarakuṇḍaṃ rakṣati prekṣamāṇaḥ || 15||
अथ हिमगिरिकूटैरावृते शान्तकान्तेहिमचयधवलाग्रस्याद्रिशृङ्गस्य पादे ।शिशिरसलिलपूर्णः कुण्ड एको विशालःजगति विदितनामा भाति सप्तर्षिकुण्डः ॥ १६॥
atha himagirikūṭairāvṛte śāntakāntehimacayadhavalāgrasyādriśṛṅgasya pāde |śiśirasalilapūrṇaḥ kuṇḍa eko viśālaḥjagati viditanāmā bhāti saptarṣikuṇḍaḥ || 16||
हिमशिशिरिततोयोत्पत्य सप्तर्षिकुण्डात्प्रवहति यमुनोत्रेः पार्श्वतश्शीतधारा ।क्वथितसलिलतप्यत्सूर्यकुण्डोपकण्ठेमिलति यमुनया सा तप्तकुण्डखविण्या ॥ १७॥
himaśiśiritatoyotpatya saptarṣikuṇḍātpravahati yamunotreḥ pārśvataśśītadhārā |kvathitasalilatapyatsūryakuṇḍopakaṇṭhemilati yamunayā sā taptakuṇḍakhaviṇyā || 17||
जयति यमभगिन्याः नेत्रमुत्क्षिप्ततप्तपय इह यमुनोत्री पश्यदंहोऽविनाशि ।दिनमणितनया साप्यालये पार्श्ववर्तिन्यनुदिनमुपयातैर्वन्द्यते यात्रिवृन्दैः ॥ १८॥
jayati yamabhaginyāḥ netramutkṣiptataptapaya iha yamunotrī paśyadaṃho'vināśi |dinamaṇitanayā sāpyālaye pārśvavartinyanudinamupayātairvandyate yātrivṛndaiḥ || 18||
अपि यदि निजनाम्ना वर्णतश्चापि कृष्णात्वमिव बहुमताऽऽसीत् सा न कृष्णस्य पूर्वम् ।अमजदभिमृतत्वं द्रौपदी साऽथ तप्त्वातप इह यमुनोत्री द्रौपदीकुण्डपार्श्वे ॥ १९॥
api yadi nijanāmnā varṇataścāpi kṛṣṇātvamiva bahumatā''sīt sā na kṛṣṇasya pūrvam |amajadabhimṛtatvaṃ draupadī sā'tha taptvātapa iha yamunotrī draupadīkuṇḍapārśve || 19||
प्रवहसि यमुनोत्रेस्सूर्यजे स्वच्छतोयाजनपदमखिलं नः पावयन्ती तथान्ते ।मिलसि सुरतटिन्या मेलनाद्यत्र जातःसुरनरमुनिसेव्यस्तीर्थराज प्रयागः ॥ २०॥
pravahasi yamunotressūryaje svacchatoyājanapadamakhilaṃ naḥ pāvayantī tathānte |milasi surataṭinyā melanādyatra jātaḥsuranaramunisevyastīrtharāja prayāgaḥ || 20||
तटमधि मथुराग्रादेहलीति प्रसिद्धंवहसि नगरवृन्दं वारिणा त्वं पुनाना ।हरिविहरणपूतं गोकुलं तच्च वृन्दावनमपि परिरभ्य त्वं स्वयं पूयमाना ॥ २१॥
taṭamadhi mathurāgrādehalīti prasiddhaṃvahasi nagaravṛndaṃ vāriṇā tvaṃ punānā |hariviharaṇapūtaṃ gokulaṃ tacca vṛndāvanamapi parirabhya tvaṃ svayaṃ pūyamānā || 21||
अधिककृषिकृते ते बन्धनं कारयित्वानिखिलमपि च बन्धे त्वज्जलं पूरयित्वा ।अपि तटगमधस्तादव्चलं वञ्चयित्वाचरति कथमधर्म त्वां जनश्शोषयित्वा ? ॥ २२॥
adhikakṛṣikṛte te bandhanaṃ kārayitvānikhilamapi ca bandhe tvajjalaṃ pūrayitvā |api taṭagamadhastādavcalaṃ vañcayitvācarati kathamadharma tvāṃ janaśśoṣayitvā ? || 22||
यमभगिनि तथाऽपि त्वं दयामय्यमीषुशिशुषु करुणयार्द्रा काऽपि माता यथा वा ।कृषिफलमपि भूयः पेयतोयं तथोजवितरसि सकलं यत् जीवनं स्वं विसृज्य ॥ २३॥
yamabhagini tathā'pi tvaṃ dayāmayyamīṣuśiśuṣu karuṇayārdrā kā'pi mātā yathā vā |kṛṣiphalamapi bhūyaḥ peyatoyaṃ tathojavitarasi sakalaṃ yat jīvanaṃ svaṃ visṛjya || 23||
मलसलिलममेध्यं त्वय्यहो पातयित्वाविदधति हि महान्तं भारतीयाः अधर्मम् ।तदपि विषमाणा पूतिदुर्गन्धजातंवहसि करुणया नः पापिनः पावयन्ती ॥ २४॥
malasalilamamedhyaṃ tvayyaho pātayitvāvidadhati hi mahāntaṃ bhāratīyāḥ adharmam |tadapi viṣamāṇā pūtidurgandhajātaṃvahasi karuṇayā naḥ pāpinaḥ pāvayantī || 24||
मिहिरदुहितृभूता सा कलिन्दात्मजाताहिमगिरिसमुदेता पोष्यपुत्री हिमाद्रेः ।पितृपतिभगिनी श्रीकृष्णकेलीसखी हा !त्यजति पतिमलवा देहमाश्रित्य गङ्गाम् ॥ २५॥
mihiraduhitṛbhūtā sā kalindātmajātāhimagirisamudetā poṣyaputrī himādreḥ |pitṛpatibhaginī śrīkṛṣṇakelīsakhī hā !tyajati patimalavā dehamāśritya gaṅgām || 25||
उपशमयितुकामैरुग्रसंसारतापंउचितमुपनताभिः प्रोक्षणं यामुनाद्धिः ।उतरवितनयायाः उक्तनुत्या अमुष्याःउरुफलमुपकार्याः प्रेक्षणं तैस्सकृद् वा ॥ २६॥
upaśamayitukāmairugrasaṃsāratāpaṃucitamupanatābhiḥ prokṣaṇaṃ yāmunāddhiḥ |utaravitanayāyāḥ uktanutyā amuṣyāḥuruphalamupakāryāḥ prekṣaṇaṃ taissakṛd vā || 26||
इति तरणिसुतायाः बालकृष्णप्रियायाःभवदहनशमन्याः भक्तिमुक्तिप्रदायाः ।कविमणिरिह नाम्ना सुन्दरश्चैव राजाव्यतनुत यमुनायास्सुन्दरं स्तोत्रमेतत् ॥ २७॥
iti taraṇisutāyāḥ bālakṛṣṇapriyāyāḥbhavadahanaśamanyāḥ bhaktimuktipradāyāḥ |kavimaṇiriha nāmnā sundaraścaiva rājāvyatanuta yamunāyāssundaraṃ stotrametat || 27||
इति श्री एस्\। सुन्दराजः विरचिता यमुनाञ्जलिः समाप्ता ।
iti śrī es\| sundarājaḥ viracitā yamunāñjaliḥ samāptā |
॥ इति यमुनाञ्जलिः सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Yamunanjalih?
Yamunanjalih has 28 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Yamunanjalih in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Yamunanjalih?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
Who composed Yamunanjalih?
S. Sundaraja, IAS Nayapalli, Bhuvaneshvaram.
