गङ्गास्तवः ३ Gangastavah 3

श्रीगणेशाय नमः ।शार्दूलविक्रीडितं छन्दःयत्त्यक्तं जननीगणैर्यदपि न स्पृष्टं सुहद्वान्धवैयस्मिन् पान्थदृगन्तसन्निपतिते तैः स्मर्यते श्रीहरिः ।स्वाङ्के न्यस्ततदीदृशं वपुरहो स्वीकुर्वती पौरुषंत्वं तावत् करुणापरायणपरा माताऽसि भागीरथि ? ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |śārdūlavikrīḍitaṃ chandaḥyattyaktaṃ jananīgaṇairyadapi na spṛṣṭaṃ suhadvāndhavaiyasmin pānthadṛgantasannipatite taiḥ smaryate śrīhariḥ |svāṅke nyastatadīdṛśaṃ vapuraho svīkurvatī pauruṣaṃtvaṃ tāvat karuṇāparāyaṇaparā mātā'si bhāgīrathi ? || 1||

आर्याछन्दअच्युतचरणतरङ्गिणि शशिशेखरमौलिमालतीमाले ।त्वयि तनुवितरणसमये देया हरता न मे हरिता ॥ २॥

āryāchandaacyutacaraṇataraṅgiṇi śaśiśekharamaulimālatīmāle |tvayi tanuvitaraṇasamaye deyā haratā na me haritā || 2||

मन्दाक्रान्ताशून्यीभूता शमननगरी नीरवा रौरवाद्यायातायातैः प्रतिदिनमहो भिद्यमाना विमानाः ।सिद्धैः सार्द्ध दिवि दिविषदः सार्घ्यपात्रैकहस्तामातर्गङ्गे! यदवधि तव प्रादुरासीत् प्रवाहः ॥ ३॥

mandākrāntāśūnyībhūtā śamananagarī nīravā rauravādyāyātāyātaiḥ pratidinamaho bhidyamānā vimānāḥ |siddhaiḥ sārddha divi diviṣadaḥ sārghyapātraikahastāmātargaṅge! yadavadhi tava prādurāsīt pravāhaḥ || 3||

उपजातिःपयो हि गाङ्गं त्यजतामिहाङ्ग पुनर्न चाङ्गं यदि यान्ति चाङ्गम् ।करे ग्थाङ्ग शयने भुजङ्ग याने विहङ्ग चरणे च गाङ्गम् ॥ ४॥

upajātiḥpayo hi gāṅgaṃ tyajatāmihāṅga punarna cāṅgaṃ yadi yānti cāṅgam |kare gthāṅga śayane bhujaṅga yāne vihaṅga caraṇe ca gāṅgam || 4||

शार्दूलविक्रीडितंकल्मक्षौणिकरोटयः कति कति द्वीपिद्विपानां त्वचःकाकोलाः कति पन्नगाः कति सधाधाम्नश्च खण्डाः कति ।किञ्च त्वञ्च कति त्रिलोकजननि ! त्वद्वारिपूरोदरेमज्जज्जन्तुकदम्बकं समुदयत्येकैकपादाय यत् ॥ ५॥

śārdūlavikrīḍitaṃkalmakṣauṇikaroṭayaḥ kati kati dvīpidvipānāṃ tvacaḥkākolāḥ kati pannagāḥ kati sadhādhāmnaśca khaṇḍāḥ kati |kiñca tvañca kati trilokajanani ! tvadvāripūrodaremajjajjantukadambakaṃ samudayatyekaikapādāya yat || 5||

शिखरिणीकुतोऽवीचिर्वीचिस्तव यदि गता लोचनपथंत्वमापीता पीताम्बरपुरनिवासं वितरसि ।त्वदुत्सङ्गे गङ्गे ! यदि पतति कायस्तनुभृतांतदा मातः ! शातक्रतवपदलाभोऽप्यतिलघुः ॥ ६॥

śikhariṇīkuto'vīcirvīcistava yadi gatā locanapathaṃtvamāpītā pītāmbarapuranivāsaṃ vitarasi |tvadutsaṅge gaṅge ! yadi patati kāyastanubhṛtāṃtadā mātaḥ ! śātakratavapadalābho'pyatilaghuḥ || 6||

त्वमम्भो लोकानामखिलदुरितान्येव दहसिप्रगन्त्री निम्नानामपि नयसि सर्वोपरि नतान् ।स्वयं जाता विष्णोर्जनयसि मुरारातिनिवहान्अहो मातर्गङ्गे ! किमिह चरितं ते विजयते ॥ ७॥

tvamambho lokānāmakhiladuritānyeva dahasipragantrī nimnānāmapi nayasi sarvopari natān |svayaṃ jātā viṣṇorjanayasi murārātinivahānaho mātargaṅge ! kimiha caritaṃ te vijayate || 7||

मालिनीछन्दःसुरधुनि ! मुनिकन्ये ! तारयेः पुण्यवन्तंस तरति निजपुण्यैस्तत्र किन्ते महत्त्वम् ।यदि च गतिविहीनं तारयेः पापिनं मांतदिह तव महत्त्वं तन्महत्त्वं महत्त्वम् ॥ ८॥

mālinīchandaḥsuradhuni ! munikanye ! tārayeḥ puṇyavantaṃsa tarati nijapuṇyaistatra kinte mahattvam |yadi ca gativihīnaṃ tārayeḥ pāpinaṃ māṃtadiha tava mahattvaṃ tanmahattvaṃ mahattvam || 8||

(रचनाकाल ः १६१९ ई० रङ्गून स्वसमुद्र, पृ० १७६रचनास्थलं दक्षिणेवरभागोरचितटः ।)इति दराफखांविरचितः गङ्गास्तवः सम्पूर्णः ।

(racanākāla ḥ 1619 ī0 raṅgūna svasamudra, pṛ0 176racanāsthalaṃ dakṣiṇevarabhāgoracitaṭaḥ |)iti darāphakhāṃviracitaḥ gaṅgāstavaḥ sampūrṇaḥ |