वक्रतुण्डस्तुतिः देवर्षिभिः प्रोक्तम् Vakratunda Stuti by Devarshi (2)

श्रीगणेशाय नमः ।देवर्षय ऊचुःसदा ब्रह्मभूतं विकारादिहीनं विकारादिभूतं महेशादिवन्द्यम् ।अपारस्वरूपं स्वसंवेद्यमेकं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ २॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |devarṣaya ūcuḥsadā brahmabhūtaṃ vikārādihīnaṃ vikārādibhūtaṃ maheśādivandyam |apārasvarūpaṃ svasaṃvedyamekaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 2||

अजं निर्विकल्पं कलाकालहीनं हृदिस्थं सदा साक्षिरूपं परेशम् ।जनज्ञानकारं प्रकाशैर्विहीनं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ ३॥

ajaṃ nirvikalpaṃ kalākālahīnaṃ hṛdisthaṃ sadā sākṣirūpaṃ pareśam |janajñānakāraṃ prakāśairvihīnaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 3||

अनन्तस्वरूपं सदानन्दकन्दं प्रकाशस्वरूपं सदा सर्वगं तम् ।अनादिं गुणादिं गुणाधारभूतं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ ४॥

anantasvarūpaṃ sadānandakandaṃ prakāśasvarūpaṃ sadā sarvagaṃ tam |anādiṃ guṇādiṃ guṇādhārabhūtaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 4||

धरावायुतेजोमयं तोयभावं सदाकाशरूपं महाभूतसंस्थम् ।अहङ्कारधारं तमोमात्रसंस्थं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ ५॥

dharāvāyutejomayaṃ toyabhāvaṃ sadākāśarūpaṃ mahābhūtasaṃstham |ahaṅkāradhāraṃ tamomātrasaṃsthaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 5||

रविप्राणविष्णुप्रचेतोयमेशविधात्रश्विवैश्वानरेन्द्रप्रकाशम् ।दिशां बोधकं सर्वदेवाधिरूपं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ ६॥

raviprāṇaviṣṇupracetoyameśavidhātraśvivaiśvānarendraprakāśam |diśāṃ bodhakaṃ sarvadevādhirūpaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 6||

उपस्थत्वगुक्तीक्षणस्थप्रकाशं कराङ्घ्रिस्वरूपं कृतघ्राणजिह्वम् ।गुदस्थं श्रुतिस्थं महाखप्रकाशं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ ७॥

upasthatvaguktīkṣaṇasthaprakāśaṃ karāṅghrisvarūpaṃ kṛtaghrāṇajihvam |gudasthaṃ śrutisthaṃ mahākhaprakāśaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 7||

रजोरूपसृष्टिप्रकाशं विधिं तं सदा पालने केशवं सत्त्वसंस्थम् ।तमोरूपधारं हरं संहरं तं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ ८॥

rajorūpasṛṣṭiprakāśaṃ vidhiṃ taṃ sadā pālane keśavaṃ sattvasaṃstham |tamorūpadhāraṃ haraṃ saṃharaṃ taṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 8||

दिशाधीशरूपं सदाशास्वरूपं ग्रहादिप्रकाशं ध्रुवादिं खगस्थम् ।अनन्तोडुरूपं तदाकारहीनं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ ९॥

diśādhīśarūpaṃ sadāśāsvarūpaṃ grahādiprakāśaṃ dhruvādiṃ khagastham |anantoḍurūpaṃ tadākārahīnaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 9||

महत्तत्त्वरूपं प्रधानस्वरूपं अहङ्कारधारं त्रयीबोधकारम् ।अनाद्यन्तमायं तदाधारपुच्छं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ १०॥

mahattattvarūpaṃ pradhānasvarūpaṃ ahaṅkāradhāraṃ trayībodhakāram |anādyantamāyaṃ tadādhārapucchaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 10||

सदा कर्मधारं फलैः स्वर्गदं तं अकर्मप्रकाशेन मुक्तिप्रदं तम् ।विकर्मादिना यातनाऽऽधारभूतं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ ११॥

sadā karmadhāraṃ phalaiḥ svargadaṃ taṃ akarmaprakāśena muktipradaṃ tam |vikarmādinā yātanā''dhārabhūtaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 11||

अलोभस्वरूपं सदा लोभधारं जनज्ञानकारं जनाधीशपालम् ।नृणां सिद्धिदं मानवं मानवस्थं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः । १२लतावृक्षरूपं सदा पक्षिरूपं धनादिप्रकाशं सदा धान्यरूपम् ।प्रसूपुत्रपौत्रादिनानास्वरूपं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ १३॥

alobhasvarūpaṃ sadā lobhadhāraṃ janajñānakāraṃ janādhīśapālam |nṛṇāṃ siddhidaṃ mānavaṃ mānavasthaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ | 12latāvṛkṣarūpaṃ sadā pakṣirūpaṃ dhanādiprakāśaṃ sadā dhānyarūpam |prasūputrapautrādinānāsvarūpaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 13||

खगेशस्वरूपं वृषादिप्रसंस्थं मृगेन्द्रादिबोधं मृगेन्द्रस्वरूपम् ।धराधारहेमाद्रिमेरुस्वरूपं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ १४॥

khageśasvarūpaṃ vṛṣādiprasaṃsthaṃ mṛgendrādibodhaṃ mṛgendrasvarūpam |dharādhārahemādrimerusvarūpaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 14||

सुवर्णादिधातुस्थसद्रङ्गसंस्थं समुद्रादिमेघस्वरूपं जलस्थम् ।जले जन्तुमत्स्यादिनानाविभेदं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ १५॥

suvarṇādidhātusthasadraṅgasaṃsthaṃ samudrādimeghasvarūpaṃ jalastham |jale jantumatsyādinānāvibhedaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 15||

सदा शेषनागादिनागस्वरूपं सदा नागभूषं च लीलाकरं तैः ।सुरारिस्वरूपं च दैत्यादिभूतं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ १६॥

sadā śeṣanāgādināgasvarūpaṃ sadā nāgabhūṣaṃ ca līlākaraṃ taiḥ |surārisvarūpaṃ ca daityādibhūtaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 16||

वरं पाशधारं सदा भक्तपोषं महापौरुषं मायिनं सिंहसंस्थम् ।चतुर्बाहुधारं सदा विघ्ननाशं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ १७॥

varaṃ pāśadhāraṃ sadā bhaktapoṣaṃ mahāpauruṣaṃ māyinaṃ siṃhasaṃstham |caturbāhudhāraṃ sadā vighnanāśaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 17||

गणेशं गणेशादिवन्द्यं सुरेशं परं सर्वपूज्यं सुबोधादिगम्यम् ।महावाक्यवेदान्तवेद्यं परेशं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ १८॥

gaṇeśaṃ gaṇeśādivandyaṃ sureśaṃ paraṃ sarvapūjyaṃ subodhādigamyam |mahāvākyavedāntavedyaṃ pareśaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 18||

अनन्तावतारैः सदा पालयन्तं स्वधर्मादिसंस्थं जनं कारयन्तम् ।सुरैर्दैत्यपैर्वन्द्यमेकं समं त्वां नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ १९॥

anantāvatāraiḥ sadā pālayantaṃ svadharmādisaṃsthaṃ janaṃ kārayantam |surairdaityapairvandyamekaṃ samaṃ tvāṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 19||

त्वया नाशितोऽयं महादैत्यभूपः सुशान्तेर्धरोऽयं कृतस्तेन विश्वम् ।अखण्डप्रहर्षेण युक्तं च तं वै नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ २०॥

tvayā nāśito'yaṃ mahādaityabhūpaḥ suśānterdharo'yaṃ kṛtastena viśvam |akhaṇḍapraharṣeṇa yuktaṃ ca taṃ vai namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 20||

न विन्दन्ति यं वेदवेदज्ञमर्त्या न विन्दन्ति यं शास्त्रशास्त्रज्ञभूपाः ।न विन्दन्ति यं योगयोगीशकाद्या नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ २१॥

na vindanti yaṃ vedavedajñamartyā na vindanti yaṃ śāstraśāstrajñabhūpāḥ |na vindanti yaṃ yogayogīśakādyā namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 21||

न वेदा विदुर्यं च देवेन्द्रमुख्या न योगैर्मुनीन्द्रा वयं किं स्तुमश्च ।तथाऽपि स्वबुध्या स्तुतं वक्रतुण्डं नमामः सदा वक्रतुण्डं भजामः ॥ २२॥

na vedā viduryaṃ ca devendramukhyā na yogairmunīndrā vayaṃ kiṃ stumaśca |tathā'pi svabudhyā stutaṃ vakratuṇḍaṃ namāmaḥ sadā vakratuṇḍaṃ bhajāmaḥ || 22||

मुद्गल उवाच ।एवं स्तुत्वा वक्रतुण्डं स्थिता देवर्षयः प्रभो ।बद्धाञ्जलिपुटाः सर्वे तूष्णींभावेन मानद ॥ २३॥

mudgala uvāca |evaṃ stutvā vakratuṇḍaṃ sthitā devarṣayaḥ prabho |baddhāñjalipuṭāḥ sarve tūṣṇīṃbhāvena mānada || 23||

देवानां च मुनीनां स स्तुतिं श्रुत्वा गजाननः ।उवाच तान् प्रसन्नात्मा हर्षयन् वचनं महत् ॥ २४॥

devānāṃ ca munīnāṃ sa stutiṃ śrutvā gajānanaḥ |uvāca tān prasannātmā harṣayan vacanaṃ mahat || 24||

(फलश्रुतिः ।)वक्रतुण्ड उवाच ।शृणुध्वं मुनयः सर्वे देवा मे वचनं महत् ।भवत्कृतमिदं स्तोत्रं मत्प्रीतेर्वर्धनं भवेत् ॥ २५॥

(phalaśrutiḥ |)vakratuṇḍa uvāca |śṛṇudhvaṃ munayaḥ sarve devā me vacanaṃ mahat |bhavatkṛtamidaṃ stotraṃ matprītervardhanaṃ bhavet || 25||

अनेन स्तौति यो नित्यं मां तस्य परिपूरये ।भोगान्नानाविधांश्चैव पुत्रपौत्रादिसम्पदः ॥ २६॥

anena stauti yo nityaṃ māṃ tasya paripūraye |bhogānnānāvidhāṃścaiva putrapautrādisampadaḥ || 26||

यं यमिच्छति तं तं च दास्येऽहं नात्र संशयः ।भुक्तिमुक्तिप्रदं चैतद्ब्रह्मभूयकरं भवेत् ॥ २७॥

yaṃ yamicchati taṃ taṃ ca dāsye'haṃ nātra saṃśayaḥ |bhuktimuktipradaṃ caitadbrahmabhūyakaraṃ bhavet || 27||

नानासिद्धिप्रदं चैव हृदि बुद्धिप्रकाशकम् ।सुरेन्द्रैवद्यतां याति यो मां स्तौति त्वनेन सः ॥ २८॥

nānāsiddhipradaṃ caiva hṛdi buddhiprakāśakam |surendraivadyatāṃ yāti yo māṃ stauti tvanena saḥ || 28||

सहस्रावर्तनान् मर्त्यः कारागृहगतं नरम् ।मोचयेन्नात्र सन्देहो मत्प्रियः सर्वदा भवेत् ॥ २९॥

sahasrāvartanān martyaḥ kārāgṛhagataṃ naram |mocayennātra sandeho matpriyaḥ sarvadā bhavet || 29||

अपराधशतयुक्तो यो वैभवति मानवः ।तस्यापराधसहनं करोमि स्तोत्रपाठतः ॥ ३०॥

aparādhaśatayukto yo vaibhavati mānavaḥ |tasyāparādhasahanaṃ karomi stotrapāṭhataḥ || 30||

एकविंशतिवारं य एकविंशद्दिनानि वै ।पठिष्यति सदा तस्मै चिन्तितं प्रददाम्यहम् ॥ ३१॥

ekaviṃśativāraṃ ya ekaviṃśaddināni vai |paṭhiṣyati sadā tasmai cintitaṃ pradadāmyaham || 31||

एकविंशतिकाः श्लोका भवद्भिर्मत्प्रियात्मकैः ।कृतास्तैर्मां स देवास्तु स्तुता वै मुनयोऽखिलाः ॥ ३२॥

ekaviṃśatikāḥ ślokā bhavadbhirmatpriyātmakaiḥ |kṛtāstairmāṃ sa devāstu stutā vai munayo'khilāḥ || 32||

तेन विघ्नविहीनाश्च स्वधर्मरुचयस्तथा ।भविष्यथ महाभागा भुक्तिमुक्तिपदास्तथा ॥ ३३॥

tena vighnavihīnāśca svadharmarucayastathā |bhaviṣyatha mahābhāgā bhuktimuktipadāstathā || 33||

वरं ब्रूत महाभागा येषां यन्मनसि स्थितम् ।तद्दास्यामि न सन्देहः स्तोत्रसन्तोषितो ह्यहम् ॥ ३४॥

varaṃ brūta mahābhāgā yeṣāṃ yanmanasi sthitam |taddāsyāmi na sandehaḥ stotrasantoṣito hyaham || 34||

इति देवर्षिभिर्प्रोक्ता वक्रतुण्डस्तुतिः समाप्ता ।एकविंशतिस्तोत्रं॥ मुद्गलपुराणं प्रथमः खण्डः । अध्यायः ३९ । १\।३९ २३४॥– ॥ मुद्गलपुराणं प्रथमः खण्डः । अध्यायः ३९ । १।३९ २-३४॥

iti devarṣibhirproktā vakratuṇḍastutiḥ samāptā |ekaviṃśatistotraṃ|| mudgalapurāṇaṃ prathamaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 39 | 1\|39 234||– || mudgalapurāṇaṃ prathamaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 39 | 1|39 2-34||