गणेशस्तुतिः शौनकौर्वौकृता Shri Ganesha Stuti Shaunakaurvaukrita

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥शौनकौर्वौ ऊचतुः ।नमस्ते गजवक्त्राय विघ्नेशाय परात्मने ।अपाराय महेशाय हेरम्बाय नमो नमः ॥ ३४॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ ||śaunakaurvau ūcatuḥ |namaste gajavaktrāya vighneśāya parātmane |apārāya maheśāya herambāya namo namaḥ || 34||

संसारार्णवताराय मायामोहहराय ते ।ब्रह्मेशाय शिवादिभ्यो योगदाय नमो नमः ॥ ३५॥

saṃsārārṇavatārāya māyāmohaharāya te |brahmeśāya śivādibhyo yogadāya namo namaḥ || 35||

ज्येष्ठानां ज्येष्ठराजाय सर्वेषां पूज्यमूर्तये ।आदिपूज्याय देवाय चान्तःस्थाय नमो नमः ॥ ३६॥

jyeṣṭhānāṃ jyeṣṭharājāya sarveṣāṃ pūjyamūrtaye |ādipūjyāya devāya cāntaḥsthāya namo namaḥ || 36||

अनादये च सर्वेषां मात्रे पित्रे परात्मने ।स्वानन्दवासिने तुभ्यं गणेशाय नमो नमः ॥ ३७॥

anādaye ca sarveṣāṃ mātre pitre parātmane |svānandavāsine tubhyaṃ gaṇeśāya namo namaḥ || 37||

शूर्पकर्णाय शूराय लम्बोदराय ढुण्ढये ।विघ्नकर्त्रे ह्यभक्तानां भक्तानां विघ्नहारिणे ॥ ३८॥

śūrpakarṇāya śūrāya lambodarāya ḍhuṇḍhaye |vighnakartre hyabhaktānāṃ bhaktānāṃ vighnahāriṇe || 38||

ब्रह्मेशाय नमस्तुभ्यं ब्रह्मभूतप्रदाय च ।योगेशाय सुशान्ताय शान्तिदाय नमो नमः ॥ ३९॥

brahmeśāya namastubhyaṃ brahmabhūtapradāya ca |yogeśāya suśāntāya śāntidāya namo namaḥ || 39||

गुणान्तं न ययुर्यस्य शिवविष्ण्वादयोऽमराः ।योगिनः सगुणस्यापि निर्गुणस्याऽत्र का कथा ॥ ४०॥

guṇāntaṃ na yayuryasya śivaviṣṇvādayo'marāḥ |yoginaḥ saguṇasyāpi nirguṇasyā'tra kā kathā || 40||

नमो नमः प्रसन्नस्त्वं भव स्वामिन् गजानन ।धौम्यपुत्रं च मन्दारं शिष्यं मे तारयाऽधुना ॥ ४१॥

namo namaḥ prasannastvaṃ bhava svāmin gajānana |dhaumyaputraṃ ca mandāraṃ śiṣyaṃ me tārayā'dhunā || 41||

तारयस्व शमीमौर्वकन्यां तां नाथ विघ्नप ।वृक्षयोनिगतौ तौ तु मानुषौ कुरु तादृशौ ॥ ४२॥

tārayasva śamīmaurvakanyāṃ tāṃ nātha vighnapa |vṛkṣayonigatau tau tu mānuṣau kuru tādṛśau || 42||

भक्तिं ते देहि हेरम्ब यया भ्रान्तिर्विनश्यति ।दासौ ते पादपद्मस्य वाञ्छितं कुरु सर्वदा ॥ ४३॥

bhaktiṃ te dehi heramba yayā bhrāntirvinaśyati |dāsau te pādapadmasya vāñchitaṃ kuru sarvadā || 43||

तयोर्वचनमाकर्ण्य जगाद गणनायकः ।तौ भक्तौ तपसा युक्तौ भक्तिबद्धस्वभावतः ॥ ४४॥

tayorvacanamākarṇya jagāda gaṇanāyakaḥ |tau bhaktau tapasā yuktau bhaktibaddhasvabhāvataḥ || 44||

श्रीगजानन उवाच ।भृशुण्डिना च विप्रर्षी शप्तौ तौ दम्पती पुरा ।ज्ञात्वा मदीयतुण्डस्यापमानान्नात्र संशयः ॥ ४५॥

śrīgajānana uvāca |bhṛśuṇḍinā ca viprarṣī śaptau tau dampatī purā |jñātvā madīyatuṇḍasyāpamānānnātra saṃśayaḥ || 45||

भृशुण्डिनोऽतिभक्तस्य मम मिथ्यावचः कदा ।न करोमि महाभागौ देहादधिक एव सः ॥ ४६॥

bhṛśuṇḍino'tibhaktasya mama mithyāvacaḥ kadā |na karomi mahābhāgau dehādadhika eva saḥ || 46||

भृशुण्डिनोऽपमानश्च क्रियते विविधैर्जनैः ।न तत्र कोपसंयुक्तो भवते मुनिसत्तमः ॥ ४७॥

bhṛśuṇḍino'pamānaśca kriyate vividhairjanaiḥ |na tatra kopasaṃyukto bhavate munisattamaḥ || 47||

मदीयमपमानं स सहते न कदाचन ।अतोऽहं तस्य वाक्यं वै न करोमि निरर्थकम् ॥ ४८॥

madīyamapamānaṃ sa sahate na kadācana |ato'haṃ tasya vākyaṃ vai na karomi nirarthakam || 48||

भवद्भ्यां तपसा बद्धः करिष्यामि हितावहम् ।शृणुतं मे वचो रम्यं वरं दास्यामि मुख्यकम् ॥ ४९॥

bhavadbhyāṃ tapasā baddhaḥ kariṣyāmi hitāvaham |śṛṇutaṃ me vaco ramyaṃ varaṃ dāsyāmi mukhyakam || 49||

मन्दारस्य च शम्याश्च मूले स्थास्यामि निश्चलः ।मद्रूपौ वृक्षजातीनां सर्ववन्द्यौ भविष्यतः ॥ ५०॥

mandārasya ca śamyāśca mūle sthāsyāmi niścalaḥ |madrūpau vṛkṣajātīnāṃ sarvavandyau bhaviṣyataḥ || 50||

देवास्तौ प्रणमस्यन्ति किं पुनर्जन्तवो मताः ।दर्शनात् स्पर्शनाच्चैव पापघ्नौ तौ भविष्यतः ॥ ५१॥

devāstau praṇamasyanti kiṃ punarjantavo matāḥ |darśanāt sparśanāccaiva pāpaghnau tau bhaviṣyataḥ || 51||

मत्प्रियौ सर्वभावेन देवानां प्रियरूपिणौ ।भविष्यतो विशेषेण वृक्षराजौ महामुनी ॥ ५२॥

matpriyau sarvabhāvena devānāṃ priyarūpiṇau |bhaviṣyato viśeṣeṇa vṛkṣarājau mahāmunī || 52||

शमीपत्रेण मां विप्रा पूजयिष्यन्ति मानवाः ।तेषां वाञ्छां सदाऽहं वै पूरयिष्यामि शाश्वतीम् ॥ ५३॥

śamīpatreṇa māṃ viprā pūjayiṣyanti mānavāḥ |teṣāṃ vāñchāṃ sadā'haṃ vai pūrayiṣyāmi śāśvatīm || 53||

मन्दारपुष्पमेकं समर्पयिष्यति मे नरः ।तेन हृष्टो भविष्यामि फलं दास्यामि वाञ्छितम् ॥ ५४॥

mandārapuṣpamekaṃ samarpayiṣyati me naraḥ |tena hṛṣṭo bhaviṣyāmi phalaṃ dāsyāmi vāñchitam || 54||

कृता नानाविधा पूजा मदीया मानवेन च ।दूर्वाहीना वृथा सर्वा भवत्यत्र न संशयः ॥ ५५॥

kṛtā nānāvidhā pūjā madīyā mānavena ca |dūrvāhīnā vṛthā sarvā bhavatyatra na saṃśayaḥ || 55||

अद्य प्रभृति विप्रेशौ शमीपत्रेण संयुता ।मन्दारकुसुमेनैव सफला सा भविष्यति ॥ ५६॥

adya prabhṛti vipreśau śamīpatreṇa saṃyutā |mandārakusumenaiva saphalā sā bhaviṣyati || 56||

शमीपत्रं नरेणैव भवेन् मयि समर्पितम् ।न तु ऋतुशतेनैव तुल्यं तेभ्योऽधिकं मतम् ॥ ५७॥

śamīpatraṃ nareṇaiva bhaven mayi samarpitam |na tu ṛtuśatenaiva tulyaṃ tebhyo'dhikaṃ matam || 57||

शमीपत्रेण सन्तुष्टो भविष्यामि निरन्तरम् ।मन्दारपुष्पकेणैव को वदेत्तु तयोः फलम् ॥ ५८॥

śamīpatreṇa santuṣṭo bhaviṣyāmi nirantaram |mandārapuṣpakeṇaiva ko vadettu tayoḥ phalam || 58||

नित्यं शमीं नमेद्यस्तु पूजयेद्वा तु संस्पृशेत् ।स सप्तकुलसंयुक्तः स्वानन्दं मे गमिष्यति ॥ ५९॥

nityaṃ śamīṃ namedyastu pūjayedvā tu saṃspṛśet |sa saptakulasaṃyuktaḥ svānandaṃ me gamiṣyati || 59||

तथा मन्दारवृक्षं यो नमेत् सम्पूजयेन्नरः ।संस्पृशेत् सोऽपि स्वानन्दं व्रजेत् सप्तकुलैर्युतः ॥ ६०॥

tathā mandāravṛkṣaṃ yo namet sampūjayennaraḥ |saṃspṛśet so'pi svānandaṃ vrajet saptakulairyutaḥ || 60||

प्रदक्षिणां प्रकुर्वीत शमीमन्दारवृक्षयोः ।सप्तद्वीपवती पृथ्व्याः कृता तेन प्रदक्षिणा ॥ ६१॥

pradakṣiṇāṃ prakurvīta śamīmandāravṛkṣayoḥ |saptadvīpavatī pṛthvyāḥ kṛtā tena pradakṣiṇā || 61||

यदि भावेन वृक्षस्य प्रदक्षिणा कृता भवेत् ।शतभूमिप्रदाक्षिण्यसमं पुण्यं लभेन्नरः ॥ ६२॥

yadi bhāvena vṛkṣasya pradakṣiṇā kṛtā bhavet |śatabhūmipradākṣiṇyasamaṃ puṇyaṃ labhennaraḥ || 62||

बहुनाऽत्र किमुक्तेन मद्रूपौ वृक्षजातिषु ।तयोश्च महिमानं को भवेद्वर्णयितुं क्षमः ॥ ६३॥

bahunā'tra kimuktena madrūpau vṛkṣajātiṣu |tayośca mahimānaṃ ko bhavedvarṇayituṃ kṣamaḥ || 63||

वृक्षबुद्।ह्ध्या शमीं यो वै मन्दारं यदि पश्यति ।स नारकी नरो विप्रौ भविष्यति न संशयः ॥ ६४॥

vṛkṣabud|hdhyā śamīṃ yo vai mandāraṃ yadi paśyati |sa nārakī naro viprau bhaviṣyati na saṃśayaḥ || 64||

शमीं मन्दारकं वीक्ष्य न नमेद्यो नराधमः ।दक्षिणं कुरुते नैव नष्टपुण्यो भवेत्तदा ॥ ६५॥

śamīṃ mandārakaṃ vīkṣya na namedyo narādhamaḥ |dakṣiṇaṃ kurute naiva naṣṭapuṇyo bhavettadā || 65||

शमीं यश्छेदयेद्वापि मन्दारं मुनिसत्तमौ ।नरकेषु महापापी पतिष्यति न संशयः ॥ ६६॥

śamīṃ yaśchedayedvāpi mandāraṃ munisattamau |narakeṣu mahāpāpī patiṣyati na saṃśayaḥ || 66||

शाखां पत्रं तु यः पापी छेदयिष्यति मानवः ।नारकी स भवेन्नूनं दर्शनात् पापदो भवेत् ॥ ६७॥

śākhāṃ patraṃ tu yaḥ pāpī chedayiṣyati mānavaḥ |nārakī sa bhavennūnaṃ darśanāt pāpado bhavet || 67||

शमीं यो निन्दयेद्वा यो मन्दारं वृक्षसत्तमम् ।सर्वभाग्यविहीनः स नारकी जायते ततः ॥ ६८॥

śamīṃ yo nindayedvā yo mandāraṃ vṛkṣasattamam |sarvabhāgyavihīnaḥ sa nārakī jāyate tataḥ || 68||

मद्रूपेणैव मन्दारं शमीं यस्तु प्रपश्यति ।स भुक्त्वा विविधान् भोगानन्ते स्वानन्दगो भवेत् ॥ ६९॥

madrūpeṇaiva mandāraṃ śamīṃ yastu prapaśyati |sa bhuktvā vividhān bhogānante svānandago bhavet || 69||

मन्दारमूलमादाय मूर्तिं कृत्वा मदीयिकाम् ।पूजयिष्यन्ति मद्भक्तास्तेषां साध्योऽहमञ्जसा ॥ ७०॥

mandāramūlamādāya mūrtiṃ kṛtvā madīyikām |pūjayiṣyanti madbhaktāsteṣāṃ sādhyo'hamañjasā || 70||

मन्दारमूलजा मूर्तिः सद्यः सिद्धिप्रदायिका ।तद्वन्नैवान्यसम्भूता मम मूर्तिर्भविष्यति ॥ ७१॥

mandāramūlajā mūrtiḥ sadyaḥ siddhipradāyikā |tadvannaivānyasambhūtā mama mūrtirbhaviṣyati || 71||

मन्दारमूर्तिगं पूजेत् शमीपत्रेण भावतः ।दूर्वामन्दारपुष्पैश्च त्रयं सुदुर्लभं मतम् ॥ ७२॥

mandāramūrtigaṃ pūjet śamīpatreṇa bhāvataḥ |dūrvāmandārapuṣpaiśca trayaṃ sudurlabhaṃ matam || 72||

शमी मन्दारदूर्वाश्च त्रयमेकत्र कारितम् ।भक्तेन स तु मत्तुल्यो पूजायां मे भविष्यति ॥ ७३॥

śamī mandāradūrvāśca trayamekatra kāritam |bhaktena sa tu mattulyo pūjāyāṃ me bhaviṣyati || 73||

शमीमन्दारजां मालां कृत्वा जपं समाचरेत् ।अनन्तफलभोक्ताऽसौ भविष्यति न संशयः ॥ ७४॥

śamīmandārajāṃ mālāṃ kṛtvā japaṃ samācaret |anantaphalabhoktā'sau bhaviṣyati na saṃśayaḥ || 74||

शमीमन्दारजां मालां दधानः पुरुषो भवेत् ।तस्य देहं समालोक्य विघ्ना नश्यन्ति पापकाः ॥ ७५॥

śamīmandārajāṃ mālāṃ dadhānaḥ puruṣo bhavet |tasya dehaṃ samālokya vighnā naśyanti pāpakāḥ || 75||

अन्ते शमीभवं पत्रं मन्दारकुसुमं तथा ।दूर्वापत्रं धृतं येन धरिष्यति यमो न तम् ॥ ७६॥

ante śamībhavaṃ patraṃ mandārakusumaṃ tathā |dūrvāpatraṃ dhṛtaṃ yena dhariṣyati yamo na tam || 76||

शमीमन्दारसामीप्ये पूजयेन् मां च मानवः ।तेनाप्यसङ्ख्यका पूजा कृता मे नाऽत्र संशयः ॥ ७७॥

śamīmandārasāmīpye pūjayen māṃ ca mānavaḥ |tenāpyasaṅkhyakā pūjā kṛtā me nā'tra saṃśayaḥ || 77||

एवमुक्त्वा पुनस्तौ स जगाद गणनायकः ।मद्भक्तिं यदि विप्रेशाविच्छथो भावसंयुतौ ॥ ७८॥

evamuktvā punastau sa jagāda gaṇanāyakaḥ |madbhaktiṃ yadi vipreśāvicchatho bhāvasaṃyutau || 78||

तदा मन्दारवृक्षस्य मूलजां मूर्तिमादरात् ।कृत्वा पूजां प्रकुर्वाथां यथा विधिसमन्वितौ ॥ ७९॥

tadā mandāravṛkṣasya mūlajāṃ mūrtimādarāt |kṛtvā pūjāṃ prakurvāthāṃ yathā vidhisamanvitau || 79||

शमीमन्दारदूर्वाभिः सन्तुष्टोऽहं भवामि तु ।नान्यथा पूर्णभावेन मम तुष्टिकरं भवेत् ॥ ८०॥

śamīmandāradūrvābhiḥ santuṣṭo'haṃ bhavāmi tu |nānyathā pūrṇabhāvena mama tuṣṭikaraṃ bhavet || 80||

तुलसीवर्जितां पूजां मदीयां कुरुतं सदा ।शमीमन्दारमालाभिर्जपं मे कुरुतं सदा ॥ ८१॥

tulasīvarjitāṃ pūjāṃ madīyāṃ kurutaṃ sadā |śamīmandāramālābhirjapaṃ me kurutaṃ sadā || 81||

एवमुक्त्वा गणाधीशस्तत्रैवान्तरधीयत ।विप्रौ बभूवतुर्हर्षसमायुक्तौ विशेषतः ॥ ८२॥

evamuktvā gaṇādhīśastatraivāntaradhīyata |viprau babhūvaturharṣasamāyuktau viśeṣataḥ || 82||

इति शौनकौर्वौकृता श्रीगणेशस्तुतिः सम्पूर्णा ॥॥ मुद्गलपुराणं पञ्चमः खण्डः । अध्यायः २५ । ५\।२५। ३४८२॥– ॥ मुद्गलपुराणं पञ्चमः खण्डः । अध्यायः २५ । ५।२५। ३४-८२॥

iti śaunakaurvaukṛtā śrīgaṇeśastutiḥ sampūrṇā |||| mudgalapurāṇaṃ pañcamaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 25 | 5\|25| 3482||– || mudgalapurāṇaṃ pañcamaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 25 | 5|25| 34-82||