महोदरस्तुतिः सुरर्षिभिः कृता Mahodara Stuti by Surarshi

श्रीगणेशाय नमः ॥रविरुवाचगते मोहासुरे तत्र शान्तरूपे सुरेश्वराः ।सुरैश्च मुनिभिः सार्धं महोदरमपूजयन् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||raviruvācagate mohāsure tatra śāntarūpe sureśvarāḥ |suraiśca munibhiḥ sārdhaṃ mahodaramapūjayan || 1||

पूजयित्वा गणेशानं प्रणता भक्तिसंयुताः ।तुष्टुवुस्ते विशेषेण हर्षयुक्ताः सुरर्षयः ॥ २॥

pūjayitvā gaṇeśānaṃ praṇatā bhaktisaṃyutāḥ |tuṣṭuvuste viśeṣeṇa harṣayuktāḥ surarṣayaḥ || 2||

सुरर्षय ऊचुः ।अमेयमायाऽमितविक्रमाय निरञ्जनायाथ गणेश्वराय ।अमायिने मायिकमोहनाय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ ३॥

surarṣaya ūcuḥ |ameyamāyā'mitavikramāya nirañjanāyātha gaṇeśvarāya |amāyine māyikamohanāya namo namaste'stu mahodarāya || 3||

मनोवचोहीनतया स्थिताय मनोवचोयुक्तगजाननाय ।अयोगसंयोगमयाय ढुण्ढे नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ ४॥

manovacohīnatayā sthitāya manovacoyuktagajānanāya |ayogasaṃyogamayāya ḍhuṇḍhe namo namaste'stu mahodarāya || 4||

विदेहरूपाय च बोधकाय तथा हि सोऽहं पदभोगकाय ।सदा सुबिन्द्वात्मकदेहगाय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ ५॥

videharūpāya ca bodhakāya tathā hi so'haṃ padabhogakāya |sadā subindvātmakadehagāya namo namaste'stu mahodarāya || 5||

गुणेशरूपाय सुषुप्तिकाय तथा सुसूक्ष्माय च जागृते ते ।हरीशब्रह्मादिषु संस्थिताय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ ६॥

guṇeśarūpāya suṣuptikāya tathā susūkṣmāya ca jāgṛte te |harīśabrahmādiṣu saṃsthitāya namo namaste'stu mahodarāya || 6||

शुभाशुभाकारधराय भूम्ने शुभाशुभादौ च सुपूजिताय ।शुभाशुभे कर्मणि सिद्धिदाय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ ७॥

śubhāśubhākāradharāya bhūmne śubhāśubhādau ca supūjitāya |śubhāśubhe karmaṇi siddhidāya namo namaste'stu mahodarāya || 7||

कर्त्रे सुपात्रे हरणाय काल! प्रकाशरूपाय च भावने ते ।क्रियास्वरूपाय च शक्तिदाय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ ८॥

kartre supātre haraṇāya kāla! prakāśarūpāya ca bhāvane te |kriyāsvarūpāya ca śaktidāya namo namaste'stu mahodarāya || 8||

यमाय चन्द्राय च वायवे वै कुबेररूपाय पुरन्दराय ।शिवाय वह्न्यात्मकनैरृताय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ ९॥

yamāya candrāya ca vāyave vai kuberarūpāya purandarāya |śivāya vahnyātmakanairṛtāya namo namaste'stu mahodarāya || 9||

अनन्तरूपाय जलेशकाय प्रजापते! रूपधराय पाशिन्! ।दिगीशपालाय दिशामयाय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १०॥

anantarūpāya jaleśakāya prajāpate! rūpadharāya pāśin! |digīśapālāya diśāmayāya namo namaste'stu mahodarāya || 10||

सुरासुराणां च समाय नित्यं सुरासुराकारधराय धात्रे ।पिशाचगन्धर्वमयाय यक्ष! नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ ११॥

surāsurāṇāṃ ca samāya nityaṃ surāsurākāradharāya dhātre |piśācagandharvamayāya yakṣa! namo namaste'stu mahodarāya || 11||

धरास्वरूपाय जलप्रकाश! जलस्वरूपाय च तेजसे ते ।वाताय चाकाशमयाय धाम्ने नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १२॥

dharāsvarūpāya jalaprakāśa! jalasvarūpāya ca tejase te |vātāya cākāśamayāya dhāmne namo namaste'stu mahodarāya || 12||

अनादिमध्यान्तविहारकाय सदादिमध्यान्तमयाय चित्रम् ।तत्त्वप्रकाशाय च तत्त्वमूर्ते नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १३॥

anādimadhyāntavihārakāya sadādimadhyāntamayāya citram |tattvaprakāśāya ca tattvamūrte namo namaste'stu mahodarāya || 13||

नराय वर्णाश्रमसंस्थिताय द्विजस्वरूपाय नराधिपाय ।वैश्याय शूद्राय तथाऽन्तिमाय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १४॥

narāya varṇāśramasaṃsthitāya dvijasvarūpāya narādhipāya |vaiśyāya śūdrāya tathā'ntimāya namo namaste'stu mahodarāya || 14||

गुरोरधीनाय गृहस्थरूप! वनस्थितायाऽथ परिव्रजाय ।वर्णाश्रमैर्हीनमयाय योगिन्! नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १५॥

guroradhīnāya gṛhastharūpa! vanasthitāyā'tha parivrajāya |varṇāśramairhīnamayāya yogin! namo namaste'stu mahodarāya || 15||

वृक्षादिवीरुध्तृणसंस्थिताय धराधराकारमयाय देव! ।पशुस्वरूपाय च पक्षिणे ते नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १६॥

vṛkṣādivīrudhtṛṇasaṃsthitāya dharādharākāramayāya deva! |paśusvarūpāya ca pakṣiṇe te namo namaste'stu mahodarāya || 16||

रसस्वरूपाय रसाधिपाय तथाऽन्नरूपाय च जीवनाय ।चराचराकारमयाय नाग! नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १७॥

rasasvarūpāya rasādhipāya tathā'nnarūpāya ca jīvanāya |carācarākāramayāya nāga! namo namaste'stu mahodarāya || 17||

वराङ्कुशाद्यैश्च सुचिह्नितायोन्दुरुध्वजायाऽऽखुसुवाहनाय ।त्रिनेत्रधाराय च शूर्पकर्ण! नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १८॥

varāṅkuśādyaiśca sucihnitāyondurudhvajāyā''khusuvāhanāya |trinetradhārāya ca śūrpakarṇa! namo namaste'stu mahodarāya || 18||

स्वानन्दलोकाधिप! देवदेव! सुसिद्धिबुद्धिप्रभवे परात्मन्! ।सदैकदन्ताय चतुर्भुजाय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ १९॥

svānandalokādhipa! devadeva! susiddhibuddhiprabhave parātman! |sadaikadantāya caturbhujāya namo namaste'stu mahodarāya || 19||

महोदरायादिसुपूजिताय सुवस्त्रसम्भूषणभूषिताय ।प्रमोदमोदादिगणैः स्तुताय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ २०॥

mahodarāyādisupūjitāya suvastrasambhūṣaṇabhūṣitāya |pramodamodādigaṇaiḥ stutāya namo namaste'stu mahodarāya || 20||

सदामृताभेदमयेक्षुनीरसमुद्रलीलाकरकञ्जपाणे! ।गणेश! हेरम्ब! च भक्तपोष! नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ २१॥

sadāmṛtābhedamayekṣunīrasamudralīlākarakañjapāṇe! |gaṇeśa! heramba! ca bhaktapoṣa! namo namaste'stu mahodarāya || 21||

प्रविश्य विश्वोदरमेव भोगविहारिणे विश्वमयाय पूर्ण! ।विकारहीनाय सुबोधदाय नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ २२॥

praviśya viśvodarameva bhogavihāriṇe viśvamayāya pūrṇa! |vikārahīnāya subodhadāya namo namaste'stu mahodarāya || 22||

अल्पोदरा देवमुखाश्च सर्वे स्वस्वप्रभोगे कुशलाश्च तेन ।तेषु त्वमेव सुखभोगकारिन् नमो नमस्तेऽस्तु महोदराय ॥ २३॥

alpodarā devamukhāśca sarve svasvaprabhoge kuśalāśca tena |teṣu tvameva sukhabhogakārin namo namaste'stu mahodarāya || 23||

भानुरुवाच ।एवं संस्तुवतां तेषां सुरर्षीणां महर्षयः ।समुत्पन्नो भक्तिरसस्तेन ते ननृतुः पुरः ॥ २४॥

bhānuruvāca |evaṃ saṃstuvatāṃ teṣāṃ surarṣīṇāṃ maharṣayaḥ |samutpanno bhaktirasastena te nanṛtuḥ puraḥ || 24||

साश्रुनेत्रान् स रोमाञ्चान् रुद्धकण्ठान् विशेषतः ।तानुवाच स्वयं देवो भक्तान् वै भक्तवत्सलः ॥ २५॥

sāśrunetrān sa romāñcān ruddhakaṇṭhān viśeṣataḥ |tānuvāca svayaṃ devo bhaktān vai bhaktavatsalaḥ || 25||

(फलश्रुतिः ।)गणेश उवाच ।वरान् वृणुत देवेशा देवा मुनिगणास्तथा ।भक्त्या स्तोत्रेण तुष्टोऽहं दास्यामि मनसीप्सितान् ॥ २६॥

(phalaśrutiḥ |)gaṇeśa uvāca |varān vṛṇuta deveśā devā munigaṇāstathā |bhaktyā stotreṇa tuṣṭo'haṃ dāsyāmi manasīpsitān || 26||

(यः पठेच्छृणुयाद्यश्च तस्मै शान्तिप्रदायकम् ।भुक्तिमुक्तिप्रदं चैव भविष्यति न संशयः ॥ ३८॥)

(yaḥ paṭhecchṛṇuyādyaśca tasmai śāntipradāyakam |bhuktimuktipradaṃ caiva bhaviṣyati na saṃśayaḥ || 38||)

इति सुरर्षिभिः प्रोक्ता महोदरस्तुतिः समाप्ता ।॥ मुद्गलपुराणं तृतीयः खण्डः । अध्यायः ११ । ३\।११। ३२६॥– ॥ मुद्गलपुराणं तृतीयः खण्डः । अध्यायः ११ । ३।११। ३-२६॥

iti surarṣibhiḥ proktā mahodarastutiḥ samāptā ||| mudgalapurāṇaṃ tṛtīyaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 11 | 3\|11| 326||– || mudgalapurāṇaṃ tṛtīyaḥ khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 11 | 3|11| 3-26||