शैलपुत्रीस्तुतिः हिमालयकृता Himalayaraja Krita Shailaputri Stutih

हिमालय उवाच ।मातस्त्वं कृपयागृहे मम सुता जातासि नित्यापियद्भाग्यं मे बहुजन्मजन्मजनितं मन्ये महत्पुण्यदम् ।दृष्टं रूपमिदं परात्परतरां मूर्तिं भवान्या अपिमाहेशीं प्रति दर्शयाशु कृपया विश्वेशि तुभ्यं नमः ॥ १॥

himālaya uvāca |mātastvaṃ kṛpayāgṛhe mama sutā jātāsi nityāpiyadbhāgyaṃ me bahujanmajanmajanitaṃ manye mahatpuṇyadam |dṛṣṭaṃ rūpamidaṃ parātparatarāṃ mūrtiṃ bhavānyā apimāheśīṃ prati darśayāśu kṛpayā viśveśi tubhyaṃ namaḥ || 1||

श्रीदेव्युवाच ।ददामि चक्षुस्ते दिव्यं पश्य मे रूपमैश्वरम् ।छिन्धि हृत्संशयं विद्धि सर्वदेवमयीं पितः ॥ २॥

śrīdevyuvāca |dadāmi cakṣuste divyaṃ paśya me rūpamaiśvaram |chindhi hṛtsaṃśayaṃ viddhi sarvadevamayīṃ pitaḥ || 2||

श्रीमहादेव उवाच ।इत्युक्त्वा तं गिरिश्रेष्ठं दत्त्वा विज्ञानमुत्तमम् ।स्वरूपं दर्शयामास दिव्यं माहेश्वरं तदा ॥ ३॥

śrīmahādeva uvāca |ityuktvā taṃ giriśreṣṭhaṃ dattvā vijñānamuttamam |svarūpaṃ darśayāmāsa divyaṃ māheśvaraṃ tadā || 3||

शशिकोटिप्रभं चारुचन्द्रार्धकृतशेखरम् ।त्रिशूलवर हस्तं च जटामण्डितमस्तकम् ॥ ४॥

śaśikoṭiprabhaṃ cārucandrārdhakṛtaśekharam |triśūlavara hastaṃ ca jaṭāmaṇḍitamastakam || 4||

भयानकं घोररूपं कालानलसहस्रभम् ।पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रं च नागयज्ञोपवीतिनम् ॥ ५॥

bhayānakaṃ ghorarūpaṃ kālānalasahasrabham |pañcavaktraṃ trinetraṃ ca nāgayajñopavītinam || 5||

द्वीपिचर्माम्बरधरं नागेन्द्रकृतभूषणम् ।एवं विलोक्य तद्रूपं विस्मितो हिमवान् पुनः ॥ ६॥

dvīpicarmāmbaradharaṃ nāgendrakṛtabhūṣaṇam |evaṃ vilokya tadrūpaṃ vismito himavān punaḥ || 6||

प्रोवाच वचनं माता रूपमन्यत्प्रदर्शय ।ततः संहृत्य तद्रूपं दर्शयामास तत्क्षणात् ॥ ७॥

provāca vacanaṃ mātā rūpamanyatpradarśaya |tataḥ saṃhṛtya tadrūpaṃ darśayāmāsa tatkṣaṇāt || 7||

रूपमन्यन्मुनिश्रेष्ठ विश्वरूपा सनातनी ।शरच्चन्द्रनिभं चारुमुकुटोज्ज्वलमस्तकम् ॥ ८॥

rūpamanyanmuniśreṣṭha viśvarūpā sanātanī |śaraccandranibhaṃ cārumukuṭojjvalamastakam || 8||

शङ्खचक्रगदापद्महस्तं नेत्रत्रयोज्ज्वलम् ।दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ॥ ९॥

śaṅkhacakragadāpadmahastaṃ netratrayojjvalam |divyamālyāmbaradharaṃ divyagandhānulepanam || 9||

योगीन्द्रवृन्दसंवन्द्यं सुचारुचरणाम्बुजम् ।सर्वतः पाणिपादं च सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम् ॥ १०॥

yogīndravṛndasaṃvandyaṃ sucārucaraṇāmbujam |sarvataḥ pāṇipādaṃ ca sarvato'kṣiśiromukham || 10||

दृष्ट्वा तदेतत्परमं रूपं स हिमवान् पुनः ।प्रणम्य तनयां प्राह विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ ११॥

dṛṣṭvā tadetatparamaṃ rūpaṃ sa himavān punaḥ |praṇamya tanayāṃ prāha vismayotphullalocanaḥ || 11||

हिमालय उवाच ।मातस्तवेदं परमं रूपमैश्वरमुत्तमम् ।विस्मितोऽस्मि समालोक्य रूपमन्यत्प्रदर्शय ॥ १२॥

himālaya uvāca |mātastavedaṃ paramaṃ rūpamaiśvaramuttamam |vismito'smi samālokya rūpamanyatpradarśaya || 12||

त्वं यस्य सो ह्यशोच्यो हि धन्यश्च परमेश्वरि ।अनुगृह्णीष्व मातर्मां कृपया त्वां नमो नमः ॥ १३॥

tvaṃ yasya so hyaśocyo hi dhanyaśca parameśvari |anugṛhṇīṣva mātarmāṃ kṛpayā tvāṃ namo namaḥ || 13||

श्रीमहादेव उवाच ।इत्युक्ता सा तदा पित्रा शैलराजेन पार्वती ।तद्रूपमपि संहृत्य दिव्यं रूपं समादधे ॥ १४॥

śrīmahādeva uvāca |ityuktā sā tadā pitrā śailarājena pārvatī |tadrūpamapi saṃhṛtya divyaṃ rūpaṃ samādadhe || 14||

नीलोत्पलदलश्यामं वनमालाविभूषितम् ।शङ्खचक्रगदापद्ममभिव्यक्तं चतुर्भुजम् ॥ १५॥

nīlotpaladalaśyāmaṃ vanamālāvibhūṣitam |śaṅkhacakragadāpadmamabhivyaktaṃ caturbhujam || 15||

एवं विलोक्य तद्रूपं शैलानामधिपस्ततः ।कृताञ्जलिपुटः स्थित्वा हर्षेण महता युतः ॥ १६॥

evaṃ vilokya tadrūpaṃ śailānāmadhipastataḥ |kṛtāñjalipuṭaḥ sthitvā harṣeṇa mahatā yutaḥ || 16||

स्तोत्रेणानेन तां देवीं तुष्टाव परमेश्वरीम् ।सर्वदेवमयीमाद्यां ब्रह्मविष्णुशिवात्मिकाम् ॥ १७॥

stotreṇānena tāṃ devīṃ tuṣṭāva parameśvarīm |sarvadevamayīmādyāṃ brahmaviṣṇuśivātmikām || 17||

हिमालय उवाच ।मातः सर्वमयि प्रसीद परमे विश्वेशि विश्वाश्रयेत्वं सर्वं नहि किञ्चिदस्ति भुवने तत्त्वं त्वदन्यच्छिवे ।त्वं विष्णुर्गिरिशस्त्वमेव नितरां धातासि शक्तिः पराकिं वर्ण्यं चरितं त्वचिन्त्यचरिते ब्रह्माद्यगम्यं मया ॥ १८॥

himālaya uvāca |mātaḥ sarvamayi prasīda parame viśveśi viśvāśrayetvaṃ sarvaṃ nahi kiñcidasti bhuvane tattvaṃ tvadanyacchive |tvaṃ viṣṇurgiriśastvameva nitarāṃ dhātāsi śaktiḥ parākiṃ varṇyaṃ caritaṃ tvacintyacarite brahmādyagamyaṃ mayā || 18||

त्वं स्वाहाखिलदेवतृप्तिजननी विश्वेशि त्वं वै स्वधापितॄणामपि तृप्तिकारणमसि त्वं देवदेवात्मिका ।हव्यं कव्यमपि त्वमेव नियमो यज्ञस्तपो दक्षिणात्वं स्वर्गादिफलं समस्तफलदे देवेशि तुभ्यं नमः ॥ १९॥

tvaṃ svāhākhiladevatṛptijananī viśveśi tvaṃ vai svadhāpitṝṇāmapi tṛptikāraṇamasi tvaṃ devadevātmikā |havyaṃ kavyamapi tvameva niyamo yajñastapo dakṣiṇātvaṃ svargādiphalaṃ samastaphalade deveśi tubhyaṃ namaḥ || 19||

रूपं सूक्ष्मतमं परात्परतरं यद्योगिनो विद्ययाशुद्धं ब्रह्ममयं वदन्ति परमं मातः सुदृप्तं तव ।वाचा दुर्विषयं मनोऽतिगमपि त्रैलोक्यबीजं शिवेभक्त्याहं प्रणमामि देवि वरदे विश्वेश्वरि त्राहिमाम् ॥ २०॥

rūpaṃ sūkṣmatamaṃ parātparataraṃ yadyogino vidyayāśuddhaṃ brahmamayaṃ vadanti paramaṃ mātaḥ sudṛptaṃ tava |vācā durviṣayaṃ mano'tigamapi trailokyabījaṃ śivebhaktyāhaṃ praṇamāmi devi varade viśveśvari trāhimām || 20||

उद्यत्सूर्यसहस्रभां मम गृहे जातां स्वयं लीलयादेवीमष्टभुजां विशालनयनां बालेन्दुमौलिं शिवाम् ।उद्यत्कोटिशशाङ्ककान्तिनयनां बालां त्रिनेत्रां परांभक्त्या त्वां प्रणमामि विश्वजननी देवि प्रसीदाम्बिके ॥ २१॥

udyatsūryasahasrabhāṃ mama gṛhe jātāṃ svayaṃ līlayādevīmaṣṭabhujāṃ viśālanayanāṃ bālendumauliṃ śivām |udyatkoṭiśaśāṅkakāntinayanāṃ bālāṃ trinetrāṃ parāṃbhaktyā tvāṃ praṇamāmi viśvajananī devi prasīdāmbike || 21||

रूपं ते रजताद्रिकान्तिविमलं नागेन्द्रभूषोज्ज्वलंघोरं पञ्चमुखाम्बुजत्रिनयनैईमैः समुद्भासितम् ।चन्द्रार्धाङ्कितमस्तकं धृतजटाजूटं शरण्ये शिवेभक्त्याहं प्रणमामि विश्वजननि त्वां त्वं प्रसीदाम्बिके ॥ २२॥

rūpaṃ te rajatādrikāntivimalaṃ nāgendrabhūṣojjvalaṃghoraṃ pañcamukhāmbujatrinayanaiīmaiḥ samudbhāsitam |candrārdhāṅkitamastakaṃ dhṛtajaṭājūṭaṃ śaraṇye śivebhaktyāhaṃ praṇamāmi viśvajanani tvāṃ tvaṃ prasīdāmbike || 22||

रूपं ते शारदचन्द्रकोटिसदृशं दिव्याम्बरं शोभनंदिव्यैराभरणैर्विराजितमलं कान्त्या जगन्मोहनम् ।दिव्यैर्बाहुचतुष्टयैर्युतमहं वन्दे शिवे भक्तितःपादाब्जं जननि प्रसीद निखिलब्रह्मादिदेवस्तुते ॥ २३॥

rūpaṃ te śāradacandrakoṭisadṛśaṃ divyāmbaraṃ śobhanaṃdivyairābharaṇairvirājitamalaṃ kāntyā jaganmohanam |divyairbāhucatuṣṭayairyutamahaṃ vande śive bhaktitaḥpādābjaṃ janani prasīda nikhilabrahmādidevastute || 23||

रूपं ते नवनीरदद्युतिरुचिफुल्लाब्जनेत्रोज्ज्वलं,कान्त्या विश्वविमोहनं स्मितमुखं रत्नाङ्गदैर्भूषितम् ।विभ्राजद्वनमालयाविलसितोरस्कं जगत्तारिणि,भक्त्याहं प्रणतोऽस्मि देवि कृपया दुर्गे प्रसीदाम्बिके ॥ २४॥

rūpaṃ te navanīradadyutiruciphullābjanetrojjvalaṃ,kāntyā viśvavimohanaṃ smitamukhaṃ ratnāṅgadairbhūṣitam |vibhrājadvanamālayāvilasitoraskaṃ jagattāriṇi,bhaktyāhaṃ praṇato'smi devi kṛpayā durge prasīdāmbike || 24||

मातः कः परिवर्णितुं तव गुणं रूपं च विश्वात्मकंशक्तो देवि जगत्रये बहुगुणैर्देवोऽथवा मानुषः ।तत् किं स्वल्पमतिब्रवीमि करुणां कृत्वा स्वकीयैर्गुणैर्नो मां मोहय मायया परमया विश्वेशि तुभ्यं नमः ॥ २५॥

mātaḥ kaḥ parivarṇituṃ tava guṇaṃ rūpaṃ ca viśvātmakaṃśakto devi jagatraye bahuguṇairdevo'thavā mānuṣaḥ |tat kiṃ svalpamatibravīmi karuṇāṃ kṛtvā svakīyairguṇairno māṃ mohaya māyayā paramayā viśveśi tubhyaṃ namaḥ || 25||

अद्य मे सफलं जन्म तपश्च सफलं मम ।यत्त्वं त्रिजगतां माता मत्पुत्रीत्वमुपागता ॥ २७॥

adya me saphalaṃ janma tapaśca saphalaṃ mama |yattvaṃ trijagatāṃ mātā matputrītvamupāgatā || 27||

धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं मातस्त्व निजलीलया ।नित्यापि मद्गृहे जाता पुत्रीभावेन वै यतः ॥ २७॥

dhanyo'haṃ kṛtakṛtyo'haṃ mātastva nijalīlayā |nityāpi madgṛhe jātā putrībhāvena vai yataḥ || 27||

इति हिमालयराजकृत शैलपुत्रीस्तुतिः ।

iti himālayarājakṛta śailaputrīstutiḥ |