वानाद्रिनाथदयितास्तोत्रम् Shri Vanadrinathadayita Stotram

मातः समस्तजगतां वनशैलनाथवक्षोविहारिणि मनोहरदिव्यवक्त्रे ।श्रीभूषणैर्मणिमयैः शुभदिव्यगात्रेत्वत्पादपङ्कजयुगं शरणं प्रपद्ये ॥ १॥

mātaḥ samastajagatāṃ vanaśailanāthavakṣovihāriṇi manoharadivyavaktre |śrībhūṣaṇairmaṇimayaiḥ śubhadivyagātretvatpādapaṅkajayugaṃ śaraṇaṃ prapadye || 1||

श्रीमद्वनाद्रितटगस्य सुसुन्दरस्यदोर्दण्डषण्डसुविहारिणि सिन्धुकन्ये ।त्वद्वीक्षणैर्विलसितैः स्तिमितैः शुभैश्चलक्ष्मि त्वमेव परिपालय दुर्बलं माम् ॥ २॥

śrīmadvanādritaṭagasya susundarasyadordaṇḍaṣaṇḍasuvihāriṇi sindhukanye |tvadvīkṣaṇairvilasitaiḥ stimitaiḥ śubhaiścalakṣmi tvameva paripālaya durbalaṃ mām || 2||

दयानिधे कोमलदिव्यगात्रेशुचिस्मिते निर्मलचन्द्रवक्त्रे ।सरोजकान्तायतलोचने त्वंममाब्धिकन्ये सुमुखं प्रदेहि ॥ ३॥

dayānidhe komaladivyagātreśucismite nirmalacandravaktre |sarojakāntāyatalocane tvaṃmamābdhikanye sumukhaṃ pradehi || 3||

पिता च भाता च गुरुश्च बन्धुःत्वमेव सर्वं मम सिन्धुकन्ये ।पदारविन्दे शरणं गतं मांततस्तु ते पालय लोकमातः ॥ ४॥

pitā ca bhātā ca guruśca bandhuḥtvameva sarvaṃ mama sindhukanye |padāravinde śaraṇaṃ gataṃ māṃtatastu te pālaya lokamātaḥ || 4||

मणिसङ्घभूषणगणैरलङ्कृतेगणनाविहीनसुगुणैर्विभूषिते ।अपि मां सुधाब्धितनये शुचिस्मितेगुणहीनकं च परिपालयेन्दिरे ॥ ५॥

maṇisaṅghabhūṣaṇagaṇairalaṅkṛtegaṇanāvihīnasuguṇairvibhūṣite |api māṃ sudhābdhitanaye śucismiteguṇahīnakaṃ ca paripālayendire || 5||

वनशैलनाथदयिते दयानिधेभुवनाधिपेश्वरि शुचिस्मितानने ।नलिनायताक्षि नमतां सुखप्रदेतव पादपङ्कजयुगं भजे सदा ॥ ६॥

vanaśailanāthadayite dayānidhebhuvanādhipeśvari śucismitānane |nalināyatākṣi namatāṃ sukhapradetava pādapaṅkajayugaṃ bhaje sadā || 6||

वृषाचलेशस्य सुसुन्दरस्यभुजान्तरारामयथेच्छलीले ।गुणेन रूपेण विलासितैस्त्वंरमे सदानन्दयसे मुकुन्दम् ॥ ७॥

vṛṣācaleśasya susundarasyabhujāntarārāmayathecchalīle |guṇena rūpeṇa vilāsitaistvaṃrame sadānandayase mukundam || 7||

मुकुन्दवक्षःस्थलदिव्यलीलाविलासितस्त्वं वनशैलराजम् ।त्वदङ्गसौन्दर्यसदाविमुग्धंहरिप्रिये नन्दयसे त्वदीशम् ॥ ८॥

mukundavakṣaḥsthaladivyalīlāvilāsitastvaṃ vanaśailarājam |tvadaṅgasaundaryasadāvimugdhaṃharipriye nandayase tvadīśam || 8||

सर्वाङ्गसुन्दरहरिस्तव दिव्यागात्रसौन्दर्यमज्जितहृदस्तमितान्यभावः ।त्वां वीक्षते सततमब्धिसुते सुशीलेसौन्दर्यवल्लि कमले परिपाहि मां त्वम् ॥ ९॥

sarvāṅgasundaraharistava divyāgātrasaundaryamajjitahṛdastamitānyabhāvaḥ |tvāṃ vīkṣate satatamabdhisute suśīlesaundaryavalli kamale paripāhi māṃ tvam || 9||

सौन्दर्यवल्लि कमले सकलैकमातःसर्वाङ्गसुन्दरमनोहरदिव्यरूपे ।पद्मे मनोज्ञवदने सुभगे सुशीलेत्वत्पादपङ्कजयुगं शरणं गतोऽस्मि ॥ १०॥

saundaryavalli kamale sakalaikamātaḥsarvāṅgasundaramanoharadivyarūpe |padme manojñavadane subhage suśīletvatpādapaṅkajayugaṃ śaraṇaṃ gato'smi || 10||

वितर वितर भद्रं सम्पदं भक्तिरूपामिह च मम परत्र श्रीपतौ भाष्यकारे ।वरवरमुनिवर्ये त्वत्पदाम्भोजयुग्मेमम तु जलधिकन्ये निश्चलां लोकमातः ॥ ११॥

vitara vitara bhadraṃ sampadaṃ bhaktirūpāmiha ca mama paratra śrīpatau bhāṣyakāre |varavaramunivarye tvatpadāmbhojayugmemama tu jaladhikanye niścalāṃ lokamātaḥ || 11||

कलशजलधिकन्ये लोकमातः सुशीलेस्मितविलसितवक्त्रे कल्पवल्लि श्रितानाम् ।दिवि भुवि वनशैलक्ष्मापतेर्वल्लभे श्रीःमम तु तव पदाब्जे निश्चला भक्तिरस्तु ॥ १२॥

kalaśajaladhikanye lokamātaḥ suśīlesmitavilasitavaktre kalpavalli śritānām |divi bhuvi vanaśailakṣmāpatervallabhe śrīḥmama tu tava padābje niścalā bhaktirastu || 12||

दिवि भुवि मम पझे सम्पदं भक्तिरूपांवितर तव पदाब्जे सुन्दरश्रीपदाब्जे ।शठरिपुपदपद्मे भाष्यकारे यतीन्द्रेवरवरमुनिवर्ये लक्ष्मि कल्याणशीले ॥ १३॥

divi bhuvi mama pajhe sampadaṃ bhaktirūpāṃvitara tava padābje sundaraśrīpadābje |śaṭharipupadapadme bhāṣyakāre yatīndrevaravaramunivarye lakṣmi kalyāṇaśīle || 13||

कल्याणशीले रमणीयगात्रेलावण्यसौन्दर्यनिधे मनोज्ञे ।कल्याणदे कल्पलते श्रितानांपझे प्रयच्छ प्रियमब्धिकन्ये ॥ १४॥

kalyāṇaśīle ramaṇīyagātrelāvaṇyasaundaryanidhe manojñe |kalyāṇade kalpalate śritānāṃpajhe prayaccha priyamabdhikanye || 14||

प्रियमिह मम पद्मे सम्प्रयच्छ प्रयच्छतव तु चरणपद्मे संस्मरामि स्मरामि ।गतिरिह मम नास्ति त्वत्पदाम्भोजयुग्मादशरणमतिदीनं पाहि मां सिन्धुकन्ये ॥ १५॥

priyamiha mama padme samprayaccha prayacchatava tu caraṇapadme saṃsmarāmi smarāmi |gatiriha mama nāsti tvatpadāmbhojayugmādaśaraṇamatidīnaṃ pāhi māṃ sindhukanye || 15||

शरणमिह परत्र त्वत्पदाम्भोजयुग्मंमम वनगिरिराजः पादकैङ्कर्यलक्ष्म्याः ।सपदि किल ततस्त्वं लक्ष्मि पद्मायताक्षिसकलभुवनमातः पाहि मां सिन्धुकन्ये ॥ १६॥

śaraṇamiha paratra tvatpadāmbhojayugmaṃmama vanagirirājaḥ pādakaiṅkaryalakṣmyāḥ |sapadi kila tatastvaṃ lakṣmi padmāyatākṣisakalabhuvanamātaḥ pāhi māṃ sindhukanye || 16||

नमो लोकमातो न माता विना त्वांरमे सिन्धुकन्ये सरोजायताक्षि ।ततस्त्वं सुशीले प्रसीद प्रसीदप्रियं विष्णुकान्ते प्रयच्छ प्रयच्छ ॥ १७॥

namo lokamāto na mātā vinā tvāṃrame sindhukanye sarojāyatākṣi |tatastvaṃ suśīle prasīda prasīdapriyaṃ viṣṇukānte prayaccha prayaccha || 17||

कृतान्मे सुशीले तनुस्वान्तवाग्भिःसमस्तापचारान् ममाम्ब क्षमस्व ।वनाद्रीश्वरि त्वं पयस्सिन्धुकन्येसरोजाक्षि पद्मे प्रसन्नाब्जवक्त्रे ॥ १८॥

kṛtānme suśīle tanusvāntavāgbhiḥsamastāpacārān mamāmba kṣamasva |vanādrīśvari tvaṃ payassindhukanyesarojākṣi padme prasannābjavaktre || 18||

न माता पिता वा विना त्वां सुशीलेन नाथः प्रियो वा बिना सुन्दरेशम् ।कलानाथवक्त्रे कटाक्षैस्ततस्त्वंसुधासिन्धुकाये रमे रक्ष मां त्वम् ॥ १९॥

na mātā pitā vā vinā tvāṃ suśīlena nāthaḥ priyo vā binā sundareśam |kalānāthavaktre kaṭākṣaistatastvaṃsudhāsindhukāye rame rakṣa māṃ tvam || 19||

श्रियै सुन्दरराजस्य महिष्यै नित्यमङ्गलम् ।माणिक्यभूषणोद्दीप्रतन्वङ्ग्यै जयमङ्गलम् ॥ २०॥

śriyai sundararājasya mahiṣyai nityamaṅgalam |māṇikyabhūṣaṇoddīpratanvaṅgyai jayamaṅgalam || 20||

इति श्रीवानाद्रिनाथदयितास्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīvānādrināthadayitāstotraṃ sampūrṇam |