गर्भस्तोत्रम् Shri Garbhastotram

ह्रीङ्कारोदरवाग्भवैकवसतिर्या कुण्डली कौलिनीब्रह्मानन्दमयी परा परकला षड्ग्रन्थिसम्भेदिनी ।साहस्रं पदपद्मकोटरलसत्सोमेन सार्द्धं मुदाक्रीडन्ती सुखसम्पदं दिशतु नः श्रीमत्त्रिखण्डेश्वरी ॥ १॥

hrīṅkārodaravāgbhavaikavasatiryā kuṇḍalī kaulinībrahmānandamayī parā parakalā ṣaḍgranthisambhedinī |sāhasraṃ padapadmakoṭaralasatsomena sārddhaṃ mudākrīḍantī sukhasampadaṃ diśatu naḥ śrīmattrikhaṇḍeśvarī || 1||

श्रीमत्पञ्चदशाक्षरी शिवकलाधारादिचक्रेषु यास्फूर्त्तिः पञ्चदशस्तथोनवतया त्रेधापि या संस्थिता ।उन्मन्यन्तमुपागता कुलकजप्रोद्दामसौदामिनीमायामोहनिकृन्तिनी निजसुखं मह्यं प्रसद्यात्सदा ॥ २॥

śrīmatpañcadaśākṣarī śivakalādhārādicakreṣu yāsphūrttiḥ pañcadaśastathonavatayā tredhāpi yā saṃsthitā |unmanyantamupāgatā kulakajaproddāmasaudāminīmāyāmohanikṛntinī nijasukhaṃ mahyaṃ prasadyātsadā || 2||

कश्चित्पङ्कजसम्भवः करुणया पूर्णस्त्वया विश्वसृक्वेदादिर्वियदादितत्त्वममलं त्वत्सामरस्यं स्फुटम् ।तद्वेदत्रिपुरे कृपामृतरसोन्मथ्याऽप्यनन्या श्रियेदृष्टिं देहि ततः समुज्ज्वलतरानन्दस्वभावो भवे ॥ ३॥

kaścitpaṅkajasambhavaḥ karuṇayā pūrṇastvayā viśvasṛkvedādirviyadāditattvamamalaṃ tvatsāmarasyaṃ sphuṭam |tadvedatripure kṛpāmṛtarasonmathyā'pyananyā śriyedṛṣṭiṃ dehi tataḥ samujjvalatarānandasvabhāvo bhave || 3||

एतत्ते त्रिपुरे ! त्वदीयवपुषा सा चित्रवर्णाध्वनाव्यस्तं विश्वमनुत्तरोत्तरतया यद्बीजमुद्गीयते ।तन्मे ताण्डवमण्डितं रसनिका सारस्वतेनाहतंविस्फूर्जत्कलकोकिलारजतयोद्वेलं जरीजृम्भते ॥ ४॥

etatte tripure ! tvadīyavapuṣā sā citravarṇādhvanāvyastaṃ viśvamanuttarottaratayā yadbījamudgīyate |tanme tāṇḍavamaṇḍitaṃ rasanikā sārasvatenāhataṃvisphūrjatkalakokilārajatayodvelaṃ jarījṛmbhate || 4||

ईकारोऽसि हुताशनेन्दुतपनैर्बिन्दुत्रयैः संयुतःकामाप्ताजननी स्थितिं वितनुते ब्रह्मैकयः केशवः ।यत्वं देवि ! पुरे सुधारसवचः कल्लोलकल्लोलिनीजिह्वातः प्रसरीसरीतु भवती कारुण्यतस्तद्द्रुतः ॥ ५॥

īkāro'si hutāśanendutapanairbindutrayaiḥ saṃyutaḥkāmāptājananī sthitiṃ vitanute brahmaikayaḥ keśavaḥ |yatvaṃ devi ! pure sudhārasavacaḥ kallolakallolinījihvātaḥ prasarīsarītu bhavatī kāruṇyatastaddrutaḥ || 5||

लक्ष्मीं लक्ष्मिललामधामबहुलां मत्तेमकुम्भोच्छलद्दानाम्भोन्कतपूरपदक्विकटां देह्यम्ब ! मह्ये यतः ।त्वं सृष्टिस्थितिभेदिनी मधुजितः शक्तिर्विरञ्चेर्निजायद्वा वाग्भवमध्यगा विलससि श्रीमन्त्रिखण्डेश्वरि ! ॥ ६॥

lakṣmīṃ lakṣmilalāmadhāmabahulāṃ mattemakumbhocchaladdānāmbhonkatapūrapadakvikaṭāṃ dehyamba ! mahye yataḥ |tvaṃ sṛṣṭisthitibhedinī madhujitaḥ śaktirvirañcernijāyadvā vāgbhavamadhyagā vilasasi śrīmantrikhaṇḍeśvari ! || 6||

ह्रीङ्रारादिहराब्जयोनिविलसंसारसङ्कोचिनीया बेयारतयेश्वरस्य भद्विता वागेश्वरी जृम्भने ।विन्दौ नादतया च बीजवसतिर्याऽनुत्तरा शाम्भवीश्रीमत्त्रिपुरसुन्दरी विजयते खण्डे स्थिता वास्तवे ॥ ७॥

hrīṅrārādiharābjayonivilasaṃsārasaṅkocinīyā beyāratayeśvarasya bhadvitā vāgeśvarī jṛmbhane |vindau nādatayā ca bījavasatiryā'nuttarā śāmbhavīśrīmattripurasundarī vijayate khaṇḍe sthitā vāstave || 7||

हः कामः शिवबीजतो हरिम्यं यन्मोहयत्यङ्गनास्थित्या त्वच्चरणप्रसादशतः श्रीकामराजादिनः ।मातर्भक्तिसमीहितं सृजति यद्धैर्य \।\।\।\।\।\।\।रं श्चयःसोऽयं मेऽखिलकाङ्क्षितं वितरतां कामेश्ववरप्रेयसी ॥ ८॥

haḥ kāmaḥ śivabījato harimyaṃ yanmohayatyaṅganāsthityā tvaccaraṇaprasādaśataḥ śrīkāmarājādinaḥ |mātarbhaktisamīhitaṃ sṛjati yaddhairya \|\|\|\|\|\|\|raṃ ścayaḥso'yaṃ me'khilakāṅkṣitaṃ vitaratāṃ kāmeśvavarapreyasī || 8||

सत्तारूपिणि ! सज्जनैकनिलये ! सौभाग्यसम्पत्प्रदे !सावित्रीति सरस्वतीति गदिता लक्ष्मीस्त्वमेवासि सा ।तत्कामेश्वरशम्भुपत्नि ! मम यत्काङ्क्षाधिरूढं भवेत्तद्देहि त्वरितं तपोभिरपि यद् दुष्प्रापमन्यैरपि ॥ ९॥

sattārūpiṇi ! sajjanaikanilaye ! saubhāgyasampatprade !sāvitrīti sarasvatīti gaditā lakṣmīstvamevāsi sā |tatkāmeśvaraśambhupatni ! mama yatkāṅkṣādhirūḍhaṃ bhavettaddehi tvaritaṃ tapobhirapi yad duṣprāpamanyairapi || 9||

कल्याणं कमलापतिः करुणया कामेश्वरः काङ्क्षितंदद्यान्मध्यमखण्डतस्तव शवे मध्ये स्थितः कान्मना ।कन्दर्पप्रतिमः कलासु कुशलः कल्पद्रुमः कामिनांयस्योच्चारवशेन राजति नरः श्रीमत्त्रिखण्डात्मिके ! ॥ १०॥

kalyāṇaṃ kamalāpatiḥ karuṇayā kāmeśvaraḥ kāṅkṣitaṃdadyānmadhyamakhaṇḍatastava śave madhye sthitaḥ kānmanā |kandarpapratimaḥ kalāsu kuśalaḥ kalpadrumaḥ kāmināṃyasyoccāravaśena rājati naraḥ śrīmattrikhaṇḍātmike ! || 10||

हस्त्वन्माध्यमखण्डले च वसतिर्योऽम्ब ! द्वितीयस्थितिंपुष्णात्येकतयैव चाधिकतया बन्धुकपुष्पप्रभः ।सौभाग्यं परमं स मे वितरता वश्या भवेयुर्यतोराजानो वरयोषितश्च निभृताः सौख्यश्रियः सम्मता ॥ ११॥

hastvanmādhyamakhaṇḍale ca vasatiryo'mba ! dvitīyasthitiṃpuṣṇātyekatayaiva cādhikatayā bandhukapuṣpaprabhaḥ |saubhāgyaṃ paramaṃ sa me vitaratā vaśyā bhaveyuryatorājāno varayoṣitaśca nibhṛtāḥ saukhyaśriyaḥ sammatā || 11||

लक्ष्यं मे मनसो मनोरमतमं सौन्दर्यसोमालयोबन्धूकप्रभवारुणं करलसच्चापेषु पाशाङ्कशम् ।काञ्चीनद्धनितम्बबिम्बसुभगं मध्ये न किञ्चिच्च यत्रूपं ते कुचचक्रवाकखिलसच्चन्द्रालिकं स्ता सदात् ॥ १२॥

lakṣyaṃ me manaso manoramatamaṃ saundaryasomālayobandhūkaprabhavāruṇaṃ karalasaccāpeṣu pāśāṅkaśam |kāñcīnaddhanitambabimbasubhagaṃ madhye na kiñcicca yatrūpaṃ te kucacakravākakhilasaccandrālikaṃ stā sadāt || 12||

ह्रीङ्कारे हरमान्मथीन्दुरणितैः श्रोकामराजान्तिगेखण्डे मण्डनमावहन्ति हरयः सङ्कोचतः संस्थिते ।रुद्रः शक्तियुतश्च मन्मथकलाकामेश्वरेणेन्दुनानादात्मा च परापरेण भवतान्मत्कामसम्पूर्तये ॥ १३॥

hrīṅkāre haramānmathīnduraṇitaiḥ śrokāmarājāntigekhaṇḍe maṇḍanamāvahanti harayaḥ saṅkocataḥ saṃsthite |rudraḥ śaktiyutaśca manmathakalākāmeśvareṇendunānādātmā ca parāpareṇa bhavatānmatkāmasampūrtaye || 13||

सच्चित्सौख्यमखण्डितं शिवमयं शक्तिस्वरूपोल्लसत्तार्तीये तव संहृतो प्रथमतः सद्वृत्ततोज्जृम्भते ।शङ्कातङ्ककलङ्कभावजनितं भेदः प्रथातः शिवेतन्मे पूर्णशशाङ्कमण्डलनिभं कुर्यादशं दूरतः ॥ १४॥

saccitsaukhyamakhaṇḍitaṃ śivamayaṃ śaktisvarūpollasattārtīye tava saṃhṛto prathamataḥ sadvṛttatojjṛmbhate |śaṅkātaṅkakalaṅkabhāvajanitaṃ bhedaḥ prathātaḥ śivetanme pūrṇaśaśāṅkamaṇḍalanibhaṃ kuryādaśaṃ dūrataḥ || 14||

कश्चिज्जन्मशतार्जितेन तपसा तत्पादपद्मद्वयेजातप्रीतिरनन्यभावमनसा लब्ध्वा गुरोः सत्कृपाम् ।कं वेद त्रिपुरे तृतीयशकले कामेश्वराख्यं हरिंपूर्णानन्दविभूतिदं त्रिजगतीवश्यङ्करं तं श्रये ॥ १५॥

kaścijjanmaśatārjitena tapasā tatpādapadmadvayejātaprītirananyabhāvamanasā labdhvā guroḥ satkṛpām |kaṃ veda tripure tṛtīyaśakale kāmeśvarākhyaṃ hariṃpūrṇānandavibhūtidaṃ trijagatīvaśyaṅkaraṃ taṃ śraye || 15||

लब्ध्वादेशकराजवीक्षणकृपां त्वां वेद कामेश्वरींधन्यो यस्त्रिपुरे ! त्वदङ्घ्रिकृपया विश्वात्मसाम्राज्यभू ।लक्ष्मीस्तं वृणुते कटाक्षवशतस्तस्य ज्वरोपप्लवानाशं यान्ति सदा विषाणि च महावेतालभूतग्रहाः ॥ १६॥

labdhvādeśakarājavīkṣaṇakṛpāṃ tvāṃ veda kāmeśvarīṃdhanyo yastripure ! tvadaṅghrikṛpayā viśvātmasāmrājyabhū |lakṣmīstaṃ vṛṇute kaṭākṣavaśatastasya jvaropaplavānāśaṃ yānti sadā viṣāṇi ca mahāvetālabhūtagrahāḥ || 16||

श्रीमत्यम्ब ! विराजते तव परं खण्डं तृतीयान्तिमंबीजं तत्र हरौ हरो प्रथमतो या रुद्रशक्तिः स्वयम् ।संहारैकरसो मनोभवकलावह्नीन्दुसूरा पराबिन्दुर्योऽपि परेश्वरो मम सदा कुर्वन्तु ते मङ्गलम् ॥ १७॥

śrīmatyamba ! virājate tava paraṃ khaṇḍaṃ tṛtīyāntimaṃbījaṃ tatra harau haro prathamato yā rudraśaktiḥ svayam |saṃhāraikaraso manobhavakalāvahnīndusūrā parābinduryo'pi pareśvaro mama sadā kurvantu te maṅgalam || 17||

इति श्रीगर्भस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīgarbhastotraṃ sampūrṇam |