नरसिंहस्तुतिः ) Shri Narasimhastutihprahlada 2

(प्रह्लादकृता )नमस्ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते पुरुषोत्तम ।नमस्ते सर्वकालात्मन् नमस्ते तिग्मचक्रिणे ॥ १॥

(prahlādakṛtā )namaste puṇḍarīkākṣa namaste puruṣottama |namaste sarvakālātman namaste tigmacakriṇe || 1||

ब्रह्मत्वे सृजते विश्वं स्थितौ पालयते पुनः ।रुद्ररूपाय कल्पान्ते नमस्तुभ्यं त्रिमूर्तये ॥ २॥

brahmatve sṛjate viśvaṃ sthitau pālayate punaḥ |rudrarūpāya kalpānte namastubhyaṃ trimūrtaye || 2||

देवा यक्षासुराः सिद्धा नागा गन्धर्वकिन्नराः ।पिशाचा राक्षसाश्चैव मनुष्याः पशवस्तथा ॥ ३॥

devā yakṣāsurāḥ siddhā nāgā gandharvakinnarāḥ |piśācā rākṣasāścaiva manuṣyāḥ paśavastathā || 3||

पक्षिणः स्थावराश्चैव पिपीलिकसरीसृपाः ।भूरापोऽग्निर्नभो वायुः शब्दः स्पर्शस्तथा रसः ॥ ४॥

pakṣiṇaḥ sthāvarāścaiva pipīlikasarīsṛpāḥ |bhūrāpo'gnirnabho vāyuḥ śabdaḥ sparśastathā rasaḥ || 4||

रूपं गन्धो मनो बुद्धिरात्मा कालस्तथा गुणाः ।एतेषां परमार्थश्च सर्वमेतत्त्वमच्युत ॥ ५॥

rūpaṃ gandho mano buddhirātmā kālastathā guṇāḥ |eteṣāṃ paramārthaśca sarvametattvamacyuta || 5||

विद्याविद्ये भवान्सत्यं असत्यं त्वं विषामृते ।प्रवृत्तं च निवृत्तं च कर्म वेदोदितं भवान् ॥ ६॥

vidyāvidye bhavānsatyaṃ asatyaṃ tvaṃ viṣāmṛte |pravṛttaṃ ca nivṛttaṃ ca karma vedoditaṃ bhavān || 6||

समस्तकर्मभोक्ता च कर्मोपकरणानि च ।त्वमेव विष्णो सर्वाणि सर्वकर्मफलं च यत् ॥ ७॥

samastakarmabhoktā ca karmopakaraṇāni ca |tvameva viṣṇo sarvāṇi sarvakarmaphalaṃ ca yat || 7||

मय्यन्यत्र तथाऽन्येषु भूतेषु भुवनेषु च ।तवैव व्याप्तिरैश्वर्यगुणसंसूचिकी प्रभो ॥ ८॥

mayyanyatra tathā'nyeṣu bhūteṣu bhuvaneṣu ca |tavaiva vyāptiraiśvaryaguṇasaṃsūcikī prabho || 8||

त्वां योगिनश्चिन्तयन्ति त्वां यजन्ति च याजकाः ।हव्यकव्यभुगेकस्त्वं पितृदेवस्वरूपधृक् ॥ ९॥

tvāṃ yoginaścintayanti tvāṃ yajanti ca yājakāḥ |havyakavyabhugekastvaṃ pitṛdevasvarūpadhṛk || 9||

रूपं महत्ते स्थितमत्र विश्वं ततश्च सूक्ष्मं जगदेतदीश ।रूपाणि सर्वाणि च भूतभेदास्तेष्वन्तरात्माख्यमतीव सूक्ष्मम् ॥ १०॥

rūpaṃ mahatte sthitamatra viśvaṃ tataśca sūkṣmaṃ jagadetadīśa |rūpāṇi sarvāṇi ca bhūtabhedāsteṣvantarātmākhyamatīva sūkṣmam || 10||

तस्माच्च सूक्ष्मादिविशेषणानामगोचरे यत्परमात्मरूपम् ।किमप्यचिन्त्यं तव रूपमस्ति तस्मै नमस्ते पुरुषोत्तमाय ॥ ११॥

tasmācca sūkṣmādiviśeṣaṇānāmagocare yatparamātmarūpam |kimapyacintyaṃ tava rūpamasti tasmai namaste puruṣottamāya || 11||

सर्वभूतेषु सर्वात्मन् या शक्तिरपरा तव ।गुणाश्रया नमस्तस्यै शाश्वतायै सुरेश्वर ॥ १२॥

sarvabhūteṣu sarvātman yā śaktiraparā tava |guṇāśrayā namastasyai śāśvatāyai sureśvara || 12||

याऽस्तीशागोचरा वाचां मनसां चाविशेषणा ।ज्ञानिज्ञानपरिच्छेद्या तां वन्दे स्वेश्वरीं पराम् ॥ १३॥

yā'stīśāgocarā vācāṃ manasāṃ cāviśeṣaṇā |jñānijñānaparicchedyā tāṃ vande sveśvarīṃ parām || 13||

ओं नमो वासुदेवाय तस्मै भगवते सदा ।व्यतिरिक्तं न यस्यास्ति व्यतिरिक्तोऽखिलस्य यः ॥ १४॥

oṃ namo vāsudevāya tasmai bhagavate sadā |vyatiriktaṃ na yasyāsti vyatirikto'khilasya yaḥ || 14||

नमस्तस्मै नमस्तस्मै नमस्तस्मै महात्मने ।नाम रूपं न यस्यैको योऽस्तित्वेनोपलभ्यते ॥ १५॥

namastasmai namastasmai namastasmai mahātmane |nāma rūpaṃ na yasyaiko yo'stitvenopalabhyate || 15||

यस्यावताररूपाणि समर्चन्ति दिवौकसः ।अपश्यन्तः परं रूपं नमस्तस्मै महात्मने ॥ १६॥

yasyāvatārarūpāṇi samarcanti divaukasaḥ |apaśyantaḥ paraṃ rūpaṃ namastasmai mahātmane || 16||

योऽन्तस्तिष्ठन्नशेषस्य पश्यतीशः शुभाशुभम् ।तं सर्वसाक्षिणं विश्वं नमस्ये परमेश्वरम् ॥ १७॥

yo'ntastiṣṭhannaśeṣasya paśyatīśaḥ śubhāśubham |taṃ sarvasākṣiṇaṃ viśvaṃ namasye parameśvaram || 17||

नमोऽस्तु विष्णवे तस्मै यस्याभिन्नमिदं जगत् ।ध्येयः स जगतामाद्यः स प्रसीदतु मेऽव्ययः ॥ १८॥

namo'stu viṣṇave tasmai yasyābhinnamidaṃ jagat |dhyeyaḥ sa jagatāmādyaḥ sa prasīdatu me'vyayaḥ || 18||

यत्रोतमेतत्प्रोतं च विश्वमक्षरमव्ययम् ।आधारभूतः सर्वस्य स प्रसीदतु मे हरिः ॥ १९॥

yatrotametatprotaṃ ca viśvamakṣaramavyayam |ādhārabhūtaḥ sarvasya sa prasīdatu me hariḥ || 19||

ओं नमो विष्णवे तस्मै नमस्तस्मै पुनः पुनः ।यत्र सर्वं यतः सर्वं यः सर्वं सर्वसंश्रयः ॥ २०॥

oṃ namo viṣṇave tasmai namastasmai punaḥ punaḥ |yatra sarvaṃ yataḥ sarvaṃ yaḥ sarvaṃ sarvasaṃśrayaḥ || 20||

श्रीभगवानुवाचसर्वगत्वादनन्तस्य स एवाहमवस्थितः ।मत्तः सर्वमहं सर्वं मयि सर्वं सनातने ॥ २१॥

śrībhagavānuvācasarvagatvādanantasya sa evāhamavasthitaḥ |mattaḥ sarvamahaṃ sarvaṃ mayi sarvaṃ sanātane || 21||

अहमेवाक्षयो नित्यः परमात्माऽऽत्मसंश्रयः ।ब्रह्मसंज्ञोऽहमेवाग्रे तथाऽन्ते च परः पुमान् ॥ २२॥

ahamevākṣayo nityaḥ paramātmā''tmasaṃśrayaḥ |brahmasaṃjño'hamevāgre tathā'nte ca paraḥ pumān || 22||

प्रह्लाद उवाचदेव प्रपन्नार्तिहर प्रसादं कुरु केशव ।अवलोकनदानेन भूयो मां पावयाच्युत ॥ २३॥

prahlāda uvācadeva prapannārtihara prasādaṃ kuru keśava |avalokanadānena bhūyo māṃ pāvayācyuta || 23||

नाथ योनिसहस्रेषु येषु येषु व्रजाम्यहम् ।तेषु तेष्वच्युता भक्तिरच्युतास्तु सदा त्वयि ॥ २४॥

nātha yonisahasreṣu yeṣu yeṣu vrajāmyaham |teṣu teṣvacyutā bhaktiracyutāstu sadā tvayi || 24||

या प्रीतिरविवेकानां विषयेष्वनपायिनी ।त्वामनुस्मरतः सा मे हृदयान्माऽपसर्पतु ॥ २५॥

yā prītiravivekānāṃ viṣayeṣvanapāyinī |tvāmanusmarataḥ sā me hṛdayānmā'pasarpatu || 25||

नमस्ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते पुरुषोत्तम ।नमस्ते सर्वलोकात्मन् नमस्ते तिग्मचक्रिणे ॥ २६॥

namaste puṇḍarīkākṣa namaste puruṣottama |namaste sarvalokātman namaste tigmacakriṇe || 26||

नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः ॥ २७॥

namo brahmaṇyadevāya gobrāhmaṇahitāya ca |jagaddhitāya kṛṣṇāya govindāya namo namaḥ || 27||

इति प्रह्लादकृता २ श्रीनरसिंहस्तुतिः समाप्ता ।इति श्रीविष्णुपुराणे प्रथमभागे एकोनविंशतितमाध्यायान्तर्गतंसोमकृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।विष्णुपुराण । अध्याय १/१९/६४८६॥विष्णुपुराण । अध्याय १/१९/६४-८६॥

iti prahlādakṛtā 2 śrīnarasiṃhastutiḥ samāptā |iti śrīviṣṇupurāṇe prathamabhāge ekonaviṃśatitamādhyāyāntargataṃsomakṛtaṃ viṣṇustotraṃ samāptam |viṣṇupurāṇa | adhyāya 1/19/6486||viṣṇupurāṇa | adhyāya 1/19/64-86||