नारायणस्तोत्रम् (नारदकृतं २ स्कन्दपुराणान्तर्गतम् नमो नमस्ते भगवञ्जगद्गुरो) Naradakritam 2 Narayana Stotram

नारद उवाच ।नमो नमस्ते भगवञ्जगद्गुरो नारायणाऽप्राकृत दिव्यमूर्ते ।अनन्तकल्याणगुणाकरस्त्वं दासे मयि प्रीततरः सदा स्याः ॥ ९\।३१\।१०॥त्वं वासुदेवोऽसि जगन्निवासः क्षेमाय लोकस्य तपः करोषि ।योगेश्वरेशोपशमस्थ आत्मारामाधिपस्त्वं परहंससद्गुरुः ॥ ११॥

nārada uvāca |namo namaste bhagavañjagadguro nārāyaṇā'prākṛta divyamūrte |anantakalyāṇaguṇākarastvaṃ dāse mayi prītataraḥ sadā syāḥ || 9\|31\|10||tvaṃ vāsudevo'si jagannivāsaḥ kṣemāya lokasya tapaḥ karoṣi |yogeśvareśopaśamastha ātmārāmādhipastvaṃ parahaṃsasadguruḥ || 11||

विभुरृषीणामृषभोऽक्षरात्मा जीवेश्वराणां च नियामकोऽसि ।साक्षी महापूरुष आत्मतन्त्रः कालोऽभवद्यद्भ्रुकुटेर्महांश्च ॥ १२॥

vibhurṛṣīṇāmṛṣabho'kṣarātmā jīveśvarāṇāṃ ca niyāmako'si |sākṣī mahāpūruṣa ātmatantraḥ kālo'bhavadyadbhrukuṭermahāṃśca || 12||

सर्गादिलीला जगतां त्वमीश करोषि मायापुरुषात्मनैव ।तथाप्यकर्त्ता ननु निर्गुणोऽसि भूमा परब्रह्म परात्परश्च ॥ १३॥

sargādilīlā jagatāṃ tvamīśa karoṣi māyāpuruṣātmanaiva |tathāpyakarttā nanu nirguṇo'si bhūmā parabrahma parātparaśca || 13||

सत्यः स्वयञ्ज्योतिरतर्क्यशक्तिस्त्वं ब्रह्मभूतात्मविचिन्त्यमूर्त्तिः ।बृहद्व्रताचार्य महामुनीन्द्र कन्दर्पदर्पापहरप्रताप ॥ १४॥

satyaḥ svayañjyotiratarkyaśaktistvaṃ brahmabhūtātmavicintyamūrttiḥ |bṛhadvratācārya mahāmunīndra kandarpadarpāpaharapratāpa || 14||

तपस्विनां ये रिपवः प्रसिद्धाः क्रोधो रसो मत्सरलोभमुख्याः ।अप्याश्रमं तेऽपि कदापि वेष्टुं नेमं क्षमा ह्येष तव प्रतापः ॥ १५॥

tapasvināṃ ye ripavaḥ prasiddhāḥ krodho raso matsaralobhamukhyāḥ |apyāśramaṃ te'pi kadāpi veṣṭuṃ nemaṃ kṣamā hyeṣa tava pratāpaḥ || 15||

छन्दोमयो ज्ञानमयोऽमृताध्वा धर्मात्मको धर्मसर्गाभिपोष्टा ।उन्मूलिताधर्मसर्गो महात्मा त्वमव्ययश्चाक्षयोऽव्यक्तबन्धुः ॥ १६॥

chandomayo jñānamayo'mṛtādhvā dharmātmako dharmasargābhipoṣṭā |unmūlitādharmasargo mahātmā tvamavyayaścākṣayo'vyaktabandhuḥ || 16||

निर्दोषरूपस्य तवाऽखिलाः क्रिया भवन्ति वै निर्गुणा निर्गुणस्य ।धर्मार्थकामेप्सुभिरर्चनीयस्त्वमीश्वरो नाथ मुमुक्षुभिश्च ।त्वं कालमायायमसंसृतिभ्यो महाभयात्पातुमेकः समर्थः ।भक्तापराधाननवेक्षमाणो महादयालुः किल भक्तवत्सलः ॥ १८॥

nirdoṣarūpasya tavā'khilāḥ kriyā bhavanti vai nirguṇā nirguṇasya |dharmārthakāmepsubhirarcanīyastvamīśvaro nātha mumukṣubhiśca |tvaṃ kālamāyāyamasaṃsṛtibhyo mahābhayātpātumekaḥ samarthaḥ |bhaktāparādhānanavekṣamāṇo mahādayāluḥ kila bhaktavatsalaḥ || 18||

धृतावतारस्य हि नाममात्रं रूपं च वा यः स्मरेदन्तकाले ।सोऽपि प्रभो घोरमहाघसङ्घात्सद्यो विमुक्तो दिवमाशु याति ॥ १९॥

dhṛtāvatārasya hi nāmamātraṃ rūpaṃ ca vā yaḥ smaredantakāle |so'pi prabho ghoramahāghasaṅghātsadyo vimukto divamāśu yāti || 19||

तं त्वां विहायाऽत्र तु यो मनुष्यो देहे त्रिधातावपि दैहिकेषु ।जायाऽऽत्मजज्ञातिधनेषु सज्जते स मायया वञ्चित एव मूढः ॥ ९\।३१\।२०॥त्वद्भक्तियोग्यो नरदेह एव यं कामयन्तेऽपि च नाकसंस्थाः ।त्वद्भक्तिहीनं हि दिवोऽपि सौख्यमहं तु जाने नरकेण तुल्यम् ॥ २१॥

taṃ tvāṃ vihāyā'tra tu yo manuṣyo dehe tridhātāvapi daihikeṣu |jāyā''tmajajñātidhaneṣu sajjate sa māyayā vañcita eva mūḍhaḥ || 9\|31\|20||tvadbhaktiyogyo naradeha eva yaṃ kāmayante'pi ca nākasaṃsthāḥ |tvadbhaktihīnaṃ hi divo'pi saukhyamahaṃ tu jāne narakeṇa tulyam || 21||

तपस्त्रिलोक्याः कुरुषे सुखाय तत्रापि ते भारतवासिपुंसु ।अनुग्रहो भूरितरो यदत्र कृतावतारो विचरन्विराजसे ॥ २२॥

tapastrilokyāḥ kuruṣe sukhāya tatrāpi te bhāratavāsipuṃsu |anugraho bhūritaro yadatra kṛtāvatāro vicaranvirājase || 22||

तस्याश्रयं ये तव नात्र कुर्वते त एव शास्त्रेषु मताः कृतघ्नाः ।अतस्तवैकाश्रयमेव बाढं कुर्वत्यजस्रं मयि तेऽस्तु तुष्टिः ॥ २३॥

tasyāśrayaṃ ye tava nātra kurvate ta eva śāstreṣu matāḥ kṛtaghnāḥ |atastavaikāśrayameva bāḍhaṃ kurvatyajasraṃ mayi te'stu tuṣṭiḥ || 23||

इति श्रीस्कन्दपुराणे वैष्णवखण्डे वासुदेवमासमाहात्म्ये एकत्रिंशाध्यायान्तर्गतंनारदकृतं नारायणस्तोत्रं समाप्तम् ।स्कन्दपुराण । वैष्णवखण्ड । वासुदेवखण्ड । अध्याय ३१/१०२३॥स्कन्दपुराण । वैष्णवखण्ड । वासुदेवखण्ड । अध्याय ३१/१०-२३॥

iti śrīskandapurāṇe vaiṣṇavakhaṇḍe vāsudevamāsamāhātmye ekatriṃśādhyāyāntargataṃnāradakṛtaṃ nārāyaṇastotraṃ samāptam |skandapurāṇa | vaiṣṇavakhaṇḍa | vāsudevakhaṇḍa | adhyāya 31/1023||skandapurāṇa | vaiṣṇavakhaṇḍa | vāsudevakhaṇḍa | adhyāya 31/10-23||