हरिस्तोत्रम् मनुकृतं Manukritam Hari Stotram

मनुरुवाचनमस्ते जगदव्यक्तपरापरपते हरे ।पावकादित्यशीतांशुनेत्रत्रयधराव्यय ॥ २२॥

manuruvācanamaste jagadavyaktaparāparapate hare |pāvakādityaśītāṃśunetratrayadharāvyaya || 22||

जगत्कारणसर्वज्ञ जगद्धाम हरे पर ।परापरात्मरूपात्मन् पारिणां पारकारण ॥ २३॥

jagatkāraṇasarvajña jagaddhāma hare para |parāparātmarūpātman pāriṇāṃ pārakāraṇa || 23||

आत्मानमात्मना धृत्वा धरारूपधरो हरे ।विभर्षि सकलान् लोकानाधारात्मंस्त्रिविक्रम ॥ २४॥

ātmānamātmanā dhṛtvā dharārūpadharo hare |vibharṣi sakalān lokānādhārātmaṃstrivikrama || 24||

सर्ववेदमयश्रेष्ठ धामधारणकारण ।सुरौघपरमेशान नारायण सुरेश्वर ॥ २५॥

sarvavedamayaśreṣṭha dhāmadhāraṇakāraṇa |suraughaparameśāna nārāyaṇa sureśvara || 25||

अयोनिस्त्वं जगद्योनिरपादस्त्वं सदागतिः ।त्वं तेजः स्पर्शहीनश्च सर्वेशस्त्वमनीश्वर ॥ २६॥

ayonistvaṃ jagadyonirapādastvaṃ sadāgatiḥ |tvaṃ tejaḥ sparśahīnaśca sarveśastvamanīśvara || 26||

त्वमनादिः समस्तादिस्तं नित्यानन्तरोऽन्तरः ।यद्धैममण्डं जगतां बीजं ब्रह्माण्डसंज्ञितम् ॥ २७॥

tvamanādiḥ samastādistaṃ nityānantaro'ntaraḥ |yaddhaimamaṇḍaṃ jagatāṃ bījaṃ brahmāṇḍasaṃjñitam || 27||

तद्बीजं भवतस्तेजस्त्वयोक्तं सलिलेषु च ।सर्वाधारो निराधारो निर्हेतुः सर्वकारणम् ॥ २८॥

tadbījaṃ bhavatastejastvayoktaṃ salileṣu ca |sarvādhāro nirādhāro nirhetuḥ sarvakāraṇam || 28||

नमो नमस्ते विश्वेश लोकानां प्रभव प्रभो ।सृष्टिस्थित्यन्तहेतुस्त्वं विधिविष्णुहरात्मधृक् ॥ २९॥

namo namaste viśveśa lokānāṃ prabhava prabho |sṛṣṭisthityantahetustvaṃ vidhiviṣṇuharātmadhṛk || 29||

यस्य ते दशधा मूर्तिरूर्मिषट्कादिवर्जिता ।ज्योतिः पतिस्त्वमम्भोधिस्तस्मै तुभ्यं नमो नमः ॥ ३०॥

yasya te daśadhā mūrtirūrmiṣaṭkādivarjitā |jyotiḥ patistvamambhodhistasmai tubhyaṃ namo namaḥ || 30||

कस्ते भावं वक्तुमीशः परेशस्थूलात्स्थूलो योऽनुरूपोऽर्थवर्गात् ।तस्मै नित्यं मे नमोऽस्त्वद्य योऽभूदादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ३१॥

kaste bhāvaṃ vaktumīśaḥ pareśasthūlātsthūlo yo'nurūpo'rthavargāt |tasmai nityaṃ me namo'stvadya yo'bhūdādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt || 31||

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्रपात्सहस्रचक्षुः पृथिवीं समन्ततः ।दशाङ्गुलं यो हि समत्यतिष्ठत्स मे प्रसीदत्विह विष्णुरुग्रः ॥ ३२॥

sahasraśīrṣā puruṣaḥ sahasrapātsahasracakṣuḥ pṛthivīṃ samantataḥ |daśāṅgulaṃ yo hi samatyatiṣṭhatsa me prasīdatviha viṣṇurugraḥ || 32||

नमस्ते मीनमूर्ते हे नमस्ते भगवन् हरे ।नमस्ते जगदानन्द नमस्ते भक्तवत्सल ॥ ३३॥

namaste mīnamūrte he namaste bhagavan hare |namaste jagadānanda namaste bhaktavatsala || 33||

इति कालिकापुराणे त्रयस्त्रिंशाध्यायान्तर्गतंमनुकृतं हरिस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti kālikāpurāṇe trayastriṃśādhyāyāntargataṃmanukṛtaṃ haristotraṃ sampūrṇam |