नरनारायणस्तोत्रम् २ Markandeyakritam Naranarayana Stotram

मार्कण्डेय उवाच ।किं वर्णये तव विभो यदुदीरितोऽसुःसंस्पन्दते तमनु वाङ्मन इन्द्रियाणि ।स्पन्दन्ति वै तनुभृतामजशर्वयोश्चस्वस्याप्यथापि भजतामसि भावबन्धुः ॥ ४०॥

mārkaṇḍeya uvāca |kiṃ varṇaye tava vibho yadudīrito'suḥsaṃspandate tamanu vāṅmana indriyāṇi |spandanti vai tanubhṛtāmajaśarvayoścasvasyāpyathāpi bhajatāmasi bhāvabandhuḥ || 40||

मूर्ती इमे भगवतो भगवंस्त्रिलोक्याःक्षेमाय तापविरमाय च मृत्युजित्यै ।नानाबिभर्ष्यवितुमन्यतनूर्यथेदंसृष्ट्वा पुनर्ग्रससि सर्वमिवोर्णनाभिः ॥ ४१॥

mūrtī ime bhagavato bhagavaṃstrilokyāḥkṣemāya tāpaviramāya ca mṛtyujityai |nānābibharṣyavitumanyatanūryathedaṃsṛṣṭvā punargrasasi sarvamivorṇanābhiḥ || 41||

तस्यावितुः स्थिरचरेशितुरङ्घ्रिमूलंयत्स्थं न कर्मगुणकालरजः स्पृशन्ति ।यद्वै स्तुवन्ति निनमन्ति यजन्त्यभीक्ष्णंध्यायन्ति वेदहृदया मुनयस्तदाप्त्यै ॥ ४२॥

tasyāvituḥ sthiracareśituraṅghrimūlaṃyatsthaṃ na karmaguṇakālarajaḥ spṛśanti |yadvai stuvanti ninamanti yajantyabhīkṣṇaṃdhyāyanti vedahṛdayā munayastadāptyai || 42||

नान्यं तवाङ्घ्र्युपनयादपवर्गमूर्तेःक्षेमं जनस्य परितो भिय ईश विद्मः ।ब्रह्मा बिभेत्यलमतो द्विपरार्धधिष्ण्यःकालस्य ते किमुत तत्कृतभौतिकानाम् ॥ ४३॥

nānyaṃ tavāṅghryupanayādapavargamūrteḥkṣemaṃ janasya parito bhiya īśa vidmaḥ |brahmā bibhetyalamato dviparārdhadhiṣṇyaḥkālasya te kimuta tatkṛtabhautikānām || 43||

तद्वै भजाम्यृतधियस्तव पादमूलंहित्वेदमात्मच्छदि चात्मगुरोः परस्य ।देहाद्यपार्थमसदन्त्यमभिज्ञमात्रंविन्देत ते तर्हि सर्वमनीषितार्थम् ॥ ४४॥

tadvai bhajāmyṛtadhiyastava pādamūlaṃhitvedamātmacchadi cātmaguroḥ parasya |dehādyapārthamasadantyamabhijñamātraṃvindeta te tarhi sarvamanīṣitārtham || 44||

सत्त्वं रजस्तम इतीश तवात्मबन्धोमायामयाः स्थितिलयोदयहेतवोऽस्य ।लीलाधृता यदपि सत्त्वमयी प्रशान्त्यैनान्ये नृणां व्यसनमोहभियश्च याभ्याम् ॥ ४५॥

sattvaṃ rajastama itīśa tavātmabandhomāyāmayāḥ sthitilayodayahetavo'sya |līlādhṛtā yadapi sattvamayī praśāntyainānye nṛṇāṃ vyasanamohabhiyaśca yābhyām || 45||

तस्मात्तवेह भगवन्नथ तावकानांशुक्लां तनुं स्वदयितां कुशला भजन्ति ।यत्सात्वताः पुरुषरूपमुशन्ति सत्त्वंलोको यतोभयमुतात्मसुखं न चान्यत् ॥ ४६॥

tasmāttaveha bhagavannatha tāvakānāṃśuklāṃ tanuṃ svadayitāṃ kuśalā bhajanti |yatsātvatāḥ puruṣarūpamuśanti sattvaṃloko yatobhayamutātmasukhaṃ na cānyat || 46||

तस्मै नमो भगवते पुरुषाय भूम्नेविश्वाय विश्वगुरवे परदैवतायै ।नारायणाय ऋषये च नरोत्तमायहंसाय संयतगिरे निगमेश्वराय ॥ ४७॥

tasmai namo bhagavate puruṣāya bhūmneviśvāya viśvagurave paradaivatāyai |nārāyaṇāya ṛṣaye ca narottamāyahaṃsāya saṃyatagire nigameśvarāya || 47||

यं वै न वेद वितथाक्षपथैर्भ्रमद्धीःसन्तं स्वकेष्वसुषु हृद्यपि दृक्पथेषु ।तन्माययाऽऽवृतमतिः स उ एव साक्षादाद्यस्तवाखिलगुरोरुपसाद्य वेदम् ॥ ४८॥

yaṃ vai na veda vitathākṣapathairbhramaddhīḥsantaṃ svakeṣvasuṣu hṛdyapi dṛkpatheṣu |tanmāyayā''vṛtamatiḥ sa u eva sākṣādādyastavākhilagurorupasādya vedam || 48||

यद्दर्शनं निगम आत्मरहःप्रकाशंमुह्यन्ति यत्र कवयोऽजपरा यतन्तः ।तं सर्ववादविषयप्रतिरूपशीलंवन्दे महापुरुषमात्मनिगूढबोधम् ॥ ४९॥

yaddarśanaṃ nigama ātmarahaḥprakāśaṃmuhyanti yatra kavayo'japarā yatantaḥ |taṃ sarvavādaviṣayapratirūpaśīlaṃvande mahāpuruṣamātmanigūḍhabodham || 49||

इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे द्वादशस्कन्धेअष्टमाध्यायान्तर्गतं मार्कण्डेयकृतं नरनारायणस्तोत्रंसमाप्तम् ।भागवतपुराण । अध्याय १२/८/४०४९॥भागवतपुराण । अध्याय १२/८/४०-४९॥

iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe dvādaśaskandheaṣṭamādhyāyāntargataṃ mārkaṇḍeyakṛtaṃ naranārāyaṇastotraṃsamāptam |bhāgavatapurāṇa | adhyāya 12/8/4049||bhāgavatapurāṇa | adhyāya 12/8/40-49||