पुरुषोत्तमस्तोत्रम् १० Lunthakarditaih Balakabalikastribhih Kritam Purushottama Stotram

श्रीपुरुषोत्तम उवाच ।शृणु लक्ष्मि बालिकाश्च बालकाश्चापि विह्वलाः ।अस्तुवन्मां स्वरक्षार्थं यदहं श्रुतवाँस्तदा ॥ १॥

śrīpuruṣottama uvāca |śṛṇu lakṣmi bālikāśca bālakāścāpi vihvalāḥ |astuvanmāṃ svarakṣārthaṃ yadahaṃ śrutavām̐stadā || 1||

दिवोदाससुतां दिव्यादेवीं भाग्यविहीनकाम् ।कष्टाद्विमुच्य नैजां यश्चक्रेऽक्षरेऽनयच्च ताम् ॥ २॥

divodāsasutāṃ divyādevīṃ bhāgyavihīnakām |kaṣṭādvimucya naijāṃ yaścakre'kṣare'nayacca tām || 2||

बालकृष्णः स भगवान् नः प्ररक्षतु सेविकाः ।भिल्लीभिल्लौ तव साधोर्योगान्मोक्षं गतौ पुरा ॥ ३॥

bālakṛṣṇaḥ sa bhagavān naḥ prarakṣatu sevikāḥ |bhillībhillau tava sādhoryogānmokṣaṃ gatau purā || 3||

सुबाहुनृपतिर्भार्यासहितः साधुसंश्रयात् ।तव प्रतापतः कृष्ण मोक्षमार्गं ययौ पुरा ॥ ४॥

subāhunṛpatirbhāryāsahitaḥ sādhusaṃśrayāt |tava pratāpataḥ kṛṣṇa mokṣamārgaṃ yayau purā || 4||

अशोकसुन्दरीं कन्यां सतीशङ्करपुत्रिकाम् ।त्वं ररक्ष पुरा कृष्ण नः प्ररक्षय सेविकाः ॥ ५॥

aśokasundarīṃ kanyāṃ satīśaṅkaraputrikām |tvaṃ rarakṣa purā kṛṣṇa naḥ prarakṣaya sevikāḥ || 5||

विहुण्डस्य विनाशार्थं नारीरूपोऽभवः पुरा ।कामोदायाः पतिस्त्वं स नः प्ररक्षतु सेविकाः ॥ ६॥

vihuṇḍasya vināśārthaṃ nārīrūpo'bhavaḥ purā |kāmodāyāḥ patistvaṃ sa naḥ prarakṣatu sevikāḥ || 6||

शुकमोक्षप्रदस्त्वं नः प्ररक्ष निजबालिकाः ।खशो नाम्ना विष्णुदासो रामणी चास्य भामिनी ॥ ७॥

śukamokṣapradastvaṃ naḥ prarakṣa nijabālikāḥ |khaśo nāmnā viṣṇudāso rāmaṇī cāsya bhāminī || 7||

लीलावती च तत्कन्या पुरोद्धृतास्त्वया प्रभो ।गणिकानां पुरा कृष्ण पापानि तु त्वया विभो ॥ ८॥

līlāvatī ca tatkanyā puroddhṛtāstvayā prabho |gaṇikānāṃ purā kṛṣṇa pāpāni tu tvayā vibho || 8||

कृत्वा पुण्यस्वरूपाणि पुण्यजनान् व्यधास्तदा ।गणिका योगिनीश्चापि कृतवाँस्त्वं पुरा प्रभो ॥ ९॥

kṛtvā puṇyasvarūpāṇi puṇyajanān vyadhāstadā |gaṇikā yoginīścāpi kṛtavām̐stvaṃ purā prabho || 9||

रक्षानाम्न्याः श्वपच्यास्त्वं सुमरस्य तु योषितः ।मुक्तिदाताऽभवः कृष्ण नः स रक्षतु सेविकाः ॥ १०॥

rakṣānāmnyāḥ śvapacyāstvaṃ sumarasya tu yoṣitaḥ |muktidātā'bhavaḥ kṛṣṇa naḥ sa rakṣatu sevikāḥ || 10||

कौशिकं गरुडं चक्रे गायकं यः पुरा प्रभुः ।मालवं नाम वैश्यं च तथाऽन्यान् गानकोविदान् ॥ ११॥

kauśikaṃ garuḍaṃ cakre gāyakaṃ yaḥ purā prabhuḥ |mālavaṃ nāma vaiśyaṃ ca tathā'nyān gānakovidān || 11||

ब्रह्मलोकं ह्यनयद् यो नः स रक्षतु सेविकाः ।हरिमिश्रं ब्राह्मणं यो ददौ मोक्षं स पातु नः ॥ १२॥

brahmalokaṃ hyanayad yo naḥ sa rakṣatu sevikāḥ |harimiśraṃ brāhmaṇaṃ yo dadau mokṣaṃ sa pātu naḥ || 12||

चिदम्बरामहाराज्ञ्यै जिष्णुपत्न्यै पुरा भवान् ।गदां समर्प्य रक्षां चाऽकरोद्भद्रकराक्षसात् ॥ १३॥

cidambarāmahārājñyai jiṣṇupatnyai purā bhavān |gadāṃ samarpya rakṣāṃ cā'karodbhadrakarākṣasāt || 13||

प्रजाश्च जीविनास्तस्याः स नो रक्षतु सेविकाः ।रणेश्वर्यः कृता नैजा ब्रह्मप्रिया गदासुताः ॥ १४॥

prajāśca jīvināstasyāḥ sa no rakṣatu sevikāḥ |raṇeśvaryaḥ kṛtā naijā brahmapriyā gadāsutāḥ || 14||

येन नारायणेनापि कृष्णः स नः प्ररक्षतु ।रणेश्वरास्तथा मुक्ताः कृता येन स रक्षतु ॥ १५॥

yena nārāyaṇenāpi kṛṣṇaḥ sa naḥ prarakṣatu |raṇeśvarāstathā muktāḥ kṛtā yena sa rakṣatu || 15||

बिन्दुमत्याः कृतो येन मोक्षो ययातियोषितः ।स हरिलुण्ठकेभ्यश्चाऽवनं करोतु माधवः ॥ १६॥

bindumatyāḥ kṛto yena mokṣo yayātiyoṣitaḥ |sa hariluṇṭhakebhyaścā'vanaṃ karotu mādhavaḥ || 16||

परशुचन्द्रको येन नारायणेन तारितः ।सोऽयं कान्तगुणः कृष्णो रक्षतु निजसेविकाः ॥ १७॥

paraśucandrako yena nārāyaṇena tāritaḥ |so'yaṃ kāntaguṇaḥ kṛṣṇo rakṣatu nijasevikāḥ || 17||

सुचन्द्रिकां गोपपत्नीं गोपालं तत्पतिं तथा ।अनयद्योऽक्षरं धाम स कृष्णो नः प्ररक्षतु ॥ १८॥

sucandrikāṃ gopapatnīṃ gopālaṃ tatpatiṃ tathā |anayadyo'kṣaraṃ dhāma sa kṛṣṇo naḥ prarakṣatu || 18||

हरिप्रथमनोः पत्नी ब्रह्मपथाऽक्षरं प्रतिम् ।प्रापिता येन हरिणा स कृष्णो नः प्ररक्षतु ॥ १९॥

hariprathamanoḥ patnī brahmapathā'kṣaraṃ pratim |prāpitā yena hariṇā sa kṛṣṇo naḥ prarakṣatu || 19||

गृध्राणां मोक्षणं येन कृतं पुरा परात्मना ।बालकृष्णो हरिकृष्णः स कृष्णो नः प्ररक्षतु ॥ २०॥

gṛdhrāṇāṃ mokṣaṇaṃ yena kṛtaṃ purā parātmanā |bālakṛṣṇo harikṛṣṇaḥ sa kṛṣṇo naḥ prarakṣatu || 20||

जीवचन्द्राय मुक्तिं यो ददौ कृष्णः स रक्षतु ।शतानन्दविनोदिन्योः पुत्राणां मोक्षणं कृतम् ॥ २१॥

jīvacandrāya muktiṃ yo dadau kṛṣṇaḥ sa rakṣatu |śatānandavinodinyoḥ putrāṇāṃ mokṣaṇaṃ kṛtam || 21||

येन श्रीहरिणा कृष्णः स एव नः प्ररक्षतु ।काशीवाराङ्गनाभ्यो यो मुक्तिदः स प्ररक्षतु ॥ २२॥

yena śrīhariṇā kṛṣṇaḥ sa eva naḥ prarakṣatu |kāśīvārāṅganābhyo yo muktidaḥ sa prarakṣatu || 22||

वृषायनेन चटका यद्बलेन प्ररक्षिता ।बालकृष्णोऽनादिकृष्णः स कृष्णो नः प्ररक्षतु ॥ २३॥

vṛṣāyanena caṭakā yadbalena prarakṣitā |bālakṛṣṇo'nādikṛṣṇaḥ sa kṛṣṇo naḥ prarakṣatu || 23||

चित्रकेतोश्च मालत्या राज्ञ्या मुक्तिः कृता पुरा ।येन श्रीबालकृष्णेन कृष्णो नः स प्ररक्षतु ॥ २४॥

citraketośca mālatyā rājñyā muktiḥ kṛtā purā |yena śrībālakṛṣṇena kṛṣṇo naḥ sa prarakṣatu || 24||

श्रेष्ठा येन कृताः सन्तः स नः कृष्णः प्ररक्षतु ।कृशाङ्गकः कृतो येन कृशानुः स प्ररक्षतु ॥ २५॥

śreṣṭhā yena kṛtāḥ santaḥ sa naḥ kṛṣṇaḥ prarakṣatu |kṛśāṅgakaḥ kṛto yena kṛśānuḥ sa prarakṣatu || 25||

भङ्गास्वनः कृतो येन नरो नारी मुहुर्मुहुः ।स एव भगवान् कृष्णो रक्षत्वत्र स्वसेविकाः ॥ १६॥

bhaṅgāsvanaḥ kṛto yena naro nārī muhurmuhuḥ |sa eva bhagavān kṛṣṇo rakṣatvatra svasevikāḥ || 16||

विपुलं च रुचिं देवशर्माणं यो ररक्ष ह ।मोक्षदो भगवान् कृष्णो दुःखादस्मात् प्ररक्षतु ॥ २७॥

vipulaṃ ca ruciṃ devaśarmāṇaṃ yo rarakṣa ha |mokṣado bhagavān kṛṣṇo duḥkhādasmāt prarakṣatu || 27||

गोकर्णाख्ये पुरा तीर्थे ऋषयो येन वासिता ।स एव भगवानस्मान् लुण्ठकेभ्यः प्ररक्षतु ॥ २८॥

gokarṇākhye purā tīrthe ṛṣayo yena vāsitā |sa eva bhagavānasmān luṇṭhakebhyaḥ prarakṣatu || 28||

कुवलाश्वं तथोत्तङ्कं सत्यव्रतं च गालवम् ।श्रेयसे कल्पयामास यः स कृष्णः प्ररक्षतु ॥ २९॥

kuvalāśvaṃ tathottaṅkaṃ satyavrataṃ ca gālavam |śreyase kalpayāmāsa yaḥ sa kṛṣṇaḥ prarakṣatu || 29||

यत्प्रतापेन च प्रणद्ब्रह्मसाधुः प्रतापवान् ।समभवत् स कृष्णो नो लुण्ठकेभ्यः प्ररक्षतु ॥ ३०॥

yatpratāpena ca praṇadbrahmasādhuḥ pratāpavān |samabhavat sa kṛṣṇo no luṇṭhakebhyaḥ prarakṣatu || 30||

केशरिणीसुतश्चाऽऽलम्बायनो मुक्तिमाप वै ।यत्प्रतापेन कृष्णः स लुण्ठकेभ्यः प्ररक्षतु ॥ ३१॥

keśariṇīsutaścā''lambāyano muktimāpa vai |yatpratāpena kṛṣṇaḥ sa luṇṭhakebhyaḥ prarakṣatu || 31||

गोकर्णस्थान् लक्षसाधून् निन्ये धामाक्षरं तु यः ।बालकृष्णं प्रियः कान्तो नः प्ररक्षतु वल्लभाः ॥ ३२॥

gokarṇasthān lakṣasādhūn ninye dhāmākṣaraṃ tu yaḥ |bālakṛṣṇaṃ priyaḥ kānto naḥ prarakṣatu vallabhāḥ || 32||

शबरो राक्षसो येन मोचितो भवबन्धनात् ।गृध्रश्च श्वपचश्चापि स कृष्णोऽवतु सेविकाः ॥ ३३॥

śabaro rākṣaso yena mocito bhavabandhanāt |gṛdhraśca śvapacaścāpi sa kṛṣṇo'vatu sevikāḥ || 33||

ख्यातिं शापपरां वीक्ष्य चकर्त यस्तु तच्छिरः ।स नः कृष्णो लुण्ठकेभ्यः प्ररक्षतु स्वसेविकाः ॥ ३४॥

khyātiṃ śāpaparāṃ vīkṣya cakarta yastu tacchiraḥ |sa naḥ kṛṣṇo luṇṭhakebhyaḥ prarakṣatu svasevikāḥ || 34||

भारुण्डः पुष्कसो येन तारितः स प्ररक्षतु ।वृषादर्भिः कृतो येन मुक्तः कृष्णः स रक्षतु ॥ ३५॥

bhāruṇḍaḥ puṣkaso yena tāritaḥ sa prarakṣatu |vṛṣādarbhiḥ kṛto yena muktaḥ kṛṣṇaḥ sa rakṣatu || 35||

नरशायस्तस्करस्तु मोचितो येन चक्रिणा ।धनिनो मोचिता येन स कृष्णोऽवतु सेविकाः ॥ ३६॥

naraśāyastaskarastu mocito yena cakriṇā |dhanino mocitā yena sa kṛṣṇo'vatu sevikāḥ || 36||

कुन्दधर्माऽविता येनाऽवितश्च जाङ्घलामखः ।बालकृष्णो दिव्यकान्तः कन्यका नः प्ररक्षतु ॥ ३७॥

kundadharmā'vitā yenā'vitaśca jāṅghalāmakhaḥ |bālakṛṣṇo divyakāntaḥ kanyakā naḥ prarakṣatu || 37||

येन शम्भलवारोऽपि प्रजया सह मोचितः ।बालःकृष्णो वल्लभोऽत्र प्ररक्षतु स्वसेविकाः ॥ ३८॥

yena śambhalavāro'pi prajayā saha mocitaḥ |bālaḥkṛṣṇo vallabho'tra prarakṣatu svasevikāḥ || 38||

देवानीकदिव्यवंशे बालकृष्णो व्यजायत ।स एव भगवानत्र प्ररक्षतु स्वसेविकाः ॥ ३९॥

devānīkadivyavaṃśe bālakṛṣṇo vyajāyata |sa eva bhagavānatra prarakṣatu svasevikāḥ || 39||

नमोऽनादिकृष्णनारायणाय स्वामिने नमः ।नमः श्रीकम्भरालक्ष्मीगोपालजनुषे नमः ॥ ४०॥

namo'nādikṛṣṇanārāyaṇāya svāmine namaḥ |namaḥ śrīkambharālakṣmīgopālajanuṣe namaḥ || 40||

दीर्घशीलो विप्रवर्यो मोचितो यमपाशतः ।येन श्रीहरिणा सोऽयं प्ररक्षतु स्वदासिकाः ॥ ४१॥

dīrghaśīlo vipravaryo mocito yamapāśataḥ |yena śrīhariṇā so'yaṃ prarakṣatu svadāsikāḥ || 41||

ब्रह्मसती ब्राह्मणी या मोचिता परमात्मना ।सोऽयं नो भगवान्नाथः प्ररक्षतु स्वसेविकाः ॥ ४२॥

brahmasatī brāhmaṇī yā mocitā paramātmanā |so'yaṃ no bhagavānnāthaḥ prarakṣatu svasevikāḥ || 42||

कालन्धरा महाराज्ञी वैवर्त्तो नाम भूपतिः ।मोचितौ येन कृष्णेन स कृष्णोऽवतु सेविकाः ॥ ४३॥

kālandharā mahārājñī vaivartto nāma bhūpatiḥ |mocitau yena kṛṣṇena sa kṛṣṇo'vatu sevikāḥ || 43||

रोमपादस्य वै पुत्रो वृषगमोऽपि विष्णुना ।मोचितो येन कृष्णेन स कृष्णोऽवतु सेविकाः ॥ ४४॥

romapādasya vai putro vṛṣagamo'pi viṣṇunā |mocito yena kṛṣṇena sa kṛṣṇo'vatu sevikāḥ || 44||

नग्रभङ्गः पुरा चौरो मोचितो येन विष्णुना ।बालकृष्णः कृष्णनारायणो नः स प्ररक्षतु ॥ ४५॥

nagrabhaṅgaḥ purā cauro mocito yena viṣṇunā |bālakṛṣṇaḥ kṛṣṇanārāyaṇo naḥ sa prarakṣatu || 45||

भण्डासुरो हतो ललिताद्वारा येन चक्रिणा ।स चास्मानत्र कृष्णश्रीकृष्णो रक्षतु सेविकाः ॥ ४६॥

bhaṇḍāsuro hato lalitādvārā yena cakriṇā |sa cāsmānatra kṛṣṇaśrīkṛṣṇo rakṣatu sevikāḥ || 46||

ललितामानसीकन्याः कोटिशः स्वीकृताः पुरा ।येन श्रीपरमेशेन स कृष्णोऽवतु सेविकाः ॥ ४७॥

lalitāmānasīkanyāḥ koṭiśaḥ svīkṛtāḥ purā |yena śrīparameśena sa kṛṣṇo'vatu sevikāḥ || 47||

लोहाङ्गारस्य वैश्यस्य मोक्षकृन्नः प्ररक्षतु ।पीवर्याद्या व्रते येन पूर्णकामा निरूपिताः ॥ ४८॥

lohāṅgārasya vaiśyasya mokṣakṛnnaḥ prarakṣatu |pīvaryādyā vrate yena pūrṇakāmā nirūpitāḥ || 48||

सोऽयं कृष्णो लुण्ठकेभ्यो नः प्ररक्षतु दासिकाः ।वसिष्ठाऽगस्त्यकौ शापान्मोचितौ येन शार्ङ्गिणा ॥ ४९॥

so'yaṃ kṛṣṇo luṇṭhakebhyo naḥ prarakṣatu dāsikāḥ |vasiṣṭhā'gastyakau śāpānmocitau yena śārṅgiṇā || 49||

अनादिश्रीकृष्णनारायणो नः स प्ररक्षतु ।परुषो लुब्धको येन मोचितो भार्यया सह ॥ ५०॥

anādiśrīkṛṣṇanārāyaṇo naḥ sa prarakṣatu |paruṣo lubdhako yena mocito bhāryayā saha || 50||

पुष्करवाहनस्यापि मोक्षकृन्नः प्ररक्षतु ।सरोजिनी कुम्भकर्त्री सतीश्वरीकृपान्विता ॥ ५१॥

puṣkaravāhanasyāpi mokṣakṛnnaḥ prarakṣatu |sarojinī kumbhakartrī satīśvarīkṛpānvitā || 51||

पद्मिनी साऽभवद्यस्य कृपया कमलासमा ।स श्रीकृष्णः प्रभुश्चास्मान् लुण्ठकेभ्यः प्ररक्षतु ॥ ५२॥

padminī sā'bhavadyasya kṛpayā kamalāsamā |sa śrīkṛṣṇaḥ prabhuścāsmān luṇṭhakebhyaḥ prarakṣatu || 52||

धर्मतपसो विप्रस्य रक्षणं कृतवाँस्तु यः ।सुरथस्य मनुत्वं च कृतवान् श्रीपतिस्तु यः ॥ ५३॥

dharmatapaso viprasya rakṣaṇaṃ kṛtavām̐stu yaḥ |surathasya manutvaṃ ca kṛtavān śrīpatistu yaḥ || 53||

धनवर्मा दिवं येन प्रेषितः परमात्मना ।बलीश्वरस्तथा राज्ये स्थापितो मानवे द्विजः ॥ १४॥

dhanavarmā divaṃ yena preṣitaḥ paramātmanā |balīśvarastathā rājye sthāpito mānave dvijaḥ || 14||

आनन्दवर्णी येनाऽपि स्थापितो मानवे तथा ।राज्ये घृणेषिकः शूद्रः स्थापितो येन मानवे ॥ ५५॥

ānandavarṇī yenā'pi sthāpito mānave tathā |rājye ghṛṇeṣikaḥ śūdraḥ sthāpito yena mānave || 55||

भूतिश्च तरितो येन कृष्णो रक्षतु सेविकाः ।असुरो बालको येनोद्धृतोऽस्य मणयः कृताः ॥ ५६॥

bhūtiśca tarito yena kṛṣṇo rakṣatu sevikāḥ |asuro bālako yenoddhṛto'sya maṇayaḥ kṛtāḥ || 56||

बाष्कलिर्नाशितो येन विष्णुर्नः सम्प्ररक्षतु ।गजनारायणेनापि पुरुकृसरो घातितः ॥ ५७॥

bāṣkalirnāśito yena viṣṇurnaḥ samprarakṣatu |gajanārāyaṇenāpi purukṛsaro ghātitaḥ || 57||

प्रलम्बो नाशितो येन मत्स्यात्मकेन शार्ङ्गिणा ।भीमरथो घातितश्च कूर्मरूपेण येन वै ॥ ५८॥

pralambo nāśito yena matsyātmakena śārṅgiṇā |bhīmaratho ghātitaśca kūrmarūpeṇa yena vai || 58||

शान्तशत्रुर्घातितश्च हंसरूपेण येन हि ।महाकालो नाशितश्च हयग्रीवेण येन तु ॥ ५९॥

śāntaśatrurghātitaśca haṃsarūpeṇa yena hi |mahākālo nāśitaśca hayagrīveṇa yena tu || 59||

हिरण्याक्षविहन्ता स कृष्णोऽवतु स्वसेविकाः ।वामनोऽवतु कृष्णश्च कालकाक्षविनाशकृत् ॥ ६०॥

hiraṇyākṣavihantā sa kṛṣṇo'vatu svasevikāḥ |vāmano'vatu kṛṣṇaśca kālakākṣavināśakṛt || 60||

बलिशत्र्वसुरहन्ता हरिर्दुःखं व्यपोहतु ।दशग्रीवविहन्ता च नारीरूपोऽवतु प्रभुः ॥ ६१॥

baliśatrvasurahantā harirduḥkhaṃ vyapohatu |daśagrīvavihantā ca nārīrūpo'vatu prabhuḥ || 61||

तारकघ्नो हरिर्नपुंसकरूपोऽपि रक्षतु ।टिट्टिभो विहतो येन मायूररूपिणा पुरा ॥ ६२॥

tārakaghno harirnapuṃsakarūpo'pi rakṣatu |ṭiṭṭibho vihato yena māyūrarūpiṇā purā || 62||

शुचिश्च घातितो येन चक्रिणा नः स रक्षतु ।साधुभावायनर्षेश्च तथा श्रीमानसस्य च ॥ ६३॥

śuciśca ghātito yena cakriṇā naḥ sa rakṣatu |sādhubhāvāyanarṣeśca tathā śrīmānasasya ca || 63||

चिदानन्दस्यापि मोक्षकृत् कृष्णो नः प्ररक्षतु ।सद्विद्यायनपत्नीं यः श्रुतिफलां ह्यमोक्षयत् ॥ ६४॥

cidānandasyāpi mokṣakṛt kṛṣṇo naḥ prarakṣatu |sadvidyāyanapatnīṃ yaḥ śrutiphalāṃ hyamokṣayat || 64||

अलर्कजननीमोक्षं कृतवान् स प्ररक्षतु ।मुक्तिस्रोतायनश्चापि सिद्धिवेषायनस्तथा ॥ ६५॥

alarkajananīmokṣaṃ kṛtavān sa prarakṣatu |muktisrotāyanaścāpi siddhiveṣāyanastathā || 65||

अयाचिताञ्जलिभार्या भिक्षायनऋषिः पतिः ।मुक्ता यस्याऽऽश्रयेणैषः श्रीकृष्णो नः प्ररक्षतु ॥ ६६॥

ayācitāñjalibhāryā bhikṣāyanaṛṣiḥ patiḥ |muktā yasyā''śrayeṇaiṣaḥ śrīkṛṣṇo naḥ prarakṣatu || 66||

माता नित्याश्रया पुत्रः केशी येन प्रमोचितौ ।बालकृष्णो महाराजः स नस्त्वत्र प्ररक्षतु ॥ ६७॥

mātā nityāśrayā putraḥ keśī yena pramocitau |bālakṛṣṇo mahārājaḥ sa nastvatra prarakṣatu || 67||

माता तु चारणी पुत्रो व्याघ्रश्च येन तारितौ ।कूटदेवः पिता साधुः श्यामश्च येन तारितौ ॥ ६८॥

mātā tu cāraṇī putro vyāghraśca yena tāritau |kūṭadevaḥ pitā sādhuḥ śyāmaśca yena tāritau || 68||

उत्तमश्चापि भूदेवो देवायनऋषिस्तथा ।कष्टात् प्रमोचितौ येन कृष्णो रक्षतु सेविका ॥ ६९॥

uttamaścāpi bhūdevo devāyanaṛṣistathā |kaṣṭāt pramocitau yena kṛṣṇo rakṣatu sevikā || 69||

येन विरालको वैश्यः सकुटुम्बः समुद्धृतः ।बालकृष्णः प्रियप्राणो लुण्ठकेभ्यः प्ररक्षतु ॥ ७०॥

yena virālako vaiśyaḥ sakuṭumbaḥ samuddhṛtaḥ |bālakṛṣṇaḥ priyaprāṇo luṇṭhakebhyaḥ prarakṣatu || 70||

पृथ्वीधरो नृपो मधुविन्दा राज्ञी समुद्धृतौ ।तथा दुर्वोढको दीनश्चोद्धृतो येन सोऽवतु ॥ ७१॥

pṛthvīdharo nṛpo madhuvindā rājñī samuddhṛtau |tathā durvoḍhako dīnaścoddhṛto yena so'vatu || 71||

सागरः शूद्रकश्चापि वेनपालाभिधो नृपः ।हीरुका शूद्रपत्नी च रक्षिता येन सोऽवतु ॥ ७२॥

sāgaraḥ śūdrakaścāpi venapālābhidho nṛpaḥ |hīrukā śūdrapatnī ca rakṣitā yena so'vatu || 72||

वृक्णदेवो भावशूरः शीलधर्मा सती तथा ।मोचिता येन कृष्णेन सोऽयं रक्षतु सेविकाः ॥ ७३॥

vṛkṇadevo bhāvaśūraḥ śīladharmā satī tathā |mocitā yena kṛṣṇena so'yaṃ rakṣatu sevikāḥ || 73||

मञ्जुलकेशो भूदेवः पाशुपतेशविप्रराट् ।बाणाङ्गणस्तथा शूद्रो रक्षिता येन सोऽवतु ॥ ७४॥

mañjulakeśo bhūdevaḥ pāśupateśaviprarāṭ |bāṇāṅgaṇastathā śūdro rakṣitā yena so'vatu || 74||

मृतादनः सन्तदासो धर्मशालायनस्तथा ।शङ्कुधरश्चोद्धृताश्च येन सोऽवतु सेविकाः ॥ ७५॥

mṛtādanaḥ santadāso dharmaśālāyanastathā |śaṅkudharaścoddhṛtāśca yena so'vatu sevikāḥ || 75||

लुण्ठकाधिपतिश्चायं नाम्ना सामन्तविक्रमः ।लुण्ठयत्यतिसर्वस्वं कृष्ण हा कृष्ण रक्ष नः ॥ ७६॥

luṇṭhakādhipatiścāyaṃ nāmnā sāmantavikramaḥ |luṇṭhayatyatisarvasvaṃ kṛṣṇa hā kṛṣṇa rakṣa naḥ || 76||

तव स्मोऽत्र तव स्मोऽत्र त्वत्सेविकाः प्ररक्षय ।अन्तरात्मन् व्यापकात्मन् भूमन्नत्र प्ररक्षय ॥ ७७॥

tava smo'tra tava smo'tra tvatsevikāḥ prarakṣaya |antarātman vyāpakātman bhūmannatra prarakṣaya || 77||

बालकाश्चापि वै कृष्णस्तवनं चक्रिरे तथा ।श्रुत्वाऽहं सहसा तत्र शतरूपोऽभवं रमे ॥ ७८॥

bālakāścāpi vai kṛṣṇastavanaṃ cakrire tathā |śrutvā'haṃ sahasā tatra śatarūpo'bhavaṃ rame || 78||

अश्ववारा उष्ट्रवाराः सशस्त्रा भूभृतो भटाः ।पञ्चाशद्वेगतो दूरादागता रक्षणाय वै ॥ ७९॥

aśvavārā uṣṭravārāḥ saśastrā bhūbhṛto bhaṭāḥ |pañcāśadvegato dūrādāgatā rakṣaṇāya vai || 79||

उच्चैराक्रोशमादध्युः सज्जाश्चौरा भवन्त्विति ।मारयिष्याम एवाऽत्र जायन्तां मातृपुत्रकाः ॥ ८०॥

uccairākrośamādadhyuḥ sajjāścaurā bhavantviti |mārayiṣyāma evā'tra jāyantāṃ mātṛputrakāḥ || 80||

एवं नादान् श्रावयन्तो स्फोटयन्तो हि धूष्कृतीः ।उष्ट्राऽश्वाद्यैः क्षणाद्दिक्षु दशस्वावृत्तयँश्च तान् ॥ ८१॥

evaṃ nādān śrāvayanto sphoṭayanto hi dhūṣkṛtīḥ |uṣṭrā'śvādyaiḥ kṣaṇāddikṣu daśasvāvṛttayam̐śca tān || 81||

वर्तुले चौरलोकाँस्तानावृत्य राजपार्षदाः ।धर्षयितुं दण्डयितुं ताडयितुं पुरोऽगमन् ॥ ८२॥

vartule cauralokām̐stānāvṛtya rājapārṣadāḥ |dharṣayituṃ daṇḍayituṃ tāḍayituṃ puro'gaman || 82||

तावत्ते रोषमापन्ना जीवनाशां विहाय वै ।दुद्रुवुर्मध्यदेशाच्च धूष्कृतीस्फोटकारिणः ॥ ८३॥

tāvatte roṣamāpannā jīvanāśāṃ vihāya vai |dudruvurmadhyadeśācca dhūṣkṛtīsphoṭakāriṇaḥ || 83||

तदा मे पार्षदैर्लक्ष्मि धूष्कृतयः स्फोटिता द्रुतम् ।युद्धं परस्परं जातं धूष्कृतीगोलिकामयम् ॥ ८४॥

tadā me pārṣadairlakṣmi dhūṣkṛtayaḥ sphoṭitā drutam |yuddhaṃ parasparaṃ jātaṃ dhūṣkṛtīgolikāmayam || 84||

मया ते गोलिकायन्त्रैर्विद्धाः सर्वेऽतिगर्विताः ।मृतास्ते तत्र पञ्चाशत्सर्वे गोल्यभिभेदिताः ॥ ८५॥

mayā te golikāyantrairviddhāḥ sarve'tigarvitāḥ |mṛtāste tatra pañcāśatsarve golyabhibheditāḥ || 85||

तान् सर्वाननयं स्वर्गं मम हस्तैर्मृतानतः ।मोचितान् भक्तवणिजस्ततोऽहं समसान्त्वयम् ॥ ८६॥

tān sarvānanayaṃ svargaṃ mama hastairmṛtānataḥ |mocitān bhaktavaṇijastato'haṃ samasāntvayam || 86||

ते सर्वे शरणं प्राप्ता नरा नार्यश्च बालिकाः ।बालाश्च पेतुश्चरणे मम सैन्यपरूपिणः ॥ ८७॥

te sarve śaraṇaṃ prāptā narā nāryaśca bālikāḥ |bālāśca petuścaraṇe mama sainyaparūpiṇaḥ || 87||

इति श्रीलक्ष्मीनारायणीयसंहितायाः द्वापरयुगसन्तानात्मकस्य तृतीयखण्डे१९१अध्यायान्तर्गतं लुण्ठकार्दितैः बालकबालिकास्त्रीभिः कृतंपुरुषोत्तमस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड ३। अध्याय १९१/१८७॥लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड ३। अध्याय १९१/१-८७॥

iti śrīlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitāyāḥ dvāparayugasantānātmakasya tṛtīyakhaṇḍe191adhyāyāntargataṃ luṇṭhakārditaiḥ bālakabālikāstrībhiḥ kṛtaṃpuruṣottamastotraṃ sampūrṇam |lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 3| adhyāya 191/187||lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 3| adhyāya 191/1-87||