करुणालहरी अथवा विष्णुलहरी Karunalahari

विषीदता नाथ विषानलोपमे विषादभूमौ भवसागरे विभो ।परं प्रतीकारमपश्यताधुना मयायमात्मा भवते निवेदितः ॥ १॥

viṣīdatā nātha viṣānalopame viṣādabhūmau bhavasāgare vibho |paraṃ pratīkāramapaśyatādhunā mayāyamātmā bhavate niveditaḥ || 1||

भवानलज्वालविलुप्तचेतनः शरण्य तेऽङ्घ्रिं शरणं भयादयाम् ।विभाव्य भूयोऽपि दयासुधाम्बुजे विधेहि मे माथ यथा यथेच्छसि ॥ २॥

bhavānalajvālaviluptacetanaḥ śaraṇya te'ṅghriṃ śaraṇaṃ bhayādayām |vibhāvya bhūyo'pi dayāsudhāmbuje vidhehi me mātha yathā yathecchasi || 2||

विहाय संसारमहामरुस्थलीमलीकदेहादिमिलन्मरीचिकाम् ।मनोमृगो मे करुणामृताम्बुधे विगाढुमीश त्वयि गाढमीहते ॥ ३॥

vihāya saṃsāramahāmarusthalīmalīkadehādimilanmarīcikām |manomṛgo me karuṇāmṛtāmbudhe vigāḍhumīśa tvayi gāḍhamīhate || 3||

त्वदङ्घ्रिफुल्लाम्बुजमध्यनिर्गलन्मरन्दनिःस्यन्दनितान्तलम्पटः ।मनोमिलिन्दो मम मुक्तचापलस्त्वदन्यमीशान तृणाय मन्यते ॥ ४॥

tvadaṅghriphullāmbujamadhyanirgalanmarandaniḥsyandanitāntalampaṭaḥ |manomilindo mama muktacāpalastvadanyamīśāna tṛṇāya manyate || 4||

जगत्त्रयत्राणविधौ धृतद्धतं तवाङ्घ्रिराजीवमपास्य ये जनाः ।शरण्यमन्यभ्युगयन्ति यान्ति ते नितान्तमीशान कृतान्तदेहलीम् ॥ ५॥

jagattrayatrāṇavidhau dhṛtaddhataṃ tavāṅghrirājīvamapāsya ye janāḥ |śaraṇyamanyabhyugayanti yānti te nitāntamīśāna kṛtāntadehalīm || 5||

रमामुखाम्भोजविकासनक्षमो जगत्त्रयोद्बोधविधानदीक्षितः ।कदा मदज्ञानविभावरीं हरे हारिष्यति त्वन्नयनारुणोदयः ॥ ६॥

ramāmukhāmbhojavikāsanakṣamo jagattrayodbodhavidhānadīkṣitaḥ |kadā madajñānavibhāvarīṃ hare hāriṣyati tvannayanāruṇodayaḥ || 6||

सुरासुरस्वान्तचकोरचुम्बिता समस्तसन्तापचयापनोदिनी ।महानिशीथे मम मानसे कदा स्फुरिष्यति त्त्वन्मुखचन्द्रचन्द्रिका ॥ ७॥

surāsurasvāntacakoracumbitā samastasantāpacayāpanodinī |mahāniśīthe mama mānase kadā sphuriṣyati ttvanmukhacandracandrikā || 7||

सुयौवनापाण्डुरगण्डमण्डलप्रतिस्फुरत्कुण्डलताण्डवाद्भुतम् ।गदाग्रज त्वन्मुखफुल्लपङ्कजं कदा मदक्ष्णोरतिथीभविमयति ॥ ८॥

suyauvanāpāṇḍuragaṇḍamaṇḍalapratisphuratkuṇḍalatāṇḍavādbhutam |gadāgraja tvanmukhaphullapaṅkajaṃ kadā madakṣṇoratithībhavimayati || 8||

सुरापगातुङ्गतरङ्गचालितां सुरासुरानीकललाटलालिताम् ।कदा दधे देव दयाभृतोदधे भवत्पदाम्भोरुहधूलिधोरणीम् ॥ ९॥

surāpagātuṅgataraṅgacālitāṃ surāsurānīkalalāṭalālitām |kadā dadhe deva dayābhṛtodadhe bhavatpadāmbhoruhadhūlidhoraṇīm || 9||

महाजवाश्छिन्नावेवेकरश्मयो मदोद्धता देव मदक्षवाजिनः ।हरे समासाद्य तवाङ्घ्रिमन्दुरामपास्तवेगां दधतां सुशीलताम् ॥ १०॥

mahājavāśchinnāvevekaraśmayo madoddhatā deva madakṣavājinaḥ |hare samāsādya tavāṅghrimandurāmapāstavegāṃ dadhatāṃ suśīlatām || 10||

पुरातनानां वचसामगोचरं महेशितारं पुरुषोत्तमं पतिम् ।अपास्य तं त्वां निरपत्रपा सती सती मतिर्मे कथमन्यमेष्यति ॥ ११॥

purātanānāṃ vacasāmagocaraṃ maheśitāraṃ puruṣottamaṃ patim |apāsya taṃ tvāṃ nirapatrapā satī satī matirme kathamanyameṣyati || 11||

न जाग्रता स्वप्रगतेन वा मया समीहितं ते करुणालवादृते ।गिरम्मदीयां यदि वेत्सि तात्त्विकीं तदा जगन्नायक मामुरीकुरु ॥ १२॥

na jāgratā svapragatena vā mayā samīhitaṃ te karuṇālavādṛte |girammadīyāṃ yadi vetsi tāttvikīṃ tadā jagannāyaka māmurīkuru || 12||

अयि दीनतरं दयानिधे दुरवस्थं सकलैः समुज्झितम् ।अधुनापि न मां निभालयन् भजसे हा कथमश्मचित्तताम् ॥ १३॥

ayi dīnataraṃ dayānidhe duravasthaṃ sakalaiḥ samujjhitam |adhunāpi na māṃ nibhālayan bhajase hā kathamaśmacittatām || 13||

सुमहन्ति जगन्ति बिभ्रतस्तव यो नाविरभून्मनागपि ।स कथं परमाप्तदेहिनां परमाणोमर्म वारणे श्रमः ॥ १४॥

sumahanti jaganti bibhratastava yo nāvirabhūnmanāgapi |sa kathaṃ paramāptadehināṃ paramāṇomarma vāraṇe śramaḥ || 14||

नितरां विनयेन पृच्छते सुविचार्योत्तरमत्र यच्छ मे ।करितो गिरितोऽप्यहं गुरुस्त्वरितो नोद्धरसे यदद्य माम् ॥ १५॥

nitarāṃ vinayena pṛcchate suvicāryottaramatra yaccha me |karito girito'pyahaṃ gurustvarito noddharase yadadya mām || 15||

न धनं न च राज्यसम्पदो न हि विद्यामिदमेकमर्थये ।मयि धेहि मनागपि प्रभो करुणाभङ्गितरङ्गितां दृशम् ॥ १६॥

na dhanaṃ na ca rājyasampado na hi vidyāmidamekamarthaye |mayi dhehi manāgapi prabho karuṇābhaṅgitaraṅgitāṃ dṛśam || 16||

अयमत्यधमोऽपि निर्गुणो दयनीयो भवता दयानिधे ।वमतां फणिनां विषानलं किमु नानन्दयिता हि चन्दनः ॥ १७॥

ayamatyadhamo'pi nirguṇo dayanīyo bhavatā dayānidhe |vamatāṃ phaṇināṃ viṣānalaṃ kimu nānandayitā hi candanaḥ || 17||

क्षुधितस्य न हि त्रपास्ति मे प्रतिरथ्यं प्रतिगृह्णतः कणान् ।अकलङ्कयशस्करं न ते भवदीयोऽपि यदन्यमृच्छति ॥ १८॥

kṣudhitasya na hi trapāsti me pratirathyaṃ pratigṛhṇataḥ kaṇān |akalaṅkayaśaskaraṃ na te bhavadīyo'pi yadanyamṛcchati || 18||

नितरां नरकेऽपि सीदतः किमु हीनं गलितत्रपस्य मे ।भगवन्कुरु सूक्ष्ममीक्षणं परतस्त्वां जनता किमालपेत् ॥ १९॥

nitarāṃ narake'pi sīdataḥ kimu hīnaṃ galitatrapasya me |bhagavankuru sūkṣmamīkṣaṇaṃ paratastvāṃ janatā kimālapet || 19||

नरके निजकर्मकल्पिता भजतो मे महतीरपि व्यथाः ।इदमेकमसह्यमीक्षका यदनाथं निगदन्ति मां विभो ॥ २०॥

narake nijakarmakalpitā bhajato me mahatīrapi vyathāḥ |idamekamasahyamīkṣakā yadanāthaṃ nigadanti māṃ vibho || 20||

मृगदन्तिमुखान्मया सह प्रतिरुद्धान् भवजालबन्धने ।तव मामपहाय मुञ्चतः करुणा किं न भिनत्ति मानसम् ॥ २१॥

mṛgadantimukhānmayā saha pratiruddhān bhavajālabandhane |tava māmapahāya muñcataḥ karuṇā kiṃ na bhinatti mānasam || 21||

निरुपाधिजनार्तिहारिणं भगवंस्त्वामवगत्य तत्त्वतः ।कृतपुण्यचयावहेलनं कथमब्जेक्षण मामुपेक्षसे ॥ २२॥

nirupādhijanārtihāriṇaṃ bhagavaṃstvāmavagatya tattvataḥ |kṛtapuṇyacayāvahelanaṃ kathamabjekṣaṇa māmupekṣase || 22||

सततं निगमेषु शृण्वता वरद त्वां पतितानुपावनम् ।पुरु पापमुपास्यतेऽनिशं त्वयि विश्वासधिया मया विभो ॥ २३॥

satataṃ nigameṣu śṛṇvatā varada tvāṃ patitānupāvanam |puru pāpamupāsyate'niśaṃ tvayi viśvāsadhiyā mayā vibho || 23||

सुकृतं न कृतं पुरा कदाप्यथ सर्वं कृतमेव दुष्कृतम् ।अधुना गलितह्रिया मया भगवंस्त्वां प्रति कि निगद्यताम् ॥ २४॥

sukṛtaṃ na kṛtaṃ purā kadāpyatha sarvaṃ kṛtameva duṣkṛtam |adhunā galitahriyā mayā bhagavaṃstvāṃ prati ki nigadyatām || 24||

मदकामविमोहमत्सरा रिपवस्त्वत्पुर एव विह्वलम् ।धृतशार्ङ्गगदारिनन्दक प्रतिकर्षन्ति कथं न लज्जसे ॥ २५॥

madakāmavimohamatsarā ripavastvatpura eva vihvalam |dhṛtaśārṅgagadārinandaka pratikarṣanti kathaṃ na lajjase || 25||

अयि गर्तमुखे गतः शिशुः पथिकेनापि निवार्यते जवात् ।जनकेन पतन्भवार्णवे न । निवार्यो भवता कथं विभो ॥ २६॥

ayi gartamukhe gataḥ śiśuḥ pathikenāpi nivāryate javāt |janakena patanbhavārṇave na | nivāryo bhavatā kathaṃ vibho || 26||

सुकृतप्रिय माऽन्यथास्तु ते सुकृतिभ्यः सुखदस्य सुप्रथा ।अपि पापमबिभ्रतस्तु मां तव विश्वम्भरनाम दुर्लभम् ॥ २७॥

sukṛtapriya mā'nyathāstu te sukṛtibhyaḥ sukhadasya suprathā |api pāpamabibhratastu māṃ tava viśvambharanāma durlabham || 27||

वचनैः परुषैरिह प्रभो यदि रोषं समुपागतोऽसि मे ।मुखरं कृतकोटिकल्मषं करुणाब्धे जगतोऽपसारय ॥ २८॥

vacanaiḥ paruṣairiha prabho yadi roṣaṃ samupāgato'si me |mukharaṃ kṛtakoṭikalmaṣaṃ karuṇābdhe jagato'pasāraya || 28||

यदि वीक्ष्य ददासि मत्कृतिं न मयैव प्रतिगृह्यते तदा ।अथ चेन्निजमाशयं प्रभो परितुष्टः शिरसा वहामि तत् ॥ २९॥

yadi vīkṣya dadāsi matkṛtiṃ na mayaiva pratigṛhyate tadā |atha cennijamāśayaṃ prabho parituṣṭaḥ śirasā vahāmi tat || 29||

पतितोऽप्यतिदुर्गतोऽपि सन्नकृतज्ञो निखिलागसां पदम् ।भवदीय इतीरयंस्त्वया दयनीयस्त्रपयैव केवलम् ॥ ३०॥

patito'pyatidurgato'pi sannakṛtajño nikhilāgasāṃ padam |bhavadīya itīrayaṃstvayā dayanīyastrapayaiva kevalam || 30||

सुकृतप्रकृता जने त्वया कृतया किं कृपया कृपानिधे ।यदि मादृशि सा विधीयते तव कीर्तिर्वद कीदृशी तदा ॥ ३१॥

sukṛtaprakṛtā jane tvayā kṛtayā kiṃ kṛpayā kṛpānidhe |yadi mādṛśi sā vidhīyate tava kīrtirvada kīdṛśī tadā || 31||

अयि शैशवलालितः शिशुः प्रतिबुद्धो जनकेन ताड्यते ।न कदापि च लालितस्त्वया किमु ताड्यो भगवन्कुकर्मभिः ॥ ३२॥

ayi śaiśavalālitaḥ śiśuḥ pratibuddho janakena tāḍyate |na kadāpi ca lālitastvayā kimu tāḍyo bhagavankukarmabhiḥ || 32||

अहमेव हि दोषदूषितो भगवंस्त्वां समुपालभे मुधा ।रमणीविरहज्वरज्वलन्नमृतांशुं कुमतिर्विनिन्दति ॥ ३३॥

ahameva hi doṣadūṣito bhagavaṃstvāṃ samupālabhe mudhā |ramaṇīvirahajvarajvalannamṛtāṃśuṃ kumatirvinindati || 33||

करुणाकर दुर्दशाकुलं पतितालम्बन पापपञ्जरम् ।अमृताम्बुनिधे महाज्वरं न हि जह्या जगदीश जातु माम् ॥ ३४॥

karuṇākara durdaśākulaṃ patitālambana pāpapañjaram |amṛtāmbunidhe mahājvaraṃ na hi jahyā jagadīśa jātu mām || 34||

कटुजल्पनमल्पकस्य मे न हि ते कल्पयतु क्रुधं विभो ।कुपितातुरबालभाषितं किमु गृह्णन्ति मनाङ्महाशयाः ॥ ३५॥

kaṭujalpanamalpakasya me na hi te kalpayatu krudhaṃ vibho |kupitāturabālabhāṣitaṃ kimu gṛhṇanti manāṅmahāśayāḥ || 35||

भुजगाहितकल्पितध्वजं स्पुरदाशाभुजगालिवेल्लितम् ।जटिलज्वरकुञ्जराङ्कुशज्वरजुष्टं न जहीहि जातु माम् ॥ ३६॥

bhujagāhitakalpitadhvajaṃ spuradāśābhujagālivellitam |jaṭilajvarakuñjarāṅkuśajvarajuṣṭaṃ na jahīhi jātu mām || 36||

न वदामि न दुष्कृतं मया कृतमित्युक्तिमिमां तु मे शृणु ।मम भीतिमनीनशद्विभो पतितोद्धारक नाम तावकम् ॥ ३७॥

na vadāmi na duṣkṛtaṃ mayā kṛtamityuktimimāṃ tu me śṛṇu |mama bhītimanīnaśadvibho patitoddhāraka nāma tāvakam || 37||

अपि शर्वपितामहादिभिर्भजनीयः पुरुषोत्तमो हि यः ।तमुपालभमानमुद्धतं धिगिमं मां धिगिमां धियं मम ॥ ३८॥

api śarvapitāmahādibhirbhajanīyaḥ puruṣottamo hi yaḥ |tamupālabhamānamuddhataṃ dhigimaṃ māṃ dhigimāṃ dhiyaṃ mama || 38||

अथ सर्वमिदं मयोज्झितं भवतोऽन्यन्न हि किञ्चिदर्थये ।मम मानसगोचरीभवत्वरविन्दाक्ष तवाद्भुतं वपुः ॥ ३९॥

atha sarvamidaṃ mayojjhitaṃ bhavato'nyanna hi kiñcidarthaye |mama mānasagocarībhavatvaravindākṣa tavādbhutaṃ vapuḥ || 39||

हरिनीलमयावनीतले वरवृन्दाविपिने विलासिनि ।मणिमण्डपमध्यविस्फुरद्विबुधक्ष्मारुहमूलमाश्रितम् ॥ ४०॥

harinīlamayāvanītale varavṛndāvipine vilāsini |maṇimaṇḍapamadhyavisphuradvibudhakṣmāruhamūlamāśritam || 40||

शिखिपिच्छमहामणिस्फुरन्मुकुटाकुञ्चितकान्तकुन्तलम् ।कमनीयतरालकावलिभ्रमणभ्राजिललाटसुन्दरम् ॥ ४१॥

śikhipicchamahāmaṇisphuranmukuṭākuñcitakāntakuntalam |kamanīyatarālakāvalibhramaṇabhrājilalāṭasundaram || 41||

शरदिन्दुसहोदराननं दलदम्भोजपलाशलोचनम् ।अरुणाधरकान्तिदन्तुरस्फुटदन्तांशुविकासिताम्बरम् ॥ ४२॥

śaradindusahodarānanaṃ daladambhojapalāśalocanam |aruṇādharakāntidanturasphuṭadantāṃśuvikāsitāmbaram || 42||

दरपाण्डुरगण्डमण्डलप्रतिसर्पत्कमनीयकुण्डलम् ।मणिमौक्तिकमञ्जुमञ्जरीमहनीयद्युतिरञ्जितश्रुति ॥ ४३॥

darapāṇḍuragaṇḍamaṇḍalapratisarpatkamanīyakuṇḍalam |maṇimauktikamañjumañjarīmahanīyadyutirañjitaśruti || 43||

पृथुवर्तुलमौक्तिस्कावलीसुषमावेल्लितकान्तकन्धरम् ।हरिनीलगिरिद्युतिद्रुहा कमलामन्दिरवक्षसाञ्चितम् ॥ ४४॥

pṛthuvartulamauktiskāvalīsuṣamāvellitakāntakandharam |harinīlagiridyutidruhā kamalāmandiravakṣasāñcitam || 44||

चरणाब्जनखावलम्बिनीं भुजगाकारभुजान्तरागताम् ।निबिडाभ्रमिव क्षणप्रभां वृहदुत्फुल्लवनामलस्रजम् ॥ ४५॥

caraṇābjanakhāvalambinīṃ bhujagākārabhujāntarāgatām |nibiḍābhramiva kṣaṇaprabhāṃ vṛhadutphullavanāmalasrajam || 45||

मणिकङ्कणकान्तिमांसलं दरफुल्लाम्बुजसुन्दरद्युति ।पतितोद्धरणे दृढवतं कमनीयं करयोर्युगं दधत् ॥ ४६॥

maṇikaṅkaṇakāntimāṃsalaṃ daraphullāmbujasundaradyuti |patitoddharaṇe dṛḍhavataṃ kamanīyaṃ karayoryugaṃ dadhat || 46||

वररत्नमयाङ्गुलीयकावलिशोभामिलिताङ्गुलीगणैः ।मुहुराकुलितेन वेणुना वशयत्प्राणभृतां मनःश्रुतीः ॥ ४७॥

vararatnamayāṅgulīyakāvaliśobhāmilitāṅgulīgaṇaiḥ |muhurākulitena veṇunā vaśayatprāṇabhṛtāṃ manaḥśrutīḥ || 47||

उदरद्युतिनिम्नगोच्छलल्लहरीरूपकरोमराजिकम् ।पशुपालविलासिनीलसन्नयनाकर्षणनाभिनिम्नितम् ॥ ४८॥

udaradyutinimnagocchalallaharīrūpakaromarājikam |paśupālavilāsinīlasannayanākarṣaṇanābhinimnitam || 48||

कनकद्रवगौरमम्बरं दधतोरुद्वितयेन सुन्दरम् ।उदयन्मणिनूपुरप्रभासरणिश्रेणिजटालजानुकम् ॥ ४९॥

kanakadravagauramambaraṃ dadhatorudvitayena sundaram |udayanmaṇinūpuraprabhāsaraṇiśreṇijaṭālajānukam || 49||

अरिगीर्णगजेन्द्रगोपने दधता जाङ्घिकतामलौकिकीम् ।त्रिजगन्महनीयमूर्तिना वरजङ्घायुगलेन शोभितम् ॥ ५०॥

arigīrṇagajendragopane dadhatā jāṅghikatāmalaukikīm |trijaganmahanīyamūrtinā varajaṅghāyugalena śobhitam || 50||

कुलिशाङ्कुशकम्बुसाम्बुजध्वचक्राद्यभिरामलक्ष्मणा ।अरुणारुणकोमलत्विषा कमनीयेन तलेन राजितम् ॥ ५१॥

kuliśāṅkuśakambusāmbujadhvacakrādyabhirāmalakṣmaṇā |aruṇāruṇakomalatviṣā kamanīyena talena rājitam || 51||

विधिशर्वमुखामरस्फुरन्मुकुटोन्निद्रमणिप्रभाकुलम् ।नखचन्द्रमयूखमूर्च्छिताखिलतापं पदयोर्युगं दधत् ॥ ५२॥

vidhiśarvamukhāmarasphuranmukuṭonnidramaṇiprabhākulam |nakhacandramayūkhamūrcchitākhilatāpaṃ padayoryugaṃ dadhat || 52||

सरतः सरणौ सतो बहिः स्वपतो वाऽऽलपतो गृहान्तरे ।वपुरीदृशमीश तावकं हृदयालम्बनमस्तु मे सदा ॥ ५३॥

sarataḥ saraṇau sato bahiḥ svapato vā''lapato gṛhāntare |vapurīdṛśamīśa tāvakaṃ hṛdayālambanamastu me sadā || 53||

नवनीरदनीलिमद्युतिर्नमनीयो निगमैर्निरन्तरम् ।निरये निपतन्तमाशु मां नयनेनापि सनाथयेद्विभुः ॥ ५४॥

navanīradanīlimadyutirnamanīyo nigamairnirantaram |niraye nipatantamāśu māṃ nayanenāpi sanāthayedvibhuḥ || 54||

प्रणिपत्य हरे भवन्तमद्धा विनिबद्धाञ्जलिरेकमेव याचे ।जनिरस्तु कुले कृषीवलानामपि गोविन्दपदारविन्दभावः ।वाचा निर्मलया सुधामधुरया यां नाथ शिक्षामदाःतां स्वप्नेऽपि न संस्मराम्यहमहम्भावावृतो निस्त्रपः ।इत्यागःशतशालिनं पुनरपि स्वीयेषु मा बिभ्रतःत्वत्तो नास्ति दयानिधिर्यदुपते मत्तो न मत्तः परः ।पातालं व्रज याहि वा सुरपुरीमारोह मेरोः शिरःपारावारपरम्परां तर तथाप्याशा न शान्ता तव ।आधिव्याधिजरापराहत यदि क्षेमं निजं वाञ्छसिश्रीकृष्णेति रसायनं रसय रे शून्यैः किमन्यैः श्रमैः ।वज्रं पापमहीभृतां भवगदोद्रेकस्य सिद्ध्यौषधंमिथ्याज्ञाननिशाविशालतमसस्तिग्मांशुबिम्बोदयः ।क्रूरक्लेशमहीरुहामुरुतरज्वालाजटालः शिखीद्वारं निर्वृतिसद्मनो विजयते कृष्णेति वर्णद्धयम् ॥ ५८॥

praṇipatya hare bhavantamaddhā vinibaddhāñjalirekameva yāce |janirastu kule kṛṣīvalānāmapi govindapadāravindabhāvaḥ |vācā nirmalayā sudhāmadhurayā yāṃ nātha śikṣāmadāḥtāṃ svapne'pi na saṃsmarāmyahamahambhāvāvṛto nistrapaḥ |ityāgaḥśataśālinaṃ punarapi svīyeṣu mā bibhrataḥtvatto nāsti dayānidhiryadupate matto na mattaḥ paraḥ |pātālaṃ vraja yāhi vā surapurīmāroha meroḥ śiraḥpārāvāraparamparāṃ tara tathāpyāśā na śāntā tava |ādhivyādhijarāparāhata yadi kṣemaṃ nijaṃ vāñchasiśrīkṛṣṇeti rasāyanaṃ rasaya re śūnyaiḥ kimanyaiḥ śramaiḥ |vajraṃ pāpamahībhṛtāṃ bhavagadodrekasya siddhyauṣadhaṃmithyājñānaniśāviśālatamasastigmāṃśubimbodayaḥ |krūrakleśamahīruhāmurutarajvālājaṭālaḥ śikhīdvāraṃ nirvṛtisadmano vijayate kṛṣṇeti varṇaddhayam || 58||

विशालविषयाटवीवलयलग्नदावानलप्रसृत्वरशिखावलीविकलितं मदीयं मनः ।अमन्दमिलदिन्दिरे निखिलमाधुरीमन्दिरेमुकुन्दमुरवचन्दिरे चिरमिदं चकोरायताम् ॥ ५९॥

viśālaviṣayāṭavīvalayalagnadāvānalaprasṛtvaraśikhāvalīvikalitaṃ madīyaṃ manaḥ |amandamiladindire nikhilamādhurīmandiremukundamuravacandire ciramidaṃ cakorāyatām || 59||

सुरस्रोतस्विन्याः पुलिनमधितिष्ठन्नयनयोःविधायान्तर्मुद्रामथ सपदि विद्राव्य विषयान् ।विधूतान्तर्ध्वान्तो मधुरमधुरायां चिति कदानिमग्नः स्यां कस्याञ्चन नवनभस्याम्बुदरुचि ॥ ६०॥

surasrotasvinyāḥ pulinamadhitiṣṭhannayanayoḥvidhāyāntarmudrāmatha sapadi vidrāvya viṣayān |vidhūtāntardhvānto madhuramadhurāyāṃ citi kadānimagnaḥ syāṃ kasyāñcana navanabhasyāmbudaruci || 60||

इति श्रीजगन्नाथपण्डितकृता करुणालहरी समाप्ता ।

iti śrījagannāthapaṇḍitakṛtā karuṇālaharī samāptā |