सुब्रह्मण्यभुजङ्गप्रयातस्तुतिः Shri Subrahmanyabhujangaprayatastutih

श्रीकार्तिकेयक्षेत्रे (तिरुच्चेन्दूरपरनामके)महेशाननाब्जार्कमर्धेन्दुफालं महाविघ्नवाराशिकुम्भप्रभूतम् ।महेन्द्रादिसेव्यं प्रणम्रान्तरङ्गं महापापदाहं महेभास्यमीडे ॥ १॥

śrīkārtikeyakṣetre (tiruccendūraparanāmake)maheśānanābjārkamardhenduphālaṃ mahāvighnavārāśikumbhaprabhūtam |mahendrādisevyaṃ praṇamrāntaraṅgaṃ mahāpāpadāhaṃ mahebhāsyamīḍe || 1||

अपस्मारमुख्यान्क्षणाद्रोगवर्यान् हरन्तं नतानां निजाङ्घ्रिप्रणामात् ।भजे सूनुमाद्यस्य वैद्यस्य शम्भोरबोधामयस्य प्रशान्त्यर्थमारात् ॥ २॥

apasmāramukhyānkṣaṇādrogavaryān harantaṃ natānāṃ nijāṅghripraṇāmāt |bhaje sūnumādyasya vaidyasya śambhorabodhāmayasya praśāntyarthamārāt || 2||

अवज्ञाय खेलां चरन्तं कुमारं महेशं प्रणन्तुं विधिः सम्भ्रमेण ।गतोऽन्तः पुनर्निष्क्रमन्येन कारागृहं प्रापितस्तं भजे तारकारिम् ॥ ३॥

avajñāya khelāṃ carantaṃ kumāraṃ maheśaṃ praṇantuṃ vidhiḥ sambhrameṇa |gato'ntaḥ punarniṣkramanyena kārāgṛhaṃ prāpitastaṃ bhaje tārakārim || 3||

कथं चन्द्रतुल्यं मुखं ते वदामः कलङ्केन हीनं तथा कृष्णपक्षे ।क्षयेनापि नम्रान्तरध्वान्तभेदात्ततस्तद्विशिष्टं गुहेशानसूनो ॥ ४॥

kathaṃ candratulyaṃ mukhaṃ te vadāmaḥ kalaṅkena hīnaṃ tathā kṛṣṇapakṣe |kṣayenāpi namrāntaradhvāntabhedāttatastadviśiṣṭaṃ guheśānasūno || 4||

कदाहं निरीहो हृदम्भोजमध्ये पयोजाभये कुक्कुटं शक्तिवर्यम् ।करैः सन्दधानं सदा वीक्षमाणो मुदं पारशून्यां भजे कार्तिकेय ॥ ५॥

kadāhaṃ nirīho hṛdambhojamadhye payojābhaye kukkuṭaṃ śaktivaryam |karaiḥ sandadhānaṃ sadā vīkṣamāṇo mudaṃ pāraśūnyāṃ bhaje kārtikeya || 5||

विवेकं विरक्तिं शमादेश्च षट्कं मुमुक्षां च सम्प्राप्य कृत्वा विचारम् ।दृढं बोधमाप्स्ये कदा वेदशीर्षैः कृपां कुर्वनाथे मयीशानसूनो ॥ ६॥

vivekaṃ viraktiṃ śamādeśca ṣaṭkaṃ mumukṣāṃ ca samprāpya kṛtvā vicāram |dṛḍhaṃ bodhamāpsye kadā vedaśīrṣaiḥ kṛpāṃ kurvanāthe mayīśānasūno || 6||

जनन्याः प्रसूतेः स्थलं वासभूमिः पितुश्चेति शैलं न जह्यां कदापि ।इतीवानतालेः प्रबोधाय शैले वसन्तं सदा पार्वतीपुत्रमीडे ॥ ७॥

jananyāḥ prasūteḥ sthalaṃ vāsabhūmiḥ pituśceti śailaṃ na jahyāṃ kadāpi |itīvānatāleḥ prabodhāya śaile vasantaṃ sadā pārvatīputramīḍe || 7||

जनानां शयानं सदा हृद्बिले तं भुजङ्गं मनःसंज्ञमारान्निहन्तुम् ।मयूरं भुजगस्य भोक्तारमास्ते समारुह्य नित्यं भवाञ्छम्भुसूनो ॥ ८॥

janānāṃ śayānaṃ sadā hṛdbile taṃ bhujaṅgaṃ manaḥsaṃjñamārānnihantum |mayūraṃ bhujagasya bhoktāramāste samāruhya nityaṃ bhavāñchambhusūno || 8||

नतानामभीष्टानि दातुं विचित्राण्यलं शक्तिरस्तीति सम्बोधनाय ।अजस्रं वहन्तं करे शक्तिमीडे पराशक्तिपुत्रं कृपावारिराशिम् ॥ ९॥

natānāmabhīṣṭāni dātuṃ vicitrāṇyalaṃ śaktirastīti sambodhanāya |ajasraṃ vahantaṃ kare śaktimīḍe parāśaktiputraṃ kṛpāvārirāśim || 9||

निवार्याशु रोगान्समस्तान्त्यभक्तान् कृपापाङ्गलेशैः सदा पालयन्तम् ।सदारं सवाहं सभृत्यं सशिष्यं सदा भावये षण्मुखं हृत्सरोजे ॥ १०॥

nivāryāśu rogānsamastāntyabhaktān kṛpāpāṅgaleśaiḥ sadā pālayantam |sadāraṃ savāhaṃ sabhṛtyaṃ saśiṣyaṃ sadā bhāvaye ṣaṇmukhaṃ hṛtsaroje || 10||

पुरा तारकं सिंहवक्त्रं च शूरं जघानाजिमध्ये सुराणां कृते यः ।महेशात्मजं ह्यौरसं भक्तवश्यं पुलिन्दात्मजास्वान्तचोरं भजेऽहम् ॥ ११॥

purā tārakaṃ siṃhavaktraṃ ca śūraṃ jaghānājimadhye surāṇāṃ kṛte yaḥ |maheśātmajaṃ hyaurasaṃ bhaktavaśyaṃ pulindātmajāsvāntacoraṃ bhaje'ham || 11||

महेशस्य पञ्चाननस्याम्बिकाया मुखानां प्रमोदं निजास्ये क्षणाद्यः ।प्रदातुं षडास्यो बभूवैकदा तं गुहं गन्धशैलाधिवासं भजेऽहम् ॥ १२॥

maheśasya pañcānanasyāmbikāyā mukhānāṃ pramodaṃ nijāsye kṣaṇādyaḥ |pradātuṃ ṣaḍāsyo babhūvaikadā taṃ guhaṃ gandhaśailādhivāsaṃ bhaje'ham || 12||

मुखेनाब्जमिन्दुं स्मितेन म्रदिम्ना करस्य प्रवालं गतेनेभराजम् ।हसन्तं हरिन्नाथसंसेविताङ्घ्रिं सदा मानसे कुर्महे कार्तिकेयम् ॥ १३॥

mukhenābjaminduṃ smitena mradimnā karasya pravālaṃ gatenebharājam |hasantaṃ harinnāthasaṃsevitāṅghriṃ sadā mānase kurmahe kārtikeyam || 13||

यमाहुर्जनाः प्राकृता देहमात्रं हृषीकाणि केचिज्जगुश्चित्तमन्ये ।तमात्मानमानन्दसच्चित्त्बरूपं सदा भावये पार्वतीप्रेमपात्रम् ॥ १४॥

yamāhurjanāḥ prākṛtā dehamātraṃ hṛṣīkāṇi kecijjaguścittamanye |tamātmānamānandasaccittbarūpaṃ sadā bhāvaye pārvatīpremapātram || 14||

यमिच्छन्ति वेत्तुं मखैर्वेदपाठैस्तथा दानतश्चोपवासैश्च विप्राः ।तमत्यन्तगूढं मयूराधिरूढं भजे नीलकण्ठस्य पुत्रं पवित्रम् ॥ १५॥

yamicchanti vettuṃ makhairvedapāṭhaistathā dānataścopavāsaiśca viprāḥ |tamatyantagūḍhaṃ mayūrādhirūḍhaṃ bhaje nīlakaṇṭhasya putraṃ pavitram || 15||

विबोधाख्यमुद्रायुतस्यात्मयोनेर्वियोगो न मे जातु भूयादितीव ।समुद्रस्य तीरे निवासं सदा यः करोत्यादरात्तं गुहं संश्रयेऽहम् ॥ १६॥

vibodhākhyamudrāyutasyātmayonerviyogo na me jātu bhūyāditīva |samudrasya tīre nivāsaṃ sadā yaḥ karotyādarāttaṃ guhaṃ saṃśraye'ham || 16||

सुरारिष्वजस्रं शराणां प्रमोक्षं विधातुं शराणां वने यो बभूव ।सुरारात्यमित्रं पुरारातिपुत्रं सुरेन्द्रात्मजाप्राणकान्तं भजे तम् ॥ १७॥

surāriṣvajasraṃ śarāṇāṃ pramokṣaṃ vidhātuṃ śarāṇāṃ vane yo babhūva |surārātyamitraṃ purārātiputraṃ surendrātmajāprāṇakāntaṃ bhaje tam || 17||

विधातुं स्तुतिं ते विधीन्द्रेशमुख्या न शक्ताः किमत्रास्ति सामर्थ्यमस्य ।तथाप्यादराच्चित्तचाञ्चल्यतो वा कृतं मत्प्रयत्नं सहस्वेशसूनो ॥ १८॥

vidhātuṃ stutiṃ te vidhīndreśamukhyā na śaktāḥ kimatrāsti sāmarthyamasya |tathāpyādarāccittacāñcalyato vā kṛtaṃ matprayatnaṃ sahasveśasūno || 18||

भुजङ्गाख्यवृत्तेन क्लृप्तां स्तुतिं ये पठन्त्यादराच्छ्रद्धया शुद्धचित्ताः ।सुपुत्रायुरारोग्यविद्यावतस्तान् कुरुष्वेशसूनो मया प्रार्थितस्त्वम् ॥ १९॥

bhujaṅgākhyavṛttena klṛptāṃ stutiṃ ye paṭhantyādarācchraddhayā śuddhacittāḥ |suputrāyurārogyavidyāvatastān kuruṣveśasūno mayā prārthitastvam || 19||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचिता श्रीसुग्रह्मण्यभुजङ्गप्रयातस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitā śrīsugrahmaṇyabhujaṅgaprayātastutiḥ sampūrṇā |