शिवस्तोत्रम् (विष्णुकृतं ०६ शिवरहस्यान्तर्गतम् नमामि विश्वेश्वरमादिदेवम्) Vishnukritam 2 Shiva Stotram (2)

विष्णुरुवाचनमामि विश्वेश्वरमादिदेवं नमामि विश्वोत्तममीशमेकम् ।नमामि सर्वाधिकमप्रमेयं नमामि शम्भुं गिरिजासहायम् ॥ ५५०॥

viṣṇuruvācanamāmi viśveśvaramādidevaṃ namāmi viśvottamamīśamekam |namāmi sarvādhikamaprameyaṃ namāmi śambhuṃ girijāsahāyam || 550||

नमामि कालान्तकमुग्रमीशं नमामि खट्वाङ्गधरं महेशम्नमामि सोमानलभास्कराक्षं नमामि वाहीकृतसन्महोक्षम् ।नमामि सर्वाधिककण्ठभूषं नमामि नानाविधदिव्यवेषम्नमामि शुद्धोत्तमभूतिभूषं नमामि संरक्षितभूतशेषम् ॥ ५५२॥

namāmi kālāntakamugramīśaṃ namāmi khaṭvāṅgadharaṃ maheśamnamāmi somānalabhāskarākṣaṃ namāmi vāhīkṛtasanmahokṣam |namāmi sarvādhikakaṇṭhabhūṣaṃ namāmi nānāvidhadivyaveṣamnamāmi śuddhottamabhūtibhūṣaṃ namāmi saṃrakṣitabhūtaśeṣam || 552||

नमामि सर्वाङ्गमवेद्यमाद्यं नमामि मायारहितं विशुद्धम् ।नमामि लोकैकनिदानभूतं नमामि नानाविधसृष्टिहेतुम् ॥ ५५३॥

namāmi sarvāṅgamavedyamādyaṃ namāmi māyārahitaṃ viśuddham |namāmi lokaikanidānabhūtaṃ namāmi nānāvidhasṛṣṭihetum || 553||

नमामि नागेशसमर्चिताङ्घ्रिं नमामि शुद्धेन्दुकलावतंसम् ।नमाम्यनेकेन्दुरविप्रभासं नमामि नित्यं करुणार्द्रभावम् ॥ ५५४॥

namāmi nāgeśasamarcitāṅghriṃ namāmi śuddhendukalāvataṃsam |namāmyanekenduraviprabhāsaṃ namāmi nityaṃ karuṇārdrabhāvam || 554||

नमामि रम्योत्तमवक्त्रचन्द्रं नमामि दीर्घोरुहिरण्यबाहुम् ।नमामि शान्ताच्छहिरण्यरूपं नमामि दिव्योरुहिरण्यवर्णम् ॥ ५५५॥

namāmi ramyottamavaktracandraṃ namāmi dīrghoruhiraṇyabāhum |namāmi śāntācchahiraṇyarūpaṃ namāmi divyoruhiraṇyavarṇam || 555||

नमामि सोमं वृषराजकेतुं नमामि शर्वं वरधर्मसेतुम् ।नमामि भीमं जगदेकनाथं नमामि रुद्रं जनमोक्षहेतुम् ॥ ५५६॥

namāmi somaṃ vṛṣarājaketuṃ namāmi śarvaṃ varadharmasetum |namāmi bhīmaṃ jagadekanāthaṃ namāmi rudraṃ janamokṣahetum || 556||

नमामि वीरेश्वरमुग्रवीर्यं नमामि देवं भवनीलकण्ठम् ।नमामि सर्वातिहरं सुरेशं नमामि दीर्घोरुजटाकलापम् ॥ ५५७॥

namāmi vīreśvaramugravīryaṃ namāmi devaṃ bhavanīlakaṇṭham |namāmi sarvātiharaṃ sureśaṃ namāmi dīrghorujaṭākalāpam || 557||

शिव एव शरण्यपुण्यमूर्तिः शिव एवाखिलदेवचक्रवर्ती ।शिव एव विदारितामरार्तिः शिव एवाखिलवेदगीतकीर्तिः ॥ ५५८॥

śiva eva śaraṇyapuṇyamūrtiḥ śiva evākhiladevacakravartī |śiva eva vidāritāmarārtiḥ śiva evākhilavedagītakīrtiḥ || 558||

त्वदन्यं शरण्यं वरेण्यं न जाने न जाने शिवामेयकुध्रेड्जजाने ।त्वदन्यो न देवस्त्वदन्यौ न देवस्त्वदन्यो न देवस्त्वदन्यो न देवः ॥ ५५९॥

tvadanyaṃ śaraṇyaṃ vareṇyaṃ na jāne na jāne śivāmeyakudhreḍjajāne |tvadanyo na devastvadanyau na devastvadanyo na devastvadanyo na devaḥ || 559||

त्वमेव प्रभुः सर्वलोकैकनाथस्त्वमीशस्त्वमाराध्यभूतस्त्वमेव ।त्वदन्यो न पूज्यस्त्वदन्यो न पूज्यस्त्वमेवासि पूज्यस्त्वमेवासि सेव्यः ॥ ५६०॥

tvameva prabhuḥ sarvalokaikanāthastvamīśastvamārādhyabhūtastvameva |tvadanyo na pūjyastvadanyo na pūjyastvamevāsi pūjyastvamevāsi sevyaḥ || 560||

त्वदन्यत्परं वस्तु मास्त्येव लोके त्वदन्यो न वेदान्तवेद्यः परेशः ।त्वमेवासि सर्वं त्वदन्यन्न किञ्चिद्ध्रुवं सत्यमेतद्ध्रुवं सत्यमेतत् ॥ ५६१॥

tvadanyatparaṃ vastu māstyeva loke tvadanyo na vedāntavedyaḥ pareśaḥ |tvamevāsi sarvaṃ tvadanyanna kiñciddhruvaṃ satyametaddhruvaṃ satyametat || 561||

शिवात्परं नेति वदन्ति वेदाः शिवात्परं नेति वदन्ति देवाः ।शिवात्परं नेति वदन्ति सिद्धाः शिवात्परं नेति वदन्ति शुद्धाः ॥ ५६२॥

śivātparaṃ neti vadanti vedāḥ śivātparaṃ neti vadanti devāḥ |śivātparaṃ neti vadanti siddhāḥ śivātparaṃ neti vadanti śuddhāḥ || 562||

शिव एवाखिलाराध्यः शिव एव जगत्प्रभुः ।न शिवात्परमस्त्येकं सत्यं सत्यं मयोच्यते ॥ ५६३॥

śiva evākhilārādhyaḥ śiva eva jagatprabhuḥ |na śivātparamastyekaṃ satyaṃ satyaṃ mayocyate || 563||

शिवाज्ञयैव सूर्योऽयं तपति प्रतिवासरम् ।शिवाज्ञयैव चन्द्रोऽयं दीपयत्यखिला दिशः ॥ ५६४॥

śivājñayaiva sūryo'yaṃ tapati prativāsaram |śivājñayaiva candro'yaṃ dīpayatyakhilā diśaḥ || 564||

शिवाज्ञयैव शैलेन्द्राः फणिदिक्करिणः सदा ।धृत्वा तिष्ठन्ति पृथिवीं भोत्या कम्पितमानसाः ॥ ५६५॥

śivājñayaiva śailendrāḥ phaṇidikkariṇaḥ sadā |dhṛtvā tiṣṭhanti pṛthivīṃ bhotyā kampitamānasāḥ || 565||

शिवाज्ञयैव नितरां प्रज्वलत्यनलः सदा ।शिवाज्ञयैव वान्त्येते वायवः सुखहेतवः ॥ ५६६॥

śivājñayaiva nitarāṃ prajvalatyanalaḥ sadā |śivājñayaiva vāntyete vāyavaḥ sukhahetavaḥ || 566||

शिवस्यैव प्रसादेन देवेन्द्रः सर्वपालकः ।शिवस्यैव प्रसादेन सर्जकोऽपि प्रजापतिः ॥ ५६७॥

śivasyaiva prasādena devendraḥ sarvapālakaḥ |śivasyaiva prasādena sarjako'pi prajāpatiḥ || 567||

शिवस्यैव प्रसादेन मया प्राप्तं परं पदम् ।शिवस्यैव प्रसादेन शम्भुः शम्भुत्वमाप्तवान् ॥ ५६८॥

śivasyaiva prasādena mayā prāptaṃ paraṃ padam |śivasyaiva prasādena śambhuḥ śambhutvamāptavān || 568||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते विष्णुकृतं शिवस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः ११ । ५५०५६८॥

|| iti śivarahasyāntargate viṣṇukṛtaṃ śivastotraṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 11 | 550568||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः ११ ।५५०-५६८॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 11 | 550-568||