शिवस्तोत्रम् (विष्णुकृतं ०५ शिवरहस्यान्तर्गतम् महेशानन्ताघत्रिगुणरहितामेय विमल) Vishnukritam 1 Shiva Stotram (2)

विष्णुरुवाचमहेशानन्ताघत्रिगुणरहितामेय विमलस्वराकारापारामितगुणगणाकार गिरिश ।निराधाराधारामरवर निराकार परमप्रभापूराकारावरपर नमोऽवेद्य शिव ते ॥ ५१८॥

viṣṇuruvācamaheśānantāghatriguṇarahitāmeya vimalasvarākārāpārāmitaguṇagaṇākāra giriśa |nirādhārādhārāmaravara nirākāra paramaprabhāpūrākārāvarapara namo'vedya śiva te || 518||

नमो वेदावेद्याखिलजगदुपादाननियतस्वतन्त्रा सामन्ता नव धृत निकाराकारविरते ।निवर्तन्ते वाचः शिवमजरमप्राप्य मनसायतोऽशक्तास्स्तोतुं सकृदपि गुणातीत शिव ते ॥ ५१९॥

namo vedāvedyākhilajagadupādānaniyatasvatantrā sāmantā nava dhṛta nikārākāravirate |nivartante vācaḥ śivamajaramaprāpya manasāyato'śaktāsstotuṃ sakṛdapi guṇātīta śiva te || 519||

त्वदन्यं(द्)वस्त्वेकं न हि भुवि समस्तं न भवतोविभिन्नं विश्वात्मन् न च परममस्त्वीश भवतः ।ध्रुवं मायातीतस्त्वमसि सततं नात्र विशयःकृतं कृत्यं किञ्चित्क्वचिदपि नमो वास्तु शिव ते ॥ ५२०॥

tvadanyaṃ(d)vastvekaṃ na hi bhuvi samastaṃ na bhavatovibhinnaṃ viśvātman na ca paramamastvīśa bhavataḥ |dhruvaṃ māyātītastvamasi satataṃ nātra viśayaḥkṛtaṃ kṛtyaṃ kiñcitkvacidapi namo vāstu śiva te || 520||

(त्वमेवर्दंलो) त्वमेवेदम्लोके निखिलममलं व्याप्य सततंतथैवान्यं लोकं स्थिमनघ देवोत्तम विभो ।त्वयैवैतत्सृष्टं जगदखिलमीशान भगवन्विलासोऽयं कश्चित्तव शिव नमोऽमेय शिव ते ॥ ५२१॥

(tvamevardaṃlo) tvamevedamloke nikhilamamalaṃ vyāpya satataṃtathaivānyaṃ lokaṃ sthimanagha devottama vibho |tvayaivaitatsṛṣṭaṃ jagadakhilamīśāna bhagavanvilāso'yaṃ kaścittava śiva namo'meya śiva te || 521||

जगत्सृष्टं पूर्वं शिवयदिदमुमाकान्त सततंत्वया लीलामात्रात्तदपि सकलं रक्षितमभूत् ।तदेवाग्रे भालप्रकटनयनाग्न्यद्भुतकणैःस्वयं दग्ध्वा स्थास्यस्यज हर नमोऽवेद्य शिव ते ॥ ५२२॥

jagatsṛṣṭaṃ pūrvaṃ śivayadidamumākānta satataṃtvayā līlāmātrāttadapi sakalaṃ rakṣitamabhūt |tadevāgre bhālaprakaṭanayanāgnyadbhutakaṇaiḥsvayaṃ dagdhvā sthāsyasyaja hara namo'vedya śiva te || 522||

विभूतीनामन्तो भव न भवतो भूतिविलसन्निजाकार श्रीमन् न तव गुणसीमाप्यवगता ।अतद्वयावृत्त्याद्य त्वयि सकल वेदाश्च चकिताःभवन्त्येवासामप्रकृतिग नमो वर्ष्य शिव ते ॥ ५२३॥

vibhūtīnāmanto bhava na bhavato bhūtivilasannijākāra śrīman na tava guṇasīmāpyavagatā |atadvayāvṛttyādya tvayi sakala vedāśca cakitāḥbhavantyevāsāmaprakṛtiga namo varṣya śiva te || 523||

विराड्रूपं यत्ते सकलनिगमागोचरभभूत्तदेवं रूपं ते भवति किमिदं भिन्नमथवा ।न जाने देवेश त्रिणयन सुराराध्यचरणत्वमोङ्कारो वेदस्त्वस्मसि हि नमोऽघोर शिव ते ॥ ५२४॥

virāḍrūpaṃ yatte sakalanigamāgocarabhabhūttadevaṃ rūpaṃ te bhavati kimidaṃ bhinnamathavā |na jāne deveśa triṇayana surārādhyacaraṇatvamoṅkāro vedastvasmasi hi namo'ghora śiva te || 524||

यदन्तस्त्वज्ञानान्मुनिवरगणा रूपमनघंतदेवं सञ्चिन्त्य स्वमनसि सदा सङ्गविहिताः ।ययुर्दिव्यानन्दं तदिदमथवा किन्तु न तथाकिमेतज्जानेऽहं शरणमगमं शर्व शिव ते ॥ ५२५॥

yadantastvajñānānmunivaragaṇā rūpamanaghaṃtadevaṃ sañcintya svamanasi sadā saṅgavihitāḥ |yayurdivyānandaṃ tadidamathavā kintu na tathākimetajjāne'haṃ śaraṇamagamaṃ śarva śiva te || 525||

यया शक्त्या सृष्ट्वा जगदथ च संरक्ष्य बहुधाततः संहृत्यैतन्निवससि तदाधारमथवा ।इदं ते किं रूपं निरुपम न जाने हर विभोनिसर्गः कोवा ते तमपि हि नमो भव्य शिव ते ॥ ५२६॥

yayā śaktyā sṛṣṭvā jagadatha ca saṃrakṣya bahudhātataḥ saṃhṛtyaitannivasasi tadādhāramathavā |idaṃ te kiṃ rūpaṃ nirupama na jāne hara vibhonisargaḥ kovā te tamapi hi namo bhavya śiva te || 526||

तवानन्तान्याहुः शुचिपरमरूपाणि निगमास्तदन्तस्थं यत्तत्सदसदनिरुक्तं स्थिरमपि ।निरुक्तं छन्दोभिर्निलयनमिदं चा निलयनंन विज्ञातं ज्ञातं सकृदपि नमो ज्येष्ठ शिव ते ॥ ५२७॥

tavānantānyāhuḥ śuciparamarūpāṇi nigamāstadantasthaṃ yattatsadasadaniruktaṃ sthiramapi |niruktaṃ chandobhirnilayanamidaṃ cā nilayanaṃna vijñātaṃ jñātaṃ sakṛdapi namo jyeṣṭha śiva te || 527||

तवाभूत्सत्यत्वानृतमपि च सत्यं कृतमभूत्ऋतं सत्यं सत्यं कृतमुभयथारूपकमलम् ।यतः सत्यं सत्यं सममपि समस्तं तव विभोअतः सत्यं सत्यं कृतमपि नमो रुद्र शिव ते ॥ ५२८॥

tavābhūtsatyatvānṛtamapi ca satyaṃ kṛtamabhūtṛtaṃ satyaṃ satyaṃ kṛtamubhayathārūpakamalam |yataḥ satyaṃ satyaṃ samamapi samastaṃ tava vibhoataḥ satyaṃ satyaṃ kṛtamapi namo rudra śiva te || 528||

तवाहारं हारं विदितमपि हारं विहरसेनवाहारं हारं हरसि हर हारं न हरसि ।नवाहारं हारं परतरविहारं परतरंपरं पारं जाने न हि नहि नमो विश्व शिव ते ॥ ५२९॥

tavāhāraṃ hāraṃ viditamapi hāraṃ viharasenavāhāraṃ hāraṃ harasi hara hāraṃ na harasi |navāhāraṃ hāraṃ parataravihāraṃ parataraṃparaṃ pāraṃ jāne na hi nahi namo viśva śiva te || 529||

यदेतत्तत्त्वं ते सकलमपि तत्त्वेन विदितंन तत्तत्त्वं तत्त्वं विदितमपि तत्त्वेन विदितम् ।न चैतत्तत्त्वं चेन्नियतमपि तत्त्वं किमु भवेन्न ते तत्त्वं तत्त्वं परतर नमो धिष्ण्य शिव ते ॥ ५३०॥

yadetattattvaṃ te sakalamapi tattvena viditaṃna tattattvaṃ tattvaṃ viditamapi tattvena viditam |na caitattattvaṃ cenniyatamapi tattvaṃ kimu bhavenna te tattvaṃ tattvaṃ paratara namo dhiṣṇya śiva te || 530||

इदं रूपं रूपं सदसदमलं रूपमिति चेन्न जाने रूपं तत्तरतमविभिन्नं पदतरम् ।यतो नान्यद्रूपं निरतमपि वेदैर्निगदितंन जाने सर्वात्मन् क्वचिदपि नमोऽनन्न शिव ते ॥ ५३१॥

idaṃ rūpaṃ rūpaṃ sadasadamalaṃ rūpamiti cenna jāne rūpaṃ tattaratamavibhinnaṃ padataram |yato nānyadrūpaṃ niratamapi vedairnigaditaṃna jāne sarvātman kvacidapi namo'nanna śiva te || 531||

महत्द्भूतं भूतं यदपि च भूतं तव विभोसदा भूतं भूतं किमुत भवतो भूतविषयैः ।यदा भूतं भूतं भवति च न भूतं च भवतुप्रभाभूतं भूतं भवति हि नमो यष्ट शिव ते ॥ ५३२॥

mahatdbhūtaṃ bhūtaṃ yadapi ca bhūtaṃ tava vibhosadā bhūtaṃ bhūtaṃ kimuta bhavato bhūtaviṣayaiḥ |yadā bhūtaṃ bhūtaṃ bhavati ca na bhūtaṃ ca bhavatuprabhābhūtaṃ bhūtaṃ bhavati hi namo yaṣṭa śiva te || 532||

वशीभूता भूताः सतमपि भूतात्मकतयान भूता भूतास्ते तव यदपि भूता विभुतया ।यतो भूता भूतास्तव तु न हि भूतात्मकतयान वा भूता भूता क्वचिदपि नमो भूत शिव ते ॥ ५३३॥

vaśībhūtā bhūtāḥ satamapi bhūtātmakatayāna bhūtā bhūtāste tava yadapi bhūtā vibhutayā |yato bhūtā bhūtāstava tu na hi bhūtātmakatayāna vā bhūtā bhūtā kvacidapi namo bhūta śiva te || 533||

न ते माया माया सततमपि मायामयतयाध्रुवं माया मय्या त्वयि वर न मायामयमपि ।यदा माया माया न खलुसा माययतयान माया माया या परमियमतस्ते शिवमया ॥ ५३४॥

na te māyā māyā satatamapi māyāmayatayādhruvaṃ māyā mayyā tvayi vara na māyāmayamapi |yadā māyā māyā na khalusā māyayatayāna māyā māyā yā paramiyamataste śivamayā || 534||

यदन्तः संवेद्य विदितमपि वेदैर्न विदितंन वेद्यं वेद्यं चेन्नियतमपि वेद्यं न विदितम् ।तदेवेदं वेद्यं विदितमपि वेदान्तनिकरैःकरावेद्यं वेद्यं जित मिति नमोऽतर्क्यं शिव ते ॥ ५३५॥

yadantaḥ saṃvedya viditamapi vedairna viditaṃna vedyaṃ vedyaṃ cenniyatamapi vedyaṃ na viditam |tadevedaṃ vedyaṃ viditamapi vedāntanikaraiḥkarāvedyaṃ vedyaṃ jita miti namo'tarkyaṃ śiva te || 535||

शिवं शैवं भावं शिवमपि शिवाकारमशिवंन सत्यं शैवं तच्छिवमिति शिवं शैवम निशम् ।शिवं शान्तं मत्वा शिवपरमतत्त्वं शिवमयंन जाने तत्तत्त्वं शिवमिति नमोऽभेद्य शिव ते ॥ ५३६॥

śivaṃ śaivaṃ bhāvaṃ śivamapi śivākāramaśivaṃna satyaṃ śaivaṃ tacchivamiti śivaṃ śaivama niśam |śivaṃ śāntaṃ matvā śivaparamatattvaṃ śivamayaṃna jāne tattattvaṃ śivamiti namo'bhedya śiva te || 536||

यदज्ञात्वा तत्त्वं सकलमपि संसारपतितंजगज्जन्मावृत्तिं वहति सततं दुःखनिलयम ।तदेतज्ज्ञात्वैवावहति च निवृत्तिं परतरांन जाने तत्तत्त्वं परमिति नमो रेष्म्य शिव ते ॥ ५३७॥

yadajñātvā tattvaṃ sakalamapi saṃsārapatitaṃjagajjanmāvṛttiṃ vahati satataṃ duḥkhanilayama |tadetajjñātvaivāvahati ca nivṛttiṃ paratarāṃna jāne tattattvaṃ paramiti namo reṣmya śiva te || 537||

तवेदं यद्रूपं निगमविषयं मङ्गलकरंन दृष्टं केनापि ध्रुवमिति विजाने शिव विभो ।ततश्चित्ते शम्भो नहि मम विशदेऽतोद्यविकृतिःप्रयत्नाल्लभ्येऽस्मिन्न किमपि नमः पूर्ण शिव ते ॥ ५३८॥

tavedaṃ yadrūpaṃ nigamaviṣayaṃ maṅgalakaraṃna dṛṣṭaṃ kenāpi dhruvamiti vijāne śiva vibho |tataścitte śambho nahi mama viśade'todyavikṛtiḥprayatnāllabhye'sminna kimapi namaḥ pūrṇa śiva te || 538||

तवाकर्णं गूढं यदपरमचक्षुः श्रुतिपरंतदेवापादं सन्नयनपदवीं नाव तनुते ।(कदा) कदाचित्किञ्चिद्वा स्फुरतु कृपया चेतसि तवस्फुरद्रूपं भव्यं भवहर नमो नाद्य शिव ते ॥ ५३९॥

tavākarṇaṃ gūḍhaṃ yadaparamacakṣuḥ śrutiparaṃtadevāpādaṃ sannayanapadavīṃ nāva tanute |(kadā) kadācitkiñcidvā sphuratu kṛpayā cetasi tavasphuradrūpaṃ bhavyaṃ bhavahara namo nādya śiva te || 539||

त्वमिन्दुर्भानुस्त्वं हुतभुगसि वायुश्च सलिलंत्वमेवाकाशोऽसि क्षितिरसि तथात्मासि भगवन् ।ततः सर्वाकारस्त्वमसि भवतो भिन्नमणु चन तत्सत्यं सत्यं त्रिणयन नमोऽनन्त शिव ते ॥ ५४०॥

tvamindurbhānustvaṃ hutabhugasi vāyuśca salilaṃtvamevākāśo'si kṣitirasi tathātmāsi bhagavan |tataḥ sarvākārastvamasi bhavato bhinnamaṇu cana tatsatyaṃ satyaṃ triṇayana namo'nanta śiva te || 540||

विधुं धत्त्से नित्यं शिरसि मृदु कण्ठेऽपि गरलंनवं नागा हारा भसितममलं भासुरतनौ ।करे शूलं भाले ज्वलनमनिशं तत्किमिति तेन तत्त्वं जानेऽहं भवहर नमः कूप्य शिव ते ॥ ५४१॥

vidhuṃ dhattse nityaṃ śirasi mṛdu kaṇṭhe'pi garalaṃnavaṃ nāgā hārā bhasitamamalaṃ bhāsuratanau |kare śūlaṃ bhāle jvalanamaniśaṃ tatkimiti tena tattvaṃ jāne'haṃ bhavahara namaḥ kūpya śiva te || 541||

तवापाङ्गस्यन्दो यदि भवति भव्यः शुभकरःकदाचित्कस्मिंश्चिल्लघुतरनरेऽपि प्रभवति ।स एवैतल्लोकान् विरचितुमल्पोऽपि स महान्कृपाधारायत्तो सुखकर नमोऽनन्त शिव ते ॥ ५४२॥

tavāpāṅgasyando yadi bhavati bhavyaḥ śubhakaraḥkadācitkasmiṃścillaghutaranare'pi prabhavati |sa evaitallokān viracitumalpo'pi sa mahānkṛpādhārāyatto sukhakara namo'nanta śiva te || 542||

भवन्तं देवेशं शिवमितरगीर्वाणसदृशंप्रमादाद्यः कश्चिद्यदि वदति चित्तेऽपि मनुते ।स दुःखं लब्ध्वाऽन्ते नरकमपि याति ध्रुवमिदंध्रुवं दैवाराध्यामितगुण नमोऽनन्त शिव ते ॥ ५४३॥

bhavantaṃ deveśaṃ śivamitaragīrvāṇasadṛśaṃpramādādyaḥ kaścidyadi vadati citte'pi manute |sa duḥkhaṃ labdhvā'nte narakamapi yāti dhruvamidaṃdhruvaṃ daivārādhyāmitaguṇa namo'nanta śiva te || 543||

प्रदोषे रत्नाढ्ये मृदुलतरसिह्मासनवरेभवानीमारूढामसकृदपि संवीक्ष्य भवता ।कृतं सम्यङ् नाट्यं प्रथितमिति वेदोऽपि वदतिप्रभावः को वाऽयं तव हर नमो दीप्य शिव ते ॥ ५४४॥

pradoṣe ratnāḍhye mṛdulatarasihmāsanavarebhavānīmārūḍhāmasakṛdapi saṃvīkṣya bhavatā |kṛtaṃ samyaṅ nāṭyaṃ prathitamiti vedo'pi vadatiprabhāvaḥ ko vā'yaṃ tava hara namo dīpya śiva te || 544||

श्मशाने सञ्चारस्तव किल न ते क्वापि गमनंयतो विश्वं व्याप्याखिलमपि सदा तिष्ठति भवान् ।विभुं नित्यं शुद्धं शिवमयमतो व्यापकमितिश्रुतिः साक्षाद्वक्ति स्वयमपि नमः सूद्य शिव ते ॥ ५४५॥

śmaśāne sañcārastava kila na te kvāpi gamanaṃyato viśvaṃ vyāpyākhilamapi sadā tiṣṭhati bhavān |vibhuṃ nityaṃ śuddhaṃ śivamayamato vyāpakamitiśrutiḥ sākṣādvakti svayamapi namaḥ sūdya śiva te || 545||

धनुर्मेरुः शेषोऽप्यथ वरगुणो यानमवनिस्तवेनेन्द्र चक्रे निगमनिकरा वाजिनिकराः ।पुरो लक्ष्यं यन्ता विधिरिषुरहं चेति निगमःकिमेवं त्वय्येषो निगदति नमः पर्ण्य शिव ते ॥ ५४६॥

dhanurmeruḥ śeṣo'pyatha varaguṇo yānamavanistavenendra cakre nigamanikarā vājinikarāḥ |puro lakṣyaṃ yantā vidhiriṣurahaṃ ceti nigamaḥkimevaṃ tvayyeṣo nigadati namaḥ parṇya śiva te || 546||

मृडं सत्त्वोपेतं भवमनतिरिक्तं च रजसातमोयुक्तं शुद्धं शिवमपि शिवं निष्कलमिति ।वदत्येषो (वं) वेदस्त्वमसि तदुपास्यं ध्रुवमिदंत्वमोङ्काराकारो ध्रुवमिति नमोऽनन्त शिव ते ॥ ५४७॥

mṛḍaṃ sattvopetaṃ bhavamanatiriktaṃ ca rajasātamoyuktaṃ śuddhaṃ śivamapi śivaṃ niṣkalamiti |vadatyeṣo (vaṃ) vedastvamasi tadupāsyaṃ dhruvamidaṃtvamoṅkārākāro dhruvamiti namo'nanta śiva te || 547||

जगत्सुप्तिं बोधं व्रजति भवतो निर्गतमपिप्रवृत्तिं व्यापारं पुनरपि सुषुप्तिं च सकलम् ।त्वदन्यं त्वत्प्रायं व्रजति शरणं नेति निगमोवदत्यद्धा सर्वं शिवमिति नम स्तुत्य शिव ते ॥ ५४८॥

jagatsuptiṃ bodhaṃ vrajati bhavato nirgatamapipravṛttiṃ vyāpāraṃ punarapi suṣuptiṃ ca sakalam |tvadanyaṃ tvatprāyaṃ vrajati śaraṇaṃ neti nigamovadatyaddhā sarvaṃ śivamiti nama stutya śiva te || 548||

त्वमेको लोकानामधिपतिरुमानाथ जगतांशरण्यः प्राप्यस्त्वं जलनिधिरिवानन्तपयसाम् ।त्वदन्यो निर्वाणं न वितरति निर्वाणपतिरप्यतः सर्वोत्कृष्टस्त्वमसि हि नमो नीप्य शिव ते ॥ ५४९॥

tvameko lokānāmadhipatirumānātha jagatāṃśaraṇyaḥ prāpyastvaṃ jalanidhirivānantapayasām |tvadanyo nirvāṇaṃ na vitarati nirvāṇapatirapyataḥ sarvotkṛṣṭastvamasi hi namo nīpya śiva te || 549||

तवैवांशो भानुस्तपति विधुरप्येति पवनःपवत्येषो वह्निर्ज्वलति सलिलं चापि वहति ।त्वदाज्ञाकारित्वं सकलसुरवर्गस्य सततंत्वमेकःस्वातन्त्र्यं वहसि हि नमोऽनन्त शिव ते ॥ ५५०॥

tavaivāṃśo bhānustapati vidhurapyeti pavanaḥpavatyeṣo vahnirjvalati salilaṃ cāpi vahati |tvadājñākāritvaṃ sakalasuravargasya satataṃtvamekaḥsvātantryaṃ vahasi hi namo'nanta śiva te || 550||

स्वतन्त्रोऽयं सोमः सकल भुवनैकप्रभुरयंनियन्ता देवानामयमिह नियन्ताऽस्य न परः ।शिवःसिद्धोऽपायाद्रहित इति वेदोऽपि वदतिस्वयं त्वामाशास्यं भयहर नमो रथ्य शिव ते ॥ ५५१॥

svatantro'yaṃ somaḥ sakala bhuvanaikaprabhurayaṃniyantā devānāmayamiha niyantā'sya na paraḥ |śivaḥsiddho'pāyādrahita iti vedo'pi vadatisvayaṃ tvāmāśāsyaṃ bhayahara namo rathya śiva te || 551||

नमो रुद्रानन्तानघ हर नमः श्रीधर विभोनमो गौरीनाथ त्रिणयन शरण्याङ्घ्रिकमल ।नमः शर्व श्रीमन्ननघमहदैश्वर्यनिलयस्मरारे पापारे जय जय नमः शोच्य शिव ते ॥ ५५२॥

namo rudrānantānagha hara namaḥ śrīdhara vibhonamo gaurīnātha triṇayana śaraṇyāṅghrikamala |namaḥ śarva śrīmannanaghamahadaiśvaryanilayasmarāre pāpāre jaya jaya namaḥ śocya śiva te || 552||

महादेवामेयानघगुणगणग्राम सततंनमो भूयोः भूयः पुनरपि नमस्ते पुनरपि ।पुराराते शम्भो पुनरपि नमस्ते शिव शिवनमो भूयोभूयः शिव शिव नमोऽनन्त शिव ते ॥ ५५३॥

mahādevāmeyānaghaguṇagaṇagrāma satataṃnamo bhūyoḥ bhūyaḥ punarapi namaste punarapi |purārāte śambho punarapi namaste śiva śivanamo bhūyobhūyaḥ śiva śiva namo'nanta śiva te || 553||

कदाचिद्गण्यन्ते निबिडनिपतद्वृष्टिकणिकाःकदाचिन्नक्षत्राण्यपि सिकतलेशाः कुशलिभिः ।अनन्तैराकल्पं शिवगुणगणांश्चारुरसनैर्नशक्यन्ते नूनं गणयितुमुषित्वापि सततम ॥ ५५४॥

kadācidgaṇyante nibiḍanipatadvṛṣṭikaṇikāḥkadācinnakṣatrāṇyapi sikataleśāḥ kuśalibhiḥ |anantairākalpaṃ śivaguṇagaṇāṃścārurasanairnaśakyante nūnaṃ gaṇayitumuṣitvāpi satatama || 554||

मयाऽविज्ञायेशानिशमपि कृता ये तु मनसासकामेनामेयाः सततमपराधा बहुविधाः ।त एव (त्वयैव) क्षन्तव्याः क्वचिदपि शरीरेण वचसाकृता नैते नूनं शिव शिव कृपासागर विभो ॥ ५५५॥

mayā'vijñāyeśāniśamapi kṛtā ye tu manasāsakāmenāmeyāḥ satatamaparādhā bahuvidhāḥ |ta eva (tvayaiva) kṣantavyāḥ kvacidapi śarīreṇa vacasākṛtā naite nūnaṃ śiva śiva kṛpāsāgara vibho || 555||

प्रमादाद्येकेचिद्विततमपराधा विधिहताकृताः सर्वे तेऽपि प्रशममुपयान्तु स्पुटतरम् ।शिव श्रीमन् शम्भो शिव शिव महेशेति च जपन्क्वचिल्लिङ्गाकारे शिव हर वसामि स्थिरतरम् ॥ ५५६॥

pramādādyekecidvitatamaparādhā vidhihatākṛtāḥ sarve te'pi praśamamupayāntu spuṭataram |śiva śrīman śambho śiva śiva maheśeti ca japankvacilliṅgākāre śiva hara vasāmi sthirataram || 556||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते विष्णुकृतं शिवस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः १० । ५१८५५६॥

|| iti śivarahasyāntargate viṣṇukṛtaṃ śivastotraṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 10 | 518556||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः १० ।५१८-५५६॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 10 | 518-556||