शिवसहस्रनामस्तोत्रम् शङ्करकवचम् च Vedasara Shri Shiva Sahasranama Stotra from Padmapurana

शङ्करकवच श्लोकाः १६१पद्मपुराणान्तर्गतं वेदसाराख्यं॥ श्रीगणेशाय नमः ॥॥ श्रीउमामहेश्वराभ्यां नमः ॥शुक्लाम्बरधरं विष्णुं शशिवर्णं चतुर्भुजम् ।प्रसन्नवदनं ध्यायेत् सर्वविघ्नोपशान्तये ॥ १॥

śaṅkarakavaca ślokāḥ 161padmapurāṇāntargataṃ vedasārākhyaṃ|| śrīgaṇeśāya namaḥ |||| śrīumāmaheśvarābhyāṃ namaḥ ||śuklāmbaradharaṃ viṣṇuṃ śaśivarṇaṃ caturbhujam |prasannavadanaṃ dhyāyet sarvavighnopaśāntaye || 1||

ईश्वरं परमं तत्त्वमादिमध्यान्तवर्जितम् ।आधारं सर्वभूतानमनाधारमविक्रियम् ॥ २॥

īśvaraṃ paramaṃ tattvamādimadhyāntavarjitam |ādhāraṃ sarvabhūtānamanādhāramavikriyam || 2||

अनन्तानन्दबोधाम्बुनिधिमद्भुतविक्रियम् ।अम्बिकापतिमीशानमनीशं प्रणमाम्यहम् ॥ ३॥

anantānandabodhāmbunidhimadbhutavikriyam |ambikāpatimīśānamanīśaṃ praṇamāmyaham || 3||

ईशमाद्यन्तनिर्मुक्तमतिशोभनमादरात् ।नमामि विग्रहं साम्बं संसारामयभेषजम् ॥ ४॥

īśamādyantanirmuktamatiśobhanamādarāt |namāmi vigrahaṃ sāmbaṃ saṃsārāmayabheṣajam || 4||

व्यास उवाच ।एकदा मुनयः सर्वे द्वारकां द्रष्टुमागताः ।वासुदेवं च सोत्कण्ठाः कृष्णदर्शनलालसाः ॥ ५॥

vyāsa uvāca |ekadā munayaḥ sarve dvārakāṃ draṣṭumāgatāḥ |vāsudevaṃ ca sotkaṇṭhāḥ kṛṣṇadarśanalālasāḥ || 5||

ततः स भगवान्प्रीतः पूजां चक्रे यथाविधि ।तेषामाशीस्ततो गृह्य बहुमानपुरःसरम् ॥ ६॥

tataḥ sa bhagavānprītaḥ pūjāṃ cakre yathāvidhi |teṣāmāśīstato gṛhya bahumānapuraḥsaram || 6||

तैः पृष्टः कथयामास कुमारप्रभवं च यत् ।चरितं भूमिभारघ्नं लोकानन्दकरं परम् ॥ ७॥

taiḥ pṛṣṭaḥ kathayāmāsa kumāraprabhavaṃ ca yat |caritaṃ bhūmibhāraghnaṃ lokānandakaraṃ param || 7||

मार्कण्डेयमुखाः सर्वे माध्याह्निकक्रियोत्थिताः ।कृष्णः स्नानमथो चक्रे मृदक्षतकुशादिभिः ॥ ८॥

mārkaṇḍeyamukhāḥ sarve mādhyāhnikakriyotthitāḥ |kṛṣṇaḥ snānamatho cakre mṛdakṣatakuśādibhiḥ || 8||

पीताम्बरं त्रिपुण्ड्रं च धृत्वा रुद्राक्षमालिकाः ।सूर्योपस्थानं सन्ध्यां च स्मृतिधर्ममनुस्मरन् ॥ ९॥

pītāmbaraṃ tripuṇḍraṃ ca dhṛtvā rudrākṣamālikāḥ |sūryopasthānaṃ sandhyāṃ ca smṛtidharmamanusmaran || 9||

शिवपूजां ततः कृष्णो गन्धपुष्पाक्षतादिभिः ।चकार विधिवद्भक्त्या नमस्कारयुतां शुभाम् ॥ १०॥

śivapūjāṃ tataḥ kṛṣṇo gandhapuṣpākṣatādibhiḥ |cakāra vidhivadbhaktyā namaskārayutāṃ śubhām || 10||

जय शङ्कर सोमेश रक्ष रक्षेति चाब्रवीत् ।जजाप शिवसाहस्रं भुक्तिमुक्तिप्रदं विभोः ।अनन्यमानसः शान्तः पद्मासनगतः शुचिः ॥ ११॥

jaya śaṅkara someśa rakṣa rakṣeti cābravīt |jajāpa śivasāhasraṃ bhuktimuktipradaṃ vibhoḥ |ananyamānasaḥ śāntaḥ padmāsanagataḥ śuciḥ || 11||

ततस्ते विस्मयापन्ना दृष्ट्वा कृष्णविचेष्टितम् ।मार्कण्डेयोऽवदत्कृष्णं बहुशो मुनिसम्मतम् ॥ १२॥

tataste vismayāpannā dṛṣṭvā kṛṣṇaviceṣṭitam |mārkaṇḍeyo'vadatkṛṣṇaṃ bahuśo munisammatam || 12||

मार्कण्डेय उवाचत्वं विष्णुः कमलाकान्तः परमात्मा जगद्गुरुः । (त्वं कृष्णः)भवत्पूज्यः कथं शम्भुरेतत्सर्वं वदस्व मे ॥ १३॥

mārkaṇḍeya uvācatvaṃ viṣṇuḥ kamalākāntaḥ paramātmā jagadguruḥ | (tvaṃ kṛṣṇaḥ)bhavatpūjyaḥ kathaṃ śambhuretatsarvaṃ vadasva me || 13||

व्यास उवाचअथ ते मुनयः सर्वे मार्कण्डेयं समार्चयन् ।वचोभिर्वासुदेवश्च पृष्टः साधु त्वयेति च ॥ १४॥

vyāsa uvācaatha te munayaḥ sarve mārkaṇḍeyaṃ samārcayan |vacobhirvāsudevaśca pṛṣṭaḥ sādhu tvayeti ca || 14||

श्रीकृष्ण उवाचसाधु साधु मुने पृष्टं हिताय सकलस्य च ॥ १५॥

śrīkṛṣṇa uvācasādhu sādhu mune pṛṣṭaṃ hitāya sakalasya ca || 15||

अज्ञातं तव नास्त्येव तथापि च वदाम्यहम् ।दैवतं सर्वलोकानां सर्वकारणकारणम् ॥ १६॥ (सर्वदेवानां)

ajñātaṃ tava nāstyeva tathāpi ca vadāmyaham |daivataṃ sarvalokānāṃ sarvakāraṇakāraṇam || 16|| (sarvadevānāṃ)

ज्योतिर्यत्परमानन्दं सावधानमतिः शृणु ।विश्वपावनमीशानं गुणातीतमजं परम् ॥ १७॥ (विश्वसाधनमीशानं)

jyotiryatparamānandaṃ sāvadhānamatiḥ śṛṇu |viśvapāvanamīśānaṃ guṇātītamajaṃ param || 17|| (viśvasādhanamīśānaṃ)

जगतस्तस्थुषो ह्यात्मा मम मूलं महामुने ।यो देवः सर्वदेवानां ध्येयः पूज्यः सदाशिवः ॥ १८॥

jagatastasthuṣo hyātmā mama mūlaṃ mahāmune |yo devaḥ sarvadevānāṃ dhyeyaḥ pūjyaḥ sadāśivaḥ || 18||

स शिवः स महादेवः शङ्करश्च निरञ्जनः ।तस्मान्नान्यः परो देवस्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ १९॥

sa śivaḥ sa mahādevaḥ śaṅkaraśca nirañjanaḥ |tasmānnānyaḥ paro devastriṣu lokeṣu vidyate || 19||

सर्वज्ञः सर्वगः शक्तः सर्वात्मा सर्वतोमुखः ।पठ्यते सर्वसिद्धान्तैर्वेदान्तैर्यो मुनीश्वराः ॥ २०॥

sarvajñaḥ sarvagaḥ śaktaḥ sarvātmā sarvatomukhaḥ |paṭhyate sarvasiddhāntairvedāntairyo munīśvarāḥ || 20||

तस्मिन्भक्तिर्महादेवे मम धातुश्च निर्मला ।महेशः परमं ब्रह्म शान्तः सूक्ष्मः परात्परः ॥ २१॥

tasminbhaktirmahādeve mama dhātuśca nirmalā |maheśaḥ paramaṃ brahma śāntaḥ sūkṣmaḥ parātparaḥ || 21||

सर्वान्तरः सर्वसाक्षी चिन्मयस्तमसः परः ।निर्विकल्पो निराभासो निःसङ्गो निरुपद्रवः ॥ २२॥

sarvāntaraḥ sarvasākṣī cinmayastamasaḥ paraḥ |nirvikalpo nirābhāso niḥsaṅgo nirupadravaḥ || 22||

निर्लेपः सकलाध्यक्षो महापुरुष ईश्वरः ।तस्य चेच्छाभवत्पूर्वं जगत्स्थित्यन्तकारिणी ॥ २३॥

nirlepaḥ sakalādhyakṣo mahāpuruṣa īśvaraḥ |tasya cecchābhavatpūrvaṃ jagatsthityantakāriṇī || 23||

वामाङ्गादभवं तस्य सोऽहं विष्णुरिति स्मृतः ।जनयामास धातारं दक्षिणाङ्गात्सदाशिवः ॥ २४॥

vāmāṅgādabhavaṃ tasya so'haṃ viṣṇuriti smṛtaḥ |janayāmāsa dhātāraṃ dakṣiṇāṅgātsadāśivaḥ || 24||

मध्यतो रुद्रमीशानं कालात्मा परमेश्वरः ।तपः कुर्वन्तु भो वत्सा अब्रवीदिति तान् शिवः ॥ २५॥ (तपस्तपन्तु भो)

madhyato rudramīśānaṃ kālātmā parameśvaraḥ |tapaḥ kurvantu bho vatsā abravīditi tān śivaḥ || 25|| (tapastapantu bho)

ततस्ते शिवमात्मानं प्रोचुः संयतमानसाः ।स्तुत्वा तु विधिवत्स्तोत्रैः प्रणम्य च पुनः पुनः ॥ २६॥

tataste śivamātmānaṃ procuḥ saṃyatamānasāḥ |stutvā tu vidhivatstotraiḥ praṇamya ca punaḥ punaḥ || 26||

ब्रह्मविष्णुमहेश्वरा ऊचुः ।तपः केन प्रकारेण कर्तव्यं परमेश्वर ।ब्रूहि सर्वमशेषेण स्वात्मानं वेत्सि नापरः ॥ २७॥

brahmaviṣṇumaheśvarā ūcuḥ |tapaḥ kena prakāreṇa kartavyaṃ parameśvara |brūhi sarvamaśeṣeṇa svātmānaṃ vetsi nāparaḥ || 27||

श्रीमहादेव उवाच । (शिव उवाच)कायेन मनसा वाचा ध्यानपूजाजपादिभिः ।कामक्रोधादिरहितं तपः कुर्वन्तु भो सुराः ॥ २८॥

śrīmahādeva uvāca | (śiva uvāca)kāyena manasā vācā dhyānapūjājapādibhiḥ |kāmakrodhādirahitaṃ tapaḥ kurvantu bho surāḥ || 28||

देवा ऊचुः ।त्वया यत्कथितं शम्भो दुर्ज्ञेयमजितात्मभिः ।सौम्योपायमतो ब्रह्मन्वद कारुण्यवारिधे ॥ २९॥

devā ūcuḥ |tvayā yatkathitaṃ śambho durjñeyamajitātmabhiḥ |saumyopāyamato brahmanvada kāruṇyavāridhe || 29||

श्रीशङ्कर उवाच । (शिव उवाच)शृणुध्वं सर्वपापघ्नं भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् ।सहस्रनामसद्विद्यां जपन्तु मम सुव्रताः ॥ ३०॥

śrīśaṅkara uvāca | (śiva uvāca)śṛṇudhvaṃ sarvapāpaghnaṃ bhuktimuktipradaṃ nṛṇām |sahasranāmasadvidyāṃ japantu mama suvratāḥ || 30||

यया संसारमग्नानां मुक्तिर्भवति शाश्वती ।शृण्वन्तु तद्विधानं हि महापातकनाशनम् ॥ ३१॥

yayā saṃsāramagnānāṃ muktirbhavati śāśvatī |śṛṇvantu tadvidhānaṃ hi mahāpātakanāśanam || 31||

पठतां शृण्वतां सद्यो मुक्तिः स्यादनपायिनी ।ब्रह्मचारी कृतस्नानः शुक्लवासा जितेन्द्रियः ॥ ३२॥

paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ sadyo muktiḥ syādanapāyinī |brahmacārī kṛtasnānaḥ śuklavāsā jitendriyaḥ || 32||

भस्मधारी मुनिर्मौनी पद्मासनसमन्वितः ।ध्यात्वा मां सकलाधीशं निराकारं निरीश्वरम् ॥ ३३॥

bhasmadhārī munirmaunī padmāsanasamanvitaḥ |dhyātvā māṃ sakalādhīśaṃ nirākāraṃ nirīśvaram || 33||

पार्वतीसहितं शम्भुं जटामुकुटमण्डितम् ।दधानं चर्म वैयाघ्रं चन्द्रार्धकृतशेखरम् ॥ ३४॥ (वसानं चर्म)

pārvatīsahitaṃ śambhuṃ jaṭāmukuṭamaṇḍitam |dadhānaṃ carma vaiyāghraṃ candrārdhakṛtaśekharam || 34|| (vasānaṃ carma)

त्र्यम्बकं वृषभारूढं कृत्तिवाससमुज्ज्वलम् ।सुरार्चितपदद्वन्द्वं दिव्यभोगं सुसुन्दरम् ॥ ३५॥

tryambakaṃ vṛṣabhārūḍhaṃ kṛttivāsasamujjvalam |surārcitapadadvandvaṃ divyabhogaṃ susundaram || 35||

बिभ्राणं सुप्रसन्नं च कुठारवरदाभयम् ।दुर्दर्शं कमलासीनं नागयज्ञोपवीतिनम् ॥ ३६॥ (दुरन्तं)

bibhrāṇaṃ suprasannaṃ ca kuṭhāravaradābhayam |durdarśaṃ kamalāsīnaṃ nāgayajñopavītinam || 36|| (durantaṃ)

विश्वकायं चिदानन्दं शुद्धमक्षरमव्ययम् ।सहस्रशिरसं शर्वमनन्तकरसंयुतम् ॥ ३७॥ (शम्भुमनन्तकरसंयुतम्)

viśvakāyaṃ cidānandaṃ śuddhamakṣaramavyayam |sahasraśirasaṃ śarvamanantakarasaṃyutam || 37|| (śambhumanantakarasaṃyutam)

सहस्रचरणं दिव्यं सोमसूर्याग्निलोचनम् ।जगद्योनिमजं ब्रह्म शिवमाद्यं सनातनम् ॥ ३८॥

sahasracaraṇaṃ divyaṃ somasūryāgnilocanam |jagadyonimajaṃ brahma śivamādyaṃ sanātanam || 38||

दंष्ट्राकरालं दुष्प्रेक्ष्यं सूर्यकोटिसमप्रभम् ।निशाकरकराकारं भेषजं भवरोगिणाम् ॥ ३९॥

daṃṣṭrākarālaṃ duṣprekṣyaṃ sūryakoṭisamaprabham |niśākarakarākāraṃ bheṣajaṃ bhavarogiṇām || 39||

पिनाकिनं विशालाक्षं पशूनां पतिमीश्वरम् ।कालात्मानं कालकालं देवदेवं महेश्वरम् ॥ ४०॥

pinākinaṃ viśālākṣaṃ paśūnāṃ patimīśvaram |kālātmānaṃ kālakālaṃ devadevaṃ maheśvaram || 40||

ज्ञानवैराग्यसम्पन्नं योगानन्दकरं परम् । (योगानन्दमयं)शाश्वतैश्वर्यसम्पन्नं महायोगीश्वरेश्वरम् ॥ ४१॥

jñānavairāgyasampannaṃ yogānandakaraṃ param | (yogānandamayaṃ)śāśvataiśvaryasampannaṃ mahāyogīśvareśvaram || 41||

समस्तशक्तिसंयुक्तं पुण्यकायं दुरासदम् ।तारकं ब्रह्म सम्पूर्णमणीयांसं महत्तरम् ॥ ४२॥ (महत्तमम्)

samastaśaktisaṃyuktaṃ puṇyakāyaṃ durāsadam |tārakaṃ brahma sampūrṇamaṇīyāṃsaṃ mahattaram || 42|| (mahattamam)

यतीनां परमं ब्रह्म व्रतिनां तपसः फलम् ।संयमीहृत्समासीनं तपस्विजनसंवृतम् ॥ ४३॥

yatīnāṃ paramaṃ brahma vratināṃ tapasaḥ phalam |saṃyamīhṛtsamāsīnaṃ tapasvijanasaṃvṛtam || 43||

विधीन्द्रविष्णुनमितं मुनिसिद्धनिषेवितम् ।महादेवं महात्मानं देवानामपि दैवतम् ॥ ४४॥ (महानन्दं)

vidhīndraviṣṇunamitaṃ munisiddhaniṣevitam |mahādevaṃ mahātmānaṃ devānāmapi daivatam || 44|| (mahānandaṃ)

शान्तं पवित्रमोङ्कारं ज्योतिषां ज्योतिमुत्तमम् ।इति ध्यात्वा शिवं चित्ते रक्षार्थं कवचं न्यसेत् ॥ ४५॥

śāntaṃ pavitramoṅkāraṃ jyotiṣāṃ jyotimuttamam |iti dhyātvā śivaṃ citte rakṣārthaṃ kavacaṃ nyaset || 45||

(ततः पठेद्धि कवचं मम सर्वाघनाशनम्)अथ कवचंशङ्करो मे शिरः पातु ललाटं भाललोचनः ।विश्वचक्षुर्दृशौ पातु भ्रुवौ रुद्रो ममावतु ॥ ४६॥

(tataḥ paṭheddhi kavacaṃ mama sarvāghanāśanam)atha kavacaṃśaṅkaro me śiraḥ pātu lalāṭaṃ bhālalocanaḥ |viśvacakṣurdṛśau pātu bhruvau rudro mamāvatu || 46||

(विश्वचक्षुर्दृशौ पातु रुद्रः पातु भ्रुवौ मम ॥)गण्डौ पातु महेशानः श्रुती रक्षतु पूर्वजः ।कपोलौ मे महादेवः पातु नासां सदाशिवः ॥ ४७॥

(viśvacakṣurdṛśau pātu rudraḥ pātu bhruvau mama ||)gaṇḍau pātu maheśānaḥ śrutī rakṣatu pūrvajaḥ |kapolau me mahādevaḥ pātu nāsāṃ sadāśivaḥ || 47||

मुखं पातु हविर्भोक्ता ओष्ठौ पातु महेश्वरः ।दन्तान् रक्षतु देवेशस्तालू सोमकलाधरः ॥ ४८॥

mukhaṃ pātu havirbhoktā oṣṭhau pātu maheśvaraḥ |dantān rakṣatu deveśastālū somakalādharaḥ || 48||

रसनां परमानन्दः पातु शङ्खं शिवाप्रियः ।चुबुकं पातु मे शम्भुः श्मश्रुं शत्रुविनाशानः ॥ ४९॥

rasanāṃ paramānandaḥ pātu śaṅkhaṃ śivāpriyaḥ |cubukaṃ pātu me śambhuḥ śmaśruṃ śatruvināśānaḥ || 49||

कूर्चं पातु भवः कण्ठं नीलकण्ठोऽवतु ध्रुवम् ।स्कन्धौ स्कन्दगुरुः पातु बाहू पातु महाभुजः ॥ ५०॥ (स्कन्धौ स्कन्दपिता)

kūrcaṃ pātu bhavaḥ kaṇṭhaṃ nīlakaṇṭho'vatu dhruvam |skandhau skandaguruḥ pātu bāhū pātu mahābhujaḥ || 50|| (skandhau skandapitā)