स्तुतिपद्धतिः Stutipaddhatih

श्रीशिवाभ्यां नमः ।नमस्ते भीमाय श्रुतिशिखरसीमाय च नमोनमस्ते शर्वाय क्षपितयमगर्वाय च नमः ।नमस्ते रुद्राय स्फुरदवनमुद्राय च नमोनमस्ते साम्बाय त्रिजगदवलम्बाय च नमः ॥ १॥

śrīśivābhyāṃ namaḥ |namaste bhīmāya śrutiśikharasīmāya ca namonamaste śarvāya kṣapitayamagarvāya ca namaḥ |namaste rudrāya sphuradavanamudrāya ca namonamaste sāmbāya trijagadavalambāya ca namaḥ || 1||

अळिन्दसुरपादपः श्रितवतां दयातोऽर्जुनेपुळिन्दवपुराप्तवानघहरस्वनामाक्षरः ।मिळिन्दकचयैकया मिळितवामभागः स्फुरत्कळिन्दतनयोर्मि निर्मलगळोऽयमस्मत्प्रभुः ॥ २॥

aḷindasurapādapaḥ śritavatāṃ dayāto'rjunepuḷindavapurāptavānaghaharasvanāmākṣaraḥ |miḷindakacayaikayā miḷitavāmabhāgaḥ sphuratkaḷindatanayormi nirmalagaḷo'yamasmatprabhuḥ || 2||

नैवाकारं कमपि सहते तात्त्विकं नो गुणं वापार्थक्यं वा न तव कियदप्यन्ततोऽस्मत्प्रतीचः ।आम्नायानां विततिरपरिच्छेदमावेदयन्तीत्वद्रूपस्यानघसुखचिदेकायनस्य स्मरारे ॥ ३॥

naivākāraṃ kamapi sahate tāttvikaṃ no guṇaṃ vāpārthakyaṃ vā na tava kiyadapyantato'smatpratīcaḥ |āmnāyānāṃ vitatiraparicchedamāvedayantītvadrūpasyānaghasukhacidekāyanasya smarāre || 3||

आत्मानं नश्शिव परचिदानन्दरूपं भवन्तंमन्दात्मनो वयमकुशलाः पर्युपेतुं तदास्ताम् ।उच्चान्नीचानपि हि गहनादुद्धरन्तीन्दुगौरीगौरीजानेर्जयति करुणा कापि ते सा गतिर्नः ॥ ४॥

ātmānaṃ naśśiva paracidānandarūpaṃ bhavantaṃmandātmano vayamakuśalāḥ paryupetuṃ tadāstām |uccānnīcānapi hi gahanāduddharantīndugaurīgaurījānerjayati karuṇā kāpi te sā gatirnaḥ || 4||

ब्रूमः किं वा पुरहर चिदानन्दरूपस्वरूपंसाम्राज्यं नस्त्वमसि तदपभ्रंशसङ्क्लेशिताः स्मः ।तल्लाभाय प्रतिभवति तत्तावकं दिव्यरूपंगौरं गौरीलसितमसितग्रीवमर्धेन्दुचूडम् ॥ ५॥

brūmaḥ kiṃ vā purahara cidānandarūpasvarūpaṃsāmrājyaṃ nastvamasi tadapabhraṃśasaṅkleśitāḥ smaḥ |tallābhāya pratibhavati tattāvakaṃ divyarūpaṃgauraṃ gaurīlasitamasitagrīvamardhenducūḍam || 5||

रूपं मे चिद्घनमनुपमं दर्शयन्त्यागमान्ताःहन्त श्रान्तो गहनकुहनैकान्तदक्षैस्तदक्षैः ।नाप्नोम्येतैरुपगत भवत्सन्निधिश्चोपरुध्येनार्हस्येनं पुनरशरणं नाथ सर्वज्ञ हातुम् ॥ ६॥

rūpaṃ me cidghanamanupamaṃ darśayantyāgamāntāḥhanta śrānto gahanakuhanaikāntadakṣaistadakṣaiḥ |nāpnomyetairupagata bhavatsannidhiścoparudhyenārhasyenaṃ punaraśaraṇaṃ nātha sarvajña hātum || 6||

मान्द्यं क्वैतत् गहनकुहनैकान्तिकः क्वाक्षवर्गोंनिस्तीर्यैतत् कुसृति शिवतल्लभ्यते न प्रवक्तुम् ।दिष्ट्या तु त्वामधिगतवतो हस्तलग्ना जयश्रीःदृष्टेभानौ न खलु तमसां प्रागिव स्यात्प्रचारः ॥ ७॥

māndyaṃ kvaitat gahanakuhanaikāntikaḥ kvākṣavargoṃnistīryaitat kusṛti śivatallabhyate na pravaktum |diṣṭyā tu tvāmadhigatavato hastalagnā jayaśrīḥdṛṣṭebhānau na khalu tamasāṃ prāgiva syātpracāraḥ || 7||

रूपं ते चित्सुखमपि शिव त्रिव्यवच्छेदशून्यंतल्लीलैतद् भवति चिदचिद्वस्तुजातं तदास्ताम् ।नन्दामि त्वामहमनुभवंस्तत्तदुत्कर्षरूपंस्यादुत्कर्षः किमु सुखचिदुन्मेषतः कश्चिदन्यः ॥ ८॥

rūpaṃ te citsukhamapi śiva trivyavacchedaśūnyaṃtallīlaitad bhavati cidacidvastujātaṃ tadāstām |nandāmi tvāmahamanubhavaṃstattadutkarṣarūpaṃsyādutkarṣaḥ kimu sukhacidunmeṣataḥ kaścidanyaḥ || 8||

अमूर्तं परं वाऽपरं वाऽथमूर्तंपरं वापि यत्ते वपुर्यच्च नाम ।दिशैकत्र तत्रानिशैकाग्रतां मेतदभ्यर्थये त्वां दयस्वेन्दुमौळे ॥ ९॥

amūrtaṃ paraṃ vā'paraṃ vā'thamūrtaṃparaṃ vāpi yatte vapuryacca nāma |diśaikatra tatrāniśaikāgratāṃ metadabhyarthaye tvāṃ dayasvendumauḷe || 9||

त्वद्दिव्यमूर्तिपरिचिन्तन धारया वात्वद्दिव्यनामपरिकीर्तनधारया वा ।कालं यथा शिव नयामि तथा दयस्वनो चेदनेन मम किं हतजीवनेन ॥ १०॥

tvaddivyamūrtiparicintana dhārayā vātvaddivyanāmaparikīrtanadhārayā vā |kālaṃ yathā śiva nayāmi tathā dayasvano cedanena mama kiṃ hatajīvanena || 10||

उच्चनीचसदसत्सुखदुःखाद्युच्चलद्विविधरूपधरः किम् ।वञ्चयस्यहह पञ्चशरारेवञ्चनां तदिह मुञ्च नमस्ते ॥ ११॥

uccanīcasadasatsukhaduḥkhādyuccaladvividharūpadharaḥ kim |vañcayasyahaha pañcaśarārevañcanāṃ tadiha muñca namaste || 11||

तत्तद्रूपं वहसि विहरन्नैकरूपैः प्रकर्षैःतांस्तान् गोपायसि तदुपधिस्त्वं तदाराध्यमानः ।विश्वत्राणप्रणय शिव ते वैभवं तद्वराकोबोद्धुं नेशे भवसि शरणं त्वं ममेदं तु जाने ॥ १२॥

tattadrūpaṃ vahasi viharannaikarūpaiḥ prakarṣaiḥtāṃstān gopāyasi tadupadhistvaṃ tadārādhyamānaḥ |viśvatrāṇapraṇaya śiva te vaibhavaṃ tadvarākoboddhuṃ neśe bhavasi śaraṇaṃ tvaṃ mamedaṃ tu jāne || 12||

स्वकरप्रतिपाटितस्वचापःस्वदृगम्भोजसमर्चितस्वकाङ्घ्रिः ।स्वपदाम्ब्ववतंसितस्वमूर्धाशरणं मेऽस्तु स कोऽपि विश्वहेतुः ॥ १३॥

svakarapratipāṭitasvacāpaḥsvadṛgambhojasamarcitasvakāṅghriḥ |svapadāmbvavataṃsitasvamūrdhāśaraṇaṃ me'stu sa ko'pi viśvahetuḥ || 13||

श्रीपत्युमापतिपदाद्यभिधेयमूर्तिरूपं तथा हरिहरादिमनामरूपम् ।रूपं तवेश सुखचिद्वपुषो द्विरूपंत्वत्प्राप्तिकल्पलतिकोदयबीजभूतम् ॥ १४॥

śrīpatyumāpatipadādyabhidheyamūrtirūpaṃ tathā hariharādimanāmarūpam |rūpaṃ taveśa sukhacidvapuṣo dvirūpaṃtvatprāptikalpalatikodayabījabhūtam || 14||

ज्योत्स्नागौरं यदचलसुताजानि संविद्धनं यन्मेघश्यामं गिरिश कमलावल्लभं वापि रूपम् ।तद्धन्यानां भवभयहरं दर्शयन्त्याद्यवाचःतत्राद्ये मे वहति कुतुकं चित्तमुत्तंसितेन्दौ ॥ १५॥

jyotsnāgauraṃ yadacalasutājāni saṃviddhanaṃ yanmeghaśyāmaṃ giriśa kamalāvallabhaṃ vāpi rūpam |taddhanyānāṃ bhavabhayaharaṃ darśayantyādyavācaḥtatrādye me vahati kutukaṃ cittamuttaṃsitendau || 15||

वाच्यं शिवाविति पदस्य वयं कथं वानिर्णेतुमीदृशतया निपुणीभवामः ।यस्य स्वरूपमकुतोजनुषामशेषाःसीमा गिरामपि सितासितमामनन्ति ॥ १६॥

vācyaṃ śivāviti padasya vayaṃ kathaṃ vānirṇetumīdṛśatayā nipuṇībhavāmaḥ |yasya svarūpamakutojanuṣāmaśeṣāḥsīmā girāmapi sitāsitamāmananti || 16||

मन्मूर्धानं सुरभयतु तत्पार्वतीहस्तलाल्यंत्वद्दिव्यश्रीचरणकमलद्वन्द्वमर्धेन्दुमौळे ।वाणीलक्ष्मीसरभसवशीकारधुर्याः श्रुतिस्रीसीमन्तालङ्कृतिविरचनातत्परा यत्परागाः ॥ १७॥

manmūrdhānaṃ surabhayatu tatpārvatīhastalālyaṃtvaddivyaśrīcaraṇakamaladvandvamardhendumauḷe |vāṇīlakṣmīsarabhasavaśīkāradhuryāḥ śrutisrīsīmantālaṅkṛtiviracanātatparā yatparāgāḥ || 17||

कार्तान्तकिङ्करगणाः क्रमतात्र किं वाकिं वा कृतान्त भवतोऽपि च कृत्यमत्र ।पादाम्बुजं भगवतो भवदीयगर्वसर्वस्वहारि सततं हृदि नश्चकास्ति ॥ १८॥

kārtāntakiṅkaragaṇāḥ kramatātra kiṃ vākiṃ vā kṛtānta bhavato'pi ca kṛtyamatra |pādāmbujaṃ bhagavato bhavadīyagarvasarvasvahāri satataṃ hṛdi naścakāsti || 18||

चूडाज्योत्स्नालहरिभिरपाकुर्वति ध्वान्तमन्तःतापं सद्यश्शमति वमति स्वैरमानन्दधाराम् ।साम्बे तस्मिन्महसि रहसि श्रीगिरां प्राक्तनीनांआस्तामस्तापरविपरिवृत्त्यन्तरायोऽन्तरात्मा ॥ १९॥

cūḍājyotsnālaharibhirapākurvati dhvāntamantaḥtāpaṃ sadyaśśamati vamati svairamānandadhārām |sāmbe tasminmahasi rahasi śrīgirāṃ prāktanīnāṃāstāmastāparaviparivṛttyantarāyo'ntarātmā || 19||

क्रीणात्यन्तःकरणममरोदारकोटीरहीरस्मेरज्योत्स्नास्नपितचरणश्रीरुमालङ्कृताङ्का ।सा विश्वाढ्यङ्करणकरुणाबिन्दुरिन्दुप्रसन्नानेत्रोदन्यां हरतु हर ते दिव्यमूर्तिर्मदीयाम् ॥ २०॥

krīṇātyantaḥkaraṇamamarodārakoṭīrahīrasmerajyotsnāsnapitacaraṇaśrīrumālaṅkṛtāṅkā |sā viśvāḍhyaṅkaraṇakaruṇābindurinduprasannānetrodanyāṃ haratu hara te divyamūrtirmadīyām || 20||

किं पचान इव किं विविधाशालम्पटोऽस्मि शिव किन्त्विदमीहे ।लुम्पतादिदमहम्पदवाच्यंत्वं परिस्फुर सुखं परमेश ॥ २१॥

kiṃ pacāna iva kiṃ vividhāśālampaṭo'smi śiva kintvidamīhe |lumpatādidamahampadavācyaṃtvaṃ parisphura sukhaṃ parameśa || 21||

मघवदादिनिलिम्पपरम्परामणिकिरीटमयूखमयाङ्घ्रिणि ।मकुटकन्दळितेन्दुनि लीयतांमहसि मे हृदयं शितिकन्धरे ॥ २२॥

maghavadādinilimpaparamparāmaṇikirīṭamayūkhamayāṅghriṇi |makuṭakandaḷitenduni līyatāṃmahasi me hṛdayaṃ śitikandhare || 22||

संवित्सुखपरिपाकं साम्बं कन्दर्पसुन्दरं कमपि ।शशिशकलघटितचूडं शान्तं करवाण्यहं धियश्शरणम् ॥ २३॥

saṃvitsukhaparipākaṃ sāmbaṃ kandarpasundaraṃ kamapi |śaśiśakalaghaṭitacūḍaṃ śāntaṃ karavāṇyahaṃ dhiyaśśaraṇam || 23||

अर्धेन्दूत्तंसितमगसुतावामवामाङ्कसीमंकारुण्याब्धे शिव तव चिदानन्दरूपस्वरूपम् ।स्मेरं गौरं भवजलनिधेः पारमाराद्धुमिच्छन्तद्धीधारोल्लसितकुसुमैरर्चये सार्थयेदम् ॥ २४॥

ardhendūttaṃsitamagasutāvāmavāmāṅkasīmaṃkāruṇyābdhe śiva tava cidānandarūpasvarūpam |smeraṃ gauraṃ bhavajalanidheḥ pāramārāddhumicchantaddhīdhārollasitakusumairarcaye sārthayedam || 24||

उद्वेलानन्दधुचिदभिधे केलिसिन्धौ कदा वादेव्या दीव्यन्नचलसुतया सार्धमर्धेन्दुमौळे ।तद्वीचीनां प्रियसहचरैस्तापमुन्मूलयन् मेवर्तेथास्त्वं नयनवलनैर्वत्सलैरक्षिसीम्नि ॥ २५॥

udvelānandadhucidabhidhe kelisindhau kadā vādevyā dīvyannacalasutayā sārdhamardhendumauḷe |tadvīcīnāṃ priyasahacaraistāpamunmūlayan mevartethāstvaṃ nayanavalanairvatsalairakṣisīmni || 25||

क्रीडन्तं खल्वचलसुतया स्वे सुखानन्दसिन्धौचूडालं त्वां शशिकलिकया द्रष्टुमभ्यागतोऽस्मि ।तत्कल्लोलैरनवधिभिराच्छादिताशेषगात्रोन त्वामीक्षे न च शशिकलां नाम्बिकां वा पुरारे ॥ २६॥

krīḍantaṃ khalvacalasutayā sve sukhānandasindhaucūḍālaṃ tvāṃ śaśikalikayā draṣṭumabhyāgato'smi |tatkallolairanavadhibhirācchāditāśeṣagātrona tvāmīkṣe na ca śaśikalāṃ nāmbikāṃ vā purāre || 26||

पापौघौकस्यहह शिव मे यद्वराकस्य चित्तेत्वत्पादाम्भोरुहममृतनिष्यन्दि योगीन्द्रगम्यम् ।धत्से तत्त्वं किमपि कृपयाऽऽलिङ्गितः पारवश्यंनीतस्सेयं जयति भगवन् जीविकामादृशानाम् ॥ २७॥

pāpaughaukasyahaha śiva me yadvarākasya cittetvatpādāmbhoruhamamṛtaniṣyandi yogīndragamyam |dhatse tattvaṃ kimapi kṛpayā''liṅgitaḥ pāravaśyaṃnītasseyaṃ jayati bhagavan jīvikāmādṛśānām || 27||

कल्युन्मीलज्ज्वलनवलयिन्यन्तरङ्गेऽर्पितं मेगौरीश त्वच्चरणमरुणं भाति कारुण्यमूर्ते ।सोढा ग्लानिस्त्वमसि निखिलग्लानिहारी ममैवंक्रीतस्सोऽयं तव किमपरं तन्मदीयान्तरात्मा ॥ २८॥

kalyunmīlajjvalanavalayinyantaraṅge'rpitaṃ megaurīśa tvaccaraṇamaruṇaṃ bhāti kāruṇyamūrte |soḍhā glānistvamasi nikhilaglānihārī mamaivaṃkrītasso'yaṃ tava kimaparaṃ tanmadīyāntarātmā || 28||

कारङ्कारं कमपि कमपि स्वैरमायस्यताऽदःखेदच्छेदि स्मरहर मया त्वत्पदं खल्ववाप्यम् ।भ्रामम्भ्रामं क्लमभरजुषा स्तन्यमन्विच्छता नन्वभ्येतव्यं भवति शिशुना मातुरेवोपकण्ठम् ॥ २९॥

kāraṅkāraṃ kamapi kamapi svairamāyasyatā'daḥkhedacchedi smarahara mayā tvatpadaṃ khalvavāpyam |bhrāmambhrāmaṃ klamabharajuṣā stanyamanvicchatā nanvabhyetavyaṃ bhavati śiśunā māturevopakaṇṭham || 29||

अग्रे गौरी सकुतुकदिशद्दृक्प्रभामेचकात्माशोणच्छायाऽधरपरिसरे चन्द्रचूडस्मित श्रीः ।ज्योत्स्नेवाभ्युल्लसति मुकुरे गण्डभागे तवास्यांमज्जत्वस्मिन्मतिरिनसुता शोणगङ्गासमष्टौ ॥ ३०॥

agre gaurī sakutukadiśaddṛkprabhāmecakātmāśoṇacchāyā'dharaparisare candracūḍasmita śrīḥ |jyotsnevābhyullasati mukure gaṇḍabhāge tavāsyāṃmajjatvasminmatirinasutā śoṇagaṅgāsamaṣṭau || 30||

श्रीमत्पादाम्बुजममृतनिष्यन्दि ते चन्द्रचूड!प्रेम्णा देव्यास्तदवमृशता पाणिपद्मेन साकम् ।आधत्स्वैतन्मम दृशि विभो तद्व्यपैतु ज्वरोऽस्याःभावत्कासेचनकवपुषाऽऽपाद्यतां पारणा च ॥ ३१॥

śrīmatpādāmbujamamṛtaniṣyandi te candracūḍa!premṇā devyāstadavamṛśatā pāṇipadmena sākam |ādhatsvaitanmama dṛśi vibho tadvyapaitu jvaro'syāḥbhāvatkāsecanakavapuṣā''pādyatāṃ pāraṇā ca || 31||

यत्पादाब्जं हृदि विनिहितं मामके तावकीनंतद्धन्योऽहं त्रिभुवनगुरो भाग्यमन्यत् किमातः ।आसीनो वा क्वचन विचरन्विश्वसन्नेव सत्यंनाहं जह्यामिदमिदमुमाकान्त वाञ्छामि भूयः ॥ ३२॥

yatpādābjaṃ hṛdi vinihitaṃ māmake tāvakīnaṃtaddhanyo'haṃ tribhuvanaguro bhāgyamanyat kimātaḥ |āsīno vā kvacana vicaranviśvasanneva satyaṃnāhaṃ jahyāmidamidamumākānta vāñchāmi bhūyaḥ || 32||

तनुद्योतैरुद्यद्दिनकरपरार्ध्य स्मयधुरानिरासं तन्वद्भिर्विदधदविभिन्नं त्रिभुवनम् ।पुरो धावन्तीभिश्शतधृतिमुखाभिर्दिविषदांचमूभिस्त्वं साम्बः पुरहर पुरोऽस्याविरभवः ॥ ३३॥

tanudyotairudyaddinakaraparārdhya smayadhurānirāsaṃ tanvadbhirvidadhadavibhinnaṃ tribhuvanam |puro dhāvantībhiśśatadhṛtimukhābhirdiviṣadāṃcamūbhistvaṃ sāmbaḥ purahara puro'syāvirabhavaḥ || 33||

निगमलतामकुटीनां भासांअरविन्दरिपुकलामकुटीनाम् ।ताराजालसितानां दासोऽहंशिरसि जह्नुजालसितानाम् ॥ ३४॥

nigamalatāmakuṭīnāṃ bhāsāṃaravindaripukalāmakuṭīnām |tārājālasitānāṃ dāso'haṃśirasi jahnujālasitānām || 34||

यावद्धावयतः श्रवस्सुखधुरालुण्टाकघण्टाकटुक्काणैरन्तकसैरिभस्य पुरतः पातोऽस्य मे त्रस्यतः ।तावत्तावकतुङ्गपुङ्गवखुरध्वानैर्निधानैर्मुदांदेवाविर्भविषीष्ट तूर्णमिदमाधासीष्ट धृष्टं मनः ॥ ३५॥

yāvaddhāvayataḥ śravassukhadhurāluṇṭākaghaṇṭākaṭukkāṇairantakasairibhasya purataḥ pāto'sya me trasyataḥ |tāvattāvakatuṅgapuṅgavakhuradhvānairnidhānairmudāṃdevāvirbhaviṣīṣṭa tūrṇamidamādhāsīṣṭa dhṛṣṭaṃ manaḥ || 35||

मन्दस्मितैर्मकुटकन्दळितेन्दुरेखैःगौरीसखैः स्फटिकगौरमनोहराङ्गैः ।त्वद्विग्रहैरविरतं परितः स्फुरद्भिःचेतोऽस्तु मे कवचितं शिव ते प्रसादात् ॥ ३६॥

mandasmitairmakuṭakandaḷitendurekhaiḥgaurīsakhaiḥ sphaṭikagauramanoharāṅgaiḥ |tvadvigrahairavirataṃ paritaḥ sphuradbhiḥceto'stu me kavacitaṃ śiva te prasādāt || 36||

सर्वात्मकस्त्वमसि सर्वगयाऽपि मूर्त्यातन्मे तनोषि तनयेऽप्यखिलाञ्च शिक्षाम् ।आवेद्मि नैष तदनुग्रहयाळुतां तेतच्चाज्ञ एष इति तस्य दयां प्रसूताम् ॥ ३७॥

sarvātmakastvamasi sarvagayā'pi mūrtyātanme tanoṣi tanaye'pyakhilāñca śikṣām |āvedmi naiṣa tadanugrahayāḷutāṃ tetaccājña eṣa iti tasya dayāṃ prasūtām || 37||

तमसश्शमनं त्वदीयरूपंशरदिन्दुद्युति शैलजा सहायम् ।नयनाध्वनि नव्यचन्द्रचूडंचरमे मे समये चकास्तु शम्भो ॥ ३८॥

tamasaśśamanaṃ tvadīyarūpaṃśaradindudyuti śailajā sahāyam |nayanādhvani navyacandracūḍaṃcarame me samaye cakāstu śambho || 38||

परिमळभराचान्ताशान्ते परिस्फुटमल्लिकावकुळसदने मन्दप्रस्पन्दिमारुतसेविते ।सह गिरिजया नन्दन् कन्दर्पसुन्दरविग्रहोहरतु नयनोदन्यां धन्यात्मनां पुरशासनः ॥ ३९॥

parimaḷabharācāntāśānte parisphuṭamallikāvakuḷasadane mandapraspandimārutasevite |saha girijayā nandan kandarpasundaravigrahoharatu nayanodanyāṃ dhanyātmanāṃ puraśāsanaḥ || 39||

कलाधरकलाधरे कलिनिरासदत्तादरेनगेन्द्रतनयासखे नयनितार्कचन्द्रानले ।करात्तहरिणे स्थितिं कलय चित्त किं चिन्तयादयारसघने धराधरशरासने तेजसि ॥ ४०॥

kalādharakalādhare kalinirāsadattādarenagendratanayāsakhe nayanitārkacandrānale |karāttahariṇe sthitiṃ kalaya citta kiṃ cintayādayārasaghane dharādharaśarāsane tejasi || 40||

यस्मै नमः श्रुतिरियं नतिशेषितां त्वद्भावग्रहे वदति लिङ्गतया पुरारे ।त्वन्नापरं स्पृशतु तन्नतिशेषितेयंलिङ्गं भवेन्नखलु साध्यवदन्यगामि ॥ ४१॥

yasmai namaḥ śrutiriyaṃ natiśeṣitāṃ tvadbhāvagrahe vadati liṅgatayā purāre |tvannāparaṃ spṛśatu tannatiśeṣiteyaṃliṅgaṃ bhavennakhalu sādhyavadanyagāmi || 41||

नमोऽस्तु ते शङ्कर शश्वदर्थयेसमर्थयेदं करुणानिधे विभो ।दरस्मितोल्लासिमुखो हृदिस्स्फुरन्दुरस्मितां मे कुरु भस्मितामिमाम् ॥ ४२॥

namo'stu te śaṅkara śaśvadarthayesamarthayedaṃ karuṇānidhe vibho |darasmitollāsimukho hṛdissphurandurasmitāṃ me kuru bhasmitāmimām || 42||

करतलकलितकुरङ्गंकरुणारसपूरपूरितापाङ्गम् ।कल्पितरतिपतिभङ्गंकञ्चन कलयामि कीर्तिभरतुङ्गम् ॥ ४३॥

karatalakalitakuraṅgaṃkaruṇārasapūrapūritāpāṅgam |kalpitaratipatibhaṅgaṃkañcana kalayāmi kīrtibharatuṅgam || 43||

कठोरकुचमण्डलाकलितपादपङ्केरुहःकराग्रधृततत्करं गिरिसुतामुपर्युद्धरन् ।स्मिताञ्चितमुखाम्बुजः स्मितमुखं पिबन्नीक्षणैःकरोतु जयमङ्गळं कनकमञ्चशायी शिवः ॥ ४४॥

kaṭhorakucamaṇḍalākalitapādapaṅkeruhaḥkarāgradhṛtatatkaraṃ girisutāmuparyuddharan |smitāñcitamukhāmbujaḥ smitamukhaṃ pibannīkṣaṇaiḥkarotu jayamaṅgaḷaṃ kanakamañcaśāyī śivaḥ || 44||

निजसायकितमुकुन्दंनीहाराचलसुताकुतुककन्दम् ।किङ्करदनिमिषवृन्दंशङ्करमुपयामि सच्चिदानन्दम् ॥ ४५॥

nijasāyakitamukundaṃnīhārācalasutākutukakandam |kiṅkaradanimiṣavṛndaṃśaṅkaramupayāmi saccidānandam || 45||

भवतं मयि वत्सलावुभाववतं मां वितरौ शिवौ युवाम् ।नियतं भवदेकतानतांनयतं मामिदमस्तु वां नमः ॥ ४६॥

bhavataṃ mayi vatsalāvubhāvavataṃ māṃ vitarau śivau yuvām |niyataṃ bhavadekatānatāṃnayataṃ māmidamastu vāṃ namaḥ || 46||

ममेश तन्वन्तु मुदं दयासुधाझरीचयास्तावकदृङ्मरीचयः ।सहासते यैर्दरहासचन्द्रिकाःनमस्यदच्छेद्यतमस्यदच्छिदः ॥ ४७॥

mameśa tanvantu mudaṃ dayāsudhājharīcayāstāvakadṛṅmarīcayaḥ |sahāsate yairdarahāsacandrikāḥnamasyadacchedyatamasyadacchidaḥ || 47||

ज्ञानानन्दोन्नतिविहृतयो मूर्तयश्शर्व सर्वाःतां तामाराधयति भगवन् यो यथा तत्तथा त्वम् ।ताभिः प्रोद्भासयति भवतस्सन्निधानात् सुधीस्तांआराध्नोमीत्यहमिति च यस्तस्य तासान्न पारम् ॥ ४८॥

jñānānandonnativihṛtayo mūrtayaśśarva sarvāḥtāṃ tāmārādhayati bhagavan yo yathā tattathā tvam |tābhiḥ prodbhāsayati bhavatassannidhānāt sudhīstāṃārādhnomītyahamiti ca yastasya tāsānna pāram || 48||

त्वं तस्कराणां पतिरिन्दुमौळेन मन्मनस्तस्करता कथं ते ।हन्ता नमो हन्त्र इति श्रुतेस्त्वंकथं न हन्ता मदघच्छटानाम् ॥ ४९॥

tvaṃ taskarāṇāṃ patirindumauḷena manmanastaskaratā kathaṃ te |hantā namo hantra iti śrutestvaṃkathaṃ na hantā madaghacchaṭānām || 49||

मालिन्यशालिन्यपि मानसे मेविश प्रभो तच्च विधेहि शुद्धम् ।दीपो गृहे किं तिमिरोपरुद्धेनायाति तत् किन्न परिष्करोति ॥ ५०॥

mālinyaśālinyapi mānase meviśa prabho tacca vidhehi śuddham |dīpo gṛhe kiṃ timiroparuddhenāyāti tat kinna pariṣkaroti || 50||