शिवकवचम् ऋषिदधीचिप्रोक्तं Rishidadhichiproktam Shiva Kavacham

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)दधीचिरुवाचकवचं देवदेवस्य वक्ष्येशृणु नराधिप ।येनाऽऽवृतो महादुःखैर्मुक्तो मुक्ति च विन्दति ॥ १३७॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)dadhīciruvācakavacaṃ devadevasya vakṣyeśṛṇu narādhipa |yenā''vṛto mahāduḥkhairmukto mukti ca vindati || 137||

ध्येयः श्रीमन्महादेवः साम्बः संसारमोचकः ।पवित्रहृदयैः शुद्धैर्भस्मरुद्राक्षभूषणैः ॥ १३८॥

dhyeyaḥ śrīmanmahādevaḥ sāmbaḥ saṃsāramocakaḥ |pavitrahṛdayaiḥ śuddhairbhasmarudrākṣabhūṣaṇaiḥ || 138||

श्रीविश्वेश्वर मुमासहायमनघं विश्वात्मकं चिद्घनम् ।सत्यं ज्ञानमनन्तमक्षरमजं निर्लिप्तमेकं प्रभुम् ॥ १३९॥

śrīviśveśvara mumāsahāyamanaghaṃ viśvātmakaṃ cidghanam |satyaṃ jñānamanantamakṣaramajaṃ nirliptamekaṃ prabhum || 139||

ओङ्कारात्मकमक्षरं परतरं ब्रह्मादिभिर्भावितम् ।सानन्दं हृदि भावयेद्भवभयध्वान्तान्तमानन्ददम् ॥ १४०॥

oṅkārātmakamakṣaraṃ parataraṃ brahmādibhirbhāvitam |sānandaṃ hṛdi bhāvayedbhavabhayadhvāntāntamānandadam || 140||

एवं ध्यात्वा महादेवं सच्चिदानन्दलक्षणम् ।कवचेनावृतो भूत्वा मृत्युपाशैर्विमुच्यते ॥ १४१॥

evaṃ dhyātvā mahādevaṃ saccidānandalakṣaṇam |kavacenāvṛto bhūtvā mṛtyupāśairvimucyate || 141||

यद्ब्रह्मरन्ध्रं मम संविदाभंतद्ब्रह्मरन्ध्रं भगवानुमेशः ।पायात्स संस्थानमनन्तलक्षणंनिवार्य सर्वाघकुलं निरन्तरम् ॥ १४२॥

yadbrahmarandhraṃ mama saṃvidābhaṃtadbrahmarandhraṃ bhagavānumeśaḥ |pāyātsa saṃsthānamanantalakṣaṇaṃnivārya sarvāghakulaṃ nirantaram || 142||

तत्पार्श्वर्घाग्निगमान्त चारीरुद्रः शिखायां तु शिवावतंसः ।शिरः शिखां पातु ममेन्दुचूडःभालं ममाव्याज्ज्वलनोरुभालः ॥ १४३॥

tatpārśvarghāgnigamānta cārīrudraḥ śikhāyāṃ tu śivāvataṃsaḥ |śiraḥ śikhāṃ pātu mamenducūḍaḥbhālaṃ mamāvyājjvalanorubhālaḥ || 143||

वामं कपोलं मम पातु शम्भुःकपोलमीशोऽवतु दक्षिणं मे ।पायाद्गिरीशो मम वामनेत्रंत्रिलोचनो दक्षिणमक्षि पायात् ॥ १४४॥

vāmaṃ kapolaṃ mama pātu śambhuḥkapolamīśo'vatu dakṣiṇaṃ me |pāyādgirīśo mama vāmanetraṃtrilocano dakṣiṇamakṣi pāyāt || 144||

भ्रूयुग्ममव्याद्वृषभध्वजो मेभ्रूमध्यमव्यान्मखनाशदक्षः ।नासापुटं पातु ममान्तकान्तकोनासान्तरं पातु पिनाकपाणिः ॥ १४५॥

bhrūyugmamavyādvṛṣabhadhvajo mebhrūmadhyamavyānmakhanāśadakṣaḥ |nāsāpuṭaṃ pātu mamāntakāntakonāsāntaraṃ pātu pinākapāṇiḥ || 145||

मुखं ममाव्यात्स च पञ्चवक्त्रःपायान्ममौष्ठौ गजकृत्तिवासाः ।दन्तान्ममाव्यात्प्रभुरिन्द्र दन्तोजिह्वां ममाव्यान्निगमान्तजिह्वः ॥ १४६॥

mukhaṃ mamāvyātsa ca pañcavaktraḥpāyānmamauṣṭhau gajakṛttivāsāḥ |dantānmamāvyātprabhurindra dantojihvāṃ mamāvyānnigamāntajihvaḥ || 146||

श्रीनीलकण्ठोऽवतु कण्ठदेशंपायान्महेशोऽवतु कण्ठपार्श्वम् ।स्कन्धौ ममाव्यान्मदनान्तकारीवक्षः स्थलं पातु ममाम्बिकेशः ॥ १४७॥

śrīnīlakaṇṭho'vatu kaṇṭhadeśaṃpāyānmaheśo'vatu kaṇṭhapārśvam |skandhau mamāvyānmadanāntakārīvakṣaḥ sthalaṃ pātu mamāmbikeśaḥ || 147||

विश्वम्भरोऽव्यादुदरं ममेदंसर्वेश्वरो रक्षतु रोमकूपान् ।आन्त्राणि पायादुरुशक्तिरव्यादस्थीनि विश्वस्थितिनाशहेतुः ॥ १४८॥

viśvambharo'vyādudaraṃ mamedaṃsarveśvaro rakṣatu romakūpān |āntrāṇi pāyāduruśaktiravyādasthīni viśvasthitināśahetuḥ || 148||

त्रिय(त्र्य)म्बको दक्षिणबाहुमव्याद्वामं ममाव्याद्भुजगावनद्धः ।प्रकोष्ठमव्याद्गिरिराजचापोहस्तौ ममाव्याद्वरशूलहस्तः ॥ १४९॥

triya(trya)mbako dakṣiṇabāhumavyādvāmaṃ mamāvyādbhujagāvanaddhaḥ |prakoṣṭhamavyādgirirājacāpohastau mamāvyādvaraśūlahastaḥ || 149||

विशाखनाथोऽवतु हस्तशाखान्नखान्ममाव्यान्नरसिह्म हारी ।पृष्ठं ममाव्यात्रिपुरारि रव्यात्कटिद्वयं मे गिरिजासहायः ॥ १५०॥

viśākhanātho'vatu hastaśākhānnakhānmamāvyānnarasihma hārī |pṛṣṭhaṃ mamāvyātripurāri ravyātkaṭidvayaṃ me girijāsahāyaḥ || 150||

कट्यन्तरालं मम पातु शम्भुरूरुद्वयं मे मृगशाबपाणिः ।जानुद्वयं पातु जनार्दनेशोगुल्फद्वयं पातु विराट्स्वरूपः ॥ १५१॥

kaṭyantarālaṃ mama pātu śambhurūrudvayaṃ me mṛgaśābapāṇiḥ |jānudvayaṃ pātu janārdaneśogulphadvayaṃ pātu virāṭsvarūpaḥ || 151||

पादौ ममाव्यादमरैकवन्द्यःपायाद्धरः पादतलद्वयं मे ।पादाङ्गुलीः पातु समस्तरूपोसर्वां तनुं पातु महेश्वरो मे ॥ १५२॥

pādau mamāvyādamaraikavandyaḥpāyāddharaḥ pādataladvayaṃ me |pādāṅgulīḥ pātu samastarūposarvāṃ tanuṃ pātu maheśvaro me || 152||

प्राच्यां सदा रक्षतु नीतुरुद्रोकर्पूर गौरोऽवतु दक्षिणस्याम् ।पातु प्रतीच्यां भगनेत्रहारीपायादुदीच्यां जगदेकनाथः ॥ १५३॥

prācyāṃ sadā rakṣatu nīturudrokarpūra gauro'vatu dakṣiṇasyām |pātu pratīcyāṃ bhaganetrahārīpāyādudīcyāṃ jagadekanāthaḥ || 153||

ममोर्ध्वमव्यादुडुराजकान्तिरधो ममाव्यादुरगेन्द्र भूषः ।दिगन्तरालेषु समस्तनाथःपायाद्वृषीधीश्वरकेतुलक्ष्यः ॥ १५४॥

mamordhvamavyāduḍurājakāntiradho mamāvyāduragendra bhūṣaḥ |digantarāleṣu samastanāthaḥpāyādvṛṣīdhīśvaraketulakṣyaḥ || 154||

नदीषु मां रक्षतु विश्वनाथःकूपेषु मां रक्षतु विश्वमूर्तिः ।पायात्समुद्रेषु जलाधिराजःसरित्समुद्रादिविधानदक्षः ॥ १५५॥

nadīṣu māṃ rakṣatu viśvanāthaḥkūpeṣu māṃ rakṣatu viśvamūrtiḥ |pāyātsamudreṣu jalādhirājaḥsaritsamudrādividhānadakṣaḥ || 155||

वापीषु पायादतिबाह्यवर्तीदवानलात्पातु दरीशहारः ।गर्तेषु पायात्सुरगर्वहारीवृक्षेषु पायाद्वृषभध्वजोमाम् ॥ १५६॥

vāpīṣu pāyādatibāhyavartīdavānalātpātu darīśahāraḥ |garteṣu pāyātsuragarvahārīvṛkṣeṣu pāyādvṛṣabhadhvajomām || 156||

पायाद्गजेभ्यो गजदर्पहारीपायादहिभ्योऽपि हि वीरभद्रः ।पायात्समेभ्यो विषसर्पहारीपायात्त्रिमूर्तिविषवृश्चिकेभ्यः ॥ १५७॥

pāyādgajebhyo gajadarpahārīpāyādahibhyo'pi hi vīrabhadraḥ |pāyātsamebhyo viṣasarpahārīpāyāttrimūrtiviṣavṛścikebhyaḥ || 157||

भूताधिपः पातु विरोधिभीतेःरक्षः पिशाचिदिभयात्कपाली ।मृत्युञ्जयो रक्षतु मृत्युभीतेःकालाग्निरुद्रोऽवतु कालभीतेः ॥ १५८॥

bhūtādhipaḥ pātu virodhibhīteḥrakṣaḥ piśācidibhayātkapālī |mṛtyuñjayo rakṣatu mṛtyubhīteḥkālāgnirudro'vatu kālabhīteḥ || 158||

पापारिरव्याद्बहुपातकेभ्यःपायाद्ग्रहेभ्यः कमलासनार्च्यः ।श्री विष्णुनेत्रार्चित पादपद्मःपातु प्रभातेष्वखिलेषु शम्भुः ॥ १५९॥

pāpāriravyādbahupātakebhyaḥpāyādgrahebhyaḥ kamalāsanārcyaḥ |śrī viṣṇunetrārcita pādapadmaḥpātu prabhāteṣvakhileṣu śambhuḥ || 159||

मध्यन्दिनेष्वेव मृडोऽनिशं मांसायाह्नकालेऽप्यमराधिनाथः ।महेश्वरो रक्षतु मध्यरात्रेपायादुषस्यान्धकनाशहेतुः ॥ १६०॥

madhyandineṣveva mṛḍo'niśaṃ māṃsāyāhnakāle'pyamarādhināthaḥ |maheśvaro rakṣatu madhyarātrepāyāduṣasyāndhakanāśahetuḥ || 160||

सर्षेषुकालेष्वपि पातु शम्भुरुमाङ्गसंश्लिष्टमनोक्षदेहः ।मार्गे मृगव्याधवपुर्धरोऽव्याद्युद्धेषु पायादसुरौघदारी ॥ १६१॥

sarṣeṣukāleṣvapi pātu śambhurumāṅgasaṃśliṣṭamanokṣadehaḥ |mārge mṛgavyādhavapurdharo'vyādyuddheṣu pāyādasuraughadārī || 161||

सर्वत्र सर्वार्तिहरो हरोव्यात्सर्वेप्सितार्थप्रदरूपधरी(धारी) ।रक्षाविहिनस्थलमस्ति यन्मेतत्रावतु श्रीवरवीरभद्रः ॥ १६२॥

sarvatra sarvārtiharo harovyātsarvepsitārthapradarūpadharī(dhārī) |rakṣāvihinasthalamasti yanmetatrāvatu śrīvaravīrabhadraḥ || 162||

कृत्वैवं कवचं पूर्वं स्तोत्रमेतत्पठेन्नरः ।स्तोत्रं चैतन्महेशेन तस्मा आख्यातमादरात् ॥ १६३॥

kṛtvaivaṃ kavacaṃ pūrvaṃ stotrametatpaṭhennaraḥ |stotraṃ caitanmaheśena tasmā ākhyātamādarāt || 163||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते ऋषिदधीचिप्रोक्तं शिवकवचं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २७ मध्यार्जुनमहिमानुवर्णनम् । १३७१६३॥

|| iti śivarahasyāntargate ṛṣidadhīciproktaṃ śivakavacaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 27 madhyārjunamahimānuvarṇanam | 137163||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः २७ मध्यार्जुनमहिमानुवर्णनम् ।१३७-१६३॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 27 madhyārjunamahimānuvarṇanam | 137-163||