शङ्कराष्टकम् दुर्वासकृतम् Durvasahkritam Shankara Ashtakam

स्वधामा क्षिप्रेषुर्मग इव सुभीमो (सुभीमे) दहरगस्त्वधूमो ज्योतिस्त्वं महिमगत आद्यश्च भगवन् ।अषाढं त्वामुग्रं स्थिरकरणकायेन वचसानुमस्स्तूमोद्धेमस्तनुगतमथैनो निवपन (निवपतु) ॥ २२॥

svadhāmā kṣipreṣurmaga iva subhīmo (subhīme) daharagastvadhūmo jyotistvaṃ mahimagata ādyaśca bhagavan |aṣāḍhaṃ tvāmugraṃ sthirakaraṇakāyena vacasānumasstūmoddhemastanugatamathaino nivapana (nivapatu) || 22||

मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा न उक्षन्तमुत मा न उक्षितम् ।मा नोऽवधीस्तनयं तं सुतं मे गावश्चाश्वान्हविषा त्वां यजामः । २३।

mā no mahāntamuta mā no arbhakaṃ mā na ukṣantamuta mā na ukṣitam |mā no'vadhīstanayaṃ taṃ sutaṃ me gāvaścāśvānhaviṣā tvāṃ yajāmaḥ | 23|

शम्भोऽस्मदीयविविधेषु दुरावरेषुपापेषु निष्कृतिमतोऽप्यविनाशकेषु ।एकद्विधात्रिचतुरेष्वपि पञ्चकेषुत्वं शूरभूरिषुवधिः करुणार्द्रदृष्ट्या ॥ २४॥

śambho'smadīyavividheṣu durāvareṣupāpeṣu niṣkṛtimato'pyavināśakeṣu |ekadvidhātricatureṣvapi pañcakeṣutvaṃ śūrabhūriṣuvadhiḥ karuṇārdradṛṣṭyā || 24||

अन्तर्ये न भजन्ति मूढमतयो ध्यानं मनीषाततंरुद्रं त्र्यम्बकमम्बिकाबिलसितं श्रीकण्ठमीशं सदा ।लिङ्गे कोमलबिल्वपल्लवजलैर्नार्चन्ति ये जिह्वयात्वद्भु(भ)क्तामलशेषभुक्तिरहिता गृह्णन्ति ते वै मलम् ॥ २५॥

antarye na bhajanti mūḍhamatayo dhyānaṃ manīṣātataṃrudraṃ tryambakamambikābilasitaṃ śrīkaṇṭhamīśaṃ sadā |liṅge komalabilvapallavajalairnārcanti ye jihvayātvadbhu(bha)ktāmalaśeṣabhuktirahitā gṛhṇanti te vai malam || 25||

देवं लिङ्गवरे सदा स्थितमहो बिल्वीदलैः कोमलैर्नींरैर्वापि मघ(मख)क्रियासु भगवन् सोमस्य वा गह्व(ह्ल)या ।भूर्णित्वा सवनेषु क्रोधितवपुर्भीमं मृगेन्द्रोपमंयाचे देव सदा गिरा मधुरया मा चुक्रुधश्शङ्कर ॥ २६॥

devaṃ liṅgavare sadā sthitamaho bilvīdalaiḥ komalairnīṃrairvāpi magha(makha)kriyāsu bhagavan somasya vā gahva(hla)yā |bhūrṇitvā savaneṣu krodhitavapurbhīmaṃ mṛgendropamaṃyāce deva sadā girā madhurayā mā cukrudhaśśaṅkara || 26||

कस्त्वां दैवतसार्वभौमरहितं याचेऽद्य (च) ईशानकंआभिस्त्वां भगवन् सदैव च नमोगीर्भिश्च रुद्रोद्यतैः ।नक्तञ्चापि दिवा महेश पितरं हृद्गं बृहन्तं मृधंमृष्टन्त्वामजरं सुषुम्णमपि वै रुद्राण्यया संयुतम् ॥ २७॥

kastvāṃ daivatasārvabhaumarahitaṃ yāce'dya (ca) īśānakaṃābhistvāṃ bhagavan sadaiva ca namogīrbhiśca rudrodyataiḥ |naktañcāpi divā maheśa pitaraṃ hṛdgaṃ bṛhantaṃ mṛdhaṃmṛṣṭantvāmajaraṃ suṣumṇamapi vai rudrāṇyayā saṃyutam || 27||

राजचन्द्रकलाधरञ्च भुवनस्येशानमिन्दुप्रभंत्वद्भक्ताः कवयो हवेम सततं त्वल्लिङ्गपूजादराः ।त्वं शम्भुः प्रमतिः पितासि हितकृद्बन्धुस्त्वमेवासि मेत्वं माता परमो वयस्कृदपि मे त्वज्जामयो वा वयम् ॥ २८॥

rājacandrakalādharañca bhuvanasyeśānaminduprabhaṃtvadbhaktāḥ kavayo havema satataṃ tvalliṅgapūjādarāḥ |tvaṃ śambhuḥ pramatiḥ pitāsi hitakṛdbandhustvamevāsi metvaṃ mātā paramo vayaskṛdapi me tvajjāmayo vā vayam || 28||

त्वां देवञ्च भजाम शङ्कर विभो त्वद्भक्तिधारारसैः ॥ २९॥

tvāṃ devañca bhajāma śaṅkara vibho tvadbhaktidhārārasaiḥ || 29||

दुर्वासाष्टकमेतदेव कलितं चित्ते कुतो दुर्वसःक्रोधो नाम भविष्यतीशभजनात्तं वै श्रियो वाञ्छिताः ।उद्यच्चामरछत्रपङ्क्तिविलसन्मत्तेभकुम्भस्थिताराजद्वन्दिगणस्तुतो मधुरया वाचा सदास्ते सुखी ॥ ३०॥

durvāsāṣṭakametadeva kalitaṃ citte kuto durvasaḥkrodho nāma bhaviṣyatīśabhajanāttaṃ vai śriyo vāñchitāḥ |udyaccāmarachatrapaṅktivilasanmattebhakumbhasthitārājadvandigaṇastuto madhurayā vācā sadāste sukhī || 30||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते भवाख्ये दुर्वासःकृतं शङ्कराष्टकम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भवाख्यः द्वितीयांशः । अध्यायः २७ । २२३०॥

|| iti śivarahasyāntargate bhavākhye durvāsaḥkṛtaṃ śaṅkarāṣṭakam |||| śrīśivarahasyam | bhavākhyaḥ dvitīyāṃśaḥ | adhyāyaḥ 27 | 2230||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।भवाख्यः द्वितीयांशः ।अध्यायः २७ ।२२-३०॥

– || śrīśivarahasyam |bhavākhyaḥ dvitīyāṃśaḥ |adhyāyaḥ 27 | 22-30||