दीनाक्रन्दाख्यशिवक्षमापणम् Dinakrandakhya Shiva Kshamapanam

ॐ गौरीश्वराय भुवनत्रयकारणायभक्तप्रियाय भवभीतिभिदे भवाय ।शर्वाय दुःखशमनाय वृषध्वजायरुद्राय कालदहनाय नमः शिवाय ॥ १॥

oṃ gaurīśvarāya bhuvanatrayakāraṇāyabhaktapriyāya bhavabhītibhide bhavāya |śarvāya duḥkhaśamanāya vṛṣadhvajāyarudrāya kāladahanāya namaḥ śivāya || 1||

सर्वेश्वरत्वे सति भस्मशायिनेह्युमापतित्वे सति चोर्ध्वरेतसे ।वित्तेशभृत्ये सति चर्मवाससेनिवृत्तरागाय नमस्तपस्विने ॥ २॥

sarveśvaratve sati bhasmaśāyinehyumāpatitve sati cordhvaretase |vitteśabhṛtye sati carmavāsasenivṛttarāgāya namastapasvine || 2||

ओङ्कारेण विहीनस्य नित्यमुद्विग्नचेतसः ।तापत्रयाग्नितप्तस्य त्राणं कुरु महेश्वर ॥ ३॥

oṅkāreṇa vihīnasya nityamudvignacetasaḥ |tāpatrayāgnitaptasya trāṇaṃ kuru maheśvara || 3||

कायपोषणसक्तस्य रोगशोकाकुलस्य च ।भवार्णवनिमग्नस्य त्राणं कुरु महेश्वर ॥ ४॥

kāyapoṣaṇasaktasya rogaśokākulasya ca |bhavārṇavanimagnasya trāṇaṃ kuru maheśvara || 4||

मदनोरगदष्टस्य क्रोधाग्निज्वलितस्य च ।लोभमोहादिसक्तस्य त्राणं कुरु महेश्वर ॥ ५॥

madanoragadaṣṭasya krodhāgnijvalitasya ca |lobhamohādisaktasya trāṇaṃ kuru maheśvara || 5||

तृष्णाशृङ्खलया नाथ बद्धस्य भवपञ्जरे ।कृपार्द्रदीनचित्तस्य त्राणं कुरु महेश्वर ॥ ६॥

tṛṣṇāśṛṅkhalayā nātha baddhasya bhavapañjare |kṛpārdradīnacittasya trāṇaṃ kuru maheśvara || 6||

भटैर्नानाविधैर्घोरैर्यमस्याज्ञाविधायकैः ।तां दिशं नीयमानस्य त्राणं कुरु महेश्वर ॥ ७॥

bhaṭairnānāvidhairghorairyamasyājñāvidhāyakaiḥ |tāṃ diśaṃ nīyamānasya trāṇaṃ kuru maheśvara || 7||

दुष्टस्य नष्टचित्तस्य श्रेष्ठमार्गोज्झितस्य च ।अनाथस्य जगन्नाथ त्राणं कुरु महेश्वर ॥ ८॥

duṣṭasya naṣṭacittasya śreṣṭhamārgojjhitasya ca |anāthasya jagannātha trāṇaṃ kuru maheśvara || 8||

संसारपाशदृढबन्धनपीडितस्यमोहान्धकारविषमेषु निपातितस्य ।कामार्दितस्य भयरागखलीकृतस्यदीनस्य मे कुरु दयां परलोकनाथ ॥ ९॥

saṃsārapāśadṛḍhabandhanapīḍitasyamohāndhakāraviṣameṣu nipātitasya |kāmārditasya bhayarāgakhalīkṛtasyadīnasya me kuru dayāṃ paralokanātha || 9||

दीनोऽस्मि मन्दधिषणोऽस्मि निराश्रयोऽस्मिदासोऽस्मि साधुजनतापरिवर्जितोऽस्मि ।दुष्टोऽस्मि दुर्भगतमोऽस्मि गतत्रपोऽस्मिधर्मोज्झितोऽस्मि विकलोऽस्मि कलङ्कितोऽस्मि ॥ १०॥

dīno'smi mandadhiṣaṇo'smi nirāśrayo'smidāso'smi sādhujanatāparivarjito'smi |duṣṭo'smi durbhagatamo'smi gatatrapo'smidharmojjhito'smi vikalo'smi kalaṅkito'smi || 10||

भीतोऽस्मि भङ्गुरतमोऽस्मि भयानकोऽस्मिशङ्काशतव्यतिकराकुलचेतनोऽस्मि ।रागादिदोषनिकरैर्मुखरीकृतोऽस्मिसत्यादिशौचनियमैः परिवर्जितोऽस्मि ॥ ११॥

bhīto'smi bhaṅguratamo'smi bhayānako'smiśaṅkāśatavyatikarākulacetano'smi |rāgādidoṣanikarairmukharīkṛto'smisatyādiśaucaniyamaiḥ parivarjito'smi || 11||

जन्माटवीभ्रमणमारुतखेदितोऽस्मिनित्यामयोस्म्यऽशरणोस्म्यऽसमञ्जसोऽस्मि ।आशानिरङ्कुशपिशाचिकयार्दितोऽस्मिहास्योऽस्मि हा पशुपते शरणागतोऽस्मि ॥ १२॥

janmāṭavībhramaṇamārutakhedito'sminityāmayosmya'śaraṇosmya'samañjaso'smi |āśāniraṅkuśapiśācikayārdito'smihāsyo'smi hā paśupate śaraṇāgato'smi || 12||

हा हतोऽस्मि विनष्टोऽस्मि दष्टोऽस्मि चपलेन्द्रियैः ।भवार्णवनिमग्नोऽस्मि किं त्रातुं मम नार्हसि ॥ १३॥

hā hato'smi vinaṣṭo'smi daṣṭo'smi capalendriyaiḥ |bhavārṇavanimagno'smi kiṃ trātuṃ mama nārhasi || 13||

यदि नास्मि महापापी यदि नास्मि भयातुरः ।यदि नेन्द्रियसंसक्तस्तत्कोर्थः शरणे मम ॥ १४॥

yadi nāsmi mahāpāpī yadi nāsmi bhayāturaḥ |yadi nendriyasaṃsaktastatkorthaḥ śaraṇe mama || 14||

आर्तो मत्सदृशो नान्यस्त्वत्तो नान्यः कृपापरः ।तुल्य एवावयोर्योगः कथं नाथ न पाहि माम् ॥ १५॥

ārto matsadṛśo nānyastvatto nānyaḥ kṛpāparaḥ |tulya evāvayoryogaḥ kathaṃ nātha na pāhi mām || 15||

आकर्णयाऽशु कृपणस्य वचांसि सम्यक्लब्धोऽसि नाथ बहुभिर्ननु जन्मवृन्दैः ।अद्य प्रभो यदि दयां कुरुषे न मे त्वंत्वत्तः परं कथय कं शरणं व्रजामि ॥ १६॥

ākarṇayā'śu kṛpaṇasya vacāṃsi samyaklabdho'si nātha bahubhirnanu janmavṛndaiḥ |adya prabho yadi dayāṃ kuruṣe na me tvaṃtvattaḥ paraṃ kathaya kaṃ śaraṇaṃ vrajāmi || 16||

द्वेष्योहं सर्वजन्तूनां बन्धूनां च विशेषतः ।सुहृद्वर्गस्य सर्वस्य किमन्यत्कथयामि ते ॥ १७॥

dveṣyohaṃ sarvajantūnāṃ bandhūnāṃ ca viśeṣataḥ |suhṛdvargasya sarvasya kimanyatkathayāmi te || 17||

मातापितृविहीनस्य दुःखशोकातुरस्य च ।आशापाशनिबद्धस्य रागद्वेषयुतस्य च ॥ १८॥

mātāpitṛvihīnasya duḥkhaśokāturasya ca |āśāpāśanibaddhasya rāgadveṣayutasya ca || 18||

देवदेव जगन्नाथ शरणागतवत्सल ।नान्यस्त्रातास्ति मे कश्चित्त्वदृते परमेश्वर ॥ १९॥

devadeva jagannātha śaraṇāgatavatsala |nānyastrātāsti me kaścittvadṛte parameśvara || 19||

भीतोऽस्मि कालवशगोऽस्मि निराश्रयोऽस्मिखिन्नोऽस्मि दुःखजलधौ पतितोऽस्मि शम्भो ।आर्त्तोऽस्मि मोहपटलेन समावृतोऽस्मि त्वांचन्द्रचूड शरणं समुपागतोऽस्मि ॥ २०॥

bhīto'smi kālavaśago'smi nirāśrayo'smikhinno'smi duḥkhajaladhau patito'smi śambho |ārtto'smi mohapaṭalena samāvṛto'smi tvāṃcandracūḍa śaraṇaṃ samupāgato'smi || 20||

आशिखान्तं निमग्नोऽस्मि दुस्तरे भवकर्दमे ।प्रसीद कृपया शम्भो पादाग्रेणोद्धरस्व माम् ॥ २१॥

āśikhāntaṃ nimagno'smi dustare bhavakardame |prasīda kṛpayā śambho pādāgreṇoddharasva mām || 21||

श्रुत्वा मे भवभीतस्य भगवन्करुणा गिरः ।तथा कुरु यथा भूयो न बाधन्ते भवापदः ॥ २२॥

śrutvā me bhavabhītasya bhagavankaruṇā giraḥ |tathā kuru yathā bhūyo na bādhante bhavāpadaḥ || 22||

समयशतविलुप्तं भक्तिहीनं कुचैलंमलिनवसनगात्रं निर्दयं पापशीलम् ।रविजभ्रुकुटिभीतं रोगिणं प्राप्तदुःखंखलजनपरिभूतं रक्ष मां सर्वशक्ते ॥ २३॥

samayaśataviluptaṃ bhaktihīnaṃ kucailaṃmalinavasanagātraṃ nirdayaṃ pāpaśīlam |ravijabhrukuṭibhītaṃ rogiṇaṃ prāptaduḥkhaṃkhalajanaparibhūtaṃ rakṣa māṃ sarvaśakte || 23||

आपन्नोऽस्मि शरण्योऽसि सर्वावस्थासु सर्वदा ।भगवंस्त्वां प्रपन्नोऽस्मि रक्ष मां शरणागतम् ॥ २४॥

āpanno'smi śaraṇyo'si sarvāvasthāsu sarvadā |bhagavaṃstvāṃ prapanno'smi rakṣa māṃ śaraṇāgatam || 24||

जातस्य जायमानस्य गर्भस्थस्यापि देहिनः ।माभूत्तत्र कुले जन्म यत्र शम्भुर्न दैवतम् ॥ २५॥

jātasya jāyamānasya garbhasthasyāpi dehinaḥ |mābhūttatra kule janma yatra śambhurna daivatam || 25||

शङ्करस्य च ये भक्ताः शान्तास्तद्गतमानसाः ।तेषां दासस्य दासोऽहं भूयां जन्मनि जन्मनि ॥ २६॥

śaṅkarasya ca ye bhaktāḥ śāntāstadgatamānasāḥ |teṣāṃ dāsasya dāso'haṃ bhūyāṃ janmani janmani || 26||

नमस्कारादिसंयुक्तं शिवैत्यक्षरद्वयम् ।जिह्वाग्रे वर्तते यस्य सफलं तस्य जीवितम् ॥ २७॥

namaskārādisaṃyuktaṃ śivaityakṣaradvayam |jihvāgre vartate yasya saphalaṃ tasya jīvitam || 27||

यत्कृतं यत्करिष्यामि तत्सर्वं न मया कृतम् ।त्वया कृतं तु फलभुक्त्वमेव परमेश्वर ॥ २८॥

yatkṛtaṃ yatkariṣyāmi tatsarvaṃ na mayā kṛtam |tvayā kṛtaṃ tu phalabhuktvameva parameśvara || 28||

यदक्षरपदभ्रष्टं मात्राहीनं च यद्गतम् ।मया दासेन विज्ञप्तं क्षम्यतां परमेश्वर ॥ २९॥

yadakṣarapadabhraṣṭaṃ mātrāhīnaṃ ca yadgatam |mayā dāsena vijñaptaṃ kṣamyatāṃ parameśvara || 29||

इति श्रीरावणकृता दीनाक्रन्दनस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīrāvaṇakṛtā dīnākrandanastutiḥ samāptā |