शिवस्तोत्रम् (देवैः कृतं ०७ लिङ्गपुराणान्तर्गतम् य एष भगवान् रुद्रो ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः) Devaih Kritam 07 Shiva Stotram

देवा ऊचुः ।य एष भगवान् रुद्रो ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः ।स्कन्दश्चापि तथा चेन्द्रो भुवनानि चतुर्दश ।अश्विनौ ग्रहताराश्च नक्षत्राणि च खं दिशः ॥ १॥

devā ūcuḥ |ya eṣa bhagavān rudro brahmaviṣṇumaheśvarāḥ |skandaścāpi tathā cendro bhuvanāni caturdaśa |aśvinau grahatārāśca nakṣatrāṇi ca khaṃ diśaḥ || 1||

भूतानि च तथा सूर्यः सोमश्चाष्टौ ग्रहास्तथा ।प्राणः कालो यमो मृत्युरमृतः परमेश्वरः ॥ २॥

bhūtāni ca tathā sūryaḥ somaścāṣṭau grahāstathā |prāṇaḥ kālo yamo mṛtyuramṛtaḥ parameśvaraḥ || 2||

भूतं भव्यं भविष्यच्च वर्तमानं महेश्वरः ।विश्वं कृत्स्नं जगत्सर्वं सत्यं तस्मै नमो नमः ॥ ३॥

bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyacca vartamānaṃ maheśvaraḥ |viśvaṃ kṛtsnaṃ jagatsarvaṃ satyaṃ tasmai namo namaḥ || 3||

त्वमादौ च तथा भूतो भूर्भुवः स्वस्तथैव च ।अन्ते त्वं विश्वरूपोऽसि शीर्षं तु जगतः सदा ॥ ४॥

tvamādau ca tathā bhūto bhūrbhuvaḥ svastathaiva ca |ante tvaṃ viśvarūpo'si śīrṣaṃ tu jagataḥ sadā || 4||

ब्रह्मैकस्त्वं द्वित्रिधार्थमधश्च त्वं सुरेश्वरः ।शान्तिश्च त्वं तथा पुष्टिस्तुष्टिश्चाप्यहुतं हुतम् ॥ ५॥

brahmaikastvaṃ dvitridhārthamadhaśca tvaṃ sureśvaraḥ |śāntiśca tvaṃ tathā puṣṭistuṣṭiścāpyahutaṃ hutam || 5||

विश्वं चैव तथाऽविश्वं दत्तं वाऽदत्तमीश्वरम् ।कृतं चाप्यकृतं देवं परमप्यपरं ध्रुवम् ।परायणं सतां चैव ह्यसतामपि शङ्करम् ॥ ६॥

viśvaṃ caiva tathā'viśvaṃ dattaṃ vā'dattamīśvaram |kṛtaṃ cāpyakṛtaṃ devaṃ paramapyaparaṃ dhruvam |parāyaṇaṃ satāṃ caiva hyasatāmapi śaṅkaram || 6||

अपाम सोमममृता अभूमागन्म ज्योतिरविदाम देवान् ।किं नूनमस्मान्कृणवदरातिः किमु धूर्तिरमृतं मर्त्यस्य ॥ ७॥

apāma somamamṛtā abhūmāganma jyotiravidāma devān |kiṃ nūnamasmānkṛṇavadarātiḥ kimu dhūrtiramṛtaṃ martyasya || 7||

एतज्जगद्धितं दिव्यमक्षरं सूक्ष्ममव्ययम् ॥ ८॥

etajjagaddhitaṃ divyamakṣaraṃ sūkṣmamavyayam || 8||

प्राजापत्यं पवित्रं च सौम्यमग्राह्यमव्ययम् ।अग्राह्येणापि वा ग्राह्यं वायव्येन समीरणः ॥ ९॥

prājāpatyaṃ pavitraṃ ca saumyamagrāhyamavyayam |agrāhyeṇāpi vā grāhyaṃ vāyavyena samīraṇaḥ || 9||

सौम्येन सौम्यं ग्रसति तेजसा स्वेन लीलया ।तस्मै नमोऽपसंहर्त्रे महाग्रासाय शूलिने ॥ १०॥

saumyena saumyaṃ grasati tejasā svena līlayā |tasmai namo'pasaṃhartre mahāgrāsāya śūline || 10||

हृदिस्था देवताः सर्वा हृदि प्राणे प्रतिष्ठिताः ।हृदि त्वमसि यो नित्यं तिस्रो मात्राः परस्तु सः ॥ ११॥

hṛdisthā devatāḥ sarvā hṛdi prāṇe pratiṣṭhitāḥ |hṛdi tvamasi yo nityaṃ tisro mātrāḥ parastu saḥ || 11||

शिरश्चोत्तरतश्चैव पादौ दक्षिणतस्तथा ।यो वै चोत्तरतः साक्षात्स ओङ्कारः सनातनः ॥ १२॥

śiraścottarataścaiva pādau dakṣiṇatastathā |yo vai cottarataḥ sākṣātsa oṅkāraḥ sanātanaḥ || 12||

ॐ कारो यः स एवेह प्रणवो व्याप्य तिष्ठति ।अनन्तस्तारसूक्ष्मं च शुक्लं वैद्युतमेव च ॥ १३॥

oṃ kāro yaḥ sa eveha praṇavo vyāpya tiṣṭhati |anantastārasūkṣmaṃ ca śuklaṃ vaidyutameva ca || 13||

परं ब्रह्मा स ईशान एको रुद्रः स एव च ।भवान्महेश्वरः साक्षान्महादेवो न संशयः ॥ १४॥

paraṃ brahmā sa īśāna eko rudraḥ sa eva ca |bhavānmaheśvaraḥ sākṣānmahādevo na saṃśayaḥ || 14||

ऊर्ध्वमुन्नामयत्येव स ओङ्कारः प्रकीर्तितः ।प्राणानवति यस्तस्मात् प्रणवः परिकीर्तितः ॥ १५॥

ūrdhvamunnāmayatyeva sa oṅkāraḥ prakīrtitaḥ |prāṇānavati yastasmāt praṇavaḥ parikīrtitaḥ || 15||

सर्वं व्याप्नोति यस्तस्मात्सर्वव्यापी सनातनः ।ब्रह्मा हरिश्च भगवानाद्यन्तं नोपलब्धवान् ॥ १६॥

sarvaṃ vyāpnoti yastasmātsarvavyāpī sanātanaḥ |brahmā hariśca bhagavānādyantaṃ nopalabdhavān || 16||

तथान्ये च ततोऽनन्तो रुद्रः परमकारणम् ।यस्तारयति संसारात्तार इत्यभिधीयते ॥ १७॥

tathānye ca tato'nanto rudraḥ paramakāraṇam |yastārayati saṃsārāttāra ityabhidhīyate || 17||

सूक्ष्मो भूत्वा शरीराणि सर्वदा ह्यधितिष्ठति ।तस्मात्सूक्ष्मः समाख्यातो भगवन्नीललोहितः ॥ १८॥

sūkṣmo bhūtvā śarīrāṇi sarvadā hyadhitiṣṭhati |tasmātsūkṣmaḥ samākhyāto bhagavannīlalohitaḥ || 18||

नीलश्च लोहितश्चैव प्रधानपुरुषान्वयात् ।स्कन्दतेऽस्य यतः शुक्रं तथा शुक्रमपैति च ॥ १९॥

nīlaśca lohitaścaiva pradhānapuruṣānvayāt |skandate'sya yataḥ śukraṃ tathā śukramapaiti ca || 19||

विद्योतयति यस्तस्माद्वैद्युतः परिगीयते ।बृहत्त्वाद्बृंहणत्वाच्च बृहते च परापरे ॥ २०॥

vidyotayati yastasmādvaidyutaḥ parigīyate |bṛhattvādbṛṃhaṇatvācca bṛhate ca parāpare || 20||

तस्माद्बृंहति यस्माद्धि परं ब्रह्मेति कीर्तितम् ।अद्वितीयोऽथ भगवांस्तुरीयः परमेश्वरः ॥ २१॥

tasmādbṛṃhati yasmāddhi paraṃ brahmeti kīrtitam |advitīyo'tha bhagavāṃsturīyaḥ parameśvaraḥ || 21||

ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशां चक्षुरीश्वरम् ।ईशानमिन्द्रसूरयः सर्वेषामपि सर्वदा ॥ २२॥

īśānamasya jagataḥ svardṛśāṃ cakṣurīśvaram |īśānamindrasūrayaḥ sarveṣāmapi sarvadā || 22||

ईशानः सर्वविद्यानां यत्तदीशान उच्यते ।यदीक्षते च भगवान्निरीक्ष्यमिति चाज्ञया ॥ २३॥

īśānaḥ sarvavidyānāṃ yattadīśāna ucyate |yadīkṣate ca bhagavānnirīkṣyamiti cājñayā || 23||

आत्मज्ञानं महादेवो योगं गमयति स्वयम् ।भगवांश्चोच्यते देवो देवदेवो महेश्वरः ॥ २४॥

ātmajñānaṃ mahādevo yogaṃ gamayati svayam |bhagavāṃścocyate devo devadevo maheśvaraḥ || 24||

सर्वांल्लोकान् क्रमेणैव यो गृह्णति महेश्वरः ।विसृजत्येष देवेशो वासयत्यपि लीलया ॥ २५॥

sarvāṃllokān krameṇaiva yo gṛhṇati maheśvaraḥ |visṛjatyeṣa deveśo vāsayatyapi līlayā || 25||

एषो हि देवः प्रदिशोऽनुसर्वाः पूर्वो हि जातः स उ गर्भे अन्तः ।स एव जातः स जनिष्यमाणः प्रत्यङ्मुखास्तिष्ठति सर्वतोमुखः ॥ २६॥

eṣo hi devaḥ pradiśo'nusarvāḥ pūrvo hi jātaḥ sa u garbhe antaḥ |sa eva jātaḥ sa janiṣyamāṇaḥ pratyaṅmukhāstiṣṭhati sarvatomukhaḥ || 26||

उपासितव्यं यत्नेन तदेतत्सद्भिरव्ययम् ।यतो वाचो निवर्तन्ते ह्यप्राप्य मनसा सह ॥ २७॥

upāsitavyaṃ yatnena tadetatsadbhiravyayam |yato vāco nivartante hyaprāpya manasā saha || 27||

तदग्रहणमेवेह यद्वाग्वदति यत्नतः ।अपरं च परं वेति परायणमिति स्वयम् ॥ २८॥

tadagrahaṇameveha yadvāgvadati yatnataḥ |aparaṃ ca paraṃ veti parāyaṇamiti svayam || 28||

वदन्ति वाचः सर्वज्ञः शङ्करं नीललोहितम् ।एष सर्वो नमस्तस्मै पुरुषः पिङ्गलः शिवः ॥ २९॥

vadanti vācaḥ sarvajñaḥ śaṅkaraṃ nīlalohitam |eṣa sarvo namastasmai puruṣaḥ piṅgalaḥ śivaḥ || 29||

स एष स महारुद्रो विश्वं भूतं भविष्यति ।भुवनं बहुधा जातं जायमानमितस्ततः ॥ ३०॥

sa eṣa sa mahārudro viśvaṃ bhūtaṃ bhaviṣyati |bhuvanaṃ bahudhā jātaṃ jāyamānamitastataḥ || 30||

हिरण्यबाहुर्भगवान् हिरण्यपतिरीश्वरः ।अम्बिकापतिरीशानो हेमरेता वृषध्वजः ॥ ३१॥

hiraṇyabāhurbhagavān hiraṇyapatirīśvaraḥ |ambikāpatirīśāno hemaretā vṛṣadhvajaḥ || 31||

उमापतिर्विरूपाक्षो विश्वसृग्विश्ववाहनः ।ब्रह्माणं विदधे योऽसौ पुत्रमग्रे सनातनम् ॥ ३२॥

umāpatirvirūpākṣo viśvasṛgviśvavāhanaḥ |brahmāṇaṃ vidadhe yo'sau putramagre sanātanam || 32||

प्रहिणोति स्म तस्यैव ज्ञानमात्मप्रकाशकम् ।तमेकं पुरुषं रुद्रं पुरुहूतं पुरुष्टुतम् ॥ ३३॥

prahiṇoti sma tasyaiva jñānamātmaprakāśakam |tamekaṃ puruṣaṃ rudraṃ puruhūtaṃ puruṣṭutam || 33||

बालाग्रमात्रं हृदयस्य मध्ये विश्वं देवं वह्निरूपं वरेण्यम् ।तमात्मस्थं येऽनुपश्यन्ति धीरास्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ ३४॥

bālāgramātraṃ hṛdayasya madhye viśvaṃ devaṃ vahnirūpaṃ vareṇyam |tamātmasthaṃ ye'nupaśyanti dhīrāsteṣāṃ śāntiḥ śāśvatī netareṣām || 34||

महतो यो महीयांश्च ह्यणोरप्यणुरव्ययः ।गुहायां निहितश्चात्मा जन्तोरस्य महेश्वरः ॥ ३५॥

mahato yo mahīyāṃśca hyaṇorapyaṇuravyayaḥ |guhāyāṃ nihitaścātmā jantorasya maheśvaraḥ || 35||

वेश्मभूतोऽस्य विश्वस्य कमलस्थो हृदि स्वयम् ।गह्वरं गहनं तत्स्थं तस्यान्तश्चोर्ध्वतः स्थितः ॥ ३६॥

veśmabhūto'sya viśvasya kamalastho hṛdi svayam |gahvaraṃ gahanaṃ tatsthaṃ tasyāntaścordhvataḥ sthitaḥ || 36||

तत्रापि दह्रं गगनमोङ्कारं परमेश्वरम् ।बालाग्रमात्रं तन्मध्ये ऋतं परमकारणम् ॥ ३७॥

tatrāpi dahraṃ gaganamoṅkāraṃ parameśvaram |bālāgramātraṃ tanmadhye ṛtaṃ paramakāraṇam || 37||

सत्यं ब्रह्म महादेवं पुरुषं कृष्णपिङ्गलम् ।ऊर्ध्वरतेसमीशानं विरूपाक्षमजोद्भवम् ॥ ३८॥

satyaṃ brahma mahādevaṃ puruṣaṃ kṛṣṇapiṅgalam |ūrdhvaratesamīśānaṃ virūpākṣamajodbhavam || 38||

अधितिष्ठति योनिं यो योनिं वाचैक ईश्वरः ।देहं पञ्चविधं येन तमीशानं पुरातनम् ॥ ३९॥

adhitiṣṭhati yoniṃ yo yoniṃ vācaika īśvaraḥ |dehaṃ pañcavidhaṃ yena tamīśānaṃ purātanam || 39||

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे अष्टादशाध्यायान्तर्गतंदेवैः कृतं शिवस्तोत्रं समाप्तम् ।लिङ्गपुराण । उत्तरभाग । अध्याय १८/१३९॥लिन्गपुराण । उत्तरभाग । अध्याय १८/१-३९॥

iti śrīliṅgamahāpurāṇe uttarabhāge aṣṭādaśādhyāyāntargataṃdevaiḥ kṛtaṃ śivastotraṃ samāptam |liṅgapurāṇa | uttarabhāga | adhyāya 18/139||lingapurāṇa | uttarabhāga | adhyāya 18/1-39||