शमाप्तुं शङ्करार्चनोपदेशम् ब्रह्माप्रोक्तं Brahmaproktam Shamaptum Shankararchanopadesham

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)ब्रह्मा इन्द्र संवादेब्रह्मोवाचइन्द्राद्य न त्वया सम्यक् पूजितः पार्वतीपतिः ।तेनैव व्याकुलं जातं तव चित्तमनाकुलम् ॥ १३५॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)brahmā indra saṃvādebrahmovācaindrādya na tvayā samyak pūjitaḥ pārvatīpatiḥ |tenaiva vyākulaṃ jātaṃ tava cittamanākulam || 135||

येन न क्रियते नित्यं यथाविधि शिवार्चनम् ।तेन दुःखानि सर्वाणि प्राप्यन्ते नात्र संशयः ॥ १३६॥

yena na kriyate nityaṃ yathāvidhi śivārcanam |tena duḥkhāni sarvāṇi prāpyante nātra saṃśayaḥ || 136||

दुःखालया भवन्त्येव सर्वे त्यक्त शिवार्चनाः ।त्यक्तेशपूजनैरेव प्राप्यते दुःखमन्वहम् ॥ १३७॥

duḥkhālayā bhavantyeva sarve tyakta śivārcanāḥ |tyakteśapūjanaireva prāpyate duḥkhamanvaham || 137||

शङ्करं शङ्करं नित्यं यो नार्चयति सादरम् ।न तस्य सुखलेशोऽपि सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १३८॥

śaṅkaraṃ śaṅkaraṃ nityaṃ yo nārcayati sādaram |na tasya sukhaleśo'pi satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ || 138||

यथा दुःखवशं यान्ति शङ्करेतरपूजकाः ।तथा दुःखवशं यन्ति त्यक्तशङ्करपूजनाः ॥ १३९॥

yathā duḥkhavaśaṃ yānti śaṅkaretarapūjakāḥ |tathā duḥkhavaśaṃ yanti tyaktaśaṅkarapūjanāḥ || 139||

शङ्करं सम्यगाराध्य प्राप्नुवन्तीशमन्वहम् ।शङ्कराराधने त्यक्ते कथं शमुपलभ्यते ॥ १४०॥

śaṅkaraṃ samyagārādhya prāpnuvantīśamanvaham |śaṅkarārādhane tyakte kathaṃ śamupalabhyate || 140||

शङ्करार्चनमेवैकं परमानन्दसाधनम् ।तदन्यन्न श्रुतं वज्रिन्परमानन्दसाधनम् ॥ १४१॥

śaṅkarārcanamevaikaṃ paramānandasādhanam |tadanyanna śrutaṃ vajrinparamānandasādhanam || 141||

देवेष्वन्येषु वा वज्रिन् शङ्करान्यो न शङ्करः ।ततः शमाप्तुं कुर्वन्ति शङ्कराराधनं द्विजाः ॥ १४२॥

deveṣvanyeṣu vā vajrin śaṅkarānyo na śaṅkaraḥ |tataḥ śamāptuṃ kurvanti śaṅkarārādhanaṃ dvijāḥ || 142||

शमाप्तुं यतते यस्तु विना शङ्करपूजनम् ।स मूर्ख इति विज्ञेयो नेतरो मूर्ख उच्यते ॥ १४३॥

śamāptuṃ yatate yastu vinā śaṅkarapūjanam |sa mūrkha iti vijñeyo netaro mūrkha ucyate || 143||

कायेन मनसा वाचा ये शङ्करमुपासते ।ते पण्डिता इति ज्ञेयाः पूज्यास्ते धनिभिर्धनैः ॥ १४४॥

kāyena manasā vācā ye śaṅkaramupāsate |te paṇḍitā iti jñeyāḥ pūjyāste dhanibhirdhanaiḥ || 144||

शङ्करासक्तचित्तानां न दूरे शं ततः सदा ।शङ्कराराधनं कार्यं शमर्थिभिरहनिशम् ॥ १४५॥

śaṅkarāsaktacittānāṃ na dūre śaṃ tataḥ sadā |śaṅkarārādhanaṃ kāryaṃ śamarthibhirahaniśam || 145||

स्वर्गापवर्गफलदं शङ्करं लोकशङ्करम् ।ये पूजयन्ति सततं धन्यास्ते नात्र संशयः ॥ १४६॥

svargāpavargaphaladaṃ śaṅkaraṃ lokaśaṅkaram |ye pūjayanti satataṃ dhanyāste nātra saṃśayaḥ || 146||

भगवान्पार्वतीनाथः सर्वाभीष्टफलप्रदः ।स एव पूज्यते नित्यं तस्य दुःखं न सर्वथा ॥ १४७॥

bhagavānpārvatīnāthaḥ sarvābhīṣṭaphalapradaḥ |sa eva pūjyate nityaṃ tasya duḥkhaṃ na sarvathā || 147||

बहवो मुनयः पूर्वमुमाकान्तस्य पूजया ।दुःखपाशविनिर्मुक्ताः शङ्करं समुपाययुः ॥ १४८॥

bahavo munayaḥ pūrvamumākāntasya pūjayā |duḥkhapāśavinirmuktāḥ śaṅkaraṃ samupāyayuḥ || 148||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते ब्रह्माप्रोक्तं शमाप्तुं शङ्करार्चनोपदेशं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २५। १३५१४८॥

|| iti śivarahasyāntargate brahmāproktaṃ śamāptuṃ śaṅkarārcanopadeśaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 25| 135148||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः २५ ।१३५-१४८॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 25 | 135-148||