अपराधस्तवः Aparadha Stava

शम्भो शङ्कर शान्त शाश्वत शिव स्थाणो भवोमापतेभूतेश त्रिपुरान्तक त्रिनयन श्रीकण्ठ कालान्तक ।शर्वोग्राभय भर्ग भीम जगतां नाथाक्षय श्रीनिधेरुद्रेशान महेश्वरेश्वर महायोगीशतुभ्यं नमः ॥ १॥

śambho śaṅkara śānta śāśvata śiva sthāṇo bhavomāpatebhūteśa tripurāntaka trinayana śrīkaṇṭha kālāntaka |śarvogrābhaya bharga bhīma jagatāṃ nāthākṣaya śrīnidherudreśāna maheśvareśvara mahāyogīśatubhyaṃ namaḥ || 1||

स्वामिन् सर्वजगद्गुरो हर महालीलाक्षमाक्षेत्रसच्चिद्रूपाखिलभूतभाव्यजगतां नाथ प्रपन्नार्तिहन् ।पापघ्नाशुभपाशदुःखभयहृद्भक्तेष्टद ज्ञानदश्रीदातर्क्य षडङ्ग मोक्षण महायोगीश तुभ्यं नमः ॥ २॥

svāmin sarvajagadguro hara mahālīlākṣamākṣetrasaccidrūpākhilabhūtabhāvyajagatāṃ nātha prapannārtihan |pāpaghnāśubhapāśaduḥkhabhayahṛdbhakteṣṭada jñānadaśrīdātarkya ṣaḍaṅga mokṣaṇa mahāyogīśa tubhyaṃ namaḥ || 2||

क्रूरं कष्टतरं विनष्टहृदयं भ्रष्टं शठं निष्ठुरंनिर्लज्जं कृपणं कृतघ्नमशुचिं बह्वाशिनं हिंसकम् ।आशापाशशतप्रबद्धमनसं दुष्कीर्तिभाजं जडंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ३॥

krūraṃ kaṣṭataraṃ vinaṣṭahṛdayaṃ bhraṣṭaṃ śaṭhaṃ niṣṭhuraṃnirlajjaṃ kṛpaṇaṃ kṛtaghnamaśuciṃ bahvāśinaṃ hiṃsakam |āśāpāśaśataprabaddhamanasaṃ duṣkīrtibhājaṃ jaḍaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 3||

मूर्खं बालमतिं स्वधर्मरहितं धर्मार्थहीनं खलंकामान्धं क्षणिकं कदर्थनपरं दौश्शील्यजन्मस्थलम् ।अज्ञं लुब्धमसत्यनिष्ठमधमं प्रज्ञायशोवर्जितंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ४॥

mūrkhaṃ bālamatiṃ svadharmarahitaṃ dharmārthahīnaṃ khalaṃkāmāndhaṃ kṣaṇikaṃ kadarthanaparaṃ dauśśīlyajanmasthalam |ajñaṃ lubdhamasatyaniṣṭhamadhamaṃ prajñāyaśovarjitaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 4||

क्षुद्रं दुर्भगमल्पसत्त्वमलसं भग्नव्रतं रागिणंभीरुं डाम्भिकमीर्ष्यकं व्यसनिनं पापात्मकं सूतकम् ।आधिव्याधिनिपीडितं जडधियं सद्भिः सदा निन्दितंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ५॥

kṣudraṃ durbhagamalpasattvamalasaṃ bhagnavrataṃ rāgiṇaṃbhīruṃ ḍāmbhikamīrṣyakaṃ vyasaninaṃ pāpātmakaṃ sūtakam |ādhivyādhinipīḍitaṃ jaḍadhiyaṃ sadbhiḥ sadā ninditaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 5||

आकाङ्क्षाश्रयमार्यवर्तिविमुखं क्षीणं गुणद्वेषिणंधूर्तं दुर्गुणमत्यशुद्धहृदयं सर्वत्र सन्देहिनम् ।दीनं पापरतं समस्त विषयेष्वासक्तमन्यायिनंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ६॥

ākāṅkṣāśrayamāryavartivimukhaṃ kṣīṇaṃ guṇadveṣiṇaṃdhūrtaṃ durguṇamatyaśuddhahṛdayaṃ sarvatra sandehinam |dīnaṃ pāparataṃ samasta viṣayeṣvāsaktamanyāyinaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 6||

अश्रद्धं गतपौरुषं कुपथगं जाज्वल्यमानं हृषासंसारार्णवमग्नमूर्मितरलं नीचप्रियं निर्दयम् ।वैराग्यानतिदानयोगनियमद्वेष्टारमुन्मादिनंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ७॥

aśraddhaṃ gatapauruṣaṃ kupathagaṃ jājvalyamānaṃ hṛṣāsaṃsārārṇavamagnamūrmitaralaṃ nīcapriyaṃ nirdayam |vairāgyānatidānayoganiyamadveṣṭāramunmādinaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 7||

द्वन्द्वग्रस्तसमस्तवृत्तिकुशलं सत्सङ्गविद्वेषिणंदुःसङ्गप्रियमप्रतिष्ठवचनं कामातुरं तस्करम् ।शैवज्ञानपराङ्मुखं खलजनव्यापारपारङ्गतंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ८॥

dvandvagrastasamastavṛttikuśalaṃ satsaṅgavidveṣiṇaṃduḥsaṅgapriyamapratiṣṭhavacanaṃ kāmāturaṃ taskaram |śaivajñānaparāṅmukhaṃ khalajanavyāpārapāraṅgataṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 8||

दुर्मत्यावमतिप्रवृद्धरजसं सद्वृद्धसेवारिपुंसद्धर्मेष्वसमुत्सुकं गुरुजने मान्येषु चात्युद्धतम् ।शिष्टाशिष्टकरप्रियं च सततं दुष्टस्य तुष्टिप्रदंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ९॥

durmatyāvamatipravṛddharajasaṃ sadvṛddhasevāripuṃsaddharmeṣvasamutsukaṃ gurujane mānyeṣu cātyuddhatam |śiṣṭāśiṣṭakarapriyaṃ ca satataṃ duṣṭasya tuṣṭipradaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 9||

स्वप्नेऽप्युत्तमगन्धपुष्पनिकरैरीशार्चनावर्जितंध्यानाध्यानविचारणागुणरिपुं तुच्छं मदोच्छृङ्खलम् ।दारिद्र्यास्पदमात्मवैरिवशगं तापत्रयस्याश्रयंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १०॥

svapne'pyuttamagandhapuṣpanikarairīśārcanāvarjitaṃdhyānādhyānavicāraṇāguṇaripuṃ tucchaṃ madocchṛṅkhalam |dāridryāspadamātmavairivaśagaṃ tāpatrayasyāśrayaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 10||

आत्मातिस्तुतिकारिणं परमहानिन्दाकरं निन्दितंलुण्टाकं पतितं विपर्ययगतस्वान्तं सदा याचकम् ।व्याक्रोशाद्विहतस्वकार्यनिचयं सर्वापदां सञ्चयंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ११॥

ātmātistutikāriṇaṃ paramahānindākaraṃ ninditaṃluṇṭākaṃ patitaṃ viparyayagatasvāntaṃ sadā yācakam |vyākrośādvihatasvakāryanicayaṃ sarvāpadāṃ sañcayaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 11||

कृत्याकृत्यविचारवर्जितमतिं व्रात्यं महावञ्चकंदुर्बुद्धिं मदमानमत्सरनिधिं दुर्वृत्तवृत्त्याश्रयम् ।मिथ्याज्ञानिनमार्यकण्टकमलं लोकत्रये दूषितंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १२॥

kṛtyākṛtyavicāravarjitamatiṃ vrātyaṃ mahāvañcakaṃdurbuddhiṃ madamānamatsaranidhiṃ durvṛttavṛttyāśrayam |mithyājñāninamāryakaṇṭakamalaṃ lokatraye dūṣitaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 12||

दुष्कर्मप्रचये प्रहृष्टहृदयं क्लेशैश्च सम्पीडितंचार्वाकं कुमतिं कुचेलमलसं कार्पण्यजन्मस्थलम् ।भार्यापुत्रगृहादिसक्तमनसं गाम्भीर्यधैर्यच्युतंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १३॥

duṣkarmapracaye prahṛṣṭahṛdayaṃ kleśaiśca sampīḍitaṃcārvākaṃ kumatiṃ kucelamalasaṃ kārpaṇyajanmasthalam |bhāryāputragṛhādisaktamanasaṃ gāmbhīryadhairyacyutaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 13||

चित्तक्षोभकरं कलङ्कहृदयं शोकास्पदं लोलुपंसारासारविचारहीनमनसं नीचप्रियं नीरसम् ।मत्तोन्मत्तनिकृष्टनष्टचकितं शून्यं हृदालापिनंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १४॥

cittakṣobhakaraṃ kalaṅkahṛdayaṃ śokāspadaṃ lolupaṃsārāsāravicārahīnamanasaṃ nīcapriyaṃ nīrasam |mattonmattanikṛṣṭanaṣṭacakitaṃ śūnyaṃ hṛdālāpinaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 14||

आत्मज्ञानविहीनमात्मविमुखं सर्वात्मभावद्विषंसङ्कल्पैर्बहुभिर्विभिन्नहृदयं दैत्यप्रसक्तं सदा ।मर्माविद्वचनं कठोरहृदयं मित्रद्रुहं चुम्बकंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १५॥

ātmajñānavihīnamātmavimukhaṃ sarvātmabhāvadviṣaṃsaṅkalpairbahubhirvibhinnahṛdayaṃ daityaprasaktaṃ sadā |marmāvidvacanaṃ kaṭhorahṛdayaṃ mitradruhaṃ cumbakaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 15||

वेदोक्ताचरणाशिवात्मचरितं स्वेच्छाप्रवृत्तिं सदासच्छास्नेष्वपरागिणं प्रियतमालक्ष्मीगुणावेष्टितम् ।दाक्षिण्यप्रतिपन्नताविरहितं स्वार्थैकदृष्टिं सदाकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १६॥

vedoktācaraṇāśivātmacaritaṃ svecchāpravṛttiṃ sadāsacchāsneṣvaparāgiṇaṃ priyatamālakṣmīguṇāveṣṭitam |dākṣiṇyapratipannatāvirahitaṃ svārthaikadṛṣṭiṃ sadākāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 16||

सत्यत्यागदयाक्षमाशमदमाद्यर्थानभिज्ञात्मकंदेवब्राह्मणगोव्रजातिथिपितृज्ञानात्मकापूजकम् ।विश्वस्तेष्वपकारवञ्चनपरं मैत्रीरिपुं दुर्जनंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषकरं पाहि माम् ॥ १७॥

satyatyāgadayākṣamāśamadamādyarthānabhijñātmakaṃdevabrāhmaṇagovrajātithipitṛjñānātmakāpūjakam |viśvasteṣvapakāravañcanaparaṃ maitrīripuṃ durjanaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣakaraṃ pāhi mām || 17||

कृत्वाधर्ममतिं कथञ्चिदपरः को मत्समोऽस्मिन्भवेदित्येवं बहुजल्पिनं कुपुरुषं भ्रान्त्याश्रयं राक्षसम् ।दृष्टादृष्टसुखैषिणं बत मुदा मुक्त्वा शिवाराधनंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १८॥

kṛtvādharmamatiṃ kathañcidaparaḥ ko matsamo'sminbhavedityevaṃ bahujalpinaṃ kupuruṣaṃ bhrāntyāśrayaṃ rākṣasam |dṛṣṭādṛṣṭasukhaiṣiṇaṃ bata mudā muktvā śivārādhanaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 18||

मार्जालाखुबकाश्वकुक्कुटकपिक्रोडाहिवृत्तिं सदातीर्थध्वाङ्क्षमनर्थकं परसुखे सन्तापिनं दुःसहम् ।त्यक्तोपायममेयकाङ्क्षिणमहो शुण्ठं च चोरोपमंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ १९॥

mārjālākhubakāśvakukkuṭakapikroḍāhivṛttiṃ sadātīrthadhvāṅkṣamanarthakaṃ parasukhe santāpinaṃ duḥsaham |tyaktopāyamameyakāṅkṣiṇamaho śuṇṭhaṃ ca coropamaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 19||

अस्पृश्यं विकलं कुधैर्यमखिले दोषे स्वकीये गुणंपश्यन्तं चलमात्मकार्यनिरतं पूज्यं विषादात्मकम् ।चिन्ताशोकपरीतचेतसमलं सर्वाशुभानां पदंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २०॥

aspṛśyaṃ vikalaṃ kudhairyamakhile doṣe svakīye guṇaṃpaśyantaṃ calamātmakāryanirataṃ pūjyaṃ viṣādātmakam |cintāśokaparītacetasamalaṃ sarvāśubhānāṃ padaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 20||

दुष्पूरस्वककुक्षिपूरणपरं भारं भुवः केवलंदासीमेषखरस्वभावमपटुं सम्मानने भाजने ।रिक्तं बालकदीर्घसूत्रिणमलं हृच्छल्यशीलं सदाकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि भाम् ॥ २१॥

duṣpūrasvakakukṣipūraṇaparaṃ bhāraṃ bhuvaḥ kevalaṃdāsīmeṣakharasvabhāvamapaṭuṃ sammānane bhājane |riktaṃ bālakadīrghasūtriṇamalaṃ hṛcchalyaśīlaṃ sadākāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi bhām || 21||

अत्यादेशिनमुत्तमस्थितिमतां सन्त्यागिनं नास्तिकंरन्ध्रान्वेषिणमन्धमूकबधिरं शम्भोस्तु विश्वात्मनः ।माहात्म्य श्रवणस्तुतीक्षणविधौ माहेश्वरा वत्सलंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २२॥

atyādeśinamuttamasthitimatāṃ santyāginaṃ nāstikaṃrandhrānveṣiṇamandhamūkabadhiraṃ śambhostu viśvātmanaḥ |māhātmya śravaṇastutīkṣaṇavidhau māheśvarā vatsalaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 22||

दुष्कार्यालघुभारवाहनपशुं तृष्णातृणग्राहिणंसंसारार्णवदुःखपङ्कपतितं यान्तं सदाधो भृशम् ।स्वत्वाहन्त्वममत्वमोहमकरैराकृष्यमाणं सदाकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २३॥

duṣkāryālaghubhāravāhanapaśuṃ tṛṣṇātṛṇagrāhiṇaṃsaṃsārārṇavaduḥkhapaṅkapatitaṃ yāntaṃ sadādho bhṛśam |svatvāhantvamamatvamohamakarairākṛṣyamāṇaṃ sadākāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 23||

भ्रष्टं सर्वजुगुप्सितं परहितव्याघातिनं तामसंसम्भ्रान्तं चपलं विधानविहितव्यापारविद्वेषिणम् ।शम्भो त्वत्पदभक्तिहीनमदृढं सम्मूढमात्मद्विषंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २४॥

bhraṣṭaṃ sarvajugupsitaṃ parahitavyāghātinaṃ tāmasaṃsambhrāntaṃ capalaṃ vidhānavihitavyāpāravidveṣiṇam |śambho tvatpadabhaktihīnamadṛḍhaṃ sammūḍhamātmadviṣaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 24||

ज्येष्ठावासमतिप्रमादितमतिं क्षुत्तृड्जराद्यर्दितंस्वप्नेऽप्यन्यपरोपकाररहितं सर्वाहितं दुर्लभम् ।लोके सत्परिहार्यनिन्दितमहो दुःखप्रदेशक्रियंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २५॥

jyeṣṭhāvāsamatipramāditamatiṃ kṣuttṛḍjarādyarditaṃsvapne'pyanyaparopakārarahitaṃ sarvāhitaṃ durlabham |loke satparihāryaninditamaho duḥkhapradeśakriyaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 25||

त्वक्चुक्लान्त्रसिरातनूरुहमयं काराख्यरन्ध्रस्थितंनानापायपतिष्णु कालशिखिना पापच्यमानं भृशम् ।दृष्ट्वापि स्वकलेवरं कृशतरं तत्रापि रक्तं पशुंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २६॥

tvakcuklāntrasirātanūruhamayaṃ kārākhyarandhrasthitaṃnānāpāyapatiṣṇu kālaśikhinā pāpacyamānaṃ bhṛśam |dṛṣṭvāpi svakalevaraṃ kṛśataraṃ tatrāpi raktaṃ paśuṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 26||

किं वाचा बहुविस्तरेण भगवन् मत्सन्निभो भूतलेनाभून्नास्ति च नो भविष्यति पुमान् निर्भाग्यचूडामणिः ।तस्मादीदृशमात्मवञ्चकमहो त्रैलोक्यचूडामणेकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २७॥

kiṃ vācā bahuvistareṇa bhagavan matsannibho bhūtalenābhūnnāsti ca no bhaviṣyati pumān nirbhāgyacūḍāmaṇiḥ |tasmādīdṛśamātmavañcakamaho trailokyacūḍāmaṇekāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 27||

सर्वश्रेष्ठ गुणैकभाजन विभो सत्त्वोत्तमेषूत्तमासङ्ख्येयावगुणैकभाजनमलं कष्टातिकष्टक्रियम् ।श्रीशाश्रीशमतीन्द्रियेन्द्रियवशं निस्सङ्गिनं सङ्गिनंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २८॥

sarvaśreṣṭha guṇaikabhājana vibho sattvottameṣūttamāsaṅkhyeyāvaguṇaikabhājanamalaṃ kaṣṭātikaṣṭakriyam |śrīśāśrīśamatīndriyendriyavaśaṃ nissaṅginaṃ saṅginaṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 28||

विण्मूत्रकृमिमांसशोणितमयं मेदोऽस्थिमज्जात्मकंनिर्गन्धैकनिधिं जरापरिगतं वातादिदोषात्मकम् ।दृष्ट्वा तु स्वशरीरमत्र तु सदा वैराग्यहीनं पशुंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ २९॥

viṇmūtrakṛmimāṃsaśoṇitamayaṃ medo'sthimajjātmakaṃnirgandhaikanidhiṃ jarāparigataṃ vātādidoṣātmakam |dṛṣṭvā tu svaśarīramatra tu sadā vairāgyahīnaṃ paśuṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 29||

विष्ठामूत्रकुजन्त्वनिष्टमशुभं स्वाभाव्यतो नश्वरंकृष्णक्षेण्यविषूचिकाज्वरशिरश्शूलादिरोगास्पदम् ।ज्ञात्वा तु स्वशरीरमत्र तु सदा वैराग्यहीनं पशुंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ३०॥

viṣṭhāmūtrakujantvaniṣṭamaśubhaṃ svābhāvyato naśvaraṃkṛṣṇakṣeṇyaviṣūcikājvaraśiraśśūlādirogāspadam |jñātvā tu svaśarīramatra tu sadā vairāgyahīnaṃ paśuṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 30||

पङ्गुत्वान्ध्यजरित्वमौर्ख्यखलताबाधिर्यजन्मस्थलंक्लेद्यच्छेद्यविशोष्यदाह्यकृशतास्थौल्यस्वभावात्मकम् ।सम्पश्यन्नपि दोषमत्र तु सदा सम्प्रीतियुक्तं पशुंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ३१॥

paṅgutvāndhyajaritvamaurkhyakhalatābādhiryajanmasthalaṃkledyacchedyaviśoṣyadāhyakṛśatāsthaulyasvabhāvātmakam |sampaśyannapi doṣamatra tu sadā samprītiyuktaṃ paśuṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 31||

देहक्षालनलेपनादिविधिना संस्पर्शयोग्यं त्वचाछन्नं क्लिन्नमहार्णवं व्रणमुखैर्नित्यं स्रवन्तं मलम् ।तं दृष्ट्वाप्यविरागिणं च नरके शूनं सरागं पशुंकारुण्याकरवारिधे भव पितर्दोषाकरं पाहि माम् ॥ ३२॥

dehakṣālanalepanādividhinā saṃsparśayogyaṃ tvacāchannaṃ klinnamahārṇavaṃ vraṇamukhairnityaṃ sravantaṃ malam |taṃ dṛṣṭvāpyavirāgiṇaṃ ca narake śūnaṃ sarāgaṃ paśuṃkāruṇyākaravāridhe bhava pitardoṣākaraṃ pāhi mām || 32||

॥ इति अपराधस्तवः सम्पूर्णः ॥

|| iti aparādhastavaḥ sampūrṇaḥ ||