गायत्र्युपदेशः Gayatri Upadesha

ऋषय ऊचुः ।कथं गोपीपतेर्भव्या गायत्री गृह्यते जनैः ।किं कार्यं तैस्तदाख्याहि तथा नामसहस्रकम् ॥ १॥

ṛṣaya ūcuḥ |kathaṃ gopīpaterbhavyā gāyatrī gṛhyate janaiḥ |kiṃ kāryaṃ taistadākhyāhi tathā nāmasahasrakam || 1||

श्रीशाण्डिल्य उवाच ।वर्णाश्रमाचारवता पुरुषेण परः पुमान् ।आराध्यते तदा सद्यः प्रसीदति न चान्यथा ॥ २॥

śrīśāṇḍilya uvāca |varṇāśramācāravatā puruṣeṇa paraḥ pumān |ārādhyate tadā sadyaḥ prasīdati na cānyathā || 2||

ब्रह्मचारी गृही वानप्रस्थो यतिवरस्तथा ।चत्वार आश्रमाश्चैते ब्राह्मणस्यैव सम्मताः ॥ ३॥

brahmacārī gṛhī vānaprastho yativarastathā |catvāra āśramāścaite brāhmaṇasyaiva sammatāḥ || 3||

राजन्यस्य त्रयश्चाद्या विशो द्वौ च युगान्तरे ।गृहाश्रमोऽपि शूद्रस्य ब्राह्मणानुगतस्य वै ॥ ४॥

rājanyasya trayaścādyā viśo dvau ca yugāntare |gṛhāśramo'pi śūdrasya brāhmaṇānugatasya vai || 4||

व्रात्यापध्वंसजाः सर्वे ते भवन्ति निराश्रमाः ।तेषां सामान्य एवास्ति धर्मो मान्यस्तु वैदिकैः ॥ ५॥

vrātyāpadhvaṃsajāḥ sarve te bhavanti nirāśramāḥ |teṣāṃ sāmānya evāsti dharmo mānyastu vaidikaiḥ || 5||

ब्रह्मक्षत्रविशां वक्ष्ये मौञ्जी लुप्यति चेद्यदि ।तदैषां व्रात्यता प्रोक्ता योनिभेदाच्च सङ्करः ॥ ६॥

brahmakṣatraviśāṃ vakṣye mauñjī lupyati cedyadi |tadaiṣāṃ vrātyatā proktā yonibhedācca saṅkaraḥ || 6||

श्रूयते संस्कृतिर्येषां पूर्वेषामपि कुत्रचित् ।तेषान्तु वैदिकी कार्या प्रायश्चित्तैः स्वसंस्कृतिः ॥ ७॥

śrūyate saṃskṛtiryeṣāṃ pūrveṣāmapi kutracit |teṣāntu vaidikī kāryā prāyaścittaiḥ svasaṃskṛtiḥ || 7||

न मातृपितृभार्यादिकुले येषां तु संस्कृतिः ।विप्रस्यानुग्रहात् पूर्वा सङ्करे तु न सेष्यते ॥ ८॥

na mātṛpitṛbhāryādikule yeṣāṃ tu saṃskṛtiḥ |viprasyānugrahāt pūrvā saṅkare tu na seṣyate || 8||

द्वादशाब्दव्रतं विप्रैर्देयं कृच्छ्रपुरःसरम् ।अशक्तैश्च फलाहारैस्तीर्थस्नानैश्च तन्मतम् ॥ ९॥

dvādaśābdavrataṃ viprairdeyaṃ kṛcchrapuraḥsaram |aśaktaiśca phalāhāraistīrthasnānaiśca tanmatam || 9||

विप्रस्य ब्रह्मगायत्री क्षत्रियस्य विवस्वतः ।वैष्णवी व विशः प्रोक्ता रौद्री सङ्करजन्मनाम् ॥ १०॥

viprasya brahmagāyatrī kṣatriyasya vivasvataḥ |vaiṣṇavī va viśaḥ proktā raudrī saṅkarajanmanām || 10||

अथवा सर्ववर्णानां विच्युतानां स्वधर्मतः ।श्रीपतेरेव सन्मन्त्रं परित्राणाय दृश्यते ॥ ११॥

athavā sarvavarṇānāṃ vicyutānāṃ svadharmataḥ |śrīpatereva sanmantraṃ paritrāṇāya dṛśyate || 11||

स्वाश्रमाचारयुग्वापि अथवापि निराश्रमः ।श्रीमुकुन्दं प्रपन्नो यो मुच्यते विश्वतो भयात् ॥ १२॥

svāśramācārayugvāpi athavāpi nirāśramaḥ |śrīmukundaṃ prapanno yo mucyate viśvato bhayāt || 12||

आश्रमा वैष्णवब्राह्महराश्रमा इति त्रयः ।तत्तल्लिङ्गानि सेवेत तत्तदाराधने जनः ॥ १३॥

āśramā vaiṣṇavabrāhmaharāśramā iti trayaḥ |tattalliṅgāni seveta tattadārādhane janaḥ || 13||

तत्राश्रमं सदा रम्यं सात्त्विकं वैष्णवाभिधम् ।यत्र वैदिकधर्मेण वैष्णवो धर्म इष्यते ॥ १४॥

tatrāśramaṃ sadā ramyaṃ sāttvikaṃ vaiṣṇavābhidham |yatra vaidikadharmeṇa vaiṣṇavo dharma iṣyate || 14||

दृष्ट्वा भागवतं विप्रं सर्वदोषविवर्जितम् ।परिचाय्य गुरुं कुर्यादुपदेशं ततो भजेत् ॥ १५॥

dṛṣṭvā bhāgavataṃ vipraṃ sarvadoṣavivarjitam |paricāyya guruṃ kuryādupadeśaṃ tato bhajet || 15||

प्रायश्चित्तैर्व्रतैः स्नातः स्वस्तिवाचनपूर्वकम् ।गर्भाधानादिसंस्कारानाचार्येणैव कारयेत् ॥ १६॥

prāyaścittairvrataiḥ snātaḥ svastivācanapūrvakam |garbhādhānādisaṃskārānācāryeṇaiva kārayet || 16||

नारायणैर्वासुदेवैर्नारसिंहैः परैरपि ।जुहुयाल्लक्षसङ्ख्याकैस्ततो ग्राह्यं मनूत्तमम् ॥ १७॥

nārāyaṇairvāsudevairnārasiṃhaiḥ parairapi |juhuyāllakṣasaṅkhyākaistato grāhyaṃ manūttamam || 17||

अथ भूमिपतेर्वक्ष्ये विधानं जगतां मुदे ।गोपालाराधने योग्यं योग्यं लोकस्य पालने ॥ १८॥

atha bhūmipatervakṣye vidhānaṃ jagatāṃ mude |gopālārādhane yogyaṃ yogyaṃ lokasya pālane || 18||

शुभे काले शुभे देशे कृत्वा भूमिपरिग्रहम् ।मण्डपं तत्र कुर्वीत कुण्डानि च यथाविधि ॥ १९॥

śubhe kāle śubhe deśe kṛtvā bhūmiparigraham |maṇḍapaṃ tatra kurvīta kuṇḍāni ca yathāvidhi || 19||

चतुःशालं ततः कार्यं प्राकारोपवनाश्रितम् ।प्राग्वंशं पीतपट्टेन श्रीदाम्नापि प्रशोभयेत् ॥ २०॥

catuḥśālaṃ tataḥ kāryaṃ prākāropavanāśritam |prāgvaṃśaṃ pītapaṭṭena śrīdāmnāpi praśobhayet || 20||

गोवर्धनं क्षेत्रपतिं योगमायां च द्वारपाम् ।मध्ये वेद्यान्तु गोपालं दिग्व्यूहे व्यूहपान् यजेत् ॥ २१॥

govardhanaṃ kṣetrapatiṃ yogamāyāṃ ca dvārapām |madhye vedyāntu gopālaṃ digvyūhe vyūhapān yajet || 21||

बाह्यशालेषु गणपं ग्रहान्मातृपुरःसरान् ।आघारान्तं स्वगृह्योक्तमाचार्यः स्वयमाचरेत् ॥ २२॥

bāhyaśāleṣu gaṇapaṃ grahānmātṛpuraḥsarān |āghārāntaṃ svagṛhyoktamācāryaḥ svayamācaret || 22||

ततोऽसौ गुरवे गत्वा साष्टाङ्गं प्रणिपत्य च ।समानयेन्महायानैराचार्यं पूजयेदथ ॥ २३॥

tato'sau gurave gatvā sāṣṭāṅgaṃ praṇipatya ca |samānayenmahāyānairācāryaṃ pūjayedatha || 23||

ब्रह्मणा प्रेषितं शिष्यमाचार्यो मन्त्रसम्भृतैः ।दीक्षोक्तवर्त्मना शुद्धं स्नापयेत् षोडशद्विजैः ॥ २४॥

brahmaṇā preṣitaṃ śiṣyamācāryo mantrasambhṛtaiḥ |dīkṣoktavartmanā śuddhaṃ snāpayet ṣoḍaśadvijaiḥ || 24||

ततः श्रीमूलगायत्र्या हुत्वा दशशतं पुनः ।भूषितः पीतवासःस्रग् मण्डितो वाद्यघोषतः ॥ २५॥

tataḥ śrīmūlagāyatryā hutvā daśaśataṃ punaḥ |bhūṣitaḥ pītavāsaḥsrag maṇḍito vādyaghoṣataḥ || 25||

आदिशेदथ गायत्रीं गुरुः सम्प्रोक्तवर्त्मना ।वित्तार्द्धमर्पयेच्छक्त्या तोषयेच्च हरिं गुरुम् ॥ २६॥

ādiśedatha gāyatrīṃ guruḥ samproktavartmanā |vittārddhamarpayecchaktyā toṣayecca hariṃ gurum || 26||

देवर्षिच्छन्दसंयुक्तां षडङ्गध्यानसम्मताम् ।ध्यायन् भगवतो रूपं गुरुश्चोपदिशेत्त्रिशः ॥ २७॥

devarṣicchandasaṃyuktāṃ ṣaḍaṅgadhyānasammatām |dhyāyan bhagavato rūpaṃ guruścopadiśettriśaḥ || 27||

श्रीपतेरस्य गायत्र्या देवता पुरुषोत्तमः ।हुताशनो मुनिस्तस्याश्छन्दो गायत्र्यमिष्यते ॥ २८॥

śrīpaterasya gāyatryā devatā puruṣottamaḥ |hutāśano munistasyāśchando gāyatryamiṣyate || 28||

हरिभक्तिप्रसिद्।ह्ध्यर्थं विनियोगः प्रकीर्त्तितः ।श्रीगोविन्दायेति हृदि ललाटे विद्महे इति ॥ २९॥

haribhaktiprasid|hdhyarthaṃ viniyogaḥ prakīrttitaḥ |śrīgovindāyeti hṛdi lalāṭe vidmahe iti || 29||

शिखायां वासुदेवाय कवचं धीमहीति च ।तन्नः कृष्ण इति स्वक्ष्णोरस्त्रे वापि प्रचोदयात् ॥ ३०॥

śikhāyāṃ vāsudevāya kavacaṃ dhīmahīti ca |tannaḥ kṛṣṇa iti svakṣṇorastre vāpi pracodayāt || 30||

आविर्भूय प्रभामये स्ववपुषे भक्तानुकम्पारसैर्जीवांश्चेतयते धिया निजकृतेः सम्पादयन् यः फलम् ।तस्यानन्दनिधेः स्वरूपममलं स्याद्गोचरं नः सदायेनास्माकमपीदृशे भगवतो रूपे भवेच्छेमुषी ॥ ३१॥

āvirbhūya prabhāmaye svavapuṣe bhaktānukampārasairjīvāṃścetayate dhiyā nijakṛteḥ sampādayan yaḥ phalam |tasyānandanidheḥ svarūpamamalaṃ syādgocaraṃ naḥ sadāyenāsmākamapīdṛśe bhagavato rūpe bhavecchemuṣī || 31||

इति लब्ध्वा गुरोर्मन्त्रं वैष्णवीं धारयेत्स्रजम् ।समाप्य होमशेषञ्च पूजाशेषं यथोदितम् ॥ ३२॥

iti labdhvā gurormantraṃ vaiṣṇavīṃ dhārayetsrajam |samāpya homaśeṣañca pūjāśeṣaṃ yathoditam || 32||

गुरुं सम्मानयेद्भक्त्या दास्यमाजन्ममाचरेत् ।ग्रामधामधरावृत्तिः प्रासादाराममर्पयेत् ॥ ३३॥

guruṃ sammānayedbhaktyā dāsyamājanmamācaret |grāmadhāmadharāvṛttiḥ prāsādārāmamarpayet || 33||

मोचयेन्निगडग्रस्तान् राजभ्यो दास्यतो ऋणात् ।अथ सम्प्रेषयेद्यानैर्महोत्सवपुरःसरम् ॥ ३४॥

mocayennigaḍagrastān rājabhyo dāsyato ṛṇāt |atha sampreṣayedyānairmahotsavapuraḥsaram || 34||

दारागारसुतादीनि सर्वं तस्मै निवेदयेत् ।ततो भगवतः कुर्यादुत्सवं वैष्णवैर्जनैः ॥ ३५॥

dārāgārasutādīni sarvaṃ tasmai nivedayet |tato bhagavataḥ kuryādutsavaṃ vaiṣṇavairjanaiḥ || 35||

सप्ताहं तत्र निवसेत्सत्रं भोज्यं प्रवर्त्तयेत् ।महोपचारविधिना वृन्दापत्रैः सितासितैः ॥ ३६॥

saptāhaṃ tatra nivasetsatraṃ bhojyaṃ pravarttayet |mahopacāravidhinā vṛndāpatraiḥ sitāsitaiḥ || 36||

सहस्रनाममन्त्रैश्च पूजयेत्प्रत्यहं व्रती ।ततः समाप्य तत्सर्वमाचार्य्यं परितोषयेत् ॥ ३७॥

sahasranāmamantraiśca pūjayetpratyahaṃ vratī |tataḥ samāpya tatsarvamācāryyaṃ paritoṣayet || 37||

ग्रामं गजहयं गेहं गावो वृत्तिञ्च सन्तताम् ।दासीदासधनं पूर्णं राजचिह्नानि यान्यपि ॥ ३८॥

grāmaṃ gajahayaṃ gehaṃ gāvo vṛttiñca santatām |dāsīdāsadhanaṃ pūrṇaṃ rājacihnāni yānyapi || 38||

एतैः पूजोपकरणैः प्रपूज्याचार्यमीश्वरम् ।ब्राह्मणान् तोषयेद्भक्त्या धनधान्यैरथापरान् ॥ ३९॥

etaiḥ pūjopakaraṇaiḥ prapūjyācāryamīśvaram |brāhmaṇān toṣayedbhaktyā dhanadhānyairathāparān || 39||

भूषणैरपि वासोभिः सपत्नीकान्समर्चयेत् ।मानयेद्विदुषो विप्रान् तापसान् कुलजानपि ॥ ४०॥

bhūṣaṇairapi vāsobhiḥ sapatnīkānsamarcayet |mānayedviduṣo viprān tāpasān kulajānapi || 40||

कन्या विवाहयेत्तेषामृणानि परिमोचयेत् ।सभ्येभ्यश्च गृहिभ्यश्च नयं दद्यान्मतिं तथा ॥ ४१॥

kanyā vivāhayetteṣāmṛṇāni parimocayet |sabhyebhyaśca gṛhibhyaśca nayaṃ dadyānmatiṃ tathā || 41||

दीनान्धबधिरादिभ्यश्चान्नं वासो यथायथम् ।प्रजाभ्यः करमोक्षं च कुर्यात्किञ्चिद्यथारूचि ॥ ४२॥

dīnāndhabadhirādibhyaścānnaṃ vāso yathāyatham |prajābhyaḥ karamokṣaṃ ca kuryātkiñcidyathārūci || 42||

गवां निरोधं भारञ्च वाहानां सुखयेज्जगत् ।सर्वान् सुखेन सम्पन्नान् वीक्ष्य विप्रांश्च भोजयेत् ॥ ४३॥

gavāṃ nirodhaṃ bhārañca vāhānāṃ sukhayejjagat |sarvān sukhena sampannān vīkṣya viprāṃśca bhojayet || 43||

गवां च यवसं दद्याद् बालान्सम्भोजयेत्स्त्रियः ।ततः साम्राज्यसल्लक्ष्म्या भूषितोऽमात्यभृत्यकान् ॥ ४४॥

gavāṃ ca yavasaṃ dadyād bālānsambhojayetstriyaḥ |tataḥ sāmrājyasallakṣmyā bhūṣito'mātyabhṛtyakān || 44||

स्वसेनामपि सन्तोष्य आयान्निजगृहं नृपः ।तत्र पूर्वस्थितान् देवान् गुरुं तोष्य मुदान्वितम् ॥ ४५॥

svasenāmapi santoṣya āyānnijagṛhaṃ nṛpaḥ |tatra pūrvasthitān devān guruṃ toṣya mudānvitam || 45||

स्वैः सर्वैः सह भुञ्जीत ब्रह्मचर्यं ततस्त्यजेत् ।ततश्च प्रत्यहं यन्त्रे मूर्तौ देवं प्रपूजयेत् ॥ ४६॥

svaiḥ sarvaiḥ saha bhuñjīta brahmacaryaṃ tatastyajet |tataśca pratyahaṃ yantre mūrtau devaṃ prapūjayet || 46||

यथालब्धोपचारैश्च यथासमयसम्पदा ।एवं कृत्वा महीपालः प्रजाधर्मपरायणः ॥ ४७॥

yathālabdhopacāraiśca yathāsamayasampadā |evaṃ kṛtvā mahīpālaḥ prajādharmaparāyaṇaḥ || 47||

गोपयेद्धर्मशास्त्रेण हरिं तद्राष्ट्रमर्पयेत् ।हिंसां निवर्त्तयेद् राष्ट्रान्मद्यद्यूतच्छलादिकम् ॥ ४८॥

gopayeddharmaśāstreṇa hariṃ tadrāṣṭramarpayet |hiṃsāṃ nivarttayed rāṣṭrānmadyadyūtacchalādikam || 48||

मद्यमांसभुजो लोकान् पाषण्डपतितांस्त्यजेत् ।एवं कुर्वन्महीपालः जायते वासवोपमः ॥ ४९॥

madyamāṃsabhujo lokān pāṣaṇḍapatitāṃstyajet |evaṃ kurvanmahīpālaḥ jāyate vāsavopamaḥ || 49||

पुत्रवित्तादिसम्पन्नो ह्यनुल्लङ्घितशासनः ।निरातङ्की दीर्घजीवी महिलावल्लभो युवा ॥ ५०॥

putravittādisampanno hyanullaṅghitaśāsanaḥ |nirātaṅkī dīrghajīvī mahilāvallabho yuvā || 50||

परत्र वासुदेवस्य सारूप्यमपि गच्छति ।स्वच्छन्दचारी लोकेऽस्मिन् सदैव हरिवल्लभः ॥ ५१॥

paratra vāsudevasya sārūpyamapi gacchati |svacchandacārī loke'smin sadaiva harivallabhaḥ || 51||

इत्येवं नृपतेः प्रोक्तोऽप्यन्येषां स्वानुरूपतः ।तदाचारः पुरा प्रोक्तो व्रात्यधर्मविनिर्णयः ॥ ५२॥

ityevaṃ nṛpateḥ prokto'pyanyeṣāṃ svānurūpataḥ |tadācāraḥ purā prokto vrātyadharmavinirṇayaḥ || 52||

भवेदच्युतगोत्रो वा ब्रह्मचर्यं समाश्रयेत् ।पौराणमाचमं कुर्यान्मूलबीजैश्च संहृतिः ॥ ५३॥

bhavedacyutagotro vā brahmacaryaṃ samāśrayet |paurāṇamācamaṃ kuryānmūlabījaiśca saṃhṛtiḥ || 53||

मार्जनं स्नानमन्त्रैश्च गायत्र्यार्घ्यं जपं तथा ।उपस्थाय हरिं सूर्यं गुरुमग्निं समर्चयेत् ॥ ५४॥

mārjanaṃ snānamantraiśca gāyatryārghyaṃ japaṃ tathā |upasthāya hariṃ sūryaṃ gurumagniṃ samarcayet || 54||

हरिं सम्पूजयेन्नित्यं तच्चिह्नैः समलङ्कृतः ।भिक्षाशनो विरक्तो वा एवं वर्त्तेत वा वनी ॥ ५५॥

hariṃ sampūjayennityaṃ taccihnaiḥ samalaṅkṛtaḥ |bhikṣāśano virakto vā evaṃ vartteta vā vanī || 55||

वनमेवाश्रयेद्धीमान्तपी हरिपरायणः ।भजेद्यती वा श्रीनाथं भजंस्तीर्थानि सञ्चरन् ॥ ५६॥

vanamevāśrayeddhīmāntapī hariparāyaṇaḥ |bhajedyatī vā śrīnāthaṃ bhajaṃstīrthāni sañcaran || 56||

वदन् भागवतं शास्त्रं विजितात्मा त्रिदण्डभृत् ।कुर्याद्भक्तिं हरे रम्यां तेन सिद्।ह्ध्यति सत्वरम् ॥ ५७॥

vadan bhāgavataṃ śāstraṃ vijitātmā tridaṇḍabhṛt |kuryādbhaktiṃ hare ramyāṃ tena sid|hdhyati satvaram || 57||

अथ दीनतरस्यापि उपायं वो वदामि भोः ।स्नातः शुद्धः शुद्धिमन्तं सोपायनकरो गुरुम् ॥ ५८॥

atha dīnatarasyāpi upāyaṃ vo vadāmi bhoḥ |snātaḥ śuddhaḥ śuddhimantaṃ sopāyanakaro gurum || 58||

विज्ञापयेत् श्रीभगवन् दीनोद्धारपरायण ।निःसाधनं कुकृतिनं मग्नं संसारवारिधौ ॥ ५९॥

vijñāpayet śrībhagavan dīnoddhāraparāyaṇa |niḥsādhanaṃ kukṛtinaṃ magnaṃ saṃsāravāridhau || 59||

प्रपन्नं श्रीमतः पादपद्मयोः कृपया गुरौ ।समुद्धर महाक्लेशान्मुक्तिमार्गं प्रदर्शय ॥ ६०तवास्मि करुणापूर्ण इत्युक्तोऽसौ वदेदमुम् ।हरिरेव जगत्सर्वं हरिणा निर्मितं जगत् ॥ ६१॥

prapannaṃ śrīmataḥ pādapadmayoḥ kṛpayā gurau |samuddhara mahākleśānmuktimārgaṃ pradarśaya || 60tavāsmi karuṇāpūrṇa ityukto'sau vadedamum |harireva jagatsarvaṃ hariṇā nirmitaṃ jagat || 61||

न हरेः परमं चान्यद्वस्तुभूतं सनातनम् ।हरेः सिसृक्षया रन्तुं जगज्जातं ततो भवान् ॥ ६२॥

na hareḥ paramaṃ cānyadvastubhūtaṃ sanātanam |hareḥ sisṛkṣayā rantuṃ jagajjātaṃ tato bhavān || 62||

यस्यांशः तस्य शरणं गृहाण जगदीशितुः ।भजस्व भक्तिसंयुक्तस्ततः सिध्यसि सत्वरम् ॥ ६३॥

yasyāṃśaḥ tasya śaraṇaṃ gṛhāṇa jagadīśituḥ |bhajasva bhaktisaṃyuktastataḥ sidhyasi satvaram || 63||

इत्युक्त्वाथ महामन्त्रं दद्यादष्टाक्षरं हरेः ।श्रीमन्नारायणस्यैव प्रपन्नशरणं जनः ॥ ६४॥

ityuktvātha mahāmantraṃ dadyādaṣṭākṣaraṃ hareḥ |śrīmannārāyaṇasyaiva prapannaśaraṇaṃ janaḥ || 64||

शृण्वन् गृणन् गुणान् विष्णोः परिमुच्यति संवृतेः ।नानाजन्मकृतैः पुण्यैः सात्त्विकानां हरौ भवेत् ॥ ६५॥

śṛṇvan gṛṇan guṇān viṣṇoḥ parimucyati saṃvṛteḥ |nānājanmakṛtaiḥ puṇyaiḥ sāttvikānāṃ harau bhavet || 65||

भक्तिस्तद्वासनाबीजमहामन्त्रे महोदये ।इमं प्राप्य महामन्त्रं प्राप्तव्यं न परं भवेत् ॥ ६६॥

bhaktistadvāsanābījamahāmantre mahodaye |imaṃ prāpya mahāmantraṃ prāptavyaṃ na paraṃ bhavet || 66||

पीत्वाऽमृतं यथा लोके पेयं शिष्यति नापरम् ।एतच्छ्रवणमात्रेण साक्षान्नारायणो भवेत् ।बहुनोक्तेन किमिह इदं गुप्तं सुरेष्वपि ॥ ६७॥

pītvā'mṛtaṃ yathā loke peyaṃ śiṣyati nāparam |etacchravaṇamātreṇa sākṣānnārāyaṇo bhavet |bahunoktena kimiha idaṃ guptaṃ sureṣvapi || 67||

इति श्रीशाण्डिल्यसंहितायां पञ्चमे भक्तिखण्डेएकोनविंशोऽध्याये गायत्र्युपदेशः सम्पूर्णः ।

iti śrīśāṇḍilyasaṃhitāyāṃ pañcame bhaktikhaṇḍeekonaviṃśo'dhyāye gāyatryupadeśaḥ sampūrṇaḥ |